மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.50.1
आसीद्राजा नलो नाम वीरसेनसुतो बली ।
उपपन्नो गुणैरिष्टै रूपवानश्वकोविदः ॥ ३.५०.१ ॥
வீரசேனனின் மகனான நளன் என்ற பெயருடைய வலிமைமிக்க ஓர் அரசன் இருந்தான். அவன் விரும்பத்தக்க நற்குணங்கள் நிறைந்தவனும், அழகானவனும், குதிரைகளை அறிந்தவனுமாக இருந்தான்.
3.50.2
यज्वा दानपतिर्दक्षः सदा शीलपुरस्कृतः ।
अतिष्ठन्मनुजेन्द्राणां मूर्ध्नि देवपतिर्यथा।
उपर्युपरि सर्वेषामादित्य इव तेजसा ॥ ३.५०.२ ॥
அவன் யாகம் செய்பவனும், தானங்களின் தலைவனும், திறமையானவனும், எப்போதும் நல்லொழுக்கத்தை மதிப்பவனுமாக இருந்தான். தேவர்களின் தலைவன் தேவர்களுக்குமேல் விளங்குவது போல, மனிதர்களின் அரசர்களுக்கு மேலாக அவன் விளங்கினான்; தேஜஸில் சூரியனைப் போல் ஒளிர்ந்தான்.
3.50.3
ब्रह्मण्यो वेदविच्छ्ररो निषधेषु महीपतिः ।
अक्षप्रियः सत्यवादी महानक्षौहिणीपतिः ॥ ३.५०.३ ॥
அவன் பிராமணர்களை ஆதரிப்பவனும், வேதங்களை அறிந்தவனும், வீரனும், நிடதநாட்டின் அரசனுமாக இருந்தான். பகடையாட்டத்தை விரும்பினான், சத்தியம் பேசினான், பெரியவனாய், ஓர் அக்ஷௌஹிணி படைக்குத் தலைவனாக இருந்தான்.
3.50.4
ईप्सितो नरनारीणामुदारः संयतेन्द्रियः ।
रक्षिता धन्विनां श्रेष्ठः साक्षादिव मनुः स्वयम् ॥ ३.५०.४ ॥
ஆண்களும் பெண்களும் விரும்பிய அவன் பெருந்தன்மையுள்ளவனும், இந்திரியங்களை அடக்கியவனும், வில்லாளிகளில் சிறந்த பாதுகாவலனுமாக இருந்தான்; அவன் நேரில் மனுவைப் போலவே விளங்கினான்.
3.50.5
तथैवासीद्विदर्भेषु भीमो भीमपराक्रमः ।
शूरः सर्वगुणैर्युक्तः प्रजाकामः स चाप्रजाः ॥ ३.५०.५ ॥
அதேபோல விதர்ப்ப நாட்டில் பீமன் என்ற அரசன் இருந்தான்; அவன் பயங்கர பராக்கிரமமுள்ளவனும், வீரனும், எல்லா நற்குணங்களும் கொண்டவனும் ஆவான். அவனுக்குப் பிள்ளை வேண்டும் என்ற ஆசை இருந்தது; ஆனால் அவனுக்குப் பிள்ளைகள் இல்லை.
3.50.6
स प्रजार्थे परं यत्नमकरोत्सुसमाहितः ।
तमभ्यगच्छद्ब्रह्मर्षिर्दमनो नाम भारत ॥ ३.५०.६ ॥
அவன் பிள்ளைக்காக மிகுந்த முயற்சி செய்து, மனம் ஒருமுகப்பட்டு இருந்தான். பாரதா, அப்போது தமனன் என்ற பிரம்மரிஷி அவனை அணுகினார்.
3.50.7
तं स भीमः प्रजाकामस्तोषयामास धर्मवित् ।
महिष्या सह राजेनद्र सत्कारेण सुवर्चसम् ॥ ३.५०.७ ॥
அரசர்களின் தலைவனே! மக்கட்பேறு விரும்பிய, தர்மத்தை அறிந்த பீமன், தன் பட்டமகிஷியுடன் சேர்ந்து மரியாதையால் அந்த ஒளிமிக்கவரை மகிழ்வித்தான்.
3.50.8
तस्मै प्रसन्नो दमनः सभार्याय वरं ददौ ।
कन्यारत्नं कुमारांश्च त्रीनुदारान्महायशाः ॥ ३.५०.८ ॥
மகிழ்ந்த மாபெரும் புகழ் கொண்ட தமனன், அவனுக்கும் அவன் மனைவிக்கும் வரம் அளித்தான்: கன்யாரத்தினம் ஒன்றும், உயர்ந்த மூன்று மகன்களும்.
3.50.9
दमयन्तीं दमं दान्तं दमनं च सुवर्चसम् ।
उपपन्नान्गुणैः सर्वैर्भीमान्भीमपराक्रमान् ॥ ३.५०.९ ॥
தமயந்தி, தமன், தாந்தன், ஒளிமிக்க தமனன் — அனைத்துக் குணங்களும் நிறைந்தவர்கள், அஞ்சத்தக்கவர்கள், அஞ்சத்தக்க வீரம் கொண்டவர்கள்.
3.50.10
दमयन्ती तु रूपेण तेजसा वपुषा श्रिया ।
सौभाग्येन च लोकेषु यशः प्राप सुमध्यमा ॥ ३.५०.१० ॥
சிறந்த இடையுடைய தமயந்தியோ, அழகாலும், ஒளியாலும், உடலாலும், செல்வத்தாலும், அதிர்ஷ்டத்தாலும் உலகங்களில் புகழ் பெற்றாள்.
3.50.11
अथ तां वयसि प्राप्ते दासीनां समलंकृतम् ।
शतं सखीनां च तदा पर्युपास्ते शचीमिव
शतं शतं सखीनां च पर्युपासच्छचीमिव ॥ ३.५०.११ ॥
அவள் இளமைப் பருவத்தை அடைந்தபோது, அலங்கரிக்கப்பட்ட நூறு பணிப்பெண்களும், நூறு தோழிகளும் அவளை சசியைப் போல பணிந்து சூழ்ந்திருந்தனர்.
3.50.12
तत्र स्म राजते भैमी सर्वाभरणभूषिता ।
सखीमध्येऽनवद्याङ्गी विद्युत्सौदामनी यथा ॥ ३.५०.१२ ॥
அங்கே எல்லா ஆபரணங்களாலும் அணிசெய்யப்பட்ட பீமன் மகள், குறையற்ற அங்கங்களுடன் தோழிகளின் நடுவே மேகத்தின் மின்னல் போல ஒளிர்ந்தாள்.
3.50.13
अतीव रूपसंपन्ना श्रीरिवायतलोचना ।
न देवेषु न यक्षेषु तादृग्रूपवती क्वचित् ॥ ३.५०.१३ ॥
மிக அழகு நிறைந்தவள், நீண்ட கண்களை உடையவள், திருமகள் போன்றவள்; தேவர்களிலும் யக்ஷர்களிலும் எங்கும் இத்தகைய அழகுடையவள் இல்லை.
3.50.14
मानुषेष्वपि चान्येषु दृष्टपूर्वाऽथवा श्रुता ।
चित्तप्रमाथिनी बाला देवानामपि सुन्दरी ॥ ३.५०.१४ ॥
மனிதர்களிலோ மற்றவர்களிலோ, முன்பு கண்டதுமில்லை கேட்டதுமில்லை; மனத்தைக் கலக்கும் அந்த இளம்பெண் தேவர்களைவிடவும் அழகியவள்.
3.50.15
नलश्च नरशार्दूलो रूपेणाप्रतिमो भुवि ।
कंदर्प इव रूपेण मूर्तिमानभवत्स्वयम् ॥ ३.५०.१५ ॥
நரசார்தூலனான நளன் பூமியில் அழகில் இணையற்றவன்; தானே கந்தர்ப்பன் உருவெடுத்தது போல் இருந்தான்.
3.50.16
तस्याः समीपे तु नलं प्रशशंसुः कुतूहलात् ।
नैषधस्य समीपे तु दमयन्तीं पुनः पुनः ॥ ३.५०.१६ ॥
அவளிடம் ஆர்வத்தால் நளனைப் புகழ்ந்தனர்; நைஷதனிடம் மீண்டும் மீண்டும் தமயந்தியைப் புகழ்ந்தனர்.
3.50.17
तयोरदृष्टः कामोऽभूच्छृण्वतोः सततं गुणान् ।
अन्योन्यं प्रतिकौन्तेय स व्वर्धत हृच्छयः ॥ ३.५०.१७ ॥
அவர்கள் இருவருக்கும், ஒருவர் குணங்களை மற்றவர் எப்போதும் கேட்டதால், காணாமலேயே காமம் உண்டானது; குந்தியின் மகனே, இதயத்தில் உறங்கிய அந்த காதல் ஒருவரை ஒருவர் நோக்கி வளர்ந்தது.
3.50.18
अशक्नवन्नलः कामं तदा धारयितुं हृदा ।
अन्तःपुरसमीपस्थे वन आस्ते रहोगतः ॥ ३.५०.१८ ॥
அப்போது நளனால் அந்தக் காமத்தை இதயத்தில் அடக்க இயலவில்லை; அவன் தனிமையில் அந்தப்புரத்தின் அருகிலுள்ள காட்டில் தங்கினான்.
3.50.19
स ददर्शै ततो हंसाञ्जातरूपपरिच्दान् ।
वने विचरतां तेषामेकं जग्राह पक्षिणम् ॥ ३.५०.१९ ॥
அவன் பின்னர் பொன்னணிகள் அணிந்த அன்னங்களைக் கண்டான்; காட்டில் திரிந்த அவற்றில் ஒன்றைப் பிடித்தான்.
3.50.20
ततो।डन्तरिक्षगो वाचं व्याजहार नलं तदा ।
हन्तव्योस्मि न तेराजन्करिष्यामि तवप्रियम् ॥ ३.५०.२० ॥
அப்போது வானில் பறந்த அன்னம் நளனிடம் பேசியது: 'அரசே, என்னைக் கொல்லாதே; உனக்கு நன்மை செய்வேன்.'
3.50.21
दमयन्तीसकाशे त्वां कथयिष्यामि नैषध ।
यथा त्वदन्यं पुरुषं न सा मंस्यति कर्हिचित् ॥ ३.५०.२१ ॥
நைஷதனே, உன்னைப் பற்றி தமயந்தியிடம் சொல்வேன்; அவள் உன்னைத் தவிர வேறொரு ஆடவனை ஒருபோதும் நினைக்க மாட்டாள்.
3.50.22
तव चैव यथा भार्या भविष्यति तथाऽनघ ।
विधास्यामि नरव्याघ्र सोऽनुजानातु मां भवान् ॥ ३.५०.२२ ॥
குற்றமற்றவனே, அவளை உன் மனைவியாக்கும் வகையில் செய்வேன். நரவ்யாக்ரனே, நீ எனக்கு விடை கொடு.
3.50.23
एवमुक्तस्ततो हंसमुत्ससर्ज महीपतिः ।
ते तु हंसाः समुत्पत्य विदर्भानगमंस्ततः ॥ ३.५०.२३ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் அரசன் அன்னத்தை விடுவித்தான்; அந்த அன்னங்கள் பறந்து விதர்பத்திற்குச் சென்றன.
3.50.24
विदर्भनगरीं गत्वा दमयन्त्यास्तदान्तिके ।
निपेतुस्ते गरुत्मन्तः सा ददर्शाथ तान्खगान् ॥ ३.५०.२४ ॥
விதர்பநகரை அடைந்து, தமயந்தியின் அருகில் அந்தச் சிறகுள்ள அன்னங்கள் இறங்கின; அப்போது அவள் அந்தப் பறவைகளைக் கண்டாள்.
3.50.25
सा तानद्भुतरूपान्वै दृष्ट्वा सखिगणावृता ।
हृष्टा ग्रहीतुं खगमांस्त्वरमाणोपचक्रमे ॥ ३.५०.२५ ॥
அற்புத வடிவுடைய அந்த அன்னங்களைக் கண்டு, தோழியர் சூழ இருந்த அவள் மகிழ்ந்து, அப்பறவைகளைப் பிடிக்க விரைந்து முயன்றாள்.
3.50.26
अथ हंसा विससृपुः सर्वतः प्रमदावने ।
एकैकशस्तदा कन्यास्तान्हंसान्समुपाद्रवन् ॥ ३.५०.२६ ॥
பின் அன்னங்கள் மகிழ்வனத்தில் எல்லாப் பக்கமும் சிதறின; அப்போது கன்னியர் ஒவ்வொருவராக அந்த அன்னங்களைத் துரத்தி ஓடினர்.
3.50.27
दमयन्ती तु यं हंसं समुपाधावदन्तिके ।
स मानुषीं गिरं कृत्वा दमयन्तीमथाब्रवीत् ॥ ३.५०.२७ ॥
ஆனால் தமயந்தி எந்த அன்னத்தை அருகில் துரத்திச் சென்றாளோ, அது மனிதர் மொழியில் பேசி தமயந்தியிடம் சொல்லிற்று.
3.50.28
दमयन्ति नलो नाम निषधेषु महीपतिः ।
अश्विनोः सदृशो रूपे न समास्तस्य मानुषाः ॥ ३.५०.२८ ॥
தமயந்தியே! நிடத நாட்டில் நளன் என்ற பெயருடைய ஓர் அரசன் இருக்கிறான். அழகில் அவன் அஸ்வினிகளுக்கு ஒப்பானவன்; மனிதர்கள் அவனுக்கு நிகரில்லை.
3.50.29
कन्दर्प इव रूपेण मूर्तिमानभवत्स्वयम् ।
तस्य वै यदिभार्या त्वं भवेथा वरवर्णिनि।
सफलंते भवेज्जन्म रूपं चेदं सुमध्यमे ॥ ३.५०.२९ ॥
அவன் மன்மதனைப் போல அழகில் தானே உருவெடுத்தவன் போலிருக்கிறான். நீ அவனுடைய மனைவியானால், அழகிய நிறமுடையவளே, உன் பிறப்பும் இந்த அழகும் பயனுள்ளவையாகும், மெல்லிய இடையுடையவளே.
3.50.30
वयं हि देवगन्धर्वमनुष्योरगराक्षसान् ।
दृष्टवन्तो न चास्माभिर्दृष्टपूर्वस्तथाविधः ॥ ३.५०.३० ॥
நாங்கள் தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், மனிதர்கள், நாகர்கள், அரக்கர்கள் ஆகியோரைக் கண்டிருக்கிறோம்; ஆனால் அவனைப் போன்ற ஒருவனை நாங்கள் முன்பு கண்டதில்லை.
3.50.31
त्वं चापि रत्नं नारीणां नरेषु च नलो वरः ।
विशिष्टाया विशिष्टेन संगमो गुणवान्भवेत् ॥ ३.५०.३१ ॥
நீயும் பெண்களில் ரத்தினம்; ஆண்களில் நளன் சிறந்தவன். சிறந்ததுடன் சிறந்ததின் சேர்க்கை நற்குணமுடையதாகும்.
3.50.32
एवमुक्ता तु हंसेन दमयन्ती विशांपते ।
अब्रवीत्तत्र तं हंसं त्वमप्येवं नलं वद ॥ ३.५०.३२ ॥
அன்னம் இவ்வாறு சொன்னதும், ஓ மன்னா, தமயந்தி அந்த அன்னத்திடம் சொன்னாள்: "நீயும் நளனிடம் இவ்வாறே சொல்வாயாக."
3.50.33
तथेत्युक्त्वाऽण्डजः कन्यां विदर्भस्य विशांपते ।
पुनरागम्य निषधान्नले सर्वं न्यवेदयत् ॥ ३.५०.३३ ॥
"அப்படியே ஆகட்டும்" என்று சொல்லி, ஓ மன்னா, முட்டையில் பிறந்த அன்னம் விதர்ப்ப மகளிடம் சென்றது; பின்னர் நிஷதத்திற்குத் திரும்பி நளனிடம் எல்லாவற்றையும் தெரிவித்தது.