Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.46

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

3.46.1

अत्यद्भुतमिदं कर्म पार्थस्यामिततेजसः ।
धृतराष्ट्रो महातेजाः श्रुत्वा तत्र किमब्रवीत् ॥ ३.४६.१ ॥

ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಪಾರ್ಥನ ಈ ಕರ್ಮ ಅತ್ಯದ್ಭುತವಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಅಲ್ಲಿ ಏನು ಹೇಳಿದನು?

3.46.2

शक्रलोकगतं पार्थं श्रुत्वा राजाऽम्बिकासुतः ।
द्वैपायनादृषिश्रेष्ठात्संजयं वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.४६.२ ॥

ಇಂದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದ ಪಾರ್ಥನ ಕುರಿತು ಕೇಳಿದ ಅಂಬಿಕಾಸುತ ರಾಜನು, ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವೈಪಾಯನರಿಂದ (ತಿಳಿದ) ಸಂಜಯನಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

3.46.3

श्रुतं मे सूत कार्त्स्न्येन कर्म पार्थस् धीमतः ।
कच्चित्तवापि विदितं याथातथ्येन सारथे ॥ ३.४६.३ ॥

ಸೂತನೇ, ಧೀಮಂತ ಪಾರ್ಥನ ಕರ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಸಾರಥಿಯೇ, ನಿನಗೂ ಅದು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದೆಯೇ?

3.46.4

प्रमत्तो ग्राम्यधर्मेषु मन्दात्मा पापनिश्चयः ।
मम पुत्रः सुदुर्बुद्धिः पृथिवीं घातयिष्यति ॥ ३.४६.४ ॥

ಲೌಕಿಕ ಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತನಾದ, ಮಂದಬುದ್ಧಿಯ, ಪಾಪ ನಿಶ್ಚಯವುಳ್ಳ ನನ್ನ ಮಗ ಅತಿ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸುವನು.

3.46.5

यस्य नित्यमृता वाचः स्वैरेष्वपि महात्मनः ।
त्रैलोक्यमपि तस्य स्याद्योद्धा यस्य धनंजयः ॥ ३.४६.५ ॥

ಯಾರ ಮಾತುಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ, ಸ್ವಂತ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲೂ ಸತ್ಯವೋ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ (ವಶವಾಗಬಹುದು); ಅವನ ಯೋಧ ಧನಂಜಯನಾದರೆ.

3.46.6

अस्यतः कर्णिनाराचांस्तीक्ष्णाग्रांश्च शिलाशितान् ।
नार्जुनस्याग्रतस्तिष्ठेदपि मृत्युर्जरातिगः ॥ ३.४६.६ ॥

ಅರ್ಜುನನು ಕರ್ಣಿನಾರಾಚಗಳನ್ನು, ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಹರಿತಗೊಳಿಸಿದ ತೀಕ್ಷ್ಣಾಗ್ರಗಳ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎಸೆಯುವಾಗ ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಲಾಗದು; ಮುಪ್ಪನ್ನು ಮೀರಿದ ಮೃತ್ಯುವೂ ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲದು.

3.46.7

मम पुत्रा दुरात्मानः सर्वे मृत्युवशंगताः ।
येषां युद्धं दुराधर्षैः पाण्डवैः समुपस्थितम् ॥ ३.४६.७ ॥

ನನ್ನ ದುರಾತ್ಮ ಪುತ್ರರೆಲ್ಲರೂ ಮೃತ್ಯುವಶರಾದರು; ಅವರಿಗೆ ದುರ್ಧರ್ಷ ಪಾಂಡವರೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಯಿತು.

3.46.8

तस्यैव च न पश्यामि युधि गाण्डीवधन्वनः ।
अनिशं चिन्तयानोऽपि य एनमुदियाद्युधि ॥ ३.४६.८ ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗಾಂಡೀವಧನ್ವಿಗೆ ಸಮಾನನನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ನಿರಂತರ ಚಿಂತಿಸಿದರೂ ಅವನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ನಿಲ್ಲುವವನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.

3.46.9

द्रोणकर्णौ प्रतीयातां यदि भीष्मोऽपि वा रणे ।
महान्स्यात्संशयोलोके न तु पश्यामि नो जयम् ॥ ३.४६.९ ॥

ದ್ರೋಣ ಕರ್ಣರು, ಅಥವಾ ಭೀಷ್ಮರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರೂ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸಂದೇಹ ಉಂಟಾಗುವುದು; ಆದರೆ ನಮಗೆ ಜಯವನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

3.46.10

घृणी कर्णः प्रमादी च आचार्यः स्थविरो गुरुः ।
अमर्षी बलवान्पार्थः संरम्भी दृढविक्रमः ॥ ३.४६.१० ॥

ಕರ್ಣನು ಕರುಣಾಮಯಿ ಮತ್ತು ಅಜಾಗರೂಕ; ಆಚಾರ್ಯರು ವೃದ್ಧರು ಮತ್ತು ಗುರುಗಳು; ಪಾರ್ಥನು ಅಮರ್ಷಿ, ಬಲವಂತ, ಉಗ್ರ, ದೃಢ ಪರಾಕ್ರಮಿ.

3.46.11

भवेत्सुतुमुलं युद्धं सर्वस्याप्यपराजितम् ।
सर्वे ह्यस्त्रविदः शूराः सर्वे प्राप्ता महद्यशः ॥ ३.४६.११ ॥

ಯುದ್ಧವು ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾಗಿರುವುದು; ಅದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅಪರಾಜಿತರು; ಎಲ್ಲರೂ ಶಸ್ತ್ರವಿದ್ಯಾ ಪರಿಣತ ಶೂರರು, ಎಲ್ಲರೂ ಮಹಾಯಶಸ್ಸು ಪಡೆದವರು.

3.46.12

अपि सर्वेश्वरत्वं हि न वाञ्छेरन्पराजिताः ।
वधे नूनं भवेच्छान्तिरेतेषां फल्गुनस्य वा ॥ ३.४६.१२ ॥

ಪರಾಜಿತರು ಸರ್ವಾಧಿಪತ್ಯವನ್ನೂ ಬಯಸಲಾರರು; ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇವರ ವಧೆಯಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಫಲ್ಗುನನ ವಧೆಯಲ್ಲೋ ಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗುವುದು.

3.46.13

न तु हन्ताऽर्जुनस्यास्ति जेता वाऽस्य न विद्यते ।
मन्युस्तस्य कथं शाम्येन्मन्दान्प्रति समुत्थितः ॥ ३.४६.१३ ॥

ಆದರೆ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವನೂ ಇಲ್ಲ, ಅವನನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವವನೂ ಇಲ್ಲ. ಮೂರ್ಖರ ವಿರುದ್ಧ ಎದ್ದ ಅವನ ಕೋಪ ಹೇಗೆ ಶಮನವಾಗುವುದು?

3.46.14

त्रिदशेशसमो वीरः खाण्डवेऽग्निमतर्पयत् ।
जिगा पार्थिवान्सर्वान्राजसूये महाक्रतौ ॥ ३.४६.१४ ॥

ದೇವೇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಆ ವೀರನು ಖಾಂಡವವನದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು; ಮಹಾ ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರನ್ನು ಗೆದ್ದನು.

3.46.15

शेषं कुर्याद्गिरेर्वज्रो निपतन्मूर्ध्नि संजय ।
न तु कुर्युः शराः शेषं क्षिप्तास्तात किरीटिना ॥ ३.४६.१५ ॥

ಸಂಜಯ, ಪರ್ವತದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವ ವಜ್ರವು ಪರ್ವತದ ಕೆಲವನ್ನು ಉಳಿಸಬಹುದು; ಆದರೆ ಮಗನೇ, ಕಿರೀಟಿಯು ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳು ಏನನ್ನೂ ಉಳಿಸವು.

3.46.16

यथा हि किरणा भानोस्तपन्तीह चराचरम् ।
तथा पार्थभुजोत्सृष्टाः शरास्तप्स्यन्ति मत्सुतान् ॥ ३.४६.१६ ॥

ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಚರಾಚರಗಳನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ, ಪಾರ್ಥನ ಭುಜಗಳಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳು ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸುಡುವುವು.

3.46.17

अपि तद्रथघोषेण भयार्था सव्यसाचिनः ।
प्रतिभाति विदीर्णेव सर्वतो भारती चमूः ॥ ३.४६.१७ ॥

ಅರ್ಜುನನ ರಥದ ಘರ್ಜನೆಯಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು, ಭಾರತರ ಈ ಸೇನೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸೀಳಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.

3.46.18

समुद्धरन्प्रवपंश्चैव बाणान् ।
स्ताताऽऽततायी समरे किरीटि।
सृष्टोऽन्तकः सर्वहरो विधात्रा ।
भवेद्यथा तद्वदवारणीयः ॥ ३.४६.१८ ॥

ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎಳೆದೆಳೆದು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಾ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಕಿರೀಟಿ, ವಿಧಾತನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹರಿಸುವ ಅಂತಕನಂತೆ ತಡೆಯಲಾಗದವನಾಗುತ್ತಾನೆ.

3.46.19

यदतत्कथितं राजंस्त्वया दुर्योधनं प्रति ।
सर्वमेतद्यथातत्त्वं नतु मिथ्या महीपते ॥ ३.४६.१९ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ನೀವು ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಯಥಾರ್ಥವೇ, ಸುಳ್ಳಲ್ಲ, ಓ ಮಹೀಪತಿ.

3.46.20

मन्युना हि समाविष्टाः पाण्डवास्त्वमितौजसः ।
दृष्ट्वा कृष्णां सभां नीतां धर्मपत्नीं यशस्विनीं ॥ ३.४६.२० ॥

ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿಗಳಾದ ಪಾಂಡವರು, ಯಶಸ್ವಿನಿ ಧರ್ಮಪತ್ನಿ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಸಭೆಗೆ ಎಳೆದು ತರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.

3.46.21

दुःशासनस्य ता वाचः श्रुत्वा वै कटुकोदयाः ।
कर्णस्य च महाराज न स्वप्स्यन्तीति मे मतिः ॥ ३.४६.२१ ॥

ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ದುಃಶಾಸನ ಮತ್ತು ಕರ್ಣರ ಕಠೋರ ಫಲದಾಯಕ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವರು ನಿದ್ರಿಸರು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.

3.46.22

श्रुतं हि ते महाराज यथा पार्थेन संयुगे ।
एकादशतनुः स्थाणुर्धेनुषा परितोषितः ॥ ३.४६.२२ ॥

ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಪಾರ್ಥನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಏಕಾದಶತನು ಸ್ಥಾಣುವನ್ನು (ಶಿವನನ್ನು) ಹೇಗೆ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನೆಂದು ನೀವು ಕೇಳಿರಬಹುದು.

3.46.23

कैरातं वेषमास्थाय योधयामास फल्गुनम् ।
जिज्ञासुः सर्वदेवेशः कपर्दी भगवान्स्वयम् ॥ ३.४६.२३ ॥

ಸರ್ವದೇವೇಶ್ವರನಾದ, ಜಟಾಧಾರಿ ಭಗವಂತನು ತಾನೇ, ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಕಿರಾತ ವೇಷ ಧರಿಸಿ ಫಲ್ಗುನನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು.

3.46.24

लेभे पाशुपतं चापि परमास्त्रं महाद्युतिः ।
तत्रैनं लोकपालास्ते दर्शयामासुरर्जुनम्।
अस्त्रहेतोः पराक्रान्तं तपसा कौरवर्षभम् ॥ ३.४६.२४ ॥

ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯು ಪಾಶುಪತವೆಂಬ ಪರಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಪಡೆದನು. ಅಲ್ಲಿ ಲೋಕಪಾಲಕರು ಅಸ್ತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪರಾಕ್ರಮಿಸಿದ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಿದರು.

3.46.25

नैतदुत्सहते चान्यो लब्धुमन्यत्र फल्गुनात् ।
साक्षाद्दर्शनमेतेषामीश्वराणां नरो भुवि ॥ ३.४६.२५ ॥

ಫಲ್ಗುನನ ಹೊರತು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬೇರಾರೂ ಈ ಈಶ್ವರರ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಹಸಿಸಲಾರರು.

3.46.26

महेश्वरेण यो राजन्न जीर्णो ग्रस्तमूर्तिमान् ।
कस्तमुत्सहते वीरो युद्धे जरयितुं पुमान् ॥ ३.४६.२६ ॥

ಓ ರಾಜನೇ! ಮಹೇಶ್ವರನಿಂದ ರೂಪ ಗ್ರಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾವ ವೀರ ಪುರುಷ ಸೋಲಿಸಲು ಸಾಹಸಿಸುವನು?

3.46.27

आसादितमिदं घोरं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
द्रौपदीं परिकर्षद्भिः कोपयद्भिश्च पाण्डवान् ॥ ३.४६.२७ ॥

ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಎಳೆದು ಪಾಂಡವರನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿದವರಿಂದ ಈ ಭಯಂಕರ, ಕೋಲಾಹಲ, ರೋಮಾಂಚಕ ಘಟನೆ ತರಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

3.46.28

यत्र विस्फुरमाणौष्ठो भीमः प्राह वचोऽर्थवत् ।
दृष्ट्वा दुर्योधनेनोरू द्रौपद्या दर्शितावुभौ ॥ ३.४६.२८ ॥

ದುರ್ಯೋಧನನು ದ್ರೌಪದಿ ತೋರಿಸಿದ ಎರಡು ತೊಡೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ನಡುಗುವ ತುಟಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೀಮನು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು.

3.46.29

ऊरुं भेत्स्यामि ते पाप गदया वज्रकल्पया ।
त्रयोदशानां वर्षाणामन्ते दुर्द्यूतदेविनः ॥ ३.४६.२९ ॥

ಓ ಪಾಪಿಯೇ! ಹದಿಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ದುಷ್ಟ ಜೂಜುಕೋರನೇ, ವಜ್ರದಂತಹ ಗದೆಯಿಂದ ನಿನ್ನ ತೊಡೆಯನ್ನು ಮುರಿಯುತ್ತೇನೆ.

3.46.30

सर्वे प्रहरतां श्रेष्ठाः सर्वेचामिततेजसः ।
सर्वेसर्वास्त्रविद्वांसो देवैरपि सुदुर्जयाः ॥ ३.४६.३० ॥

ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಯೋಧರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನವರು, ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವರು; ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದು ಕಷ್ಟ.

3.46.31

मन्ये मन्युसमुद्भूताः पुत्राणां तव संयुगे ।
अन्तं पार्थाः करिष्यन्ति वीर्यामर्षसमन्विताः ॥ ३.४६.३१ ॥

ಕೋಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಅಸಹನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪಾರ್ಥರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಅಂತ್ಯ ಹಾಡುವರು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.

3.46.32

किं कृतं सूत कर्णेन वदता परुषं वचः ।
पर्याप्तं वैरमेतावद्यत्कृष्णा सा सभां गता ॥ ३.४६.३२ ॥

ಸೂತನೇ! ಕರ್ಣನು ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿ ಏನು ಮಾಡಿದನು? ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಸಭೆಗೆ ಕರೆತಂದದ್ದೇ ಇಷ್ಟು ವೈರಕ್ಕೆ ಸಾಕು.

3.46.33

अपीदानीं मम सुतास्तिष्ठेरन्मन्दचेतसः ।
येषां भ्राता गुरुर्ज्येष्ठो विनये नावतिष्ठते ॥ ३.४६.३३ ॥

ಈಗಲಾದರೂ ನನ್ನ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯ ಪುತ್ರರು ನಿಲ್ಲುವರೇ? ಅವರ ಹಿರಿಯ ಅಣ್ಣ, ಗುರುವು ವಿನಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ.

3.46.34

ममापि वचनं सूत न शुश्रूषति मन्दभाक् ।
दृष्ट्वा मां चक्षुषा हीनं निर्विचेष्टमचेतसम् ॥ ३.४६.३४ ॥

ಸೂತನೇ! ನನ್ನ ಮಾತನ್ನೂ ಆ ಮಂದಭಾಗ್ಯನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ದೃಷ್ಟಿಹೀನನೆಂದು, ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟನೆಂದು, ಅರಿವಿಲ್ಲದವನೆಂದು ಅವನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.

3.46.35

ये चास्य सचिवा मन्दाः कर्णसौबलकादयः ।
ते तस्य भूयसो दोषान्वर्धयन्ति विचेतसः ॥ ३.४६.३५ ॥

ಅವನ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯ ಸಚಿವರಾದ ಕರ್ಣ, ಸೌಬಲ ಮೊದಲಾದವರು ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದೆ ಅವನ ದೊಡ್ಡ ದೋಷಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

3.46.36

स्वैरं मुक्ता ह्यपि शराः पार्थेनामिततेजसा ।
निर्दहेयुर्मम सुतान्किंपुनर्मन्युनेरिताः ॥ ३.४६.३६ ॥

ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿ ಪಾರ್ಥನು ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳೂ ನನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ಸುಡುವವು; ಇನ್ನು ಕೋಪದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದೇನು!

3.46.37

पार्थबाहुबलोत्सृष्टा महाचापविनिःसृताः ।
दिव्यास्त्रमन्त्रमुदिताः सादयेयुः सुरानपि ॥ ३.४६.३७ ॥

ಪಾರ್ಥನ ಬಾಹುಬಲದಿಂದ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಮಹಾಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಟು, ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಹರ್ಷಿತವಾಗಿ, ಅವು ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಬಲ್ಲವು.

3.46.38

यस्य मन्त्री च गोप्ता च सुहृच्चैव जनार्दनः ।
हनिस्त्रैलोक्यनाथः स किंनु तस् न निर्जितम् ॥ ३.४६.३८ ॥

ಯಾರಿಗೆ ಜನಾರ್ದನನೇ ಮಂತ್ರಿ, ರಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತನೋ, ಅವನು ತ್ರಿಲೋಕಾಧಿಪತಿ ಮತ್ತು ಸಂಹಾರಕ; ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಜಯಿಸಲಾಗದು?

3.46.39

इदं हि सुमहच्चित्रमर्जुनस्येह संजय ।
महादेवेन बाहुभ्यां यत्समेत इति श्रुतिः ॥ ३.४६.३९ ॥

ಸಂಜಯ, ಅರ್ಜುನನ ಈ ಕಾರ್ಯ ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತ; ಅವನು ಮಹಾದೇವನೊಡನೆ ತನ್ನ ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಹೋರಾಡಿದನೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

3.46.40

प्रत्यक्षं सर्वलोकस्य खाण्डवे यत्कृतं पुरा ।
फल्गुनेन सहायार्थे वह्नेर्दामोदरेण च ॥ ३.४६.४० ॥

ಹಿಂದೆ ಖಾಂಡವ ವನದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಲು ಫಲ್ಗುನ ಮತ್ತು ದಾಮೋದರ ಸೇರಿ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿದೆ.

3.46.41

सर्वथा न हि मे पुत्राः सहामात्याः सबान्धवाः ।
क्रुद्धे पार्थे च भीमे च वासुदेवे च सात्वते ॥ ३.४६.४१ ॥

ಪಾರ್ಥ, ಭೀಮ, ವಾಸುದೇವ, ಸಾತ್ವತ ಕ್ರುದ್ಧರಾದಾಗ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು, ಮಂತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.