மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.43.1
ददर्श स पुरीं रम्यां सिद्धचारणसेविताम् ।
सर्वर्तुकुसुमैः पुण्यैः पादपैरुपशोभिताम् ॥ ३.४३.१ ॥
சித்தர்களும் சாரணர்களும் சேவித்த, எல்லா ருதுக்களின் புனிதமான மலர்களாலும் மரங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த அழகிய நகரை அவன் கண்டான்.
3.43.2
तत्र सौगन्धिकानां च पुष्पाणां पुण्यगन्धिनाम् ।
उपवीज्यमानो मिश्रेण वायुना पुण्यगन्धिना ॥ ३.४३.२ ॥
அங்கு சௌகந்திகப் பூக்களின் நறுமணம் கலந்த, இனிய மணமுள்ள காற்றால் அவன் விசிறப்பட்டான்.
3.43.3
नन्दनं च वनं दिव्यमप्सरोगणसेवितम् ।
ददर्श दिव्यकुसुमैराह्वयद्भिरिव द्रुमैः ॥ ३.४३.३ ॥
அப்சரசுகளின் கூட்டங்கள் சேவிக்கும் தெய்வீகமான நந்தன வனத்தை அவன் கண்டான்; அதன் தெய்வீக மலர்களையுடைய மரங்கள் அவனை அழைப்பது போல் இருந்தன.
3.43.4
नातप्ततपसा शक्यो द्रष्टुं नानाहिताग्निना ।
स लोकः पुण्यकर्तॄणां नापि युद्धे पराङ्युखैः ॥ ३.४३.४ ॥
தவம் செய்யாதவனும், அக்னிஹோத்ரம் நடத்தாதவனும் அந்தப் புண்ணியவான்களின் உலகைக் காண முடியாது; போரில் முதுகுகாட்டி ஓடியவர்களுக்கும் அது எளிதல்ல.
3.43.5
नायज्वभिर्नाव्रतिकैर्न वेदश्रुतिवर्जितैः ।
नानाप्लुताङ्गैस्तीर्थेषु यज्ञदानबहिष्कृतैः ॥ ३.४३.५ ॥
யாகம் செய்யாதவர்களாலும், விரதம் இல்லாதவர்களாலும், வேத ஞானம் இல்லாதவர்களாலும், தீர்த்தங்களில் பலவகையாக நீராடுவதாலும், யாகமும் தானமும் இல்லாதவர்களாலும் அது காணப்பட முடியாது.
3.43.6
नापि यज्ञहनैः क्षुद्रैर्द्रष्टुं शक्यः कथंचन ।
पानपैर्गुरुतल्पैश्च मांसादैर्वा दुरात्मभिः ॥ ३.४३.६ ॥
யாகத்தை அழிப்பவர்களாலும், கீழ்மக்களாலும், மது அருந்துபவர்களாலும், குருபத்தினியுடன் உறவு கொள்பவர்களாலும், மாமிசம் உண்பவர்களாலும், தீய மனமுள்ளவர்களாலும் எந்த வகையிலும் அதைக் காண முடியாது.
3.43.7
स तद्दिव्यं वनं पश्यन्दिव्यगीतनिनादितम् ।
प्रविवेश महाबाहुः शक्रस्य दयितां पुरीम् ॥ ३.४३.७ ॥
அந்த தெய்வீக வனத்தை, தெய்வீக இசையின் ஒலியால் நிறைந்ததை, கண்டு, மஹாபாஹுவான அவன் இந்திரனின் அன்பு நகரத்தில் நுழைந்தான்.
3.43.8
तत्र देवविमानानि कामगानि सहस्रशः ।
संस्थितान्यभियातानि ददर्शायुतशस्तदा ॥ ३.४३.८ ॥
அங்கே விரும்பிய இடத்திற்குச் செல்லும் தேவ விமானங்கள் ஆயிரக்கணக்கில் நிற்பதையும் வருவதையும் அப்போது பத்தாயிரக்கணக்கிலும் கண்டான்.
3.43.9
संस्तूयमानो गन्धर्वैरप्सरोभिश्च पाण्डवः ।
पुष्पगन्धवहैः पुण्यैर्वायुभिश्चानुवीजितः ॥ ३.४३.९ ॥
கந்தர்வர்களாலும் அப்சரஸ்களாலும் புகழப்பட்ட பாண்டவன், மலர் மணம் சுமந்த தூய காற்றுகளால் வீசப்பட்டான்.
3.43.10
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः ।
हृष्टाः संपूजयामासुः पार्थमक्लिष्टकारिणम् ॥ ३.४३.१० ॥
பின்னர் தேவர்களும், கந்தர்வர்களும், சித்தர்களும், பரம ரிஷிகளும் மகிழ்ந்து, அனாயாசமாகச் செயல்படுபவனான பார்த்தனை பெரிதும் வணங்கினர்.
3.43.11
आसीर्वादैः स्तूयमानो दिव्यवादित्रनिःस्वनैः ।
प्रतिपेदे महाबाहुः शङ्खदुन्दुभिनादितम् ॥ ३.४३.११ ॥
ஆசீர்வாதங்களால் புகழப்பட்டவனாய், தெய்வீக வாத்தியங்களின் ஒலிகளுக்கிடையே, சங்கும் துந்துபியும் முழங்கிய வழியை மஹாபாஹு அடைந்தான்.
3.43.12
नक्षत्रमार्गं विपुलं सुरवीथीति विश्रुतम् ।
इन्द्राज्ञया ययौ पार्थः स्तूयमानः समन्ततः ॥ ३.४३.१२ ॥
நட்சத்திரப் பாதை என்ற பரந்த, சுரவீதி என்று புகழ்பெற்ற வழியில், இந்திரனின் ஆணையால் பார்த்தன் சென்றான், எங்கும் புகழப்பட்டவனாய்.
3.43.13
तत्र साध्यास्तथा विश्वे मरुतोऽथाश्विनौ तथा ।
आदित्या वसवो रुद्रास्तथा ब्रह्मर्षयोऽमलाः ॥ ३.४३.१३ ॥
அங்கே சாத்தியர்கள், விஸ்வதேவர்கள், மருத்துக்கள், இரு அஸ்வினிகள், ஆதித்தியர்கள், வசுக்கள், ருத்திரர்கள் மற்றும் தூய்மையான பிரம்மரிஷிகளும் இருந்தனர்.
3.43.14
राजर्षयश्च बहवो दिलीपप्रमुखा नृपाः ।
तम्बुरुर्नारदश्चैव गन्धर्वौ च हाहा हूहूः ॥ ३.४३.१४ ॥
திலீபர் தலைமையிலான பல அரச முனிவர்களும் அரசர்களும், தும்புரு, நாரதர், மற்றும் கந்தர்வர்களான ஹாஹா, ஹூஹூ ஆகியோரும் இருந்தனர்.
3.43.15
तान्स सर्वान्समागम्य विधिवत्कुरुनन्दनः ।
ततोऽपश्यद्देवराजं शतक्रतुमरिंदमः ॥ ३.४३.१५ ॥
குருகுலத்தின் மகிழ்ச்சியான அர்ஜுனன் அவர்கள் அனைவரையும் முறைப்படி அணுகி, பின்னர் தேவர்களின் அரசனும் நூறு யாகங்கள் செய்தவனுமான இந்திரனைக் கண்டான்; அவன் எதிரிகளை அடக்குபவன்.
3.43.16
ततः पार्थो महाबाहुरवतीर्य रथोत्तमात् ।
ददर्श साक्षाद्देवेशं पितरं पाकशासनम् ॥ ३.४३.१६ ॥
பின்னர் வலிமைமிக்க கரங்களையுடைய பார்த்தன் சிறந்த தேரிலிருந்து இறங்கி, தேவர்களின் தலைவனும் தன் தந்தையுமான பாகசாசனனாகிய இந்திரனை நேரில் கண்டான்.
3.43.17
पाण्डुरेणातपत्रेण हेमदण्डेन चारुणा ।
दिव्यगन्धाधिवासेन व्यजनेन विधूयता ॥ ३.४३.१७ ॥
வெண்ணிற குடையும், அழகிய பொன் கைப்பிடியும், தெய்வீக மணம் கமழும், வீசப்படும் விசிறியும் கொண்டு (அவன் இருந்தான்).
3.43.18
विश्वावसुप्रभृतिनिर्गन्धर्वैः स्तुतिवन्दिभिः ।
स्तूयमानं द्विजाग्र्यैश्च ऋग्यजुःसामसंस्तवैः ॥ ३.४३.१८ ॥
விஶ்வாவஸு முதலான கந்தர்வர்களாலும், துதி பாடும் பாடகர்களாலும், சிறந்த துவிஜர்களால் ரிக், யஜுஸ், சாம வேதப் பாடல்களாலும் போற்றப்பட்டுக்கொண்டிருந்தான்.
3.43.19
ततोऽभिगम्य कौन्तेयः शिरसाऽभ्यगमद्बली ।
स चैनं वृत्तपीनाभ्यां बाहुभ्यां प्रत्यगृह्णत ॥ ३.४३.१९ ॥
பின்னர் குந்தியின் மகன் வலிமைமிக்கவன் அருகில் சென்று தலை வணங்கினான்; அவரும் வட்டமும் பருத்ததுமான இரு கரங்களால் அவனை ஏற்றுக்கொண்டார்.
3.43.20
ततः शक्रासने पुण्ये देवर्षिगणसेविते ।
शक्रः पाणौ गृहीत्वैनमुपावेशयदन्तिके ॥ ३.४३.२० ॥
பின்னர் தேவரிஷிக் கூட்டங்களால் சேவிக்கப்பட்ட தூய இந்திராசனத்தில், இந்திரன் அவனது கையைப் பிடித்து அருகில் அமர்த்தினார்.
3.43.21
मूर्धि चैनमुपाघ्राय देवेन्द्रः परवीरहा ।
अङ्कमारोपयामास प्रश्रयावनतं तदा ॥ ३.४३.२१ ॥
அப்போது எதிர்வீரர்களை அழிக்கும் தேவேந்திரன் அவனது தலையை முகர்ந்து, பணிவால் வணங்கியிருந்தவனை மடியில் அமர்த்திக்கொண்டார்.
3.43.22
सहस्राक्षनियोगात्स पार्थः शक्रासनं तदा ।
आरुरुक्षुरमेयात्मा द्वितीय इववासवः ॥ ३.४३.२२ ॥
ஆயிரங்கண்ணன் இந்திரனின் கட்டளைப்படி, அளவற்ற ஆன்மா கொண்ட அந்தப் பார்த்தன் அப்போது இந்திராசனத்தில் ஏற விரும்பினான்; அவன் இரண்டாம் வாசவனைப் போல் இருந்தான்.
3.43.23
ततः प्रेम्णा वृत्रशत्रुरर्जुनस्य शुभं मुखम् ।
पस्पर्श पुण्यगन्धेन करेण परिसान्त्वयन् ॥ ३.४३.२३ ॥
பின்னர் அன்புடன் விருத்திரனின் பகைவனான இந்திரன், தூய நறுமணமுள்ள கரத்தால் அர்ஜுனனின் அழகிய முகத்தைத் தொட்டு ஆறுதல் கூறினார்.
3.43.24
प्रमार्जमानः शनकैर्बाहू चास्यायतौ शुभौ ।
ज्याशरक्षेपकिनौ स्तम्भाविव हिरण्मयौ ॥ ३.४३.२४ ॥
மெதுவாக அவனது நீண்ட அழகிய இரு கரங்களையும் தடவிக்கொண்டு; அவை வில்நாண், அம்பு எய்வதில் வல்லவை, பொன்னாலான தூண்களைப் போல இருந்தன.
3.43.25
वज्रग्रहणचिह्नेन करेण परिसान्त्वयन् ।
मुहुर्मुहुर्वज्रधरो बाहू चास्फोटयञ्शनैः ॥ ३.४३.२५ ॥
வஜ்ரத்தைப் பற்றிய அடையாளம் கொண்ட தம் கையால் மெல்ல மெல்ல ஆறுதல் கூறியபடி, வஜ்ரதரன் பலமுறை மெதுவாகத் தம் கைகளைத் தட்டினான்.
3.43.26
स्मयन्निव गुडाकेशं प्रेक्षमाणः सहस्रदृक् ।
हर्षेणोत्फुल्लनयनो न चातृप्यत वृत्रहा ॥ ३.४३.२६ ॥
குடாகேசனை (அர்ஜுனனை) புன்னகையுடன் பார்த்தபடி, ஆயிரம் கண்களுடைய வ்ருத்திரனைக் கொன்றவன் மகிழ்ச்சியால் விரிந்த கண்களுடன் நிறைவடையாதவனாய் இருந்தான்.
3.43.27
एकासनोपविष्टौ तौ शोभयांसचक्रतुः सभाम् ।
सूर्याचन्द्रमसौ व्योम चतुर्दश्यामिवोदितौ ॥ ३.४३.२७ ॥
ஒரே ஆசனத்தில் அமர்ந்த அவ்விருவரும் சபையை அலங்கரித்தனர்; பதினான்காம் நாளில் வானில் எழுந்த சூரியனும் சந்திரனும் போல.
3.43.28
तत्र स्म गाथा गायन्ति साम्ना परमवल्गुना ।
गन्धर्वास्तुम्बुरुश्रेष्ठाः कुशला गीतसामसु ॥ ३.४३.२८ ॥
அங்கே கந்தர்வர்கள் — தும்புருவை முதன்மையாகக் கொண்டவர்கள் — இசையிலும் சாம-கானத்திலும் வல்லவர்களாய், மிக இனிய சாமமுறையில் பாடல்களைப் பாடினர்.
3.43.29
घृताची मेनका रम्भा पूर्वचित्तिः स्वयंप्रभा ।
उर्वशी मिश्रकेशी च दण्डगौरी वरूथीनि ॥ ३.४३.२९ ॥
கிருதாசீ, மேனகா, ரம்பா, பூர்வசித்தி, சுயம்பிரபா, ஊர்வசி, மிஸ்ரகேசி, தண்டகௌரி, வருதினீ ஆகிய அப்சரஸ்கள்.
3.43.30
गोपाली सहजन्या च कुम्भयोनिः प्रजागरा ।
चित्रसेना चित्रलेखा सहा च मधुरस्वरा ॥ ३.४३.३० ॥
கோபாலி, சஹஜன்யா, கும்பயோனி, பிரஜாகரா, சித்ரசேனா, சித்ரலேகா, சஹா, மதுரஸ்வரா ஆகிய அப்சரஸ்கள்.
3.43.31
एताश्चान्याश्च ननृतुस्तत्रतत्र शुचिस्मिताः ।
चत्तप्रमथने युक्ताः सिद्धानां पद्मलोचनाः ॥ ३.४३.३१ ॥
மற்றும் தூய புன்னகையுடைய, தாமரைக் கண்ணிகளான மற்றவர்களும் அங்கங்கே நடனமாடினர்; சித்தர்களின் மனதைக் கவர்வதில் ஈடுபட்டிருந்தனர்.
3.43.32
महाकटितटश्रोण्यः कम्पमानैः पयोधरैः ।
कटाक्षहावमाधुर्यैश्चेतोबुद्धिमनोहरैः ॥ ३.४३.३२ ॥
பெரிய இடையும் மேகலை அணிந்த இடுப்புமுடையவர்கள்; நடுங்கும் மார்பகங்களுடனும், கடைக்கண் பார்வை, ஹாவ-பாவங்களின் இனிமையுடனும், மனம், புத்தி, உள்ளம் ஆகியவற்றைக் கவர்ந்தவர்கள்.
3.43.33
ततो देवाः सगन्धर्वाः समादायार्घ्यमुत्तमम् ।
शक्रस्य मतमाज्ञाय पार्थमानर्चुरञ्जसा ॥ ३.४३.३३ ॥
பின்னர் தேவர்களும் கந்தர்வர்களுடன் சேர்ந்து, சிறந்த அர்க்கியத்தை எடுத்து, இந்திரனின் விருப்பத்தை அறிந்து, பிருதையின் மகன் பார்த்தனை உடனே வழிபட்டனர்.
3.43.34
पाद्यमाचमनीयं च प्रतिग्राह्य नृपात्मजम् ।
प्रवेशयामासुरथो पुरंदरनिवेशनम् ॥ ३.४३.३४ ॥
பாத்யம், ஆசமனீயம் ஆகியவற்றை ஏற்கச் செய்து, அந்த இளவரசனை இந்திரனின் இல்லத்திற்குள் அழைத்துச் சென்றனர்.
3.43.35
एवं संपूजितो जिष्णुरुवास भवने पितुः ।
उपशिक्षन्महास्राणि ससंहाराणि पाण्डवः ॥ ३.४३.३५ ॥
இவ்வாறு மதிக்கப்பட்ட வெற்றியாளன் பாண்டவன் தந்தையின் இல்லத்தில் வசித்து, சம்ஹாரத்துடன் கூடிய மகாஸ்திரங்களைக் கற்றான்.
3.43.36
शक्रस्य हस्ताद्दयितं वज्रमस्त्रं च दुःसहम् ।
अशनीश्च महानादा मेघबर्हिणलक्षणाः ॥ ३.४३.३६ ॥
இந்திரனின் கையிலிருந்து அன்பான வஜ்ராயுதமும், தாங்க முடியாத அஸ்திரமும், மேகம், மயில் அடையாளங்களுடைய மகா முழக்கமுள்ள அசனிகளும் (பெறப்பட்டன).
3.43.37
गृहीतास्त्रस्तु कौन्तेयो भ्रातॄन्सस्मार पाण्डवः ।
पुरंदरनियोगाच्च पञ्चाब्दानवसत्सुखी ॥ ३.४३.३७ ॥
ஆயுதங்களை ஏற்றுக்கொண்ட குந்தியின் மகன் பாண்டவன் சகோதரர்களை நினைத்தான்; இந்திரனின் கட்டளைப்படி மகிழ்ச்சியுடன் ஐந்து ஆண்டுகள் அங்கே வசித்தான்.
3.43.38
ततः शक्रोऽब्रवीत्पार्थं कृतास्त्रं काल आगते ।
नृत्यं गीतं च कौन्तेय चित्रसेनादवाप्नुहि ॥ ३.४३.३८ ॥
அப்போது இந்திரன் ஆயுதப் பயிற்சி பெற்ற பார்த்தனிடம் சொன்னான்: 'குந்தியின் மகனே, காலம் வந்ததும் சித்ரசேனனிடமிருந்து நடனமும் பாட்டும் பெறு.'
3.43.39
वादित्रं देवविहितं नृलोके यन्न विद्यते ।
तदर्जयस्व कौन्तेय श्रेयो वै ते भविष्यति ॥ ३.४३.३९ ॥
'குந்தியின் மகனே, மனித உலகில் காணப்படாத, தேவர்களால் அமைக்கப்பட்ட இசைக்கருவியைப் பெறு; அதனால் உனக்கு நன்மை உண்டாகும்.'
3.43.40
सखायं प्रददौ चास्य चित्रसेनं पुरंदरः ।
स तेन सह संगम्य रेमे पार्थो निरामयः ॥ ३.४३.४० ॥
இந்திரன் அவனுக்குத் தோழனாகச் சித்ரசேனனைக் கொடுத்தான்; அவனுடன் கூடி பார்த்தன் நோயின்றி மகிழ்ந்தான்.
3.43.41
गीतवादित्रनृत्यानि भूय एवादिदेश ह ।
तथाऽपि नालभच्छर्म तरस्वी द्यूतकारितम् ॥ ३.४३.४१ ॥
பாடல், இசைக்கருவி, நடனம் ஆகியவற்றை மீண்டும் அவன் கட்டளையிட்டான்; ஆயினும் வலிமையான அவன் சூதாட்டத்தால் உண்டான வேதனையால் அமைதி பெறவில்லை.
3.43.42
दुःशासनवधामर्षी शकुनेः सौबलस्य च ।
ततस्तेनातुलां प्रीतिमुपागम्य क्वचित्क्वचित्।
गान्धऱ्वमतुलं नृत्यं वादित्रं चोपलब्धवान् ॥ ३.४३.४२ ॥
துச்சாசனனின் கொலையாலும் சௌபலனான சகுனியின் செயலாலும் சினந்த அவன், பின் அதனால் ஒப்பற்ற மகிழ்ச்சியை அடைந்து, எப்போதாவது கந்தர்வ பாணியிலான ஒப்பற்ற நடனத்தையும் இசைக்கருவியையும் கற்றுக்கொண்டான்.
3.43.43
स शिक्षितो नृत्यगुणाननेका-
न्वादित्रगीतार्थगुणांश्च सर्वान्।
न शर्ण लेभे परवीरहन्ता ।
भ्रातॄन्स्मरन्मातरं चैव कुन्तीम् ॥ ३.४३.४३ ॥
நடனத்தின் பல நற்பண்புகளையும், இசை மற்றும் பாடலின் அனைத்து பொருள் நற்பண்புகளையும் கற்றிருந்தும், எதிரி வீரர்களை அழிப்பவன் அமைதி அடையவில்லை; சகோதரர்களையும் தாய் குந்தியையும் நினைத்துக்கொண்டிருந்தான்.