Mahābhārata · Adhyāya 3.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.43.1
ददर्श स पुरीं रम्यां सिद्धचारणसेविताम् ।
सर्वर्तुकुसुमैः पुण्यैः पादपैरुपशोभिताम् ॥ ३.४३.१ ॥
Er erblickte jene reizvolle Stadt, von Siddhas und Cāraṇas besucht, geschmückt mit heiligen Bäumen und Blumen aller Jahreszeiten.
3.43.2
तत्र सौगन्धिकानां च पुष्पाणां पुण्यगन्धिनाम् ।
उपवीज्यमानो मिश्रेण वायुना पुण्यगन्धिना ॥ ३.४३.२ ॥
Dort wurde er von einer gemischten Brise gefächelt, süß vom Duft der saugandhika-Lotosblumen und anderer heiliger Blüten.
3.43.3
नन्दनं च वनं दिव्यमप्सरोगणसेवितम् ।
ददर्श दिव्यकुसुमैराह्वयद्भिरिव द्रुमैः ॥ ३.४३.३ ॥
Er sah den göttlichen Nandana-Hain, besucht von Scharen der Apsaras, wo die Bäume mit himmlischen Blüten ihn zu rufen schienen.
3.43.4
नातप्ततपसा शक्यो द्रष्टुं नानाहिताग्निना ।
स लोकः पुण्यकर्तॄणां नापि युद्धे पराङ्युखैः ॥ ३.४३.४ ॥
Jene Welt der Verdienstvollen kann nicht sehen, wer keine Askese geübt und die heiligen Feuer nicht entzündet hat, noch auch jene, die im Kampf den Rücken kehren.
3.43.5
नायज्वभिर्नाव्रतिकैर्न वेदश्रुतिवर्जितैः ।
नानाप्लुताङ्गैस्तीर्थेषु यज्ञदानबहिष्कृतैः ॥ ३.४३.५ ॥
Es kann nicht gesehen werden von denen, die nicht opfern, keine Gelübde halten, der vedischen Offenbarung entbehren, sich auf vielerlei Weise an heiligen Furten baden, aber von Opfer und Gabe ausgeschlossen sind.
3.43.6
नापि यज्ञहनैः क्षुद्रैर्द्रष्टुं शक्यः कथंचन ।
पानपैर्गुरुतल्पैश्च मांसादैर्वा दुरात्मभिः ॥ ३.४३.६ ॥
Auf keine Weise kann es gesehen werden von den Zerstörern des Opfers, den Niedrigen, Trinkern, Schändern des Lehrerbettes, Fleischessern oder bösen Menschen.
3.43.7
स तद्दिव्यं वनं पश्यन्दिव्यगीतनिनादितम् ।
प्रविवेश महाबाहुः शक्रस्य दयितां पुरीम् ॥ ३.४३.७ ॥
Jenen göttlichen Wald betrachtend, der vom himmlischen Gesang widerhallte, trat der Starkarmige in Śakras geliebte Stadt ein.
3.43.8
तत्र देवविमानानि कामगानि सहस्रशः ।
संस्थितान्यभियातानि ददर्शायुतशस्तदा ॥ ३.४३.८ ॥
Dort sah er göttliche Luftwagen, die nach Belieben fahren, Tausende stehend und herannahend, ja zehntausendfach.
3.43.9
संस्तूयमानो गन्धर्वैरप्सरोभिश्च पाण्डवः ।
पुष्पगन्धवहैः पुण्यैर्वायुभिश्चानुवीजितः ॥ ३.४३.९ ॥
Von den Gandharvas und Apsarasen gepriesen, wurde der Pāṇḍava von reinen Winden gefächelt, die den Duft von Blüten trugen.
3.43.10
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः ।
हृष्टाः संपूजयामासुः पार्थमक्लिष्टकारिणम् ॥ ३.४३.१० ॥
Da ehrten die Götter, die Gandharvas, Siddhas und höchsten Weisen erfreut Pārtha sehr, den mühelos Handelnden.
3.43.11
आसीर्वादैः स्तूयमानो दिव्यवादित्रनिःस्वनैः ।
प्रतिपेदे महाबाहुः शङ्खदुन्दुभिनादितम् ॥ ३.४३.११ ॥
Mit Segenswünschen gepriesen, inmitten des Klanges göttlicher Instrumente, erreichte der Starkarmige den von Muscheln und Trommeln widerhallenden Weg.
3.43.12
नक्षत्रमार्गं विपुलं सुरवीथीति विश्रुतम् ।
इन्द्राज्ञया ययौ पार्थः स्तूयमानः समन्ततः ॥ ३.४३.१२ ॥
Auf Indras Geheiß zog Pārtha den weiten Sternenpfad entlang, berühmt als Weg der Götter, von allen Seiten gepriesen.
3.43.13
तत्र साध्यास्तथा विश्वे मरुतोऽथाश्विनौ तथा ।
आदित्या वसवो रुद्रास्तथा ब्रह्मर्षयोऽमलाः ॥ ३.४३.१३ ॥
Dort waren die Sādhyas, die Viśvedevas, die Maruts, die beiden Aśvins, die Ādityas, die Vasus, die Rudras und die makellosen brahmanischen Weisen.
3.43.14
राजर्षयश्च बहवो दिलीपप्रमुखा नृपाः ।
तम्बुरुर्नारदश्चैव गन्धर्वौ च हाहा हूहूः ॥ ३.४३.१४ ॥
Dort waren viele königliche Weise und Könige, angeführt von Dilīpa, außerdem Tamburu und Nārada sowie die beiden Gandharvas Hāhā und Hūhū.
3.43.15
तान्स सर्वान्समागम्य विधिवत्कुरुनन्दनः ।
ततोऽपश्यद्देवराजं शतक्रतुमरिंदमः ॥ ३.४३.१५ ॥
Nachdem er sie alle ordnungsgemäß aufgesucht hatte, sah der Wonnespender der Kurus dann Indra, den König der Götter, den Hundertopferer, den Bezwinger der Feinde.
3.43.16
ततः पार्थो महाबाहुरवतीर्य रथोत्तमात् ।
ददर्श साक्षाद्देवेशं पितरं पाकशासनम् ॥ ३.४३.१६ ॥
Da stieg Pārtha, der Starkarmige, von seinem vortrefflichen Wagen herab und erblickte leibhaftig den Herrn der Götter, seinen Vater Indra, den Bezwinger Pākas.
3.43.17
पाण्डुरेणातपत्रेण हेमदण्डेन चारुणा ।
दिव्यगन्धाधिवासेन व्यजनेन विधूयता ॥ ३.४३.१७ ॥
[Er war zu sehen] mit einem weißen Sonnenschirm, mit schönem goldenem Griff, von göttlichem Duft durchdrungen, und mit einem bewegten Fächer.
3.43.18
विश्वावसुप्रभृतिनिर्गन्धर्वैः स्तुतिवन्दिभिः ।
स्तूयमानं द्विजाग्र्यैश्च ऋग्यजुःसामसंस्तवैः ॥ ३.४३.१८ ॥
Gepriesen von den Gandharvas unter Viśvāvasu, von lobsingenden Barden und von den vornehmsten Zweimalgeborenen mit Hymnen aus dem Ṛg-, Yajus- und Sāma-Veda.
3.43.19
ततोऽभिगम्य कौन्तेयः शिरसाऽभ्यगमद्बली ।
स चैनं वृत्तपीनाभ्यां बाहुभ्यां प्रत्यगृह्णत ॥ ३.४३.१९ ॥
Da trat der mächtige Sohn der Kuntī heran und neigte das Haupt; und jener empfing ihn mit beiden runden, kräftigen Armen.
3.43.20
ततः शक्रासने पुण्ये देवर्षिगणसेविते ।
शक्रः पाणौ गृहीत्वैनमुपावेशयदन्तिके ॥ ३.४३.२० ॥
Dann, auf Indras heiligem Thron, der von Scharen göttlicher Seher umgeben war, nahm Indra seine Hand und ließ ihn an seiner Seite Platz nehmen.
3.43.21
मूर्धि चैनमुपाघ्राय देवेन्द्रः परवीरहा ।
अङ्कमारोपयामास प्रश्रयावनतं तदा ॥ ३.४३.२१ ॥
Da küsste Devendra, der Bezwinger feindlicher Helden, sein Haupt und setzte ihn auf seinen Schoß, demütig gebeugt.
3.43.22
सहस्राक्षनियोगात्स पार्थः शक्रासनं तदा ।
आरुरुक्षुरमेयात्मा द्वितीय इववासवः ॥ ३.४३.२२ ॥
Auf Geheiß des Tausendäugigen wünschte Pārtha von unermesslicher Seele damals auf Indras Thron zu steigen, gleich einem zweiten Vāsava.
3.43.23
ततः प्रेम्णा वृत्रशत्रुरर्जुनस्य शुभं मुखम् ।
पस्पर्श पुण्यगन्धेन करेण परिसान्त्वयन् ॥ ३.४३.२३ ॥
Da berührte Indra, der Feind des Vṛtra, mit zärtlicher Liebe Arjunas schönes Antlitz mit seiner Hand von heiligem Duft und tröstete ihn.
3.43.24
प्रमार्जमानः शनकैर्बाहू चास्यायतौ शुभौ ।
ज्याशरक्षेपकिनौ स्तम्भाविव हिरण्मयौ ॥ ३.४३.२४ ॥
Sanft seine langen, schönen Arme streichelnd, geschickt im Spannen der Bogensehne und im Abschießen der Pfeile, wie goldene Säulen.
3.43.25
वज्रग्रहणचिह्नेन करेण परिसान्त्वयन् ।
मुहुर्मुहुर्वज्रधरो बाहू चास्फोटयञ्शनैः ॥ ३.४३.२५ ॥
Ihn sanft mit der Hand trösten, die das Zeichen des Blitzgriffs trägt, schlug der Blitzträger immer wieder langsam auf seine Arme.
3.43.26
स्मयन्निव गुडाकेशं प्रेक्षमाणः सहस्रदृक् ।
हर्षेणोत्फुल्लनयनो न चातृप्यत वृत्रहा ॥ ३.४३.२६ ॥
Lächelnd, als blickte er auf Guḍākeśa, schaute der tausendäugige Vṛtra-Töter mit vor Freude weit geöffneten Augen und war nicht satt.
3.43.27
एकासनोपविष्टौ तौ शोभयांसचक्रतुः सभाम् ।
सूर्याचन्द्रमसौ व्योम चतुर्दश्यामिवोदितौ ॥ ३.४३.२७ ॥
Auf einem Sitz beieinander sitzend, schmückten die beiden die Versammlungshalle wie Sonne und Mond, die am vierzehnten Tag zugleich am Himmel aufgegangen sind.
3.43.28
तत्र स्म गाथा गायन्ति साम्ना परमवल्गुना ।
गन्धर्वास्तुम्बुरुश्रेष्ठाः कुशला गीतसामसु ॥ ३.४३.२८ ॥
Dort sangen die Gandharvas, unter ihnen Tumburu der Vorzügliche, geschickt im Gesang und im Sāman-Gesang, Erzählungen in der süßesten Sāman-Weise.
3.43.29
घृताची मेनका रम्भा पूर्वचित्तिः स्वयंप्रभा ।
उर्वशी मिश्रकेशी च दण्डगौरी वरूथीनि ॥ ३.४३.२९ ॥
Ghṛtācī, Menakā, Rambhā, Pūrvacitti, Svayaṁprabhā, Urvaśī, Miśrakeśī, Daṇḍagaurī und Varūthinī (die Apsarasen).
3.43.30
गोपाली सहजन्या च कुम्भयोनिः प्रजागरा ।
चित्रसेना चित्रलेखा सहा च मधुरस्वरा ॥ ३.४३.३० ॥
Gopālī, Sahajanyā, Kumbhayoni, Prajāgarā, Citrasenā, Citralekhā, Sahā und Madhurasvarā (die Apsarasen).
3.43.31
एताश्चान्याश्च ननृतुस्तत्रतत्र शुचिस्मिताः ।
चत्तप्रमथने युक्ताः सिद्धानां पद्मलोचनाः ॥ ३.४३.३१ ॥
Auch die anderen, mit reinem Lächeln und lotusäugig, tanzten hier und dort, bemüht, die Gemüter der Siddhas zu bewegen.
3.43.32
महाकटितटश्रोण्यः कम्पमानैः पयोधरैः ।
कटाक्षहावमाधुर्यैश्चेतोबुद्धिमनोहरैः ॥ ३.४३.३२ ॥
Mit breiten Hüften und gegürteten Taillen, mit zitternden Brüsten, mit der Süße seitlicher Blicke und spielerischer Gebärden, die Herz, Verstand und Geist bezauberten.
3.43.33
ततो देवाः सगन्धर्वाः समादायार्घ्यमुत्तमम् ।
शक्रस्य मतमाज्ञाय पार्थमानर्चुरञ्जसा ॥ ३.४३.३३ ॥
Da ehrten die Götter zusammen mit den Gandharvas, nachdem sie die vorzügliche Begrüßungsgabe genommen und Indras Wunsch erkannt hatten, sogleich Pārtha, den Sohn Pṛthās.
3.43.34
पाद्यमाचमनीयं च प्रतिग्राह्य नृपात्मजम् ।
प्रवेशयामासुरथो पुरंदरनिवेशनम् ॥ ३.४३.३४ ॥
Nachdem sie den Prinzen Fußwasser und Wasser zum Spülen hatten annehmen lassen, führten sie ihn in die Wohnung Purandaras.
3.43.35
एवं संपूजितो जिष्णुरुवास भवने पितुः ।
उपशिक्षन्महास्राणि ससंहाराणि पाण्डवः ॥ ३.४३.३५ ॥
So geehrt, wohnte der Sieger, der Pāṇḍava, im Hause seines Vaters und lernte die großen Waffen samt ihrer Rückrufung.
3.43.36
शक्रस्य हस्ताद्दयितं वज्रमस्त्रं च दुःसहम् ।
अशनीश्च महानादा मेघबर्हिणलक्षणाः ॥ ३.४३.३६ ॥
Aus Indras Hand den geliebten Donnerkeil und die unerträgliche Waffe sowie die Blitze von großem Getöse, die die Zeichen der Wolke und des Pfaus tragen.
3.43.37
गृहीतास्त्रस्तु कौन्तेयो भ्रातॄन्सस्मार पाण्डवः ।
पुरंदरनियोगाच्च पञ्चाब्दानवसत्सुखी ॥ ३.४३.३७ ॥
Nachdem er die Waffen ergriffen hatte, gedachte der Sohn der Kuntī, der Pāṇḍava, seiner Brüder; und auf Indras Geheiß verweilte er dort glücklich fünf Jahre.
3.43.38
ततः शक्रोऽब्रवीत्पार्थं कृतास्त्रं काल आगते ।
नृत्यं गीतं च कौन्तेय चित्रसेनादवाप्नुहि ॥ ३.४३.३८ ॥
Da sprach Indra zu Pārtha, dem in den Waffen Erfahrenen: »Sohn der Kuntī, die Zeit ist gekommen; lerne Tanz und Gesang von Citrasena.«
3.43.39
वादित्रं देवविहितं नृलोके यन्न विद्यते ।
तदर्जयस्व कौन्तेय श्रेयो वै ते भविष्यति ॥ ३.४३.३९ ॥
»Sohn der Kuntī, erwirb das von den Göttern geschaffene Instrument, das es in der Menschenwelt nicht gibt; es wird dir gewiss zum Heil gereichen.«
3.43.40
सखायं प्रददौ चास्य चित्रसेनं पुरंदरः ।
स तेन सह संगम्य रेमे पार्थो निरामयः ॥ ३.४३.४० ॥
Indra gab ihm Citrasena als Gefährten; mit ihm vereint freute sich Pārtha, frei von Krankheit.
3.43.41
गीतवादित्रनृत्यानि भूय एवादिदेश ह ।
तथाऽपि नालभच्छर्म तरस्वी द्यूतकारितम् ॥ ३.४३.४१ ॥
Er unterwies ihn erneut in Gesang, Instrumenten und Tanz; doch der starke Pārtha fand keinen Frieden, wegen des Kummers, den das Würfelspiel verursacht hatte.
3.43.42
दुःशासनवधामर्षी शकुनेः सौबलस्य च ।
ततस्तेनातुलां प्रीतिमुपागम्य क्वचित्क्वचित्।
गान्धऱ्वमतुलं नृत्यं वादित्रं चोपलब्धवान् ॥ ३.४३.४२ ॥
Zornig über die Tötung Duḥśāsanas und über Śakuni, den Sohn des Subala, erlangte er dann durch ihn unvergleichliche Freude und erlernte bisweilen den unvergleichlichen Tanz im Gandharva-Stil und das Spiel der Instrumente.
3.43.43
स शिक्षितो नृत्यगुणाननेका-
न्वादित्रगीतार्थगुणांश्च सर्वान्।
न शर्ण लेभे परवीरहन्ता ।
भ्रातॄन्स्मरन्मातरं चैव कुन्तीम् ॥ ३.४३.४३ ॥
Obwohl in den vielen Vorzügen des Tanzes und in allen Bedeutungen und Vorzügen von Instrument und Gesang unterwiesen, fand der Töter feindlicher Helden keinen Frieden, wenn er an seine Brüder und seine Mutter Kuntī dachte.