Mahābhārata · Adhyāya 3.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.5.1
पाण्डवास्तु वने वासमुद्दिश्य भरतर्पभाः ।
प्रययुर्जाह्नवीकूलात्कुरुक्षेत्रं सहानुगाः ॥ ३.५.१ ॥
Los Pāṇḍavas, con la intención de habitar en el bosque, los toros de los Bharatas, partieron desde la orilla del Jāhnavī hacia Kurukṣetra, junto con sus seguidores.
3.5.2
सरस्वतीदृपद्वत्यौ यमुनां च निषेव्य ते ।
ययुर्वननैव वनं सततं पश्चिमां दिशम् ॥ ३.५.२ ॥
Tras visitar el Sarasvatī, el Dṛṣadvatī y el Yamunā, avanzaron de bosque en bosque, siempre hacia la dirección occidental.
3.5.3
ततः सरस्वतीकूले समेषु मरुधन्वसु ।
काम्यकं नाम ददृशुर्वनं मुनिजनप्रियम् ॥ ३.५.३ ॥
Entonces, en la orilla del Sarasvatī, en las llanuras desérticas, contemplaron un bosque llamado Kāmyaka, querido por las multitudes de sabios.
3.5.4
तत्र ते न्यवसन्वीरा वने बहुमृगद्विजे ।
अन्वास्यमाना मुनिभिः सान्त्व्यमानाश्च भारत ॥ ३.५.४ ॥
Allí esos héroes habitaron en el bosque abundante en ciervos y aves, atendidos por los sabios y consolados por ellos, oh Bhārata.
3.5.5
विदुरस्त्वथ पाण्डूनां सदा दर्शनलालसः ।
जगामैकरथेनैव काम्यकं वनमृद्धिमत् ॥ ३.५.५ ॥
Entonces Vidura, siempre ansioso por ver a los Pāṇḍavas, fue solo en un único carro al próspero bosque de Kāmyaka.
3.5.6
ततो गत्वा विदुरः काम्यकं त-
च्छीघ्रैरश्वैर्वाहितः स्यन्दनेन।
ददर्शासीनं धर्मात्मानं विविक्ते ।
सार्धं द्रौपद्या भ्रातृभिर्ब्राह्मणैश्च ॥ ३.५.६ ॥
Entonces Vidura, habiendo llegado a Kāmyaka, arrastrado por caballos veloces en su carro, vio al de alma justa sentado en un lugar apartado, junto con Draupadī, sus hermanos y los brahmanes.
3.5.7
ततोऽपश्यद्विदुरं तूर्णमारा-
दभ्यायान्तं सत्यसन्धः स राजा।
अथाब्रवीद्धातरं भीमसेनं ।
किंनु क्षत्ता वक्ष्यतिनः समेत्य ॥ ३.५.७ ॥
Entonces el rey de voto veraz vio a Vidura acercarse rápidamente desde lejos. Dijo a su hermano Bhīmasena: "¿Qué nos dirá el ksattā Vidura cuando nos encontremos?"
3.5.8
कच्चिन्नायं वचनात्सौबलस्य ।
समाह्वातुं देवनायोपयाति।
कच्चित्क्षुद्रः कुशली चाऽयुधानि ।
जेष्यत्यस्माकं पुनरेवाक्षवत्याम् ॥ ३.५.८ ॥
"¿Viene a llamarnos al juego de dados por palabra de Śakuni, hijo de Subala? ¿Ganará aquel ruin y hábil de nuevo nuestras armas en el juego de dados?"
3.5.9
समाहूतः केनचिदाहवाय ।
नाहं शक्तो भीमसेनापयातुम्।
गाण्डीवे च संशयिते कथं नु ।
राज्यप्राप्तिः संशयिता भवेन्नः ॥ ३.५.९ ॥
"Si alguien me llama al combate, oh Bhīmasena, no soy capaz de rechazarlo. Si el arco Gāṇḍīva es dudoso, ¿cómo podría ser segura la recuperación de nuestro reino?"
3.5.10
तत उत्थाय विदुरं पाण्डवेयाः ।
प्रत्यगृह्णन्नृपते सर्व एव।
तैः सत्कृतः स च तानाजमीढो ।
यथोचितं पाण्डुपुत्रान्समेयात् ॥ ३.५.१० ॥
Entonces todos los hijos de Pāṇḍu se levantaron y recibieron a Vidura, oh rey. Honrado por ellos, Vidura, del linaje de Ajamīḍha, saludó a los hijos de Pāṇḍu como correspondía.
3.5.11
समाश्वस्तं विदुरं ते नरर्षभा-
स्ततोऽपृच्छन्नागमनाय हेतुम्।
स चापि तेभ्यो विस्तरतः शशंस ।
यथावृत्तं धृतराष्ट्रेऽम्बिकेये ॥ ३.५.११ ॥
Consolado Vidura, aquellos toros entre los hombres le preguntaron la causa de su venida. Él también les contó con detalle todo lo sucedido respecto a Dhṛtarāṣṭra, hijo de Ambikā.
3.5.12
अवोचन्मां धृतराष्ट्रोऽभिगुप्त-
मजातशत्रो परिगृह्याभिपूज्य।
एवं गते समतामभ्युपेत्य ।
पथ्यं तेषां मम चैव ब्रवीहि ॥ ३.५.१२ ॥
Dhṛtarāṣṭra me habló, yo que estaba protegido, abrazándome y honrándome: «Puesto que las cosas han llegado a esto, habiendo alcanzado la ecuanimidad, dime lo que es saludable para ellos y para mí, oh Ajātaśatru».
3.5.13
मयाप्युक्तं यत्क्षमं कौरवाणां ।
हितं पथ्यं धृतराष्ट्रस्य चैव।
तद्वै पथ्यं तन्मनो नाभ्युपैति ।
ततश्चाहं क्षममन्यन्न मन्ये ॥ ३.५.१३ ॥
Yo también he dicho lo que es conveniente, beneficioso y saludable para los Kauravas y para Dhṛtarāṣṭra; pero su mente no se inclina hacia ello, y por eso no considero conveniente ninguna otra cosa.
3.5.14
परं श्रेयः पाण्डवेया मयोक्तं ।
न मे तच्च शुतवानाम्बिकेयः।
यथाऽऽतुरस्येव हि पथ्यमौपधं ।
न रोचनते स्मास्य तदुच्यमानम् ॥ ३.५.१४ ॥
Oh hijo de Pāṇḍu, el supremo bien que he dicho lo oyó el hijo de Ambikā; pero, como la medicina saludable no agrada al enfermo, tampoco le agradó mientras se decía.
3.5.15
न श्रेयसे यततेऽजातशत्रो ।
स्त्री श्रोत्रियस्येव गृहे प्रदुष्टा।
ध्रुवं न रोचेद्भरतर्षभस्य ।
पतिः कुमार्या इव षष्टिवर्षः ॥ ३.५.१५ ॥
Oh Ajātaśatru, él no se esfuerza por el bien, como una mujer corrupta en la casa de un brahmán versado; seguramente no agradará al toro de los Bharatas, como un marido de sesenta años no agrada a una doncella.
3.5.16
ध्रुवं विनाशो नृप कौरवाणां ।
न वै श्रेयो धृतराष्ट्रः परैति।
यथा च पर्णे पुष्करस्यावसिक्तं ।
जलं न तिष्ठेत्पथ्यमुक्तं तथाऽस्मिन् ॥ ३.५.१६ ॥
Oh rey, la destrucción de los Kauravas es segura; Dhṛtarāṣṭra no alcanza el bien. Como el agua rociada sobre una hoja de loto no permanece, así el consejo saludable dicho a él no permanece en él.
3.5.17
ततः क्रुद्धो धृतराष्ट्रोऽब्रवीन्मां ।
यस्मिञ्श्रद्धा तव तत्र प्रयाहि।
नाहं भूयः कामये त्वां सहायं ।
महीमिमां पालयितुं पुरं वा ॥ ३.५.१७ ॥
Entonces Dhṛtarāṣṭra, enfurecido, me dijo: ve donde pongas tu confianza. Ya no te deseo como ayudante para proteger esta tierra ni esta ciudad.
3.5.18
सोहं त्यक्तो धृतराष्ट्रेण राज्ञा ।
प्रशासितुं त्वामुपयातो नरेन्द्र।
तद्वै सर्वं यन्मयोक्तं सभायां ।
तद्धार्यतां यत्प्रवक्ष्यामि भूयः ॥ ३.५.१८ ॥
El rey Dhṛtarāṣṭra me ha abandonado, y he venido a ti, oh señor de los hombres, para ayudarte a gobernar. Recuerda todo lo que dije en la asamblea, y retén lo que ahora volveré a decir.
3.5.19
क्लेशैस्तीर्व्रर्युज्यमानः सपत्नैः ।
क्षमां कुर्वन्कालमुपासते यः।
संवर्धयन्स्तोकमिवाग्रिमात्मवान् ।
स वै भुङ्क्ते पृथिवीमेक एव ॥ ३.५.१९ ॥
Quien, aunque afligido por sus enemigos con penalidades, practica la paciencia y espera el momento oportuno, cultivándose como se alimenta un pequeño fuego, ese hombre dueño de sí mismo disfruta solo de la tierra.
3.5.20
यस्याविभक्तं वसु राजन्सहायै-
स्तस्य दुःखस्यांशभाजः सहायाः।
सहायानामेष संग्रगणेऽभ्युपायः ।
सहायाप्तौ पृथिवीप्राप्तिमाहुः ॥ ३.५.२० ॥
Oh rey, aquel cuya riqueza se mantiene indivisa con sus ayudantes hace partícipes de su pesar a esos ayudantes. Este es el medio de reunir ayudantes; por la obtención de ayudantes, dicen, se alcanza la tierra.
3.5.21
सत्यं श्रेष्टं पाण्डवा निष्प्रलापं ।
तुल्यं चान्नं सह भोज्यं सहायैः।
आत्मा चैषामग्रतो नातिवर्ते ।
देवं वृत्तिर्वर्धते भूमिपाल ॥ ३.५.२१ ॥
La verdad es lo más elevado, oh Pāṇḍavas, sin palabrería vana. Hay que repartir la comida por igual y comerla junto a los aliados. No hay que ponerse uno mismo por delante de ellos. Oh protector de la tierra, por el destino y la conducta crece la prosperidad.
3.5.22
एवं करिष्यामि यथा ब्रवीपि ।
परां बुद्धिमुपगम्याप्रमत्तः।
यच्चाप्यन्यद्देशकालोपपन्नं ।
तद्वै वाच्यं तत्करिष्यामि कृत्स्नम् ॥ ३.५.२२ ॥
Haré exactamente lo que dices. Recurriendo a la suprema sabiduría, permaneceré atento. Y todo lo demás que convenga al lugar y al tiempo y que sea dicho, lo haré por completo.