மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.49.1
अस्त्रहेतोर्गते पार्थे शक्रलोकं महात्मनि ।
युधिष्ठिरप्रभृतयः किमकुर्वत पाण्डवाः ॥ ३.४९.१ ॥
அஸ்திரங்களுக்காக மகாத்மா பார்த்தன் இந்திரலோகம் சென்றபோது, யுதிஷ்டிரர் முதலிய பாண்டவர்கள் என்ன செய்தனர்?
3.49.2
अस्त्रहेतोर्गते पार्थे शक्रलोकं महात्मनि ।
न्यवसन्कृष्णया सार्धं काम्यके भरतर्षभाः ॥ ३.४९.२ ॥
அஸ்திரங்களுக்காக மகாத்மா பார்த்தன் இந்திரலோகம் சென்றபோது, பரதர்களின் காளைகள் கிருஷ்ணையுடன் காம்யக வனத்தில் தங்கினர்.
3.49.3
ततः कदाचिदेकान्ते विविक्ते मृदुशाद्वले ।
दुःखार्ता भरतश्रेष्ठा निषेदुः सह कृष्णया ॥ ३.४९.३ ॥
பின்பு ஒரு நாள் தனிமையான, ஏகாந்தமான, மென்மையான பசும்புல் நிலத்தில் துன்பத்தால் வருந்திய பரத சிறந்தோர் கிருஷ்ணையுடன் அமர்ந்தனர்.
3.49.4
धनंजयं शोचमानाः साश्रुकण्ठाः सुदुःखिताः ।
तद्वियोगार्दितान्सर्वाञ्शोकः समभिपुप्लुवे ॥ ३.४९.४ ॥
தனஞ்சயனுக்காக துயருற்று, கண்ணீரால் தொண்டை அடைபட்ட, மிகவும் துன்புற்ற, அவனைப் பிரிந்த வேதனையால் வருந்திய அவர்கள் அனைவரையும் துயரம் சூழ்ந்தது.
3.49.5
धनंजयवियोगाच्च राज्यभ्रंशाच्च दुःखिताः ।
अथ भीमो महाबाहुर्युधिष्ठिरमभाषत ॥ ३.४९.५ ॥
தனஞ்சயனின் பிரிவாலும் அரசு இழந்ததாலும் துன்புற்றபோது, மகாபாகுவான பீமன் யுதிஷ்டிரரிடம் பேசினான்.
3.49.6
निदेशात्ते महाराज गतोऽसौ भरतर्षभः ।
अर्जुनः पाण्डुपुत्राणां यस्मिन्प्राणाः प्रतिष्ठिताः ॥ ३.४९.६ ॥
மகாராஜாவே, உம் கட்டளைப்படி அந்த பரதர்களின் காளையான அர்ஜுனன் சென்றுள்ளான்; பாண்டு மகன்களின் உயிர்கள் அவனிடம் நிலைபெற்றுள்ளன.
3.49.7
यस्मिन्विनष्टे पाञ्चालाः सह पुत्रैस्तथा वयम् ।
सात्यकिर्वासुदेवश्च विनश्येयुर्न संशयाः ॥ ३.४९.७ ॥
அவன் அழிந்தால் பாஞ்சாலர்களும், தம் மகன்களுடன் நாமும், சாத்யகியும் வாசுதேவனும் கூட அழிவது உறுதி.
3.49.8
योसौ गच्छति धर्मात्मा बहून्क्लेशान्विचिन्तयन् ।
भवन्नियोगाद्बीभत्सुस्ततो दुःखतरं नु किम् ॥ ३.४९.८ ॥
தருமாத்மாவாகிய அந்த அர்ஜுனன், உன் கட்டளையால் செல்லும்போது பல துன்பங்களை எண்ணுகிறான்; இதனினும் துயரமானது என்ன?
3.49.9
यस्य बाहू समाश्रित्य वयं सर्वे महात्मनः ।
मन्यामहे जितानाजौ परान्प्राप्तां च मेदिनीम् ॥ ३.४९.९ ॥
எந்த மகாத்மாவின் புஜங்களைச் சார்ந்து நாம் அனைவரும் போரில் எதிரிகளை வென்றவர்களாகவும், பூமியைப் பெற்றவர்களாகவும் எண்ணுகிறோம்.
3.49.10
यस्य प्रभावाद्धि वयं सभामध्ये धनुष्मतः ।
जितान्मन्यामहे सर्वान्धार्तराष्ट्रात्ससौबलान् ॥ ३.४९.१० ॥
எந்த வில்லாளியின் பிரபாவத்தால் நாம் சபையின் நடுவில் திருதராஷ்டிரனின் மைந்தர்களையும் சௌபலனுடன் அனைவரையும் வென்றவர்களாக எண்ணுகிறோம்.
3.49.11
यस्य प्रभावान्न मया सभामध्ये महाबलाः ।
नीता लोकममुं सर्वे धार्तराष्ट्राः ससौबलाः ॥ ३.४९.११ ॥
எந்த பிரபாவத்தால் சபையின் நடுவில் நான் மகாபலம் பொருந்திய திருதராஷ்டிர மைந்தர்களையும் சௌபலனுடன் அனைவரையும் அந்த உலகுக்கு அனுப்பவில்லையோ.
3.49.12
तेवयं बाहुबलिनः क्रोधमुत्थितमात्मनः ।
सहामहे भवन्मूलं वासुदेवेन पालिताः ॥ ३.४९.१२ ॥
அந்த நாம் புயபலம் பெற்றவர்கள், வாசுதேவனால் காக்கப்பட்டு, உம்மை மூலமாகக் கொண்டு எழுந்த நம் சொந்தக் கோபத்தைச் சகிக்கிறோம்.
3.49.13
मया हि सह कृष्णेन हत्वा कर्णमुखान्परान् ।
स्वबाहुविजितां कृत्स्नां प्रशाधीनां वसुंधराम् ॥ ३.४९.१३ ॥
கிருஷ்ணனுடன் சேர்ந்து கர்ணன் முதலிய எதிரிகளைக் கொன்று, என் தோள்வலியால் வென்ற முழு பூமியையும் ஆளத்தக்கதாக நான் ஆக்கினேன்.
3.49.14
भतो द्यूतदोषेण सर्वेवयमुपप्लुताः ।
अहीनपौरुषा राजन्बलिभिर्बलवत्तराः ॥ ३.४९.१४ ॥
ஓ அரசே, சூதாட்டத்தின் குற்றத்தால் நாம் அனைவரும் துன்புறுத்தப்பட்டோம்; நமது ஆண்மை குறையவில்லையானாலும், வலியவர்களை விட வலிமையான எதிரிகளால் நாம் வீழ்த்தப்பட்டோம்.
3.49.15
क्षात्रं धर्मं महाराज त्वमवेक्षितुमर्हसि ।
ग हिधर्मो महाराज त्रियस्य वनाश्रयः ॥ ३.४९.१५ ॥
மகாராஜனே, நீ க்ஷத்திரிய தர்மத்தை கவனிக்க வேண்டும்; ஓ மகாராஜனே, காட்டில் வசிப்பது பெண்ணின் தர்மமே, க்ஷத்திரியனுடையது அல்ல.
3.49.16
राज्यमेव परंधर्मं क्षत्रियस्य विदुर्बुधाः ।
स क्षत्रधर्मविद्राजन्माधर्म्यान्नीनशः पथः ॥ ३.४९.१६ ॥
ஞானிகள் அரசாட்சியே க்ஷத்திரியனின் மேலான தர்மம் என்று அறிவர்; ஓ அரசே, க்ஷத்திரிய தர்மத்தை அறிந்தவனாயிருந்தும் நீ அதர்மப் பாதையால் அழிந்தாய்.
3.49.17
प्राग्द्वादश समा राजन्धार्तराष्ट्रान्निहन्महि ।
निवर्त्य च वनात्पार्थमानाय्य च जनार्दनम् ॥ ३.४९.१७ ॥
ஓ அரசே, பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நாம் திருதராஷ்டிரனின் மகன்களைக் கொன்றிருக்க வேண்டும்; காட்டிலிருந்து பார்த்தனைத் திருப்பி அழைத்து, ஜனார்த்தனனையும் கொண்டுவந்து.
3.49.18
व्यूढानीकान्महाराज जवेनैव महाहवे ।
धार्तराष्ट्रानमुं लोकं गमयाम विशांपते ॥ ३.४९.१८ ॥
ஓ மகாராஜனே, அணிவகுத்த படைகளையுடைய திருதராஷ்டிரனின் மகன்களை மகாபோரில் வேகமாகவே அந்த உலகுக்கு அனுப்பியிருப்போம்; ஓ மக்களின் தலைவனே.
3.49.19
सर्वानहं हनिष्यामि धार्तराष्ट्रान्ससौबलान् ।
दुर्योधनं च कर्णं च यो वाऽन्यः प्रतियोत्स्यते ॥ ३.४९.१९ ॥
நான் அவர்கள் அனைவரையும் கொல்வேன் — சௌபலனுடன் கூடிய த்ருதராஷ்ட்ரரின் புதல்வர்களை, துர்யோதனனையும் கர்ணனையும், என்னை எதிர்த்துப் போரிடும் வேறு எவரையும்.
3.49.20
मया प्रशमिते पश्चात्त्वमेष्यसि वनं पुनः ।
एवं कृते न ते दोषो भविष्यति विशांपते ॥ ३.४९.२० ॥
நான் சமாதானப்படுத்திய பின், நீ மீண்டும் காட்டிற்குச் செல்வாய். அவ்வாறு செய்தால், ஓ மன்னா, உன் மீது குற்றம் இருக்காது.
3.49.21
यज्ञैश्च विविधैस्तात कृतंपापमरिंदम ।
अवधूय महाराजगच्छेम स्वर्गमुत्तमम् ॥ ३.४९.२१ ॥
அன்பனே, எதிரிகளை அடக்குபவனே, பலவகை யாகங்களால் செய்த பாவத்தை உதறிவிட்டு, மகாராஜனே, நாம் உத்தமமான சொர்க்கத்திற்குச் செல்வோம்.
3.49.22
एवमेतद्भवेद्राजन्यदि राजा न बालिशः ।
अस्माकं दीर्घसूत्रः स्याद्भवान्धर्मपरायणः ॥ ३.४९.२२ ॥
அரசே, அரசன் அறிவிலியாக இல்லாவிட்டால் இது இப்படியே ஆகும். எங்களைப் பொறுத்தவரை நீ தர்மத்தில் நிலைத்தவன், ஆனால் தாமதம் செய்பவனாக இருப்பாய்.
3.49.23
निकृत्या निकृतिप्रत्रा हन्तव्या इति निश्चयः ।
न हि नैकृतिकं हत्वा निकृत्या पापमुच्यते।
तथा भारत धर्मेषु धर्मज्ञैरिह दृश्यते ॥ ३.४९.२३ ॥
வஞ்சனையால் பாதுகாக்கப்படுபவர்களை வஞ்சனையாலேயே கொல்ல வேண்டும் — இதுவே முடிவு. வஞ்சகனை வஞ்சனையால் கொல்வது பாவம் எனச் சொல்லப்படுவதில்லை. ஓ பாரதா, தர்மஞானிகள் தர்மங்களில் இவ்வாறே காண்கின்றனர்.
3.49.24
अहोरात्रं महाराज तुल्यं संवत्सरेण ह ।
तथैव वेदवचनं श्रूयते नित्यदा विभो।
संवत्सरो महाराज पूर्णो भवति कृच्छ्रतः ॥ ३.४९.२४ ॥
ஓ மகாராஜனே, ஒரு இரவும் பகலும் ஓராண்டுக்குச் சமம். அதுபோலவே வேத வாக்கியம் எப்போதும் கேட்கப்படுகிறது. ஓ வியூவே, ஓ மகாராஜனே, ஆண்டு கடினத்துடன் நிறைவடைகிறது.
3.49.25
यदि वेदाः प्रमाणं ते दिवसादूर्ध्वमच्युत ।
तयोदशादितः कालो ज्ञायतां परिनिष्ठितः ॥ ३.४९.२५ ॥
அச்யுதா, வேதங்கள் உனக்குப் பிரமாணமாயின், நாளுக்கு அப்பால் அவ்விருவரில் பத்தாவதிலிருந்து காலம் முழுமையானது என்று அறியப்படட்டும்.
3.49.26
कालो दुर्योधनं हन्तुं सानुबन्धमरिंदम ।
एकाग्रां पृथिवीं सर्वां पुरा राजन्करोति सः ॥ ३.४९.२६ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவனே, காலம் துரியோதனனையும் அவனைச் சார்ந்தவர்களையும் கொல்ல வருகிறது; ஓ அரசே, அவன் முன்னர் முழு பூமியையும் ஒற்றைப்படுத்துகிறான்.
3.49.27
द्यूतप्रियेण राजेन्द्र तथा तद्भवता कृतम् ।
प्रायेणाज्ञातच्रयायां वयं सर्वेनिपातिताः ॥ ३.४९.२७ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, சூதில் விருப்பமுடையவன் அவ்வாறு செய்தான்; நீயும் அதையே செய்தாய்; அஞ்ஞாதவாசத்தின்போது நாங்கள் அனைவரும் வீழ்த்தப்பட்டோம்.
3.49.28
न तं देशं प्रपश्यामि यत्र सोऽस्मान्सुदुर्जनः ।
न विज्ञास्यति दुष्टात्मा चारैरिति सुयोधनः ॥ ३.४९.२८ ॥
அந்தத் தேசத்தை நான் காணவில்லை, அங்கு அந்தப் பெரும் தீயவன் நம்மை அறியமாட்டான்; தீய மனம் கொண்ட சுயோதனன் ஒற்றர்களாலும் நம்மை அறியமாட்டான்.
3.49.29
अधिगम्य च सर्वान्नो वनवासमिमं ततः ।
प्रव्राजयिष्यतिपुनर्निकृत्याऽधमपूरुषः।
यद्यस्मानभिगच्छेत पापः स हि कथंचन ॥ ३.४९.२९ ॥
நம்மையனைவரையும் கண்டுபிடித்து, அந்த அதம புருஷன் நம்மை மீண்டும் இந்த வனவாசத்துக்கு அனுப்புவான்; அந்தப் பாவி எப்படியாவது நம்மிடம் வந்துவிட்டால்.
3.49.30
अज्ञातचर्यामुत्तीर्णान्दृष्ट्वा च पुनराह्वयेत् ।
द्यूतेन ते महाराज पुनर्युद्धं प्रवर्तते ॥ ३.४९.३० ॥
அஞ்ஞாதவாசத்தை முடித்தவர்களைக் கண்டு அவன் மீண்டும் சூதாட அழைப்பான்; மகாராஜா, உனக்கு மீண்டும் போர் தொடங்குகிறது.
3.49.31
भवांश्च पुनराहूतो द्यूतेनैवापनेष्यति ।
स तथाऽक्षेषु कुशलो निश्चितो गतचेतनः ॥ ३.४९.३१ ॥
நீர் மீண்டும் சூதாட அழைக்கப்பட்டு, சூதாட்டத்தினாலேயே இழப்பீர். அவன் பகடைகளில் திறமையானவன், உறுதியானவன், உணர்வை இழந்தவன் போல் இருப்பான்.
3.49.32
चरिष्यसि महाराज वनेषु वसतीः पुनः ॥ ३.४९.३२ ॥
மகாராஜாவே, நீர் மீண்டும் காடுகளில் வசிப்பிடங்களில் அலைவீர்.
3.49.33
यद्यस्मान्सुमहाराज कृपणान्कर्तुमर्हसि ।
यावज्जीवमवेक्षस्व वेदधर्मांश्च कृत्स्नशः।
निकृत्या निकृतिप्रज्ञो हन्तव्य इति निश्चयः ॥ ३.४९.३३ ॥
நீர் எங்களை துன்பப்படுத்த விரும்பினால், வாழ்நாள் முழுவதும் வேத தர்மங்களை முழுமையாகக் கவனியும். வஞ்சகத்தால் வஞ்சக புத்தியுள்ளவன் கொல்லப்பட வேண்டும், இதுவே உறுதி.
3.49.34
अनुज्ञातस्त्वया गत्वायावच्छक्ति सुयोधनम् ।
यथैव कक्षमुत्सृष्टो दहेदनिलसारथिः।
हनिष्यामि तथा मन्दमनुजानातु मे भवान् ॥ ३.४९.३४ ॥
நீர் அனுமதித்தால், என் முழு ஆற்றலுடன் சென்று சுயோதனனை, காற்றை தேரோட்டியாகக் கொண்ட நெருப்பு விடப்பட்ட உலர்ந்த புல்லைச் சுடுவது போல, கொல்வேன். மூடனாகிய அவனை இவ்வாறு கொல்வேன்; எனக்கு அனுமதி தாரும்.
3.49.35
एवं ब्रुवाणं भीमं तु धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
उवाच सान्त्वयन्राजा मूर्न्ध्युपाघ्राय पाण्डवम् ॥ ३.४९.३५ ॥
பீமன் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்க, தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன், பாண்டவனின் தலையை முகர்ந்து, அவனைத் தேற்றியவாறு கூறினான்.
3.49.36
असशयं महाबाहो हनिष्यसि सुयोधनम् ।
वर्षात्रयोदशादूर्ध्वं सह गाण्डीवधन्वना ॥ ३.४९.३६ ॥
மகாபாஹுவே, சந்தேகமின்றி நீ பதின்மூன்று ஆண்டுகள் கழிந்த பின், காண்டீவ வில்லாளியுடன் சேர்ந்து சுயோதனனைக் கொல்வாய்.
3.49.37
यत्त्वमाभाषसे पार्थ प्राप्तः काल इति प्रभो ।
अनृतं नत्सहे वक्तुं न ह्येतन्मयि विद्यते ॥ ३.४९.३७ ॥
ஓ பிரபுவே, பார்த்தரே, 'காலம் வந்துவிட்டது' என்று நீர் சொன்னதை — பொய் சொல்வதை நான் பொறுக்கமாட்டேன்; அது என்னிடம் இல்லை.
3.49.38
अन्तरेणापि कौन्तेय निकृतिंपापनिश्चयम् ।
हन्ता त्वमसि दुर्धर्ष सानुबन्धं सुयोधनम् ॥ ३.४९.३८ ॥
கௌந்தேயரே, வஞ்சகமும் பாவ முடிவும் கொண்ட (துரியோதனன்) இல்லாமலும் கூட, ஓ துர்த்தர்ஷரே, நீர் சுயோதனனையும் அவன் பரிவாரத்தையும் கொல்வீர்.
3.49.39
एवं ब्रुवति भीमं तु धर्मराजे युधिष्ठिरे ।
आजगाम महाभागो बृहदश्वो महानृषिः ॥ ३.४९.३९ ॥
தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரர் பீமனிடம் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, மகாபாக்கியவானும் மகா முனிவருமான பிருஹதஷ்வர் வந்து சேர்ந்தார்.
3.49.40
तमभिप्रेक्ष्यधर्मात्मा संप्राप्तं धर्मचारिणम् ।
शास्त्रवन्मधुपर्केण पूजयामास धर्मराट् ॥ ३.४९.४० ॥
அவர் வந்ததைக் கண்ட தர்மாத்மாவான தர்மராஜன், தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் அம்முனிவரை சாஸ்திரப்படி மதுபர்க்கத்தால் உபசரித்தான்.
3.49.41
आश्वस्तं चैनमासीनमुपासनो युधिष्ठिरः ।
अभिप्रेक्ष्य महाबाहुः कृपणं बह्वभाषत ॥ ३.४९.४१ ॥
ஆறுதல் அடைந்து அமர்ந்திருந்த அவருக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்த மகாபாகுவான யுதிஷ்டிரர் அவரைப் பார்த்து, துயரத்துடன் பலவாறு பேசினார்.
3.49.42
अक्षद्यूते च भगवन्धनं राज्यं च मे हृतम् ।
आहूय निकृतिप्रज्ञैः कितवैरक्षकोविदैः ॥ ३.४९.४२ ॥
ஓ பகவானே, பகடையாட்டத்தில் எனது செல்வமும் அரசும் வஞ்சக அறிவுடைய, பகடையில் வல்லவர்களான சூதாடிகளால் அழைக்கப்பட்டு பறிக்கப்பட்டது.
3.49.43
अनक्षज्ञस्य हि सतो निकृत्या पापनिश्चयैः ।
भार्या च मे सभां नीता प्राणेभ्योपि गरीयसी ॥ ३.४९.४३ ॥
பகடையை அறியாத என்னை, வஞ்சனையால் தீய எண்ணம் கொண்டோர் சூதில் வென்றனர்; என் மனைவியை, உயிரை விடவும் அன்பிற்குரியவளை, சபைக்கு இழுத்துச் சென்றனர்.
3.49.44
पुनर्द्यूतेन मां जित्वा वनवासां सुदारुणम् ।
प्राव्राजयन्मंहारण्यमजिनैः परिवारितम् ॥ ३.४९.४४ ॥
மீண்டும் சூதில் என்னை வென்று, மிகக் கொடிய வனவாசத்திற்கு அனுப்பினர்; மான்தோல் உடுத்திய நிலையில் அந்தப் பெரும் காட்டுக்குத் துரத்தினர்.
3.49.45
अहं वने दुर्वसतीर्वसन्परमदुःखितः ।
अक्षद्यूताभिषङ्गेण गिरः शृण्वन्सुदारुणाः ॥ ३.४९.४५ ॥
காட்டில் துன்பகரமான இருப்பிடங்களில் வசித்து, மிகவும் துயருற்றவனாய், சூதாட்டத்தின் பற்றால் அவர்களின் கொடிய சொற்களைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தேன்.
3.49.46
आर्तानां सुहृदां वाचो द्यूतप्रभृति शंसताम् ।
अहं हृदि श्रिताः स्मृत्वा सर्वरात्रीर्विचिन्तयन् ॥ ३.४९.४६ ॥
சூதாட்டத்தில் தொடங்கி துயருற்ற நண்பர்கள் சொன்ன சொற்களை நான் நெஞ்சில் சுமந்தேன்; அவற்றை நினைத்து, இரவு முழுவதும் சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தேன்.
3.49.47
यस्मिंश्च वयमायत्ताः सदा गाण्डीवधन्वनि ।
स चेन्द्रलोकं गतवानस्त्रहेतोर्महाबलः ॥ ३.४९.४७ ॥
எவரை நாம் எப்போதும் சார்ந்திருந்தோமோ, காண்டீவ வில்லாளியான அந்த மகாபலசாலி, படைக்கலன்களுக்காக இந்திரலோகம் சென்றுவிட்டான் என்றால்—
3.49.48
विना महात्मना तेन गतसत्व इवास्महे ।
कदा द्रक्ष्यामि बीभत्सुं कृतास्त्रं पुनरागतम् ॥ ३.४९.४८ ॥
அந்த மகாத்மா இல்லாமல் நாங்கள் உயிரற்றவர்கள் போல் இருக்கிறோம்; படைக்கலன்களில் தேர்ந்து மீண்டு வந்த பீபத்ஸுவை எப்போது காண்பேன்?
3.49.49
इति सर्वे महेष्वासं चिन्तयाना धनंजयम् ।
अनेन तु विषण्णोऽहं कारणेन सहानुजः ॥ ३.४९.४९ ॥
இவ்வாறு அனைவரும் மகா வில்லாளியான தனஞ்சயனை நினைத்துக்கொண்டிருந்தோம்; இதனால் நானும் என் இளைய சகோதரர்களும் வருத்தமடைந்தோம்.
3.49.50
वनवासान्निवृत्तं मां पुनस्ते पापबुद्धयः ।
जानन्तः प्रीयमाणा वै देवने भ्रातृभिः सह।
द्यूतेनैवाह्वयिष्यन्ति बलादक्षेषु तद्विदः ॥ ३.४९.५० ॥
வனவாசத்திலிருந்து திரும்பிய என்னை, அந்தத் தீய எண்ணமுள்ளவர்கள் அறிந்துகொண்டும் மகிழ்ச்சியுடனும், சகோதரர்களுடன் சூதாட்டத்திற்கு மீண்டும் அழைப்பார்கள்; பகடைகளில் வல்லவர்கள் வலுக்கட்டாயமாக சூதாட்டத்தின் மூலமே சவால் விடுவார்கள்.
3.49.51
आहूतश्च पुनर्द्यूते नास्मि शक्तो निवर्तितुम् ।
पणे च मम नात्यर्थं वसु किंचन विद्यते ॥ ३.४९.५१ ॥
மீண்டும் சூதாட்டத்திற்கு அழைக்கப்பட்டால், என்னால் பின்வாங்க இயலாது; பந்தயத்தில் வைக்க எனக்கு அதிகமான செல்வம் எதுவும் இல்லை.
3.49.52
एतत्सर्वमनुध्यायंश्चिन्तयानो दिवानिशम् ।
न मत्तो दुःखिततरः पुमानस्तीह कश्चन ॥ ३.४९.५२ ॥
இவை அனைத்தையும் தொடர்ந்து சிந்தித்து, இரவும் பகலும் கவலைப்படும் நான், என்னைவிட மிகுந்த துயரத்தில் இருக்கும் மனிதன் இங்கு யாரும் இல்லை.
3.49.53
नास्ति राजा मया कश्चिदल्पभाग्यतरो भुवि ।
भवता दृष्टपूर्वो वा श्रुतपूर्वोपि वा क्वचित्।
न मत्तो दुःखिततरः पुमानस्तीति मे मतिः ॥ ३.४९.५३ ॥
உலகில் என்னைவிட மிகுந்த துர்பாக்கியசாலியான அரசன் இல்லை; நீங்கள் எப்போதாவது கண்டதோ கேட்டதோ உண்டா, எங்கும் என்னைவிட துயருற்ற மனிதன் இல்லை என்பதே என் கருத்து.
3.49.54
एवं ब्रुवन्तं दुःखार्तमुवाच भगवानृषिः ।
शोकं व्यपनुदन्राज्ञो धर्मराजस्य धीमतः ॥ ३.४९.५४ ॥
துயரத்தால் வருந்தி இவ்வாறு பேசிய அறிவுள்ள தருமராஜனின் துயரத்தைப் போக்கியபடியே பகவான் முனிவர் கூறினார்.
3.49.55
न विषादे मनः त्वया बुद्धिमतांवर ।
आगमिष्यति बीभत्सुरमित्रांश्च विजेष्यते ॥ ३.४९.५५ ॥
அறிவாளிகளில் சிறந்தவனே, உன் மனம் துயரில் ஆழ வேண்டாம். பீபத்சு (அர்ஜுனன்) வருவான்; அவன் எதிரிகளை வெல்வான்.
3.49.56
यद्ब्रवीषि महाराज न मत्तो विद्ते क्वचित् ।
अल्पभाग्यतरः कश्चित्पुमानस्तीति पाण्डव ॥ ३.४९.५६ ॥
மகாராஜனே, நீ சொல்கிறாய்: என்னைவிட மிகுந்த துரதிர்ஷ்டசாலி எங்கும் எவரும் இல்லை, பாண்டவனே.
3.49.57
अत्र ते वर्णयिष्यामि यदि शुश्रूषसेऽनघ ।
यस्त्वत्तो दुःखिततरो राजाऽऽसीत्पृथिवीपते ॥ ३.४९.५७ ॥
பாவமற்றவனே, நீ கேட்க விரும்பினால் இங்கே உன்னைவிட மிகுந்த துயரடைந்த ஒரு அரசன் இருந்ததை நான் விவரிப்பேன், பூமியின் அதிபதியே.
3.49.58
अथैनमब्रवीद्राजा ब्रवीतु भगवानिति ।
इमामवस्थां संप्राप्तं श्रोतुमिच्छामि पार्थिवम् ॥ ३.४९.५८ ॥
அப்போது அரசன் அவரிடம் சொன்னான்: "பகவானே சொல்லட்டும். இந்த நிலையை அடைந்த அந்த அரசனைப் பற்றி கேட்க விரும்புகிறேன்."
3.49.59
शृणु राजन्नवहितः सह भ्रातृभिरच्युत ।
यस्त्वत्तो दुःखिततरो राजाऽऽसीत्पृथिवोपते ॥ ३.४९.५९ ॥
அரசனே, அச்சுதனே, சகோதரர்களுடன் கவனமாகக் கேள். உன்னைவிட மிகுந்த துயரடைந்த அரசன் இருந்தான், பூமியின் அதிபதியே.
3.49.60
निषधेषु महीपालो वीरसेन इति श्रुतः ।
तस्य पुत्रोऽभवन्नाम्ना नलो धर्मार्तकोविदः ॥ ३.४९.६० ॥
நிஷதநாட்டில் வீரசேனன் என்று புகழ்பெற்ற ஒரு மன்னன் இருந்தான். அவனுக்குப் பிறந்த மகன் நளன் என்று பெயர் கொண்டவன்; தர்மத்தையும் அர்த்தத்தையும் அறிந்தவன்.
3.49.61
स निकृत्याजतो राजा पुष्करेणेति नः श्रुतम् ।
वनवासं सुदुःखार्तो भार्यया न्यवसत्सह ॥ ३.४९.६१ ॥
புஷ்கரனால் வஞ்சனையால் தோற்கடிக்கப்பட்ட அந்த அரசன், நாம் கேள்விப்பட்டபடி, மிகுந்த துயரால் வாடி, தன் மனைவியுடன் காட்டில் வாழ்ந்தான்।
3.49.62
न तस्य दासा न रथो न भ्राता न च भान्धवाः ।
वने निवसतो राजन्नश्रूयन्त कदाचन ॥ ३.४९.६२ ॥
அரசே, காட்டில் வசித்த அவனுக்கு வேலைக்காரர்களும், தேரும், சகோதரனும், உறவினர்களும் இருந்ததாக ஒருபோதும் கேள்விப்படவில்லை.
3.49.63
भवान्हि संवृतो वीरैर्भ्रातृभिर्देवसंमितैः ।
ब्रह्मकल्पैर्द्विजाग्र्यैश्च तस्मान्नार्हसि शोचितुम् ॥ ३.४९.६३ ॥
நீங்களோ தேவர்களுக்கு நிகரான வீரச் சகோதரர்களாலும், பிரம்மனைப் போன்ற சிறந்த அந்தணர்களாலும் சூழப்பட்டிருக்கிறீர்கள்; ஆகவே நீங்கள் துயரப்படுவது தகாது.
3.49.64
विस्तरेणाहमिच्छामि नलस्य सुमहात्मनः ।
चरितं वदतांश्रेष्ठ तन्ममाख्यातुमर्हसि ॥ ३.४९.६४ ॥
மகாத்மாவாகிய நளனின் சரிதையை விரிவாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்; பேச்சாளர்களில் சிறந்தவரே, அதை எனக்கு விவரிக்க வேண்டும்.