മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.5.1
पाण्डवास्तु वने वासमुद्दिश्य भरतर्पभाः ।
प्रययुर्जाह्नवीकूलात्कुरुक्षेत्रं सहानुगाः ॥ ३.५.१ ॥
പാണ്ഡവർ വനവാസം ലക്ഷ്യമാക്കി, ഭരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠവീരന്മാർ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം ജാഹ്നവീതീരത്തുനിന്ന് കുരുക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
3.5.2
सरस्वतीदृपद्वत्यौ यमुनां च निषेव्य ते ।
ययुर्वननैव वनं सततं पश्चिमां दिशम् ॥ ३.५.२ ॥
സരസ്വതി, ദൃഷദ്വതി, യമുന എന്നിവയെ സേവിച്ച്, അവർ കാട്ടിൽ നിന്ന് കാട്ടിലേക്ക് തുടർച്ചയായി പടിഞ്ഞാറൻ ദിക്കിലേക്ക് പോയി.
3.5.3
ततः सरस्वतीकूले समेषु मरुधन्वसु ।
काम्यकं नाम ददृशुर्वनं मुनिजनप्रियम् ॥ ३.५.३ ॥
പിന്നീട് സരസ്വതീതീരത്ത്, സമതലമായ മരുഭൂമികളിൽ, മുനിജനങ്ങൾക്ക് പ്രിയമായ കാമ്യകം എന്ന വനം അവർ കണ്ടു.
3.5.4
तत्र ते न्यवसन्वीरा वने बहुमृगद्विजे ।
अन्वास्यमाना मुनिभिः सान्त्व्यमानाश्च भारत ॥ ३.५.४ ॥
ഭാരതാ, അവിടെ ആ വീരന്മാർ മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും നിറഞ്ഞ വനത്തിൽ വസിച്ചു; മുനിമാരാൽ സേവിക്കപ്പെട്ടും ആശ്വസിപ്പിക്കപ്പെട്ടും.
3.5.5
विदुरस्त्वथ पाण्डूनां सदा दर्शनलालसः ।
जगामैकरथेनैव काम्यकं वनमृद्धिमत् ॥ ३.५.५ ॥
പാണ്ഡവരെ കാണാൻ എപ്പോഴും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന വിദുരൻ, ഒറ്റ രഥത്തിൽ സമൃദ്ധമായ കാമ്യകവനത്തിലേക്ക് പോയി.
3.5.6
ततो गत्वा विदुरः काम्यकं त-
च्छीघ्रैरश्वैर्वाहितः स्यन्दनेन।
ददर्शासीनं धर्मात्मानं विविक्ते ।
सार्धं द्रौपद्या भ्रातृभिर्ब्राह्मणैश्च ॥ ३.५.६ ॥
കാമ്യകവനത്തിൽ എത്തിയ വിദുരൻ, വേഗമുള്ള കുതിരകൾ വലിക്കുന്ന രഥത്തിൽ, ഏകാന്തത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ധർമ്മാത്മാവായ യുധിഷ്ഠിരനെ കണ്ടു; ദ്രൗപദിയും സഹോദരന്മാരും ബ്രാഹ്മണരും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.
3.5.7
ततोऽपश्यद्विदुरं तूर्णमारा-
दभ्यायान्तं सत्यसन्धः स राजा।
अथाब्रवीद्धातरं भीमसेनं ।
किंनु क्षत्ता वक्ष्यतिनः समेत्य ॥ ३.५.७ ॥
അപ്പോൾ സത്യസന്ധനായ ആ രാജാവ് ദൂരെ നിന്നു വേഗത്തിൽ വരുന്ന വിദുരരെ കണ്ടു. പിന്നെ അവൻ സഹോദരൻ ഭീമസേനനോടു പറഞ്ഞു: "കണ്ടതിനുശേഷം ക്ഷത്താവായ വിദുരർ നമ്മോട് എന്തു പറയും?"
3.5.8
कच्चिन्नायं वचनात्सौबलस्य ।
समाह्वातुं देवनायोपयाति।
कच्चित्क्षुद्रः कुशली चाऽयुधानि ।
जेष्यत्यस्माकं पुनरेवाक्षवत्याम् ॥ ३.५.८ ॥
"സുബലന്റെ പുത്രൻ ശകുനിയുടെ വാക്കിനാൽ ചൂതിനായി വിളിക്കാൻ ഇവൻ വരുന്നുവോ? ആ നീചൻ സാമർത്ഥ്യത്തോടെ നമ്മുടെ ആയുധങ്ങൾ വീണ്ടും പകിടയിൽ ജയിക്കുമോ?"
3.5.9
समाहूतः केनचिदाहवाय ।
नाहं शक्तो भीमसेनापयातुम्।
गाण्डीवे च संशयिते कथं नु ।
राज्यप्राप्तिः संशयिता भवेन्नः ॥ ३.५.९ ॥
"ആരെങ്കിലും യുദ്ധത്തിന് വിളിച്ചാൽ, ഭീമസേനാ, അത് നിരസിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിവില്ല. ഗാണ്ഡീവം സംശയാസ്പദമായാൽ നമ്മുടെ രാജ്യലബ്ധി എങ്ങനെ ഉറപ്പാകും?"
3.5.10
तत उत्थाय विदुरं पाण्डवेयाः ।
प्रत्यगृह्णन्नृपते सर्व एव।
तैः सत्कृतः स च तानाजमीढो ।
यथोचितं पाण्डुपुत्रान्समेयात् ॥ ३.५.१० ॥
അപ്പോൾ പാണ്ഡവർ എഴുന്നേറ്റ് വിദുരരെ സ്വീകരിച്ചു, രാജാവേ, എല്ലാവരും. അവരാൽ സത്കരിക്കപ്പെട്ട അജമീഢവംശജനായ വിദുരരും പാണ്ഡുപുത്രന്മാരെ യഥോചിതം കണ്ടു.
3.5.11
समाश्वस्तं विदुरं ते नरर्षभा-
स्ततोऽपृच्छन्नागमनाय हेतुम्।
स चापि तेभ्यो विस्तरतः शशंस ।
यथावृत्तं धृतराष्ट्रेऽम्बिकेये ॥ ३.५.११ ॥
ആശ്വസിച്ച വിദുരരോട് ആ നരശ്രേഷ്ഠന്മാർ വന്നതിന്റെ കാരണം ചോദിച്ചു. അദ്ദേഹവും അംബികാപുത്രനായ ധൃതരാഷ്ട്രനെക്കുറിച്ച് നടന്നതെല്ലാം അവരോട് വിസ്തരിച്ചു പറഞ്ഞു.
3.5.12
अवोचन्मां धृतराष्ट्रोऽभिगुप्त-
मजातशत्रो परिगृह्याभिपूज्य।
एवं गते समतामभ्युपेत्य ।
पथ्यं तेषां मम चैव ब्रवीहि ॥ ३.५.१२ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രൻ എന്നെ സംരക്ഷിതനെന്ന് പറഞ്ഞു. അജാതശത്രോ, ആലിംഗനം ചെയ്ത് ആദരിച്ച്: ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ച ശേഷം സമഭാവം സ്വീകരിച്ച്, അവർക്കും എനിക്കും ഹിതകരമായത് പറയൂ.
3.5.13
मयाप्युक्तं यत्क्षमं कौरवाणां ।
हितं पथ्यं धृतराष्ट्रस्य चैव।
तद्वै पथ्यं तन्मनो नाभ्युपैति ।
ततश्चाहं क्षममन्यन्न मन्ये ॥ ३.५.१३ ॥
കൗരവർക്കും ധൃതരാഷ്ട്രനും യോഗ്യവും ഹിതവും പഥ്യവുമായത് ഞാനും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; എന്നാൽ അവന്റെ മനസ്സ് അത് അംഗീകരിക്കുന്നില്ല; അതിനാൽ മറ്റൊന്നും ഞാൻ യോഗ്യമെന്ന് കരുതുന്നില്ല.
3.5.14
परं श्रेयः पाण्डवेया मयोक्तं ।
न मे तच्च शुतवानाम्बिकेयः।
यथाऽऽतुरस्येव हि पथ्यमौपधं ।
न रोचनते स्मास्य तदुच्यमानम् ॥ ३.५.१४ ॥
പാണ്ഡവാ, ഞാൻ പറഞ്ഞ പരമശ്രേയസ്സ് അംബികേയൻ കേട്ടു; എന്നാൽ രോഗിക്ക് പഥ്യമായ ഔഷധം രുചിക്കാത്തതുപോലെ, പറയുമ്പോഴും അത് അവനു രുചിച്ചില്ല.
3.5.15
न श्रेयसे यततेऽजातशत्रो ।
स्त्री श्रोत्रियस्येव गृहे प्रदुष्टा।
ध्रुवं न रोचेद्भरतर्षभस्य ।
पतिः कुमार्या इव षष्टिवर्षः ॥ ३.५.१५ ॥
അജാതശത്രോ, അവൻ ശ്രേയസ്സിനായി പരിശ്രമിക്കുന്നില്ല; ശ്രോത്രിയന്റെ വീട്ടിലെ ദുഷ്ടയായ സ്ത്രീയെപ്പോലെ. ഭരതശ്രേഷ്ഠന് അത് ഇഷ്ടമാകില്ല; അറുപതു വയസ്സുള്ള ഭർത്താവ് കന്യകയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാകാത്തതുപോലെ.
3.5.16
ध्रुवं विनाशो नृप कौरवाणां ।
न वै श्रेयो धृतराष्ट्रः परैति।
यथा च पर्णे पुष्करस्यावसिक्तं ।
जलं न तिष्ठेत्पथ्यमुक्तं तथाऽस्मिन् ॥ ३.५.१६ ॥
രാജാവേ, കൗരവരുടെ നാശം നിശ്ചയമാണ്; ധൃതരാഷ്ട്രൻ ശ്രേയസ്സ് പ്രാപിക്കുന്നില്ല. താമരയിലയിൽ തളിച്ച വെള്ളം നിൽക്കാത്തതുപോലെ, അവനിൽ പറഞ്ഞ പഥ്യം നിലനിൽക്കില്ല.
3.5.17
ततः क्रुद्धो धृतराष्ट्रोऽब्रवीन्मां ।
यस्मिञ्श्रद्धा तव तत्र प्रयाहि।
नाहं भूयः कामये त्वां सहायं ।
महीमिमां पालयितुं पुरं वा ॥ ३.५.१७ ॥
അപ്പോൾ കോപിച്ച ധൃതരാഷ്ട്രൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: നിനക്ക് വിശ്വാസമുള്ളിടത്തേക്ക് പോകുക. ഈ ഭൂമിയോ നഗരമോ പരിപാലിക്കാൻ നിന്നെ വീണ്ടും സഹായിയായി ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
3.5.18
सोहं त्यक्तो धृतराष्ट्रेण राज्ञा ।
प्रशासितुं त्वामुपयातो नरेन्द्र।
तद्वै सर्वं यन्मयोक्तं सभायां ।
तद्धार्यतां यत्प्रवक्ष्यामि भूयः ॥ ३.५.१८ ॥
ധൃതരാഷ്ട്ര രാജാവ് എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു; ഹേ നരേന്ദ്രാ, നിന്നെ ഭരിക്കാൻ ഞാൻ വന്നിരിക്കുന്നു. സഭയിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം ഓർക്കുക; ഇനി ഞാൻ പറയാനിരിക്കുന്നതും മനസ്സിൽ വയ്ക്കുക.
3.5.19
क्लेशैस्तीर्व्रर्युज्यमानः सपत्नैः ।
क्षमां कुर्वन्कालमुपासते यः।
संवर्धयन्स्तोकमिवाग्रिमात्मवान् ।
स वै भुङ्क्ते पृथिवीमेक एव ॥ ३.५.१९ ॥
ശത്രുക്കളാൽ ക്ലേശങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങിയാലും ക്ഷമയോടെ ഉചിതമായ കാലത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നവൻ, ചെറിയ തീയെ വളർത്തുന്നതുപോലെ സ്വയം വളർത്തുന്ന ആത്മസംയമി, അവൻ മാത്രം ഭൂമി ഭുജിക്കുന്നു.
3.5.20
यस्याविभक्तं वसु राजन्सहायै-
स्तस्य दुःखस्यांशभाजः सहायाः।
सहायानामेष संग्रगणेऽभ्युपायः ।
सहायाप्तौ पृथिवीप्राप्तिमाहुः ॥ ३.५.२० ॥
ഹേ രാജാവേ, ആരുടെ സമ്പത്ത് സഹായികളുമായി പങ്കിടാതെ നിൽക്കുന്നുവോ, അവന്റെ ദുഃഖത്തിൽ ആ സഹായികളും പങ്കാളികളാകുന്നു. സഹായികളെ ചേർക്കാനുള്ള മാർഗം ഇതാണ്; സഹായികളെ നേടുന്നതിലൂടെ ഭൂമി നേടാമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
3.5.21
सत्यं श्रेष्टं पाण्डवा निष्प्रलापं ।
तुल्यं चान्नं सह भोज्यं सहायैः।
आत्मा चैषामग्रतो नातिवर्ते ।
देवं वृत्तिर्वर्धते भूमिपाल ॥ ३.५.२१ ॥
സത്യമാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം, പാണ്ഡവരേ, വ്യർത്ഥമായ വാചാടോപമില്ലാതെ. സഹായികളോടൊപ്പം തുല്യമായി അന്നം പങ്കിട്ട് ഭക്ഷിക്കണം. അവർക്കു മുന്നിൽ സ്വയം നിർത്തരുത്. ഭൂപാലാ, ദൈവവും നടപ്പുമാണ് വളർച്ച നൽകുന്നത്.
3.5.22
एवं करिष्यामि यथा ब्रवीपि ।
परां बुद्धिमुपगम्याप्रमत्तः।
यच्चाप्यन्यद्देशकालोपपन्नं ।
तद्वै वाच्यं तत्करिष्यामि कृत्स्नम् ॥ ३.५.२२ ॥
നിങ്ങൾ പറയുന്നതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്യും. ഉത്തമമായ ബുദ്ധിയെ ആശ്രയിച്ച് ജാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കും. ദേശകാലങ്ങൾക്ക് യോജിച്ച മറ്റെന്തെങ്കിലും പറയപ്പെട്ടാൽ അതും ഞാൻ പൂർണമായി ചെയ്യും.