ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.43.1
ददर्श स पुरीं रम्यां सिद्धचारणसेविताम् ।
सर्वर्तुकुसुमैः पुण्यैः पादपैरुपशोभिताम् ॥ ३.४३.१ ॥
ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ସବୁ ଋତୁର ପବିତ୍ର ପୁଷ୍ପ ଓ ବୃକ୍ଷରେ ଶୋଭିତ ସେହି ରମଣୀୟ ନଗରୀକୁ ସେ ଦେଖିଲେ।
3.43.2
तत्र सौगन्धिकानां च पुष्पाणां पुण्यगन्धिनाम् ।
उपवीज्यमानो मिश्रेण वायुना पुण्यगन्धिना ॥ ३.४३.२ ॥
ସେଠାରେ ସୌଗନ୍ଧିକ ଓ ପବିତ୍ର ସୁଗନ୍ଧ ପୁଷ୍ପର ମିଶ୍ର ପବନରେ ସେ ବୀଜିତ ହେଉଥିଲେ।
3.43.3
नन्दनं च वनं दिव्यमप्सरोगणसेवितम् ।
ददर्श दिव्यकुसुमैराह्वयद्भिरिव द्रुमैः ॥ ३.४३.३ ॥
ଅପସରାଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ଦିବ୍ୟ ନନ୍ଦନ ବନ ସେ ଦେଖିଲେ; ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପଯୁକ୍ତ ବୃକ୍ଷସମୂହ ଯେମିତି ତାଙ୍କୁ ଡାକୁଥିଲେ।
3.43.4
नातप्ततपसा शक्यो द्रष्टुं नानाहिताग्निना ।
स लोकः पुण्यकर्तॄणां नापि युद्धे पराङ्युखैः ॥ ३.४३.४ ॥
ଯିଏ ତପ କରିନାହିଁ, ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କରିନାହିଁ, ସେ ପୁଣ୍ୟକର୍ମୀମାନଙ୍କ ସେହି ଲୋକ ଦେଖି ପାରିବ ନାହିଁ; ଯୁଦ୍ଧରୁ ପଛଘୁରା ହେଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
3.43.5
नायज्वभिर्नाव्रतिकैर्न वेदश्रुतिवर्जितैः ।
नानाप्लुताङ्गैस्तीर्थेषु यज्ञदानबहिष्कृतैः ॥ ३.४३.५ ॥
ଯଜ୍ଞ ନକରିବା, ବ୍ରତ ନରଖିବା, ବେଦଶ୍ରୁତିହୀନ, ତୀର୍ଥରେ ନାନାପ୍ରକାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମଧ୍ୟ ଯଜ୍ଞଦାନରୁ ବହିଷ୍କୃତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାହା ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ।
3.43.6
नापि यज्ञहनैः क्षुद्रैर्द्रष्टुं शक्यः कथंचन ।
पानपैर्गुरुतल्पैश्च मांसादैर्वा दुरात्मभिः ॥ ३.४३.६ ॥
ଯଜ୍ଞ ନାଶକାରୀ, ନୀଚ, ମଦ୍ୟପାନକାରୀ, ଗୁରୁପତ୍ନୀ ଗମନକାରୀ, ମାଂସଭୋଜୀ କିମ୍ବା ଦୁରାତ୍ମା ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ତାହା ଦେଖାଯାଇ ପାରେ ନାହିଁ।
3.43.7
स तद्दिव्यं वनं पश्यन्दिव्यगीतनिनादितम् ।
प्रविवेश महाबाहुः शक्रस्य दयितां पुरीम् ॥ ३.४३.७ ॥
ଦିବ୍ୟ ଗୀତର ନିନାଦରେ ଗୁଞ୍ଜରିତ ସେ ଦିବ୍ୟ ବନ ଦେଖି ମହାବାହୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନଗରୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
3.43.8
तत्र देवविमानानि कामगानि सहस्रशः ।
संस्थितान्यभियातानि ददर्शायुतशस्तदा ॥ ३.४३.८ ॥
ସେଠାରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଗମନକାରୀ ଦେବବିମାନ ହଜାର ହଜାର ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଓ ଆସୁଥିବା ସେ ଦେଖିଲେ, ଅଯୁତ ସଂଖ୍ୟାରେ ମଧ୍ୟ।
3.43.9
संस्तूयमानो गन्धर्वैरप्सरोभिश्च पाण्डवः ।
पुष्पगन्धवहैः पुण्यैर्वायुभिश्चानुवीजितः ॥ ३.४३.९ ॥
ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ପାଣ୍ଡବ ପୁଷ୍ପଗନ୍ଧ ବହନକାରୀ ପବିତ୍ର ପବନରେ ବୀଜିତ ହେଉଥିଲେ।
3.43.10
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः ।
हृष्टाः संपूजयामासुः पार्थमक्लिष्टकारिणम् ॥ ३.४३.१० ॥
ତା'ପରେ ହର୍ଷିତ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ ଓ ପରମ ଋଷିମାନେ ଅକ୍ଲିଷ୍ଟକାରୀ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବେ ସମ୍ମାନ କଲେ।
3.43.11
आसीर्वादैः स्तूयमानो दिव्यवादित्रनिःस्वनैः ।
प्रतिपेदे महाबाहुः शङ्खदुन्दुभिनादितम् ॥ ३.४३.११ ॥
ଆଶୀର୍ବାଦରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ଦିବ୍ୟ ବାଦ୍ୟର ନିନାଦରେ, ଶଙ୍ଖ ଓ ଦୁନ୍ଦୁଭି ନିନାଦରେ ଗୁଞ୍ଜରିତ ପଥ ମହାବାହୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
3.43.12
नक्षत्रमार्गं विपुलं सुरवीथीति विश्रुतम् ।
इन्द्राज्ञया ययौ पार्थः स्तूयमानः समन्ततः ॥ ३.४३.१२ ॥
ନକ୍ଷତ୍ରମାର୍ଗ ନାମକ ବିଶାଳ, ସୁରବୀଥି ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପଥରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ପାର୍ଥ ଚାଲିଲେ, ସର୍ବଦିଗରୁ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ।
3.43.13
तत्र साध्यास्तथा विश्वे मरुतोऽथाश्विनौ तथा ।
आदित्या वसवो रुद्रास्तथा ब्रह्मर्षयोऽमलाः ॥ ३.४३.१३ ॥
ସେଠାରେ ସାଧ୍ୟ, ବିଶ୍ୱଦେବ, ମରୁତ୍, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ନିର୍ମଳ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ଥିଲେ।
3.43.14
राजर्षयश्च बहवो दिलीपप्रमुखा नृपाः ।
तम्बुरुर्नारदश्चैव गन्धर्वौ च हाहा हूहूः ॥ ३.४३.१४ ॥
ଦିଲୀପ ପ୍ରମୁଖ ବହୁ ରାଜର୍ଷି ଓ ରାଜା, ତୁମ୍ବୁରୁ ଓ ନାରଦ, ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବ ହାହା ଓ ହୂହୂ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
3.43.15
तान्स सर्वान्समागम्य विधिवत्कुरुनन्दनः ।
ततोऽपश्यद्देवराजं शतक्रतुमरिंदमः ॥ ३.४३.१५ ॥
କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ ଅର୍ଜୁନ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଖକୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ଯାଇ ପରେ ଦେବରାଜ ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ; ସେ ଶତ୍ରୁଦମନକାରୀ।
3.43.16
ततः पार्थो महाबाहुरवतीर्य रथोत्तमात् ।
ददर्श साक्षाद्देवेशं पितरं पाकशासनम् ॥ ३.४३.१६ ॥
ତା'ପରେ ମହାବାହୁ ପାର୍ଥ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଦେବେଶ, ନିଜ ପିତା, ପାକଶାସନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଦେଖିଲେ।
3.43.17
पाण्डुरेणातपत्रेण हेमदण्डेन चारुणा ।
दिव्यगन्धाधिवासेन व्यजनेन विधूयता ॥ ३.४३.१७ ॥
ଧଳା ଛତ୍ର, ସୁନ୍ଦର ସୁନାର ଦଣ୍ଡଯୁକ୍ତ, ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧରେ ସୁବାସିତ, ବୀଜ୍ୟମାନ ବ୍ୟଜନ ସହିତ (ସେ ଥିଲେ)।
3.43.18
विश्वावसुप्रभृतिनिर्गन्धर्वैः स्तुतिवन्दिभिः ।
स्तूयमानं द्विजाग्र्यैश्च ऋग्यजुःसामसंस्तवैः ॥ ३.४३.१८ ॥
ବିଶ୍ୱାବସୁ ପ୍ରମୁଖ ଗନ୍ଧର୍ବ, ସ୍ତୁତିପାଠକ ବନ୍ଦୀ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଋକ୍, ଯଜୁଃ ଓ ସାମ ବେଦର ସ୍ତବରେ ସ୍ତୁତ ହେଉଥିଲେ।
3.43.19
ततोऽभिगम्य कौन्तेयः शिरसाऽभ्यगमद्बली ।
स चैनं वृत्तपीनाभ्यां बाहुभ्यां प्रत्यगृह्णत ॥ ३.४३.१९ ॥
ତା'ପରେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ବଳବାନ ଅର୍ଜୁନ ନିକଟକୁ ଯାଇ ମସ୍ତକ ନତ କରି ପ୍ରଣାମ କଲେ; ସେ ଗୋଲ ଓ ପୁଷ୍ଟ ଉଭୟ ବାହୁରେ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
3.43.20
ततः शक्रासने पुण्ये देवर्षिगणसेविते ।
शक्रः पाणौ गृहीत्वैनमुपावेशयदन्तिके ॥ ३.४३.२० ॥
ତା'ପରେ ଦେବର୍ଷିଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ପବିତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରାସନରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ହାତ ଧରି ନିଜ ପାଖରେ ବସାଇଲେ।
3.43.21
मूर्धि चैनमुपाघ्राय देवेन्द्रः परवीरहा ।
अङ्कमारोपयामास प्रश्रयावनतं तदा ॥ ३.४३.२१ ॥
ସେତେବେଳେ ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କ ସଂହାରକ ଦେବେନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ମସ୍ତକ ଆଘ୍ରାଣ କରି ବିନୟରେ ନତ ଥିବା ତାଙ୍କୁ କୋଳରେ ବସାଇଲେ।
3.43.22
सहस्राक्षनियोगात्स पार्थः शक्रासनं तदा ।
आरुरुक्षुरमेयात्मा द्वितीय इववासवः ॥ ३.४३.२२ ॥
ସହସ୍ରାକ୍ଷଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଅପରିମିତ ଆତ୍ମାବିଶିଷ୍ଟ ସେ ପାର୍ଥ ସେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରାସନରେ ଚଢ଼ିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ; ସେ ଯେମିତି ଦ୍ୱିତୀୟ ବାସବ।
3.43.23
ततः प्रेम्णा वृत्रशत्रुरर्जुनस्य शुभं मुखम् ।
पस्पर्श पुण्यगन्धेन करेण परिसान्त्वयन् ॥ ३.४३.२३ ॥
ତା'ପରେ ପ୍ରେମରେ ବୃତ୍ରଶତ୍ରୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପବିତ୍ର ସୁଗନ୍ଧ ହାତରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ମୁଖ ସ୍ପର୍ଶ କରି ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ।
3.43.24
प्रमार्जमानः शनकैर्बाहू चास्यायतौ शुभौ ।
ज्याशरक्षेपकिनौ स्तम्भाविव हिरण्मयौ ॥ ३.४३.२४ ॥
ଧୀରେ ଧୀରେ ତାଙ୍କ ଦୀର୍ଘ ଓ ସୁନ୍ଦର ଦୁଇ ବାହୁ ମାର୍ଜନ କରି — ଯାହା ଧନୁର ଛିଦା ଓ ବାଣ ନିକ୍ଷେପରେ ନିପୁଣ, ଯେମିତି ସୁନାର ସ୍ତମ୍ଭ।
3.43.25
वज्रग्रहणचिह्नेन करेण परिसान्त्वयन् ।
मुहुर्मुहुर्वज्रधरो बाहू चास्फोटयञ्शनैः ॥ ३.४३.२५ ॥
ବଜ୍ର ଧରିବାର ଚିହ୍ନଥିବା ହାତରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଉଥିବା ବଜ୍ରଧର ବାରମ୍ବାର ଧୀରେ ଧୀରେ ନିଜ ବାହୁକୁ ଚାପୁଡ଼ା ମାରିଲେ।
3.43.26
स्मयन्निव गुडाकेशं प्रेक्षमाणः सहस्रदृक् ।
हर्षेणोत्फुल्लनयनो न चातृप्यत वृत्रहा ॥ ३.४३.२६ ॥
ଗୁଡ଼ାକେଶ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ହସି ହସି ଦେଖୁଥିବା ସହସ୍ରନୟନ ବୃତ୍ରହନ୍ତା ଆନନ୍ଦରେ ବିକଶିତ ନୟନରେ ତୃପ୍ତ ହେଉ ନ ଥିଲେ।
3.43.27
एकासनोपविष्टौ तौ शोभयांसचक्रतुः सभाम् ।
सूर्याचन्द्रमसौ व्योम चतुर्दश्यामिवोदितौ ॥ ३.४३.२७ ॥
ଗୋଟିଏ ଆସନରେ ବସିଥିବା ସେହି ଦୁଇ ଜଣ ସଭାକୁ ଶୋଭାୟମାନ କଲେ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ଆକାଶରେ ଉଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି।
3.43.28
तत्र स्म गाथा गायन्ति साम्ना परमवल्गुना ।
गन्धर्वास्तुम्बुरुश्रेष्ठाः कुशला गीतसामसु ॥ ३.४३.२८ ॥
ସେଠାରେ ତୁମ୍ବୁରୁ ଯେଉଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ, ସେହି ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଓ ସାମଗାନରେ ନିପୁଣ ହୋଇ ଅତି ମଧୁର ସାମସ୍ୱରରେ ଗାଥା ଗାଉଥିଲେ।
3.43.29
घृताची मेनका रम्भा पूर्वचित्तिः स्वयंप्रभा ।
उर्वशी मिश्रकेशी च दण्डगौरी वरूथीनि ॥ ३.४३.२९ ॥
ଘୃତାଚୀ, ମେନକା, ରମ୍ଭା, ପୂର୍ବଚିତ୍ତି, ସ୍ୱୟଂପ୍ରଭା, ଊର୍ବଶୀ, ମିଶ୍ରକେଶୀ, ଦଣ୍ଡଗୌରୀ ଓ ବରୂଥିନୀ (ଅପ୍ସରା)।
3.43.30
गोपाली सहजन्या च कुम्भयोनिः प्रजागरा ।
चित्रसेना चित्रलेखा सहा च मधुरस्वरा ॥ ३.४३.३० ॥
ଗୋପାଳୀ, ସହଜନ୍ୟା, କୁମ୍ଭଯୋନି, ପ୍ରଜାଗରା, ଚିତ୍ରସେନା, ଚିତ୍ରଲେଖା, ସହା ଓ ମଧୁରସ୍ୱରା (ଅପ୍ସରା)।
3.43.31
एताश्चान्याश्च ननृतुस्तत्रतत्र शुचिस्मिताः ।
चत्तप्रमथने युक्ताः सिद्धानां पद्मलोचनाः ॥ ३.४३.३१ ॥
ପବିତ୍ର ହସଯୁକ୍ତା, ପଦ୍ମନୟନା ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ; ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମନ ବିଚଳିତ କରିବାରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇ।
3.43.32
महाकटितटश्रोण्यः कम्पमानैः पयोधरैः ।
कटाक्षहावमाधुर्यैश्चेतोबुद्धिमनोहरैः ॥ ३.४३.३२ ॥
ବିଶାଳ କଟି ଓ ମେଖଳା ପରିହିତ କଟିଦେଶ ବିଶିଷ୍ଟା; କମ୍ପମାନ ସ୍ତନଯୁଗଳ ସହ, କଟାକ୍ଷ ଓ ହାବଭାବର ମାଧୁର୍ଯ୍ୟରେ, ଚିତ୍ତ ବୁଦ୍ଧି ମନ ହରଣ କରୁଥିବା।
3.43.33
ततो देवाः सगन्धर्वाः समादायार्घ्यमुत्तमम् ।
शक्रस्य मतमाज्ञाय पार्थमानर्चुरञ्जसा ॥ ३.४३.३३ ॥
ତା'ପରେ ଦେବତାମାନେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ସହିତ ଉତ୍ତମ ଅର୍ଘ୍ୟ ନେଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଜାଣି, ପୃଥାପୁତ୍ର ପାର୍ଥଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ସମ୍ମାନ କଲେ।
3.43.34
पाद्यमाचमनीयं च प्रतिग्राह्य नृपात्मजम् ।
प्रवेशयामासुरथो पुरंदरनिवेशनम् ॥ ३.४३.३४ ॥
ପାଦ୍ୟ ଓ ଆଚମନୀୟ ଜଳ ଗ୍ରହଣ କରାଇ, ସେହି ରାଜକୁମାରଙ୍କୁ ପୁରନ୍ଦରଙ୍କ ଭବନରେ ପ୍ରବେଶ କରାଇଲେ।
3.43.35
एवं संपूजितो जिष्णुरुवास भवने पितुः ।
उपशिक्षन्महास्राणि ससंहाराणि पाण्डवः ॥ ३.४३.३५ ॥
ଏହିପରି ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ଜିଷ୍ଣୁ ପାଣ୍ଡବ ପିତାଙ୍କ ଭବନରେ ରହି ସଂହାର ସହିତ ମହାସ୍ତ୍ର ଶିଖିଲେ।
3.43.36
शक्रस्य हस्ताद्दयितं वज्रमस्त्रं च दुःसहम् ।
अशनीश्च महानादा मेघबर्हिणलक्षणाः ॥ ३.४३.३६ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହାତରୁ ପ୍ରିୟ ବଜ୍ର ଓ ଦୁଃସହ ଅସ୍ତ୍ର, ଏବଂ ମେଘ ଓ ମୟୂର ଚିହ୍ନଯୁକ୍ତ ମହାନାଦୀ ଅଶନି।
3.43.37
गृहीतास्त्रस्तु कौन्तेयो भ्रातॄन्सस्मार पाण्डवः ।
पुरंदरनियोगाच्च पञ्चाब्दानवसत्सुखी ॥ ३.४३.३७ ॥
ଅସ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ପାଣ୍ଡବ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସୁଖରେ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ସେଠାରେ ରହିଲେ।
3.43.38
ततः शक्रोऽब्रवीत्पार्थं कृतास्त्रं काल आगते ।
नृत्यं गीतं च कौन्तेय चित्रसेनादवाप्नुहि ॥ ३.४३.३८ ॥
ତା'ପରେ ଇନ୍ଦ୍ର କୃତାସ୍ତ୍ର ପାର୍ଥଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ କୌନ୍ତେୟ, ସମୟ ଆସିଛି; ଚିତ୍ରସେନଙ୍କଠାରୁ ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତ ଆୟତ୍ତ କର।'
3.43.39
वादित्रं देवविहितं नृलोके यन्न विद्यते ।
तदर्जयस्व कौन्तेय श्रेयो वै ते भविष्यति ॥ ३.४३.३९ ॥
'ହେ କୌନ୍ତେୟ, ମନୁଷ୍ୟଲୋକରେ ନଥିବା, ଦେବତାଙ୍କ ନିର୍ମିତ ବାଦ୍ୟ ଅର୍ଜନ କର; ତାହା ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେବ।'
3.43.40
सखायं प्रददौ चास्य चित्रसेनं पुरंदरः ।
स तेन सह संगम्य रेमे पार्थो निरामयः ॥ ३.४३.४० ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ସଖା ଭାବରେ ଚିତ୍ରସେନଙ୍କୁ ଦେଲେ; ତାଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ହୋଇ ପାର୍ଥ ରୋଗମୁକ୍ତ ଭାବେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
3.43.41
गीतवादित्रनृत्यानि भूय एवादिदेश ह ।
तथाऽपि नालभच्छर्म तरस्वी द्यूतकारितम् ॥ ३.४३.४१ ॥
ସେ ପୁଣି ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ ଓ ନୃତ୍ୟର ଉପଦେଶ ଦେଲେ; ତଥାପି ବଳବାନ ପାର୍ଥ ଦ୍ୟୂତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦୁଃଖରେ ଶାନ୍ତି ପାଇଲେ ନାହିଁ।
3.43.42
दुःशासनवधामर्षी शकुनेः सौबलस्य च ।
ततस्तेनातुलां प्रीतिमुपागम्य क्वचित्क्वचित्।
गान्धऱ्वमतुलं नृत्यं वादित्रं चोपलब्धवान् ॥ ३.४३.४२ ॥
ଦୁଃଶାସନଙ୍କ ବଧ ଓ ସୌବଳ ଶକୁନିଙ୍କ (ଅପରାଧ) ଯୋଗୁ ରାଗିଯାଇ, ପରେ ତାଙ୍କଠାରୁ ଅତୁଳ ଆନନ୍ଦ ପାଇ, କେବେ କେବେ ଗାନ୍ଧର୍ବ ଶୈଳୀର ଅତୁଳ ନୃତ୍ୟ ଓ ବାଦ୍ୟ ଶିଖିଲେ।
3.43.43
स शिक्षितो नृत्यगुणाननेका-
न्वादित्रगीतार्थगुणांश्च सर्वान्।
न शर्ण लेभे परवीरहन्ता ।
भ्रातॄन्स्मरन्मातरं चैव कुन्तीम् ॥ ३.४३.४३ ॥
ନୃତ୍ୟର ଅନେକ ଗୁଣ ଏବଂ ବାଦ୍ୟ-ଗୀତର ସମସ୍ତ ଅର୍ଥ-ଗୁଣ ଶିଖି ମଧ୍ୟ ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କ ସଂହାରକ ଶାନ୍ତି ପାଇଲେ ନାହିଁ; ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଓ ମାତା କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରୁଥିଲେ।