ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 3.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.43.1
ददर्श स पुरीं रम्यां सिद्धचारणसेविताम् ।
सर्वर्तुकुसुमैः पुण्यैः पादपैरुपशोभिताम् ॥ ३.४३.१ ॥
ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੇਵਿਤ, ਸਾਰੀਆਂ ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਉਸ ਰਮਣੀਕ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ।
3.43.2
तत्र सौगन्धिकानां च पुष्पाणां पुण्यगन्धिनाम् ।
उपवीज्यमानो मिश्रेण वायुना पुण्यगन्धिना ॥ ३.४३.२ ॥
ਉੱਥੇ ਸੌਗੰਧਿਕ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਹ ਪੱਖਾ ਝੱਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
3.43.3
नन्दनं च वनं दिव्यमप्सरोगणसेवितम् ।
ददर्श दिव्यकुसुमैराह्वयद्भिरिव द्रुमैः ॥ ३.४३.३ ॥
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੇਵਿਤ ਦਿਵਯ ਨੰਦਨ ਵਨ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ; ਦਿਵਯ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਮਾਨੋ ਉਸਨੂੰ ਬੁਲਾ ਰਹੇ ਸਨ।
3.43.4
नातप्ततपसा शक्यो द्रष्टुं नानाहिताग्निना ।
स लोकः पुण्यकर्तॄणां नापि युद्धे पराङ्युखैः ॥ ३.४३.४ ॥
ਜਿਸ ਨੇ ਤਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਗਨੀਹੋਤਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਪੁੰਨਕਰਮੀਆਂ ਦਾ ਉਹ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ; ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਨਹੀਂ।
3.43.5
नायज्वभिर्नाव्रतिकैर्न वेदश्रुतिवर्जितैः ।
नानाप्लुताङ्गैस्तीर्थेषु यज्ञदानबहिष्कृतैः ॥ ३.४३.५ ॥
ਜੋ ਯੱਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਵੇਦ-ਸ਼ਰੁਤੀ ਤੋਂ ਹੀਣ ਹਨ, ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਨਾ ਪ੍ਰਕਾਰ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਯੱਗ ਅਤੇ ਦਾਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ — ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਵੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
3.43.6
नापि यज्ञहनैः क्षुद्रैर्द्रष्टुं शक्यः कथंचन ।
पानपैर्गुरुतल्पैश्च मांसादैर्वा दुरात्मभिः ॥ ३.४३.६ ॥
ਯੱਗ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਨੀਚ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਗੁਰੂ-ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਭੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
3.43.7
स तद्दिव्यं वनं पश्यन्दिव्यगीतनिनादितम् ।
प्रविवेश महाबाहुः शक्रस्य दयितां पुरीम् ॥ ३.४३.७ ॥
ਦਿਵਿਆ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਭਰੇ ਉਸ ਦਿਵਿਆ ਬਨ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਮਹਾਬਾਹੂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਏ।
3.43.8
तत्र देवविमानानि कामगानि सहस्रशः ।
संस्थितान्यभियातानि ददर्शायुतशस्तदा ॥ ३.४३.८ ॥
ਉੱਥੇ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵ-ਵਿਮਾਨ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਅਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖੇ, ਅਯੁਤਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀ।
3.43.9
संस्तूयमानो गन्धर्वैरप्सरोभिश्च पाण्डवः ।
पुष्पगन्धवहैः पुण्यैर्वायुभिश्चानुवीजितः ॥ ३.४३.९ ॥
ਗੰਧਰਬਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸਤਤ ਹੁੰਦਾ ਪਾਂਡਵ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਵਾਵਾਂ ਨਾਲ ਝੱਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
3.43.10
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः ।
हृष्टाः संपूजयामासुः पार्थमक्लिष्टकारिणम् ॥ ३.४३.१० ॥
ਤਦ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਬਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਅਤੇ ਪਰਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬੇਸ਼ੱਕ ਸਹਿਜੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਰਥ ਦਾ ਭਾਰੀ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ।
3.43.11
आसीर्वादैः स्तूयमानो दिव्यवादित्रनिःस्वनैः ।
प्रतिपेदे महाबाहुः शङ्खदुन्दुभिनादितम् ॥ ३.४३.११ ॥
ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਉਸਤਤ ਹੁੰਦੇ, ਦਿਵਿਆ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਦੁੰਦੁਭੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਮਹਾਬਾਹੂ ਨੇ ਪਾਇਆ।
3.43.12
नक्षत्रमार्गं विपुलं सुरवीथीति विश्रुतम् ।
इन्द्राज्ञया ययौ पार्थः स्तूयमानः समन्ततः ॥ ३.४३.१२ ॥
ਨਛੱਤਰ-ਮਾਰਗ ਨਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਸੁਰਵੀਥੀ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਪਾਰਥ ਚਲੇ, ਚਹੁੰ ਪਾਸਿਓਂ ਉਸਤਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ।
3.43.13
तत्र साध्यास्तथा विश्वे मरुतोऽथाश्विनौ तथा ।
आदित्या वसवो रुद्रास्तथा ब्रह्मर्षयोऽमलाः ॥ ३.४३.१३ ॥
ਉੱਥੇ ਸਾਧਯ, ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ, ਮਰੁਤ, ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਆਦਿਤਯ, ਵਸੂ, ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀ ਵੀ ਸਨ।
3.43.14
राजर्षयश्च बहवो दिलीपप्रमुखा नृपाः ।
तम्बुरुर्नारदश्चैव गन्धर्वौ च हाहा हूहूः ॥ ३.४३.१४ ॥
ਦਿਲੀਪ ਆਦਿ ਅਨੇਕ ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਤੇ ਰਾਜੇ, ਤੁੰਬੁਰੂ ਤੇ ਨਾਰਦ, ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਹਾਹਾ ਤੇ ਹੂਹੂ ਵੀ ਉੱਥੇ ਸਨ।
3.43.15
तान्स सर्वान्समागम्य विधिवत्कुरुनन्दनः ।
ततोऽपश्यद्देवराजं शतक्रतुमरिंदमः ॥ ३.४३.१५ ॥
ਕੁਰੂਵੰਸ਼ ਦੇ ਆਨੰਦ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਕੋਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾ ਕੇ ਫਿਰ ਦੇਵਰਾਜ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਦਮਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
3.43.16
ततः पार्थो महाबाहुरवतीर्य रथोत्तमात् ।
ददर्श साक्षाद्देवेशं पितरं पाकशासनम् ॥ ३.४३.१६ ॥
ਫਿਰ ਮਹਾਬਾਹੂ ਪਾਰਥ ਉੱਤਮ ਰਥ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਕੇ ਦੇਵੇਸ਼, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਾਖਸ਼ਾਤ ਵੇਖਿਆ।
3.43.17
पाण्डुरेणातपत्रेण हेमदण्डेन चारुणा ।
दिव्यगन्धाधिवासेन व्यजनेन विधूयता ॥ ३.४३.१७ ॥
ਚਿੱਟੀ ਛਤਰੀ, ਸੁੰਦਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਡੰਡੀ ਵਾਲੀ, ਦਿਵ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਿਤ ਅਤੇ ਝੱਲੇ ਜਾ ਰਹੇ ਪੱਖੇ ਨਾਲ (ਉਹ ਸਨ)।
3.43.18
विश्वावसुप्रभृतिनिर्गन्धर्वैः स्तुतिवन्दिभिः ।
स्तूयमानं द्विजाग्र्यैश्च ऋग्यजुःसामसंस्तवैः ॥ ३.४३.१८ ॥
ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੂ ਆਦਿ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਉਸਤਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬੰਦੀਜਨਾਂ ਅਤੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦ੍ਵਿਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦਾਂ ਦੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸਤਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
3.43.19
ततोऽभिगम्य कौन्तेयः शिरसाऽभ्यगमद्बली ।
स चैनं वृत्तपीनाभ्यां बाहुभ्यां प्रत्यगृह्णत ॥ ३.४३.१९ ॥
ਫਿਰ ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਲਵਾਨ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਨੇ ਗੋਲ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਟ ਦੋਵੇਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਗਲ ਲਾਇਆ।
3.43.20
ततः शक्रासने पुण्ये देवर्षिगणसेविते ।
शक्रः पाणौ गृहीत्वैनमुपावेशयदन्तिके ॥ ३.४३.२० ॥
ਫਿਰ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਸੇਵਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਇੰਦਰਾਸਨ 'ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬਿਠਾਇਆ।
3.43.21
मूर्धि चैनमुपाघ्राय देवेन्द्रः परवीरहा ।
अङ्कमारोपयामास प्रश्रयावनतं तदा ॥ ३.४३.२१ ॥
ਫਿਰ ਵੈਰੀ-ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵੇਂਦਰ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਸੁੰਘ ਕੇ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਉਸਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਲਿਆ।
3.43.22
सहस्राक्षनियोगात्स पार्थः शक्रासनं तदा ।
आरुरुक्षुरमेयात्मा द्वितीय इववासवः ॥ ३.४३.२२ ॥
ਸਹਸ੍ਰਾਕਸ਼ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਅਮਿਤ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਪਾਰਥ ਤਦ ਇੰਦਰਾਸਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਦੂਜਾ ਵਾਸਵ ਸੀ।
3.43.23
ततः प्रेम्णा वृत्रशत्रुरर्जुनस्य शुभं मुखम् ।
पस्पर्श पुण्यगन्धेन करेण परिसान्त्वयन् ॥ ३.४३.२३ ॥
ਫਿਰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵੈਰੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਮੁੱਖ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤਾ।
3.43.24
प्रमार्जमानः शनकैर्बाहू चास्यायतौ शुभौ ।
ज्याशरक्षेपकिनौ स्तम्भाविव हिरण्मयौ ॥ ३.४३.२४ ॥
ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸਦੀਆਂ ਲੰਮੀਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦੋਵੇਂ ਬਾਹਾਂ ਸਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ; ਜੋ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਾਰ ਅਤੇ ਤੀਰ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹ।
3.43.25
वज्रग्रहणचिह्नेन करेण परिसान्त्वयन् ।
मुहुर्मुहुर्वज्रधरो बाहू चास्फोटयञ्शनैः ॥ ३.४३.२५ ॥
ਵਜ੍ਰ ਫੜਨ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਢਾਰਸ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਵਜ੍ਰਧਰ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਥਪਥਪਾਈਆਂ।
3.43.26
स्मयन्निव गुडाकेशं प्रेक्षमाणः सहस्रदृक् ।
हर्षेणोत्फुल्लनयनो न चातृप्यत वृत्रहा ॥ ३.४३.२६ ॥
ਗੁਡਾਕੇਸ਼ (ਅਰਜੁਨ) ਵੱਲ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਹਜ਼ਾਰ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਹੰਤਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖਿੜੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
3.43.27
एकासनोपविष्टौ तौ शोभयांसचक्रतुः सभाम् ।
सूर्याचन्द्रमसौ व्योम चतुर्दश्यामिवोदितौ ॥ ३.४३.२७ ॥
ਇੱਕੋ ਆਸਣ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਸਭਾ ਨੂੰ ਸ਼ੋਭਾਇਮਾਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹੇ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ।
3.43.28
तत्र स्म गाथा गायन्ति साम्ना परमवल्गुना ।
गन्धर्वास्तुम्बुरुश्रेष्ठाः कुशला गीतसामसु ॥ ३.४३.२८ ॥
ਉੱਥੇ ਤੁੰਬੁਰੂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ ਅਜਿਹੇ ਗੰਧਰਵ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਸਾਮ-ਗਾਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਬਹੁਤ ਮਧੁਰ ਸਾਮ-ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਗਾਥਾਵਾਂ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ।
3.43.29
घृताची मेनका रम्भा पूर्वचित्तिः स्वयंप्रभा ।
उर्वशी मिश्रकेशी च दण्डगौरी वरूथीनि ॥ ३.४३.२९ ॥
ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਮੇਨਕਾ, ਰੰਭਾ, ਪੂਰਵਚਿੱਤੀ, ਸਵਯੰਪ੍ਰਭਾ, ਉਰਵਸ਼ੀ, ਮਿਸ਼ਰਕੇਸ਼ੀ, ਦੰਡਗੌਰੀ ਅਤੇ ਵਰੂਥਿਨੀ (ਅਪਸਰਾਵਾਂ)।
3.43.30
गोपाली सहजन्या च कुम्भयोनिः प्रजागरा ।
चित्रसेना चित्रलेखा सहा च मधुरस्वरा ॥ ३.४३.३० ॥
ਗੋਪਾਲੀ, ਸਹਜੰਨਿਆ, ਕੁੰਭਯੋਨੀ, ਪ੍ਰਜਾਗਰਾ, ਚਿੱਤਰਸੇਨਾ, ਚਿੱਤਰਲੇਖਾ, ਸਹਾ ਅਤੇ ਮਧੁਰਸਵਰਾ (ਅਪਸਰਾਵਾਂ)।
3.43.31
एताश्चान्याश्च ननृतुस्तत्रतत्र शुचिस्मिताः ।
चत्तप्रमथने युक्ताः सिद्धानां पद्मलोचनाः ॥ ३.४३.३१ ॥
ਸ਼ੁੱਧ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਕਮਲ-ਨੈਣੀ ਹੋਰ ਵੀ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਨੱਚਣ ਲੱਗੀਆਂ; ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
3.43.32
महाकटितटश्रोण्यः कम्पमानैः पयोधरैः ।
कटाक्षहावमाधुर्यैश्चेतोबुद्धिमनोहरैः ॥ ३.४३.३२ ॥
ਚੌੜੇ ਕੁੱਲ੍ਹਿਆਂ ਤੇ ਮੇਖਲਾ ਪਹਿਨੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀਆਂ; ਕੰਬਦੇ ਉਰਜਾਂ ਨਾਲ, ਕਟਾਖ਼ ਤੇ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਦੀ ਮਿਠਾਸ ਨਾਲ, ਚਿੱਤ, ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਮਨ ਹਰਨ ਵਾਲੀਆਂ।
3.43.33
ततो देवाः सगन्धर्वाः समादायार्घ्यमुत्तमम् ।
शक्रस्य मतमाज्ञाय पार्थमानर्चुरञ्जसा ॥ ३.४३.३३ ॥
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਸਮੇਤ ਉੱਤਮ ਅਰਘ ਲੈ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪਾਰਥ ਦਾ ਤੁਰੰਤ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ।
3.43.34
पाद्यमाचमनीयं च प्रतिग्राह्य नृपात्मजम् ।
प्रवेशयामासुरथो पुरंदरनिवेशनम् ॥ ३.४३.३४ ॥
ਪਾਦ ਧੋਣ ਤੇ ਆਚਮਨ ਦਾ ਜਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਉਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪੁਰੰਦਰ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਏ।
3.43.35
एवं संपूजितो जिष्णुरुवास भवने पितुः ।
उपशिक्षन्महास्राणि ससंहाराणि पाण्डवः ॥ ३.४३.३५ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ ਜਿਸ਼ਣੂ ਪਾਂਡਵ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਤੇ ਸੰਹਾਰ ਸਮੇਤ ਮਹਾਅਸਤ੍ਰ ਸਿੱਖਦਾ ਰਿਹਾ।
3.43.36
शक्रस्य हस्ताद्दयितं वज्रमस्त्रं च दुःसहम् ।
अशनीश्च महानादा मेघबर्हिणलक्षणाः ॥ ३.४३.३६ ॥
ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਪਿਆਰਾ ਵਜ੍ਰ ਤੇ ਦੁਰਸਹਿ ਅਸਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਮੇਘ ਤੇ ਮੋਰ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮਹਾਗਰਜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਸ਼ਨੀਆਂ।
3.43.37
गृहीतास्त्रस्तु कौन्तेयो भ्रातॄन्सस्मार पाण्डवः ।
पुरंदरनियोगाच्च पञ्चाब्दानवसत्सुखी ॥ ३.४३.३७ ॥
ਸ਼ਸਤਰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਸੁਖ ਨਾਲ ਪੰਜ ਸਾਲ ਉੱਥੇ ਰਿਹਾ।
3.43.38
ततः शक्रोऽब्रवीत्पार्थं कृतास्त्रं काल आगते ।
नृत्यं गीतं च कौन्तेय चित्रसेनादवाप्नुहि ॥ ३.४३.३८ ॥
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਕ੍ਰਿਤਾਸਤਰ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਤੋਂ ਨ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਗੀਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ।'
3.43.39
वादित्रं देवविहितं नृलोके यन्न विद्यते ।
तदर्जयस्व कौन्तेय श्रेयो वै ते भविष्यति ॥ ३.४३.३९ ॥
'ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਮਨੁੱਖੀ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜੋ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਬਣਾਇਆ ਉਹ ਵਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।'
3.43.40
सखायं प्रददौ चास्य चित्रसेनं पुरंदरः ।
स तेन सह संगम्य रेमे पार्थो निरामयः ॥ ३.४३.४० ॥
ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰ ਵਜੋਂ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰੋਗ-ਰਹਿਤ ਪਾਰਥ ਅਨੰਦਿਤ ਹੋਇਆ।
3.43.41
गीतवादित्रनृत्यानि भूय एवादिदेश ह ।
तथाऽपि नालभच्छर्म तरस्वी द्यूतकारितम् ॥ ३.४३.४१ ॥
ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਗੀਤ, ਵਾਦ ਅਤੇ ਨ੍ਰਿਤ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਵੀ ਬਲਵਾਨ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਜੂਏ ਤੋਂ ਹੋਏ ਦੁੱਖ ਕਾਰਨ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾ ਮਿਲੀ।
3.43.42
दुःशासनवधामर्षी शकुनेः सौबलस्य च ।
ततस्तेनातुलां प्रीतिमुपागम्य क्वचित्क्वचित्।
गान्धऱ्वमतुलं नृत्यं वादित्रं चोपलब्धवान् ॥ ३.४३.४२ ॥
ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਵਧ ਅਤੇ ਸੁਬਲ-ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ (ਦੇ ਅਪਰਾਧ) ਕਾਰਨ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਅਤੁਲ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਪਾ ਕੇ, ਕਦੇ ਕਦੇ ਗੰਧਰਵ ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਅਤੁਲ ਨ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਵਾਦ ਸਿੱਖਿਆ।
3.43.43
स शिक्षितो नृत्यगुणाननेका-
न्वादित्रगीतार्थगुणांश्च सर्वान्।
न शर्ण लेभे परवीरहन्ता ।
भ्रातॄन्स्मरन्मातरं चैव कुन्तीम् ॥ ३.४३.४३ ॥
ਨ੍ਰਿਤ ਦੇ ਅਨੇਕ ਗੁਣ ਅਤੇ ਵਾਦਿਤ-ਗੀਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਰਥ-ਗੁਣ ਸਿੱਖ ਕੇ ਵੀ ਵੈਰੀ-ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾ ਪਾ ਸਕਿਆ; ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ।