مهابهاراتا · أدهيايا 3.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.50.1
आसीद्राजा नलो नाम वीरसेनसुतो बली ।
उपपन्नो गुणैरिष्टै रूपवानश्वकोविदः ॥ ३.५०.१ ॥
كان هناك ملك اسمه نالا، ابن فيرasena، قوي، متصف بصفات محببة، وسيم، وخبير بالخيول.
3.50.2
यज्वा दानपतिर्दक्षः सदा शीलपुरस्कृतः ।
अतिष्ठन्मनुजेन्द्राणां मूर्ध्नि देवपतिर्यथा।
उपर्युपरि सर्वेषामादित्य इव तेजसा ॥ ३.५०.२ ॥
كان مُقيمًا للقرابين، سيّد العطاء، ماهرًا، يُكرم الحسن الخُلق دائمًا. كان يعلو فوق جميع أسياد البشر كما يعلو سيد الآلهة على الآلهة، وكان في بهائه كالشمس.
3.50.3
ब्रह्मण्यो वेदविच्छ्ररो निषधेषु महीपतिः ।
अक्षप्रियः सत्यवादी महानक्षौहिणीपतिः ॥ ३.५०.३ ॥
كان محبًّا للبراهمة، عالمًا بالفيدا، شجاعًا، ملكًا على النيشادا. كان مولعًا بالنرد، صادق القول، عظيمًا، سيدًا على جيش أكشوهيني.
3.50.4
ईप्सितो नरनारीणामुदारः संयतेन्द्रियः ।
रक्षिता धन्विनां श्रेष्ठः साक्षादिव मनुः स्वयम् ॥ ३.५०.४ ॥
كان محبوبًا من الرجال والنساء، كريمًا، ضابطًا لحواسه، أفضل حامٍ بين الرماة؛ كأنه منو نفسه بعينه.
3.50.5
तथैवासीद्विदर्भेषु भीमो भीमपराक्रमः ।
शूरः सर्वगुणैर्युक्तः प्रजाकामः स चाप्रजाः ॥ ३.५०.५ ॥
وكذلك كان في أرض الفيدربها بهيمة، ذو بأس مرعب، بطل متصف بكل الفضائل. كان يرغب في النسل، لكنه كان بلا ذرية.
3.50.6
स प्रजार्थे परं यत्नमकरोत्सुसमाहितः ।
तमभ्यगच्छद्ब्रह्मर्षिर्दमनो नाम भारत ॥ ३.५०.६ ॥
بذل جهدًا عظيمًا من أجل النسل، بعقل مجتمع. يا بهارتا، فجاءه حينئذ الحكيم البراهمي المسمى دامانا.
3.50.7
तं स भीमः प्रजाकामस्तोषयामास धर्मवित् ।
महिष्या सह राजेनद्र सत्कारेण सुवर्चसम् ॥ ३.५०.७ ॥
يا سيد الملوك! أراد بهيمة، الذي كان يبتغي النسل ويعرف الدارما، أن يسرّ ذلك المتألق بالإكرام مع ملكته الرئيسية.
3.50.8
तस्मै प्रसन्नो दमनः सभार्याय वरं ददौ ।
कन्यारत्नं कुमारांश्च त्रीनुदारान्महायशाः ॥ ३.५०.८ ॥
فرح دامانا ذو الشهرة العظيمة فمنح له ولزوجته نعمة: ابنة هي جوهرة الفتيات، وثلاثة أبناء نبلاء.
3.50.9
दमयन्तीं दमं दान्तं दमनं च सुवर्चसम् ।
उपपन्नान्गुणैः सर्वैर्भीमान्भीमपराक्रमान् ॥ ३.५०.९ ॥
داماياني، وداما، ودانتا، والمتألق دامانا — متحلون بكل الصفات، مهيبون ذوو بأس مهيب.
3.50.10
दमयन्ती तु रूपेण तेजसा वपुषा श्रिया ।
सौभाग्येन च लोकेषु यशः प्राप सुमध्यमा ॥ ३.५०.१० ॥
نالت داماياني ذات الخصر النحيل الشهرة في العوالم بجمالها وإشراقها وقوامها وبهائها وحسن حظها.
3.50.11
अथ तां वयसि प्राप्ते दासीनां समलंकृतम् ।
शतं सखीनां च तदा पर्युपास्ते शचीमिव
शतं शतं सखीनां च पर्युपासच्छचीमिव ॥ ३.५०.११ ॥
ولما بلغت سن الشباب، كانت مئة من الخادمات المزينات ومئة من الصديقات يخدمنها كما يخدمن شاتشي.
3.50.12
तत्र स्म राजते भैमी सर्वाभरणभूषिता ।
सखीमध्येऽनवद्याङ्गी विद्युत्सौदामनी यथा ॥ ३.५०.१२ ॥
هناك كانت تتألق ابنة بهيمة، متحلية بكل الحلي، كاملة الأعضاء، بين صديقاتها، كالبرق في السحاب.
3.50.13
अतीव रूपसंपन्ना श्रीरिवायतलोचना ।
न देवेषु न यक्षेषु तादृग्रूपवती क्वचित् ॥ ३.५०.१३ ॥
كانت شديدة الجمال، واسعة العينين، كأنها الشري نفسها؛ ولم يُرَ قط بين الآلهة ولا اليakshas من هي في مثل جمالها.
3.50.14
मानुषेष्वपि चान्येषु दृष्टपूर्वाऽथवा श्रुता ।
चित्तप्रमाथिनी बाला देवानामपि सुन्दरी ॥ ३.५०.१४ ॥
لم يُرَ من قبل ولم يُسمع به بين البشر ولا غيرهم، تلك الفتاة التي تزعزع القلب كانت أجمل حتى من الآلهة.
3.50.15
नलश्च नरशार्दूलो रूपेणाप्रतिमो भुवि ।
कंदर्प इव रूपेण मूर्तिमानभवत्स्वयम् ॥ ३.५०.१५ ॥
وكان نلا، نمر الرجال، لا مثيل له في الجمال على الأرض؛ كأن كندربا نفسه قد تجسّد.
3.50.16
तस्याः समीपे तु नलं प्रशशंसुः कुतूहलात् ।
नैषधस्य समीपे तु दमयन्तीं पुनः पुनः ॥ ३.५०.१६ ॥
وقد أثنوا على نلا أمامها بدافع الفضول، وأثنوا على دامايانتي أمام النيشادها مراراً وتكراراً.
3.50.17
तयोरदृष्टः कामोऽभूच्छृण्वतोः सततं गुणान् ।
अन्योन्यं प्रतिकौन्तेय स व्वर्धत हृच्छयः ॥ ३.५०.१७ ॥
وفي الاثنين، اللذين كانا يسمعان صفات أحدهما الآخر باستمرار، نشأ الهوى دون أن يتبادلا النظر، يا ابن كونتي؛ وذلك الحب الكامن في القلب نما بينهما.
3.50.18
अशक्नवन्नलः कामं तदा धारयितुं हृदा ।
अन्तःपुरसमीपस्थे वन आस्ते रहोगतः ॥ ३.५०.१८ ॥
عجز نلا حينئذ عن كبح ذلك الهوى في قلبه، فاعتزل وأقام في الغابة قرب الحرم الداخلي.
3.50.19
स ददर्शै ततो हंसाञ्जातरूपपरिच्दान् ।
वने विचरतां तेषामेकं जग्राह पक्षिणम् ॥ ३.५०.१९ ॥
ثم رأى أوزًا ذا حلي ذهبية يتجول في الغابة، فأمسك بأحدها.
3.50.20
ततो।डन्तरिक्षगो वाचं व्याजहार नलं तदा ।
हन्तव्योस्मि न तेराजन्करिष्यामि तवप्रियम् ॥ ३.५०.२० ॥
عندئذ تكلم الإوز الذي كان يطير في السماء إلى نala: «أيها الملك، لا تقتلني؛ سأفعل ما يسرّك.»
3.50.21
दमयन्तीसकाशे त्वां कथयिष्यामि नैषध ।
यथा त्वदन्यं पुरुषं न सा मंस्यति कर्हिचित् ॥ ३.५०.२१ ॥
يا نيشادها، سأتحدث عنك أمام دامايانتي، حتى لا تفكر أبدًا في رجل غيرك.
3.50.22
तव चैव यथा भार्या भविष्यति तथाऽनघ ।
विधास्यामि नरव्याघ्र सोऽनुजानातु मां भवान् ॥ ३.५०.२२ ॥
أيها الطاهر، سأجعلها زوجتك. أيها النمر بين الرجال، فأذن لي بالانصراف.
3.50.23
एवमुक्तस्ततो हंसमुत्ससर्ज महीपतिः ।
ते तु हंसाः समुत्पत्य विदर्भानगमंस्ततः ॥ ३.५०.२३ ॥
وعندما قيل له ذلك أطلق الملك الإوزة، فارتفعت الإوز في الجو وذهبت إلى فيدربها.
3.50.24
विदर्भनगरीं गत्वा दमयन्त्यास्तदान्तिके ।
निपेतुस्ते गरुत्मन्तः सा ददर्शाथ तान्खगान् ॥ ३.५०.२४ ॥
وبعد أن ذهبت إلى مدينة فيدربها، حطّت تلك الإوز المجنّحة بالقرب من دامايانتي، فرأتها عندئذ.
3.50.25
सा तानद्भुतरूपान्वै दृष्ट्वा सखिगणावृता ।
हृष्टा ग्रहीतुं खगमांस्त्वरमाणोपचक्रमे ॥ ३.५०.२५ ॥
ولما رأت تلك الطيور البجعية ذات الهيئة العجيبة، وكانت محاطة بصويحباتها، فرحت وأسرعت لتمسك بالطيور.
3.50.26
अथ हंसा विससृपुः सर्वतः प्रमदावने ।
एकैकशस्तदा कन्यास्तान्हंसान्समुपाद्रवन् ॥ ३.५०.२६ ॥
فتفرقت البجعات في كل اتجاه في بستان المتعة، وانطلقت الفتيات واحدة تلو الأخرى تطارد تلك البجعات.
3.50.27
दमयन्ती तु यं हंसं समुपाधावदन्तिके ।
स मानुषीं गिरं कृत्वा दमयन्तीमथाब्रवीत् ॥ ३.५०.२७ ॥
غير أن البجعة التي اقتربت منها دامايانتي تكلمت بلغة البشر وخاطبت دامايانتي.
3.50.28
दमयन्ति नलो नाम निषधेषु महीपतिः ।
अश्विनोः सदृशो रूपे न समास्तस्य मानुषाः ॥ ३.५०.२८ ॥
يا دامايانتي، في أرض نيشادا ملك اسمه نالا، وهو في الجمال مثل الأشفينين، ولا يساويه بشر.
3.50.29
कन्दर्प इव रूपेण मूर्तिमानभवत्स्वयम् ।
तस्य वै यदिभार्या त्वं भवेथा वरवर्णिनि।
सफलंते भवेज्जन्म रूपं चेदं सुमध्यमे ॥ ३.५०.२९ ॥
كأنه كندربا قد تجسد بذاته في الجمال. فإن كنتِ زوجته، يا جميلة اللون، صار مولدك مثمرا وهذا الجمال أيضا، يا نحيلة الخصر.
3.50.30
वयं हि देवगन्धर्वमनुष्योरगराक्षसान् ।
दृष्टवन्तो न चास्माभिर्दृष्टपूर्वस्तथाविधः ॥ ३.५०.३० ॥
لقد رأينا الآلهة والغاندهارفا والبشر والثعابين والراكشاسا، ولكننا لم نرَ من قبل أحدا مثله.
3.50.31
त्वं चापि रत्नं नारीणां नरेषु च नलो वरः ।
विशिष्टाया विशिष्टेन संगमो गुणवान्भवेत् ॥ ३.५०.३१ ॥
أنتِ أيضًا جوهرة بين النساء، ونالا أفضل الرجال. اتحاد المتميز بالمتميز سيكون فاضلًا.
3.50.32
एवमुक्ता तु हंसेन दमयन्ती विशांपते ।
अब्रवीत्तत्र तं हंसं त्वमप्येवं नलं वद ॥ ३.५०.३२ ॥
فلما قال الإوزة ذلك، يا سيد الناس، قالت دمينتي لتلك الإوزة هناك: «وأنت أيضًا قل لنالا هكذا.»
3.50.33
तथेत्युक्त्वाऽण्डजः कन्यां विदर्भस्य विशांपते ।
पुनरागम्य निषधान्नले सर्वं न्यवेदयत् ॥ ३.५०.३३ ॥
قال «ليكن ذلك»، يا سيد الناس، ومضى الإوزة المولودة من البيضة إلى ابنة فيدربها؛ ثم عاد من نيشادا وأخبر نالا بكل شيء.