മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.46.1
अत्यद्भुतमिदं कर्म पार्थस्यामिततेजसः ।
धृतराष्ट्रो महातेजाः श्रुत्वा तत्र किमब्रवीत् ॥ ३.४६.१ ॥
അമിത തേജസ്വിയായ പാർത്ഥന്റെ ഈ കർമ്മം അത്യദ്ഭുതമാണ്. അത് കേട്ട മഹാതേജസ്വിയായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ അവിടെ എന്തു പറഞ്ഞു?
3.46.2
शक्रलोकगतं पार्थं श्रुत्वा राजाऽम्बिकासुतः ।
द्वैपायनादृषिश्रेष्ठात्संजयं वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.४६.२ ॥
ഇന്ദ്രലോകം പ്രാപിച്ച പാർത്ഥനെക്കുറിച്ച് കേട്ട അംബികാപുത്രനായ രാജാവ്, ഋഷിശ്രേഷ്ഠനായ ദ്വൈപായനനിൽ നിന്ന് (അറിഞ്ഞ) സഞ്ജയനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
3.46.3
श्रुतं मे सूत कार्त्स्न्येन कर्म पार्थस् धीमतः ।
कच्चित्तवापि विदितं याथातथ्येन सारथे ॥ ३.४६.३ ॥
സൂതാ, ധീമാനായ പാർത്ഥന്റെ കർമ്മം ഞാൻ പൂർണ്ണമായി കേട്ടു. സാരഥേ, നിനക്കും അത് യഥാർത്ഥമായി അറിയാമോ?
3.46.4
प्रमत्तो ग्राम्यधर्मेषु मन्दात्मा पापनिश्चयः ।
मम पुत्रः सुदुर्बुद्धिः पृथिवीं घातयिष्यति ॥ ३.४६.४ ॥
ലൗകിക സുഖങ്ങളിൽ മയങ്ങിയ, മന്ദബുദ്ധിയായ, പാപനിശ്ചയമുള്ള എന്റെ പുത്രൻ അതിദുർബുദ്ധിയാൽ ഭൂമിയെ നാശത്തിലാക്കും.
3.46.5
यस्य नित्यमृता वाचः स्वैरेष्वपि महात्मनः ।
त्रैलोक्यमपि तस्य स्याद्योद्धा यस्य धनंजयः ॥ ३.४६.५ ॥
ആരുടെ വാക്കുകൾ സ്വകാര്യകാര്യങ്ങളിൽ പോലും എപ്പോഴും സത്യമായിരിക്കുന്നുവോ, ആ മഹാത്മാവിന് മൂന്നു ലോകങ്ങളും (വശമാകാം); അവന്റെ യോദ്ധാവ് ധനഞ്ജയനാണെങ്കിൽ.
3.46.6
अस्यतः कर्णिनाराचांस्तीक्ष्णाग्रांश्च शिलाशितान् ।
नार्जुनस्याग्रतस्तिष्ठेदपि मृत्युर्जरातिगः ॥ ३.४६.६ ॥
അർജുനൻ കർണിനാരാചങ്ങൾ, കല്ലിൽ മൂർച്ചകൂട്ടിയ കൂർത്ത അഗ്രമുള്ള അസ്ത്രങ്ങൾ എയ്യുമ്പോൾ അവന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കാനാവില്ല; വാർദ്ധക്യത്തെ കടന്ന മരണം പോലും അവന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കില്ല.
3.46.7
मम पुत्रा दुरात्मानः सर्वे मृत्युवशंगताः ।
येषां युद्धं दुराधर्षैः पाण्डवैः समुपस्थितम् ॥ ३.४६.७ ॥
എന്റെ ദുരാത്മാക്കളായ പുത്രന്മാരെല്ലാം മൃത്യുവശത്തിലായി; അജയ്യരായ പാണ്ഡവരുമായുള്ള യുദ്ധം അവർക്ക് സംഭവിച്ചു.
3.46.8
तस्यैव च न पश्यामि युधि गाण्डीवधन्वनः ।
अनिशं चिन्तयानोऽपि य एनमुदियाद्युधि ॥ ३.४६.८ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഗാണ്ഡീവധന്വാവിനെപ്പോലെ ഒരാളെയും ഞാൻ കാണുന്നില്ല; നിരന്തരം ചിന്തിച്ചാലും അവനെ എതിർക്കാൻ ആരുമില്ല.
3.46.9
द्रोणकर्णौ प्रतीयातां यदि भीष्मोऽपि वा रणे ।
महान्स्यात्संशयोलोके न तु पश्यामि नो जयम् ॥ ३.४६.९ ॥
ദ്രോണനും കർണ്ണനും, അല്ലെങ്കിൽ ഭീഷ്മനും യുദ്ധത്തിൽ അവനെ എതിർത്താലും, ലോകത്തിൽ വലിയ സംശയമുണ്ടാകും; എന്നാൽ നമുക്ക് ജയം ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
3.46.10
घृणी कर्णः प्रमादी च आचार्यः स्थविरो गुरुः ।
अमर्षी बलवान्पार्थः संरम्भी दृढविक्रमः ॥ ३.४६.१० ॥
കർണ്ണൻ കരുണയുള്ളവനും അശ്രദ്ധനുമാണ്; ആചാര്യൻ വൃദ്ധനും ഗുരുവുമാണ്; പാർത്ഥൻ അസഹിഷ്ണുവും ബലവാനും ക്രോധവാനും ദൃഢവിക്രമനുമാണ്.
3.46.11
भवेत्सुतुमुलं युद्धं सर्वस्याप्यपराजितम् ।
सर्वे ह्यस्त्रविदः शूराः सर्वे प्राप्ता महद्यशः ॥ ३.४६.११ ॥
യുദ്ധം അതിഭീകരമാകും; അതിൽ എല്ലാവരും അപരാജിതരാണ്; എല്ലാവരും അസ്ത്രവിദഗ്ധരായ ശൂരന്മാരും മഹായശസ്സ് നേടിയവരുമാണ്.
3.46.12
अपि सर्वेश्वरत्वं हि न वाञ्छेरन्पराजिताः ।
वधे नूनं भवेच्छान्तिरेतेषां फल्गुनस्य वा ॥ ३.४६.१२ ॥
പരാജിതർ സർവാധിപത്യവും ആഗ്രഹിക്കില്ല; തീർച്ചയായും ഇവരുടെയോ ഫൽഗുനന്റെയോ വധത്തിലാണ് ശാന്തിയുണ്ടാവുക.
3.46.13
न तु हन्ताऽर्जुनस्यास्ति जेता वाऽस्य न विद्यते ।
मन्युस्तस्य कथं शाम्येन्मन्दान्प्रति समुत्थितः ॥ ३.४६.१३ ॥
എന്നാൽ അർജുനനെ കൊല്ലുന്നവനോ അവനെ ജയിക്കുന്നവനോ ഇല്ല. മന്ദബുദ്ധികൾക്കെതിരെ ഉയർന്ന അവന്റെ കോപം എങ്ങനെ ശമിക്കും?
3.46.14
त्रिदशेशसमो वीरः खाण्डवेऽग्निमतर्पयत् ।
जिगा पार्थिवान्सर्वान्राजसूये महाक्रतौ ॥ ३.४६.१४ ॥
ദേവേന്ദ്രനു തുല്യനായ ആ വീരൻ ഖാണ്ഡവവനത്തിൽ അഗ്നിയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി; മഹാരാജസൂയയാഗത്തിൽ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരെയും ജയിച്ചു.
3.46.15
शेषं कुर्याद्गिरेर्वज्रो निपतन्मूर्ध्नि संजय ।
न तु कुर्युः शराः शेषं क्षिप्तास्तात किरीटिना ॥ ३.४६.१५ ॥
സഞ്ജയാ, പർവതശിഖരത്തിൽ വീഴുന്ന വജ്രം പർവതത്തിൽ എന്തെങ്കിലും ശേഷിപ്പിച്ചേക്കാം; എന്നാൽ പ്രിയനേ, കിരീടി എയ്ത ശരങ്ങൾ ഒന്നും ശേഷിപ്പിക്കില്ല.
3.46.16
यथा हि किरणा भानोस्तपन्तीह चराचरम् ।
तथा पार्थभुजोत्सृष्टाः शरास्तप्स्यन्ति मत्सुतान् ॥ ३.४६.१६ ॥
സൂര്യകിരണങ്ങൾ ഇവിടെ ചരാചരങ്ങളെ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കുന്നതുപോലെ, പാർത്ഥന്റെ ഭുജങ്ങളിൽ നിന്ന് വിട്ട ശരങ്ങൾ എന്റെ പുത്രന്മാരെ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കും.
3.46.17
अपि तद्रथघोषेण भयार्था सव्यसाचिनः ।
प्रतिभाति विदीर्णेव सर्वतो भारती चमूः ॥ ३.४६.१७ ॥
അർജുനന്റെ രഥഘോഷത്താൽ ഭയപ്പെട്ട്, ഭാരതരുടെ ഈ സൈന്യം എല്ലാ ഭാഗത്തും പിളർന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു.
3.46.18
समुद्धरन्प्रवपंश्चैव बाणान् ।
स्ताताऽऽततायी समरे किरीटि।
सृष्टोऽन्तकः सर्वहरो विधात्रा ।
भवेद्यथा तद्वदवारणीयः ॥ ३.४६.१८ ॥
അമ്പുകൾ വലിച്ചെടുത്തും ചിതറിച്ചും, യുദ്ധത്തിൽ വില്ല് വലിച്ചു നീട്ടുന്ന കിരീടി, വിധാതാവ് സൃഷ്ടിച്ച സർവഹാരിയായ യമനെപ്പോലെ തടുക്കാനാവാത്തവനാകുന്നു.
3.46.19
यदतत्कथितं राजंस्त्वया दुर्योधनं प्रति ।
सर्वमेतद्यथातत्त्वं नतु मिथ्या महीपते ॥ ३.४६.१९ ॥
ഹേ രാജാവേ, അങ്ങ് ദുര്യോധനനോട് പറഞ്ഞതെല്ലാം യഥാർത്ഥമാണ്, കളവല്ല, ഹേ മഹീപതേ.
3.46.20
मन्युना हि समाविष्टाः पाण्डवास्त्वमितौजसः ।
दृष्ट्वा कृष्णां सभां नीतां धर्मपत्नीं यशस्विनीं ॥ ३.४६.२० ॥
അമിതതേജസ്വികളായ പാണ്ഡവർ, യശസ്വിനിയായ ധർമ്മപത്നി കൃഷ്ണയെ സഭയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നത് കണ്ട് കോപാകുലരായി.
3.46.21
दुःशासनस्य ता वाचः श्रुत्वा वै कटुकोदयाः ।
कर्णस्य च महाराज न स्वप्स्यन्तीति मे मतिः ॥ ३.४६.२१ ॥
ഹേ മഹാരാജാവേ, ദുശ്ശാസനന്റെയും കർണ്ണന്റെയും കയ്പേറിയ ഫലങ്ങളുള്ള ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവർ ഉറങ്ങില്ല എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.
3.46.22
श्रुतं हि ते महाराज यथा पार्थेन संयुगे ।
एकादशतनुः स्थाणुर्धेनुषा परितोषितः ॥ ३.४६.२२ ॥
ഹേ മഹാരാജാവേ, പാർത്ഥൻ യുദ്ധത്തിൽ വില്ലുകൊണ്ട് ഏകാദശതനുവായ സ്ഥാണുവിനെ (ശിവനെ) എങ്ങനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു എന്ന് അങ്ങ് കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ.
3.46.23
कैरातं वेषमास्थाय योधयामास फल्गुनम् ।
जिज्ञासुः सर्वदेवेशः कपर्दी भगवान्स्वयम् ॥ ३.४६.२३ ॥
സർവദേവന്മാരുടെ ഈശ്വരനായ, ജടാധാരിയായ ഭഗവാൻ തന്നെ, അറിയാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ കിരാത വേഷം ധരിച്ച് ഫൽഗുനനോട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
3.46.24
लेभे पाशुपतं चापि परमास्त्रं महाद्युतिः ।
तत्रैनं लोकपालास्ते दर्शयामासुरर्जुनम्।
अस्त्रहेतोः पराक्रान्तं तपसा कौरवर्षभम् ॥ ३.४६.२४ ॥
ആ മഹാതേജസ്വി പാശുപതം എന്ന പരമാസ്ത്രവും നേടി. അവിടെ ലോകപാലകന്മാർ അസ്ത്രങ്ങൾക്കായി തപസ്സിനാൽ പരാക്രമം കാണിച്ച കൗരവശ്രേഷ്ഠനായ അർജ്ജുനന് ദർശനം നൽകി.
3.46.25
नैतदुत्सहते चान्यो लब्धुमन्यत्र फल्गुनात् ।
साक्षाद्दर्शनमेतेषामीश्वराणां नरो भुवि ॥ ३.४६.२५ ॥
ഫല്‍ഗുനനല്ലാതെ മറ്റാരും ഭൂമിയിൽ ഈ ഈശ്വരന്മാരുടെ പ്രത്യക്ഷദർശനം നേടാൻ ധൈര്യപ്പെടില്ല.
3.46.26
महेश्वरेण यो राजन्न जीर्णो ग्रस्तमूर्तिमान् ।
कस्तमुत्सहते वीरो युद्धे जरयितुं पुमान् ॥ ३.४६.२६ ॥
ഹേ രാജാവേ! മഹേശ്വരനാൽ രൂപം ഗ്രസിക്കപ്പെട്ടവനെ യുദ്ധത്തിൽ ഏത് വീരപുരുഷൻ തോൽപ്പിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെടും?
3.46.27
आसादितमिदं घोरं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
द्रौपदीं परिकर्षद्भिः कोपयद्भिश्च पाण्डवान् ॥ ३.४६.२७ ॥
ദ്രൗപദിയെ വലിച്ചിഴച്ചും പാണ്ഡവരെ കോപിപ്പിച്ചും ഈ ഭയങ്കരവും ബഹളമയവും രോമാഞ്ചകരവുമായ സംഭവം വരുത്തിവെക്കപ്പെട്ടു.
3.46.28
यत्र विस्फुरमाणौष्ठो भीमः प्राह वचोऽर्थवत् ।
दृष्ट्वा दुर्योधनेनोरू द्रौपद्या दर्शितावुभौ ॥ ३.४६.२८ ॥
ദുര്യോധനൻ ദ്രൗപദി കാണിച്ച രണ്ട് തുടകൾ കണ്ടപ്പോൾ, വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളോടെ ഭീമൻ അർത്ഥവത്തായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
3.46.29
ऊरुं भेत्स्यामि ते पाप गदया वज्रकल्पया ।
त्रयोदशानां वर्षाणामन्ते दुर्द्यूतदेविनः ॥ ३.४६.२९ ॥
ഹേ പാപീ! പതിമൂന്ന് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം, ദുഷ്ട ചൂതാട്ടക്കാരാ, വജ്രസമാനമായ ഗദകൊണ്ട് നിന്റെ തുട ഞാൻ ഒടിക്കും.
3.46.30
सर्वे प्रहरतां श्रेष्ठाः सर्वेचामिततेजसः ।
सर्वेसर्वास्त्रविद्वांसो देवैरपि सुदुर्जयाः ॥ ३.४६.३० ॥
അവരെല്ലാവരും യോദ്ധാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠരാണ്, അളവറ്റ തേജസ്സുള്ളവരാണ്, എല്ലാ അസ്ത്രങ്ങളും അറിയുന്നവരാണ്; ദേവന്മാർക്കുപോലും ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവരാണ്.
3.46.31
मन्ये मन्युसमुद्भूताः पुत्राणां तव संयुगे ।
अन्तं पार्थाः करिष्यन्ति वीर्यामर्षसमन्विताः ॥ ३.४६.३१ ॥
കോപത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചവരും വീര്യവും അസഹിഷ്ണുതയും നിറഞ്ഞവരുമായ പാർത്ഥന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ പുത്രന്മാർക്ക് അന്തം വരുത്തുമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
3.46.32
किं कृतं सूत कर्णेन वदता परुषं वचः ।
पर्याप्तं वैरमेतावद्यत्कृष्णा सा सभां गता ॥ ३.४६.३२ ॥
സൂതാ! കർണൻ പരുഷമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞിട്ട് എന്താണ് ചെയ്തത്? കൃഷ്ണയെ സഭയിൽ കൊണ്ടുവന്നത് തന്നെ ഇത്രയും വൈരത്തിന് മതിയാകുന്നു.
3.46.33
अपीदानीं मम सुतास्तिष्ठेरन्मन्दचेतसः ।
येषां भ्राता गुरुर्ज्येष्ठो विनये नावतिष्ठते ॥ ३.४६.३३ ॥
ഇപ്പോഴെങ്കിലും എന്റെ മന്ദബുദ്ധികളായ പുത്രന്മാർ നിലനിൽക്കുമോ? അവരുടെ ജ്യേഷ്ഠനും ഗുരുവും വിനയത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നില്ലല്ലോ.
3.46.34
ममापि वचनं सूत न शुश्रूषति मन्दभाक् ।
दृष्ट्वा मां चक्षुषा हीनं निर्विचेष्टमचेतसम् ॥ ३.४६.३४ ॥
സൂതാ! എന്റെ വാക്കും ആ മന്ദഭാഗ്യൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല. കാഴ്ചയില്ലാത്തവനും ചേഷ്ടയില്ലാത്തവനും ബോധമില്ലാത്തവനുമായി അവൻ എന്നെ കാണുന്നു.
3.46.35
ये चास्य सचिवा मन्दाः कर्णसौबलकादयः ।
ते तस्य भूयसो दोषान्वर्धयन्ति विचेतसः ॥ ३.४६.३५ ॥
അവന്റെ മന്ദന്മാരായ മന്ത്രിമാർ, കർണൻ, സൗബലൻ തുടങ്ങിയവർ, വിവേകമില്ലാതെ അവന്റെ വലിയ ദോഷങ്ങളെ വളർത്തുന്നു.
3.46.36
स्वैरं मुक्ता ह्यपि शराः पार्थेनामिततेजसा ।
निर्दहेयुर्मम सुतान्किंपुनर्मन्युनेरिताः ॥ ३.४६.३६ ॥
അമിത തേജസ്വിയായ പാർത്ഥൻ സ്വതന്ത്രമായി എയ്ത അമ്പുകൾ പോലും എന്റെ പുത്രന്മാരെ ദഹിപ്പിക്കും; കോപത്താൽ പ്രേരിതമായവയെപ്പറ്റി പറയേണ്ടതുണ്ടോ!
3.46.37
पार्थबाहुबलोत्सृष्टा महाचापविनिःसृताः ।
दिव्यास्त्रमन्त्रमुदिताः सादयेयुः सुरानपि ॥ ३.४६.३७ ॥
പാർത്ഥന്റെ ബാഹുബലത്താൽ അയയ്ക്കപ്പെട്ടവയും മഹാചാപത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടവയും ദിവ്യാസ്ത്രമന്ത്രങ്ങളാൽ ഉല്ലസിച്ചവയുമായ അവ ദേവന്മാരെപ്പോലും വധിച്ചേക്കാം.
3.46.38
यस्य मन्त्री च गोप्ता च सुहृच्चैव जनार्दनः ।
हनिस्त्रैलोक्यनाथः स किंनु तस् न निर्जितम् ॥ ३.४६.३८ ॥
ആരുടെ മന്ത്രിയും രക്ഷകനും സുഹൃത്തും ജനാർദ്ദനൻ തന്നെയോ, ത്രൈലോക്യനാഥനും സംഹാരകനുമായ ആ വ്യക്തിയെ എങ്ങനെ ജയിക്കാനാകാതിരിക്കും?
3.46.39
इदं हि सुमहच्चित्रमर्जुनस्येह संजय ।
महादेवेन बाहुभ्यां यत्समेत इति श्रुतिः ॥ ३.४६.३९ ॥
സഞ്ജയാ, അർജുനന്റെ ഈ പ്രവൃത്തി അതിവിസ്മയകരമാണ്; മഹാദേവനോടുപോലും തന്റെ ഭുജങ്ങളാൽ അവൻ ഏറ്റുമുട്ടി എന്ന് കേട്ടിരിക്കുന്നു.
3.46.40
प्रत्यक्षं सर्वलोकस्य खाण्डवे यत्कृतं पुरा ।
फल्गुनेन सहायार्थे वह्नेर्दामोदरेण च ॥ ३.४६.४० ॥
മുൻകാലത്ത് ഖാണ്ഡവവനത്തിൽ അഗ്നിക്ക് സഹായമാകാൻ ഫൽഗുനനും ദാമോദരനും ചേർന്ന് ചെയ്ത കർമ്മം സർവലോകത്തിനും പ്രത്യക്ഷമാണ്.
3.46.41
सर्वथा न हि मे पुत्राः सहामात्याः सबान्धवाः ।
क्रुद्धे पार्थे च भीमे च वासुदेवे च सात्वते ॥ ३.४६.४१ ॥
പാർത്ഥനും ഭീമനും വാസുദേവനും സാത്വതനും കോപിക്കുമ്പോൾ എന്റെ പുത്രന്മാരും അമാത്യന്മാരും ബന്ധുക്കളും ഒരു വിധത്തിലും രക്ഷപ്പെടില്ല.