மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.46.1
अत्यद्भुतमिदं कर्म पार्थस्यामिततेजसः ।
धृतराष्ट्रो महातेजाः श्रुत्वा तत्र किमब्रवीत् ॥ ३.४६.१ ॥
அமிததேஜஸ்வியான பார்த்தனின் இந்தச் செயல் மிகவும் அற்புதமானது. அதைக் கேட்ட மகாதேஜஸ்வியான திருதராஷ்டிரன் அங்கு என்ன சொன்னான்?
3.46.2
शक्रलोकगतं पार्थं श्रुत्वा राजाऽम्बिकासुतः ।
द्वैपायनादृषिश्रेष्ठात्संजयं वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.४६.२ ॥
இந்திரலோகம் சென்ற பார்த்தனைப் பற்றி கேட்ட அம்பிகையின் மகனான அரசன், முனிவர்களில் சிறந்த த்வைபாயனரிடமிருந்து (அறிந்த) சஞ்சயனிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
3.46.3
श्रुतं मे सूत कार्त्स्न्येन कर्म पार्थस् धीमतः ।
कच्चित्तवापि विदितं याथातथ्येन सारथे ॥ ३.४६.३ ॥
சூதனே, அறிவுள்ள பார்த்தனின் செயலை நான் முழுவதுமாகக் கேட்டேன். சாரதியே, உனக்கும் அது உண்மையாகத் தெரியுமா?
3.46.4
प्रमत्तो ग्राम्यधर्मेषु मन्दात्मा पापनिश्चयः ।
मम पुत्रः सुदुर्बुद्धिः पृथिवीं घातयिष्यति ॥ ३.४६.४ ॥
உலக இன்பங்களில் மயங்கி, மந்த புத்தியும் பாவ முடிவும் கொண்ட, மிகவும் துர்புத்தியுள்ள என் மகன் பூமியை அழிவுக்குள்ளாக்குவான்.
3.46.5
यस्य नित्यमृता वाचः स्वैरेष्वपि महात्मनः ।
त्रैलोक्यमपि तस्य स्याद्योद्धा यस्य धनंजयः ॥ ३.४६.५ ॥
எவருடைய வார்த்தைகள் எப்போதும் உண்மையானவையோ, தனிப்பட்ட விஷயங்களிலும் கூட, அந்த மகாத்மாவுக்கு மூவுலகும் கூட (அடங்கக்கூடும்); அவனுடைய போர்வீரன் தனஞ்சயனாக இருந்தால்.
3.46.6
अस्यतः कर्णिनाराचांस्तीक्ष्णाग्रांश्च शिलाशितान् ।
नार्जुनस्याग्रतस्तिष्ठेदपि मृत्युर्जरातिगः ॥ ३.४६.६ ॥
அர்ஜுனன் கர்ணி-நாராசங்களை, கூர்முனையுள்ளவையும் கல்லில் தீட்டப்பட்டவையுமான அம்புகளை எய்தும்போது அவன் முன் நிற்க முடியாது; முதுமையைக் கடந்த மரணமும் கூட அவன் முன் நிற்காது.
3.46.7
मम पुत्रा दुरात्मानः सर्वे मृत्युवशंगताः ।
येषां युद्धं दुराधर्षैः पाण्डवैः समुपस्थितम् ॥ ३.४६.७ ॥
என் தீய மனம் கொண்ட மகன்கள் அனைவரும் மரணத்தின் வசத்தை அடைந்தனர்; அவர்களுக்கு வெல்ல முடியாத பாண்டவர்களுடன் போர் வந்து சேர்ந்தது.
3.46.8
तस्यैव च न पश्यामि युधि गाण्डीवधन्वनः ।
अनिशं चिन्तयानोऽपि य एनमुदियाद्युधि ॥ ३.४६.८ ॥
போரில் காண்டீவ வில்லுடையவனுக்கு ஒப்பாக ஒருவரையும் நான் காணவில்லை; இரவும் பகலும் சிந்தித்தாலும், அவனை எதிர்த்து எழக்கூடியவர் யாருமில்லை.
3.46.9
द्रोणकर्णौ प्रतीयातां यदि भीष्मोऽपि वा रणे ।
महान्स्यात्संशयोलोके न तु पश्यामि नो जयम् ॥ ३.४६.९ ॥
துரோணரும் கர்ணனும், அல்லது பீஷ்மரும் போரில் அவனை எதிர்த்தாலும், உலகில் பெரும் ஐயம் உண்டாகும்; ஆனால் நமக்கு வெற்றியை நான் காணவில்லை.
3.46.10
घृणी कर्णः प्रमादी च आचार्यः स्थविरो गुरुः ।
अमर्षी बलवान्पार्थः संरम्भी दृढविक्रमः ॥ ३.४६.१० ॥
கர்ணன் இரக்கமுள்ளவன், அதே சமயம் கவனக்குறைவுள்ளவன்; ஆசிரியர் முதியவரும் குருவுமானவர்; பார்த்தனோ சினமற்றவன் அல்ல, வலிமை மிக்கவன், ஆர்வமுள்ளவன், உறுதியான வீரம் கொண்டவன்.
3.46.11
भवेत्सुतुमुलं युद्धं सर्वस्याप्यपराजितम् ।
सर्वे ह्यस्त्रविदः शूराः सर्वे प्राप्ता महद्यशः ॥ ३.४६.११ ॥
போர் மிகக் கொடியதாக இருக்கும்; அதில் அனைவரும் வெல்லப்படாதவர்களாவர்; அனைவரும் அஸ்திரங்களில் வல்லவர்களான வீரர்கள், அனைவரும் பெரும் புகழ் அடைந்தவர்கள்.
3.46.12
अपि सर्वेश्वरत्वं हि न वाञ्छेरन्पराजिताः ।
वधे नूनं भवेच्छान्तिरेतेषां फल्गुनस्य वा ॥ ३.४६.१२ ॥
தோற்கடிக்கப்பட்டவர்கள் எல்லாம் ஆளும் உரிமையையும் விரும்ப மாட்டார்கள்; உறுதியாக, இவர்களின் அழிவிலோ அல்லது பால்குணனின் அழிவிலோதான் அமைதி உண்டாகும்.
3.46.13
न तु हन्ताऽर्जुनस्यास्ति जेता वाऽस्य न विद्यते ।
मन्युस्तस्य कथं शाम्येन्मन्दान्प्रति समुत्थितः ॥ ३.४६.१३ ॥
ஆனால் அர்ஜுனனைக் கொல்பவனும் இல்லை, அவனை வெல்பவனும் இல்லை. மூடர்களுக்கு எதிராக எழுந்த அவனுடைய கோபம் எப்படித் தணியும்?
3.46.14
त्रिदशेशसमो वीरः खाण्डवेऽग्निमतर्पयत् ।
जिगा पार्थिवान्सर्वान्राजसूये महाक्रतौ ॥ ३.४६.१४ ॥
தேவர்களின் தலைவனுக்கு நிகரான அந்த வீரன் காண்டவ வனத்தில் அக்னியைத் திருப்தி செய்தான்; பெரிய ராஜசூய வேள்வியில் அனைத்து அரசர்களையும் வென்றான்.
3.46.15
शेषं कुर्याद्गिरेर्वज्रो निपतन्मूर्ध्नि संजय ।
न तु कुर्युः शराः शेषं क्षिप्तास्तात किरीटिना ॥ ३.४६.१५ ॥
சஞ்சயா, மலையின் உச்சியில் விழும் வஜ்ரம் மலையில் ஏதேனும் எஞ்சியதை விடக்கூடும்; ஆனால் அன்பனே, கிரீடியால் எய்யப்பட்ட அம்புகள் எதையும் எஞ்ச விடா.
3.46.16
यथा हि किरणा भानोस्तपन्तीह चराचरम् ।
तथा पार्थभुजोत्सृष्टाः शरास्तप्स्यन्ति मत्सुतान् ॥ ३.४६.१६ ॥
சூரியனின் கதிர்கள் இங்கு அசையும் அசையாத அனைத்தையும் சுடுவதுபோல, பார்த்தனின் கரங்களிலிருந்து விடுபட்ட அம்புகள் என் மகன்களைச் சுடும்.
3.46.17
अपि तद्रथघोषेण भयार्था सव्यसाचिनः ।
प्रतिभाति विदीर्णेव सर्वतो भारती चमूः ॥ ३.४६.१७ ॥
அர்ஜுனனின் தேர் முழக்கத்தால் அஞ்சியவாறு, பாரதர்களின் இந்தப் படை எல்லாப் பக்கங்களிலும் பிளந்ததுபோலத் தோன்றுகிறது.
3.46.18
समुद्धरन्प्रवपंश्चैव बाणान् ।
स्ताताऽऽततायी समरे किरीटि।
सृष्टोऽन्तकः सर्वहरो विधात्रा ।
भवेद्यथा तद्वदवारणीयः ॥ ३.४६.१८ ॥
அம்புகளை இழுத்தும் சிதறடித்தும், போரில் வில்லை நீட்டும் கிரீடி, பிரம்மனால் படைக்கப்பட்ட, அனைத்தையும் பறிக்கும் காலனைப் போல தடுக்க முடியாதவனாவான்.
3.46.19
यदतत्कथितं राजंस्त्वया दुर्योधनं प्रति ।
सर्वमेतद्यथातत्त्वं नतु मिथ्या महीपते ॥ ३.४६.१९ ॥
ஓ அரசே, நீர் துரியோதனனிடம் சொன்னது அனைத்தும் உண்மையே, பொய்யல்ல, ஓ மன்னர்களின் தலைவரே.
3.46.20
मन्युना हि समाविष्टाः पाण्डवास्त्वमितौजसः ।
दृष्ट्वा कृष्णां सभां नीतां धर्मपत्नीं यशस्विनीं ॥ ३.४६.२० ॥
அளவற்ற ஒளியுடைய பாண்டவர்கள் கோபத்தால் நிரம்பினர், புகழ்மிக்க, அறப்பத்தினியான கிருஷ்ணை சபைக்கு இழுத்துவரப்படுவதைக் கண்டதால்.
3.46.21
दुःशासनस्य ता वाचः श्रुत्वा वै कटुकोदयाः ।
कर्णस्य च महाराज न स्वप्स्यन्तीति मे मतिः ॥ ३.४६.२१ ॥
மகாராஜாவே, துச்சாசனனும் கர்ணனும் சொன்ன கடுமையான விளைவுகளைக் கொண்ட அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, அவர்கள் உறங்கமாட்டார்கள் என்பதே என் கருத்து.
3.46.22
श्रुतं हि ते महाराज यथा पार्थेन संयुगे ।
एकादशतनुः स्थाणुर्धेनुषा परितोषितः ॥ ३.४६.२२ ॥
மகாராஜாவே, பார்த்தன் போரில் வில்லால் பதினொரு உடல்களையுடைய ஸ்தாணுவை (சிவனை) மகிழ்வித்த விதத்தை நீர் கேட்டிருப்பீர்.
3.46.23
कैरातं वेषमास्थाय योधयामास फल्गुनम् ।
जिज्ञासुः सर्वदेवेशः कपर्दी भगवान्स्वयम् ॥ ३.४६.२३ ॥
எல்லா தேவர்களுக்கும் தலைவரான ஜடாமுடி தரித்த பகவான் தாமே, அறிய விரும்பி, கிராத வடிவம் கொண்டு ஃபால்குனனுடன் போரிட்டார்.
3.46.24
लेभे पाशुपतं चापि परमास्त्रं महाद्युतिः ।
तत्रैनं लोकपालास्ते दर्शयामासुरर्जुनम्।
अस्त्रहेतोः पराक्रान्तं तपसा कौरवर्षभम् ॥ ३.४६.२४ ॥
அந்த மகா ஒளியுடையவர் பாசுபதம் என்ற பரம அஸ்திரத்தையும் பெற்றார். அங்கே உலகக் காவலர்கள் தவத்தால் ஆயுதங்களுக்காக முயன்ற குரு காளையாகிய அர்ஜுனனுக்குக் காட்சியளித்தனர்.
3.46.25
नैतदुत्सहते चान्यो लब्धुमन्यत्र फल्गुनात् ।
साक्षाद्दर्शनमेतेषामीश्वराणां नरो भुवि ॥ ३.४६.२५ ॥
பல்குனனைத் தவிர வேறு எந்த மனிதனும் பூமியில் இந்த ஈஸ்வரர்களின் நேரடி தரிசனத்தைப் பெற துணிய மாட்டான்.
3.46.26
महेश्वरेण यो राजन्न जीर्णो ग्रस्तमूर्तिमान् ।
कस्तमुत्सहते वीरो युद्धे जरयितुं पुमान् ॥ ३.४६.२६ ॥
ஓ அரசே! மகேஸ்வரனால் உடல் கவரப்பட்டவனை, போரில் எந்த வீரன் துணிந்து வீழ்த்த முடியும்?
3.46.27
आसादितमिदं घोरं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
द्रौपदीं परिकर्षद्भिः कोपयद्भिश्च पाण्डवान् ॥ ३.४६.२७ ॥
திரௌபதியை இழுத்து பாண்டவர்களை கோபமூட்டியவர்களால் இந்த கொடிய, பேரொலி நிறைந்த, மயிர்சிலிர்க்கும் நிகழ்வு வரவழைக்கப்பட்டது.
3.46.28
यत्र विस्फुरमाणौष्ठो भीमः प्राह वचोऽर्थवत् ।
दृष्ट्वा दुर्योधनेनोरू द्रौपद्या दर्शितावुभौ ॥ ३.४६.२८ ॥
துரியோதனன் திரௌபதி காட்டிய இரு தொடைகளைக் கண்டபோது, துடிக்கும் உதடுகளுடன் பீமன் அர்த்தமுள்ள சொற்களைச் சொன்னான்.
3.46.29
ऊरुं भेत्स्यामि ते पाप गदया वज्रकल्पया ।
त्रयोदशानां वर्षाणामन्ते दुर्द्यूतदेविनः ॥ ३.४६.२९ ॥
ஓ பாவியே! பதின்மூன்று ஆண்டுகளின் முடிவில், தீய சூதாடியே, வஜ்ரம் போன்ற கதாயுதத்தால் உன் தொடையை உடைப்பேன்.
3.46.30
सर्वे प्रहरतां श्रेष्ठाः सर्वेचामिततेजसः ।
सर्वेसर्वास्त्रविद्वांसो देवैरपि सुदुर्जयाः ॥ ३.४६.३० ॥
அவர்கள் அனைவரும் போராளிகளில் சிறந்தவர்கள், அளவற்ற ஒளி கொண்டவர்கள், எல்லா ஆயுதங்களையும் அறிந்தவர்கள்; தேவர்களாலும் வெல்ல முடியாதவர்கள்.
3.46.31
मन्ये मन्युसमुद्भूताः पुत्राणां तव संयुगे ।
अन्तं पार्थाः करिष्यन्ति वीर्यामर्षसमन्विताः ॥ ३.४६.३१ ॥
நான் நினைக்கிறேன்: கோபத்திலிருந்து தோன்றிய, வீரமும் சகிப்பின்மையும் கொண்ட பார்த்தர்கள் போரில் உமது மகன்களுக்கு முடிவு கட்டுவார்கள்.
3.46.32
किं कृतं सूत कर्णेन वदता परुषं वचः ।
पर्याप्तं वैरमेतावद्यत्कृष्णा सा सभां गता ॥ ३.४६.३२ ॥
சூதனே! கர்ணன் கடுஞ்சொற்களைப் பேசி என்ன செய்தான்? கிருஷ்ணை சபைக்கு கொண்டு வரப்பட்டது என்பதே இவ்வளவு பகைக்குப் போதுமானது.
3.46.33
अपीदानीं मम सुतास्तिष्ठेरन्मन्दचेतसः ।
येषां भ्राता गुरुर्ज्येष्ठो विनये नावतिष्ठते ॥ ३.४६.३३ ॥
இப்போதாவது என் மந்தபுத்தியுள்ள மகன்கள் நிலைத்து நிற்பார்களா? அவர்களின் மூத்த சகோதரனும் குருவுமானவன் பணிவில் நிற்கவில்லையே.
3.46.34
ममापि वचनं सूत न शुश्रूषति मन्दभाक् ।
दृष्ट्वा मां चक्षुषा हीनं निर्विचेष्टमचेतसम् ॥ ३.४६.३४ ॥
சூதனே! என் சொல்லையும் அந்த மந்தபாக்கியவான் கேட்பதில்லை. என்னை கண்பார்வையற்றவனாகவும், செயலற்றவனாகவும், அறிவற்றவனாகவும் அவன் காண்கிறான்.
3.46.35
ये चास्य सचिवा मन्दाः कर्णसौबलकादयः ।
ते तस्य भूयसो दोषान्वर्धयन्ति विचेतसः ॥ ३.४६.३५ ॥
அவனுடைய மந்தர்களான அமைச்சர்கள், கர்ணனும் சௌபலனும் போன்றோர், அறிவிழந்தவர்களாய் அவனுடைய பெரிய குற்றங்களை மேலும் வளர்க்கின்றனர்.
3.46.36
स्वैरं मुक्ता ह्यपि शराः पार्थेनामिततेजसा ।
निर्दहेयुर्मम सुतान्किंपुनर्मन्युनेरिताः ॥ ३.४६.३६ ॥
அளவற்ற ஒளியுடைய பார்த்தனால் சுதந்திரமாக எய்யப்படும் அம்புகளே என் மகன்களை எரிக்கும்; கோபத்தால் ஏவப்பட்டவை பற்றி சொல்ல வேண்டுமா?
3.46.37
पार्थबाहुबलोत्सृष्टा महाचापविनिःसृताः ।
दिव्यास्त्रमन्त्रमुदिताः सादयेयुः सुरानपि ॥ ३.४६.३७ ॥
பார்த்தனின் புயபலத்தால் எய்யப்பட்டு, பெரிய வில்லிலிருந்து புறப்பட்டு, தெய்வீக அஸ்திரங்களின் மந்திரங்களால் மகிழ்ந்து, அவை தேவர்களையும் கொல்லக்கூடும்.
3.46.38
यस्य मन्त्री च गोप्ता च सुहृच्चैव जनार्दनः ।
हनिस्त्रैलोक्यनाथः स किंनु तस् न निर्जितम् ॥ ३.४६.३८ ॥
எவனுக்கு ஜனார்தனனே ஆலோசகரும், காப்பாளரும், நண்பருமோ, அவன் மூன்று உலகங்களின் தலைவனும் அழிப்பவனுமானவன்; அவனை எவ்வாறு வெல்ல முடியாது?
3.46.39
इदं हि सुमहच्चित्रमर्जुनस्येह संजय ।
महादेवेन बाहुभ्यां यत्समेत इति श्रुतिः ॥ ३.४६.३९ ॥
சஞ்சயா, அர்ஜுனனின் இச்செயல் மிகவும் அற்புதமானது; அவன் மகாதேவருடன் தன் புயங்களால் போரிட்டான் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்.
3.46.40
प्रत्यक्षं सर्वलोकस्य खाण्डवे यत्कृतं पुरा ।
फल्गुनेन सहायार्थे वह्नेर्दामोदरेण च ॥ ३.४६.४० ॥
முன்பு காண்டவக் காட்டில், அக்கினிக்கு உதவும் பொருட்டு பல்குனனும் தாமோதரனும் சேர்ந்து செய்த செயல் எல்லா உலகங்களுக்கும் நேரில் தெரியும்.
3.46.41
सर्वथा न हि मे पुत्राः सहामात्याः सबान्धवाः ।
क्रुद्धे पार्थे च भीमे च वासुदेवे च सात्वते ॥ ३.४६.४१ ॥
பார்த்தனும், பீமனும், வாசுதேவனும், சாத்வதனும் சினம் கொள்ளும்போது, என் மக்களும் அமைச்சர்களும் உறவினரும் எந்த வகையிலும் உயிர் தப்பமாட்டார்கள்.