Mahābhārata · Adhyāya 3.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.5.1
पाण्डवास्तु वने वासमुद्दिश्य भरतर्पभाः ।
प्रययुर्जाह्नवीकूलात्कुरुक्षेत्रं सहानुगाः ॥ ३.५.१ ॥
Os Pāṇḍavas, com a intenção de habitar na floresta, os touros dos Bharatas, partiram da margem do Jāhnavī em direção a Kurukṣetra, junto com seus seguidores.
3.5.2
सरस्वतीदृपद्वत्यौ यमुनां च निषेव्य ते ।
ययुर्वननैव वनं सततं पश्चिमां दिशम् ॥ ३.५.२ ॥
Após visitar o Sarasvatī, o Dṛṣadvatī e o Yamunā, seguiram de floresta em floresta, sempre em direção ao ocidente.
3.5.3
ततः सरस्वतीकूले समेषु मरुधन्वसु ।
काम्यकं नाम ददृशुर्वनं मुनिजनप्रियम् ॥ ३.५.३ ॥
Então, na margem do Sarasvatī, nas planícies desérticas, avistaram uma floresta chamada Kāmyaka, querida pelas multidões de sábios.
3.5.4
तत्र ते न्यवसन्वीरा वने बहुमृगद्विजे ।
अन्वास्यमाना मुनिभिः सान्त्व्यमानाश्च भारत ॥ ३.५.४ ॥
Ali aqueles heróis habitaram a floresta abundante em veados e aves, atendidos pelos sábios e consolados por eles, ó Bhārata.
3.5.5
विदुरस्त्वथ पाण्डूनां सदा दर्शनलालसः ।
जगामैकरथेनैव काम्यकं वनमृद्धिमत् ॥ ३.५.५ ॥
Então Vidura, sempre ansioso por ver os Pāṇḍavas, foi sozinho num único carro à próspera floresta de Kāmyaka.
3.5.6
ततो गत्वा विदुरः काम्यकं त-
च्छीघ्रैरश्वैर्वाहितः स्यन्दनेन।
ददर्शासीनं धर्मात्मानं विविक्ते ।
सार्धं द्रौपद्या भ्रातृभिर्ब्राह्मणैश्च ॥ ३.५.६ ॥
Então Vidura, chegando a Kāmyaka, puxado por cavalos velozes em seu carro, viu o de alma justa sentado num lugar retirado, junto com Draupadī, os irmãos e os brâmanes.
3.5.7
ततोऽपश्यद्विदुरं तूर्णमारा-
दभ्यायान्तं सत्यसन्धः स राजा।
अथाब्रवीद्धातरं भीमसेनं ।
किंनु क्षत्ता वक्ष्यतिनः समेत्य ॥ ३.५.७ ॥
Então o rei de voto verdadeiro viu Vidura se aproximando rapidamente de longe. Disse ao irmão Bhīmasena: "O que o kṣattā Vidura nos dirá quando nos encontrarmos?"
3.5.8
कच्चिन्नायं वचनात्सौबलस्य ।
समाह्वातुं देवनायोपयाति।
कच्चित्क्षुद्रः कुशली चाऽयुधानि ।
जेष्यत्यस्माकं पुनरेवाक्षवत्याम् ॥ ३.५.८ ॥
"Vem ele, pela palavra de Śakuni filho de Subala, convidar-nos ao jogo de dados? Aquele vil, mas hábil, ganhará de novo as nossas armas no jogo?"
3.5.9
समाहूतः केनचिदाहवाय ।
नाहं शक्तो भीमसेनापयातुम्।
गाण्डीवे च संशयिते कथं नु ।
राज्यप्राप्तिः संशयिता भवेन्नः ॥ ३.५.९ ॥
"Se alguém me convoca para o combate, ó Bhīmasena, não sou capaz de recusá-lo. Se o arco Gāṇḍīva for duvidoso, como seria certa a conquista do nosso reino?"
3.5.10
तत उत्थाय विदुरं पाण्डवेयाः ।
प्रत्यगृह्णन्नृपते सर्व एव।
तैः सत्कृतः स च तानाजमीढो ।
यथोचितं पाण्डुपुत्रान्समेयात् ॥ ३.५.१० ॥
Então todos os filhos de Pāṇḍu se levantaram e receberam Vidura, ó rei. Honrado por eles, Vidura da linhagem de Ajamīḍha encontrou os filhos de Pāṇḍu como era apropriado.
3.5.11
समाश्वस्तं विदुरं ते नरर्षभा-
स्ततोऽपृच्छन्नागमनाय हेतुम्।
स चापि तेभ्यो विस्तरतः शशंस ।
यथावृत्तं धृतराष्ट्रेऽम्बिकेये ॥ ३.५.११ ॥
Consolado, Vidura foi interrogado por aqueles touros entre os homens sobre a razão de sua vinda. Ele também lhes contou em detalhes tudo o que acontecera com Dhṛtarāṣṭra, filho de Ambikā.
3.5.12
अवोचन्मां धृतराष्ट्रोऽभिगुप्त-
मजातशत्रो परिगृह्याभिपूज्य।
एवं गते समतामभ्युपेत्य ।
पथ्यं तेषां मम चैव ब्रवीहि ॥ ३.५.१२ ॥
Dhṛtarāṣṭra me falou, eu que estava protegido, abraçando-me e honrando-me: «Uma vez que as coisas chegaram a isto, tendo alcançado a equanimidade, diz o que é salutar para eles e para mim, ó Ajātaśatru.»
3.5.13
मयाप्युक्तं यत्क्षमं कौरवाणां ।
हितं पथ्यं धृतराष्ट्रस्य चैव।
तद्वै पथ्यं तन्मनो नाभ्युपैति ।
ततश्चाहं क्षममन्यन्न मन्ये ॥ ३.५.१३ ॥
Também eu disse o que é conveniente, benéfico e salutar para os Kauravas e para Dhṛtarāṣṭra; mas a sua mente não se volta para isso, e por isso não considero conveniente nenhuma outra coisa.
3.5.14
परं श्रेयः पाण्डवेया मयोक्तं ।
न मे तच्च शुतवानाम्बिकेयः।
यथाऽऽतुरस्येव हि पथ्यमौपधं ।
न रोचनते स्मास्य तदुच्यमानम् ॥ ३.५.१४ ॥
Ó filho de Pāṇḍu, o supremo bem que eu disse, o filho de Ambikā ouviu; mas, como o remédio salutar não agrada ao doente, também não lhe agradou enquanto era dito.
3.5.15
न श्रेयसे यततेऽजातशत्रो ।
स्त्री श्रोत्रियस्येव गृहे प्रदुष्टा।
ध्रुवं न रोचेद्भरतर्षभस्य ।
पतिः कुमार्या इव षष्टिवर्षः ॥ ३.५.१५ ॥
Ó Ajātaśatru, ele não se empenha pelo bem, como uma mulher corrompida na casa de um brâmane erudito; certamente não agradará ao touro dos Bharatas, assim como um marido de sessenta anos não agrada a uma donzela.
3.5.16
ध्रुवं विनाशो नृप कौरवाणां ।
न वै श्रेयो धृतराष्ट्रः परैति।
यथा च पर्णे पुष्करस्यावसिक्तं ।
जलं न तिष्ठेत्पथ्यमुक्तं तथाऽस्मिन् ॥ ३.५.१६ ॥
Ó rei, a destruição dos Kauravas é certa; Dhṛtarāṣṭra não alcança o bem. Assim como a água aspergida sobre uma folha de lótus não permanece, o conselho salutar dito a ele não permanece nele.
3.5.17
ततः क्रुद्धो धृतराष्ट्रोऽब्रवीन्मां ।
यस्मिञ्श्रद्धा तव तत्र प्रयाहि।
नाहं भूयः कामये त्वां सहायं ।
महीमिमां पालयितुं पुरं वा ॥ ३.५.१७ ॥
Então Dhṛtarāṣṭra, irado, disse-me: vai para onde está a tua confiança. Já não te desejo como auxiliar para proteger esta terra ou esta cidade.
3.5.18
सोहं त्यक्तो धृतराष्ट्रेण राज्ञा ।
प्रशासितुं त्वामुपयातो नरेन्द्र।
तद्वै सर्वं यन्मयोक्तं सभायां ।
तद्धार्यतां यत्प्रवक्ष्यामि भूयः ॥ ३.५.१८ ॥
O rei Dhṛtarāṣṭra abandonou-me, e vim a ti, ó senhor dos homens, para te ajudar a governar. Lembra-te de tudo o que disse na assembleia, e guarda o que agora volto a dizer.
3.5.19
क्लेशैस्तीर्व्रर्युज्यमानः सपत्नैः ।
क्षमां कुर्वन्कालमुपासते यः।
संवर्धयन्स्तोकमिवाग्रिमात्मवान् ।
स वै भुङ्क्ते पृथिवीमेक एव ॥ ३.५.१९ ॥
Quem, embora atormentado por seus inimigos com provações, pratica a paciência e espera o tempo certo, alimentando-se como se alimenta um pequeno fogo, esse homem senhor de si desfruta sozinho da terra.
3.5.20
यस्याविभक्तं वसु राजन्सहायै-
स्तस्य दुःखस्यांशभाजः सहायाः।
सहायानामेष संग्रगणेऽभ्युपायः ।
सहायाप्तौ पृथिवीप्राप्तिमाहुः ॥ ३.५.२० ॥
Ó rei, os auxiliares daquele cuja riqueza se mantém indivisa tornam-se partilhantes da sua dor. Este é o meio de reunir auxiliares; pela obtenção de auxiliares, dizem, alcança-se a terra.
3.5.21
सत्यं श्रेष्टं पाण्डवा निष्प्रलापं ।
तुल्यं चान्नं सह भोज्यं सहायैः।
आत्मा चैषामग्रतो नातिवर्ते ।
देवं वृत्तिर्वर्धते भूमिपाल ॥ ३.५.२१ ॥
A verdade é o mais elevado, ó Pāṇḍavas, sem palavreado vão. Deve-se repartir a comida igualmente e comer junto dos aliados. Não se deve colocar-se à frente deles. Ó protetor da terra, é pelo destino e pela conduta que a prosperidade cresce.
3.5.22
एवं करिष्यामि यथा ब्रवीपि ।
परां बुद्धिमुपगम्याप्रमत्तः।
यच्चाप्यन्यद्देशकालोपपन्नं ।
तद्वै वाच्यं तत्करिष्यामि कृत्स्नम् ॥ ३.५.२२ ॥
Farei exatamente como dizes. Recorrendo à suprema sabedoria, permanecerei atento. E tudo o mais que convenha ao lugar e ao tempo e que for dito, eu o cumprirei por completo.