ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.5.1
पाण्डवास्तु वने वासमुद्दिश्य भरतर्पभाः ।
प्रययुर्जाह्नवीकूलात्कुरुक्षेत्रं सहानुगाः ॥ ३.५.१ ॥
ಪಾಂಡವರು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಭರತ ವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರರು ತಮ್ಮ ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ಗಂಗಾ ತೀರದಿಂದ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು.
3.5.2
सरस्वतीदृपद्वत्यौ यमुनां च निषेव्य ते ।
ययुर्वननैव वनं सततं पश्चिमां दिशम् ॥ ३.५.२ ॥
ಸರಸ್ವತಿ, ದೃಷದ್ವತಿ ಮತ್ತು ಯಮುನೆಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಅವರು ಕಾಡಿನಿಂದ ಕಾಡಿಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಸಾಗಿದರು.
3.5.3
ततः सरस्वतीकूले समेषु मरुधन्वसु ।
काम्यकं नाम ददृशुर्वनं मुनिजनप्रियम् ॥ ३.५.३ ॥
ನಂತರ ಸರಸ್ವತಿ ತೀರದಲ್ಲಿ, ಸಮತಲ ಮರುಭೂಮಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಮುನಿಜನರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಕಾಮ್ಯಕ ಎಂಬ ಕಾಡನ್ನು ಅವರು ಕಂಡರು.
3.5.4
तत्र ते न्यवसन्वीरा वने बहुमृगद्विजे ।
अन्वास्यमाना मुनिभिः सान्त्व्यमानाश्च भारत ॥ ३.५.४ ॥
ಭಾರತ, ಅಲ್ಲಿ ಆ ವೀರರು ಜಿಂಕೆ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದರು; ಮುನಿಗಳಿಂದ ಸೇವೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾ ಮತ್ತು ಸಾಂತ್ವನ ಹೊಂದುತ್ತಾ.
3.5.5
विदुरस्त्वथ पाण्डूनां सदा दर्शनलालसः ।
जगामैकरथेनैव काम्यकं वनमृद्धिमत् ॥ ३.५.५ ॥
ಆಗ ಪಾಂಡವರನ್ನು ನೋಡಲು ಸದಾ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಿದುರ, ಒಂದೇ ರಥದಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಕಾಮ್ಯಕ ಕಾಡಿಗೆ ಹೊರಟನು.
3.5.6
ततो गत्वा विदुरः काम्यकं त-
च्छीघ्रैरश्वैर्वाहितः स्यन्दनेन।
ददर्शासीनं धर्मात्मानं विविक्ते ।
सार्धं द्रौपद्या भ्रातृभिर्ब्राह्मणैश्च ॥ ३.५.६ ॥
ಕಾಮ್ಯಕ ಕಾಡಿಗೆ ತಲುಪಿದ ವಿದುರ, ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳು ಎಳೆಯುವ ರಥದಲ್ಲಿ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವನೊಂದಿಗೆ ದ್ರೌಪದಿ, ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿದ್ದರು.
3.5.7
ततोऽपश्यद्विदुरं तूर्णमारा-
दभ्यायान्तं सत्यसन्धः स राजा।
अथाब्रवीद्धातरं भीमसेनं ।
किंनु क्षत्ता वक्ष्यतिनः समेत्य ॥ ३.५.७ ॥
ಆಗ ಸತ್ಯಸಂಧನಾದ ಆ ರಾಜನು ದೂರದಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ವಿದುರನನ್ನು ನೋಡಿದನು. ನಂತರ ಅವನು ತಮ್ಮ ಭೀಮಸೇನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಭೇಟಿಯಾದ ಬಳಿಕ ಕ್ಷತ್ತ ವಿದುರ ನಮಗೆ ಏನು ಹೇಳುವನು?"
3.5.8
कच्चिन्नायं वचनात्सौबलस्य ।
समाह्वातुं देवनायोपयाति।
कच्चित्क्षुद्रः कुशली चाऽयुधानि ।
जेष्यत्यस्माकं पुनरेवाक्षवत्याम् ॥ ३.५.८ ॥
"ಸುಬಲನ ಮಗ ಶಕುನಿಯ ಮಾತಿನಂತೆ ಜೂಜಿಗೆ ಕರೆಯಲು ಇವನು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೇ? ಆ ನೀಚನು ಚತುರತೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ದಾಳದಾಟದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವನೇ?"
3.5.9
समाहूतः केनचिदाहवाय ।
नाहं शक्तो भीमसेनापयातुम्।
गाण्डीवे च संशयिते कथं नु ।
राज्यप्राप्तिः संशयिता भवेन्नः ॥ ३.५.९ ॥
"ಯಾರಾದರೂ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕರೆದರೆ, ಓ ಭೀಮಸೇನ, ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲು ನಾನು ಶಕ್ತನಲ್ಲ. ಗಾಂಡೀವ ಸಂದೇಹಾಸ್ಪದವಾದರೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಪ್ರಾಪ್ತಿ ಹೇಗೆ ಖಚಿತವಾಗುವುದು?"
3.5.10
तत उत्थाय विदुरं पाण्डवेयाः ।
प्रत्यगृह्णन्नृपते सर्व एव।
तैः सत्कृतः स च तानाजमीढो ।
यथोचितं पाण्डुपुत्रान्समेयात् ॥ ३.५.१० ॥
ಆಗ ಪಾಂಡವರು ಎದ್ದು ವಿದುರನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು, ಓ ರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲರೂ. ಅವರಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಜಮೀಢ ವಂಶದ ವಿದುರನೂ ಪಾಂಡುಪುತ್ರರನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾದನು.
3.5.11
समाश्वस्तं विदुरं ते नरर्षभा-
स्ततोऽपृच्छन्नागमनाय हेतुम्।
स चापि तेभ्यो विस्तरतः शशंस ।
यथावृत्तं धृतराष्ट्रेऽम्बिकेये ॥ ३.५.११ ॥
ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡ ವಿದುರನಿಗೆ ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು ಬಂದ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ಅವನೂ ಅಂಬಿಕಾಪುತ್ರ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಕುರಿತು ನಡೆದದ್ದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.5.12
अवोचन्मां धृतराष्ट्रोऽभिगुप्त-
मजातशत्रो परिगृह्याभिपूज्य।
एवं गते समतामभ्युपेत्य ।
पथ्यं तेषां मम चैव ब्रवीहि ॥ ३.५.१२ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿತನೆಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅಜಾತಶತ್ರುವೇ, ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಗೌರವಿಸಿ: ಹೀಗಾದ ಮೇಲೆ ಸಮತೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವರಿಗೂ ನನಗೂ ಹಿತವಾದುದನ್ನು ಹೇಳು.
3.5.13
मयाप्युक्तं यत्क्षमं कौरवाणां ।
हितं पथ्यं धृतराष्ट्रस्य चैव।
तद्वै पथ्यं तन्मनो नाभ्युपैति ।
ततश्चाहं क्षममन्यन्न मन्ये ॥ ३.५.१३ ॥
ಕೌರವರಿಗೂ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೂ ಯೋಗ್ಯ, ಹಿತ, ಪಥ್ಯವಾದುದನ್ನು ನಾನೂ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪುತ್ತಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
3.5.14
परं श्रेयः पाण्डवेया मयोक्तं ।
न मे तच्च शुतवानाम्बिकेयः।
यथाऽऽतुरस्येव हि पथ्यमौपधं ।
न रोचनते स्मास्य तदुच्यमानम् ॥ ३.५.१४ ॥
ಪಾಂಡವನೇ, ನಾನು ಹೇಳಿದ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಅಂಬಿಕೇಯನು ಕೇಳಿದನು; ಆದರೆ ರೋಗಿಗೆ ಪಥ್ಯ ಔಷಧ ರುಚಿಸದಂತೆ, ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ ಅದು ಅವನಿಗೆ ರುಚಿಸಲಿಲ್ಲ.
3.5.15
न श्रेयसे यततेऽजातशत्रो ।
स्त्री श्रोत्रियस्येव गृहे प्रदुष्टा।
ध्रुवं न रोचेद्भरतर्षभस्य ।
पतिः कुमार्या इव षष्टिवर्षः ॥ ३.५.१५ ॥
ಅಜಾತಶತ್ರುವೇ, ಅವನು ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಶ್ರೋತ್ರಿಯನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟ ಸ್ತ್ರೀಯಂತೆ. ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಇದು ರುಚಿಸದು; ಅರವತ್ತು ವರ್ಷದ ಪತಿ ಕನ್ಯೆಗೆ ರುಚಿಸದಂತೆ.
3.5.16
ध्रुवं विनाशो नृप कौरवाणां ।
न वै श्रेयो धृतराष्ट्रः परैति।
यथा च पर्णे पुष्करस्यावसिक्तं ।
जलं न तिष्ठेत्पथ्यमुक्तं तथाऽस्मिन् ॥ ३.५.१६ ॥
ರಾಜನೇ, ಕೌರವರ ವಿನಾಶ ನಿಶ್ಚಿತ; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ. ತಾವರೆ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಚಿಮುಕಿಸಿದ ನೀರು ನಿಲ್ಲದಂತೆ, ಅವನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಪಥ್ಯ ನಿಲ್ಲದು.
3.5.17
ततः क्रुद्धो धृतराष्ट्रोऽब्रवीन्मां ।
यस्मिञ्श्रद्धा तव तत्र प्रयाहि।
नाहं भूयः कामये त्वां सहायं ।
महीमिमां पालयितुं पुरं वा ॥ ३.५.१७ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನಿನ್ನ ಶ್ರದ್ಧೆ ಎಲ್ಲಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗು. ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ನಗರವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
3.5.18
सोहं त्यक्तो धृतराष्ट्रेण राज्ञा ।
प्रशासितुं त्वामुपयातो नरेन्द्र।
तद्वै सर्वं यन्मयोक्तं सभायां ।
तद्धार्यतां यत्प्रवक्ष्यामि भूयः ॥ ३.५.१८ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜ ನನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು; ಓ ನರೇಂದ್ರ, ನಿನ್ನನ್ನು ಆಳಲು ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆನಪಿಡು; ಮತ್ತೆ ಹೇಳುವುದನ್ನೂ ಧರಿಸು.
3.5.19
क्लेशैस्तीर्व्रर्युज्यमानः सपत्नैः ।
क्षमां कुर्वन्कालमुपासते यः।
संवर्धयन्स्तोकमिवाग्रिमात्मवान् ।
स वै भुङ्क्ते पृथिवीमेक एव ॥ ३.५.१९ ॥
ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾದರೂ ಕ್ಷಮೆಯಿಂದ ಸೂಕ್ತ ಕಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುವವನು, ಸಣ್ಣ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವಂತೆ ತನ್ನನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತ್ಮಸಂಯಮಿ, ಅವನೇ ಒಬ್ಬನಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
3.5.20
यस्याविभक्तं वसु राजन्सहायै-
स्तस्य दुःखस्यांशभाजः सहायाः।
सहायानामेष संग्रगणेऽभ्युपायः ।
सहायाप्तौ पृथिवीप्राप्तिमाहुः ॥ ३.५.२० ॥
ಓ ರಾಜ, ಯಾರ ಸಂಪತ್ತು ಸಹಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಲ್ಪಡದೆ ಇರುತ್ತದೆಯೋ, ಅವನ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಆ ಸಹಾಯಕರೂ ಭಾಗಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ. ಸಹಾಯಕರನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಉಪಾಯ ಇದೇ; ಸಹಾಯಕರನ್ನು ಪಡೆಯುವುದರಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
3.5.21
सत्यं श्रेष्टं पाण्डवा निष्प्रलापं ।
तुल्यं चान्नं सह भोज्यं सहायैः।
आत्मा चैषामग्रतो नातिवर्ते ।
देवं वृत्तिर्वर्धते भूमिपाल ॥ ३.५.२१ ॥
ಸತ್ಯವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಪಾಂಡವರೇ, ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಲಾಪವಿಲ್ಲದೆ. ಸಹಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಹಂಚಿ ತಿನ್ನಬೇಕು. ಅವರ ಮುಂದೆ ತನ್ನನ್ನು ಇರಿಸಬಾರದು. ಭೂಪಾಲನೇ, ದೈವ ಮತ್ತು ನಡತೆಯಿಂದಲೇ ಏಳಿಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
3.5.22
एवं करिष्यामि यथा ब्रवीपि ।
परां बुद्धिमुपगम्याप्रमत्तः।
यच्चाप्यन्यद्देशकालोपपन्नं ।
तद्वै वाच्यं तत्करिष्यामि कृत्स्नम् ॥ ३.५.२२ ॥
ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಉತ್ತಮ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಜಾಗರೂಕನಾಗಿರುತ್ತೇನೆ. ದೇಶ-ಕಾಲಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಇತರ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಹೇಳಿದರೆ, ಅದನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.