Mahābhārata · Adhyāya 3.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.50.1
आसीद्राजा नलो नाम वीरसेनसुतो बली ।
उपपन्नो गुणैरिष्टै रूपवानश्वकोविदः ॥ ३.५०.१ ॥
Havia um rei chamado Nala, filho de Vīrasena, poderoso, dotado de qualidades desejáveis, belo e perito em cavalos.
3.50.2
यज्वा दानपतिर्दक्षः सदा शीलपुरस्कृतः ।
अतिष्ठन्मनुजेन्द्राणां मूर्ध्नि देवपतिर्यथा।
उपर्युपरि सर्वेषामादित्य इव तेजसा ॥ ३.५०.२ ॥
Era um sacrificador, senhor das doações, hábil, que sempre honrava a boa conduta. Destacava-se sobre todos os senhores dos homens como o senhor dos deuses sobre os deuses, e em esplendor era como o sol.
3.50.3
ब्रह्मण्यो वेदविच्छ्ररो निषधेषु महीपतिः ।
अक्षप्रियः सत्यवादी महानक्षौहिणीपतिः ॥ ३.५०.३ ॥
Era devoto dos brâmanes, conhecedor dos Vedas, bravo e rei dos Niṣadhas. Gostava de dados, era veraz, grande e senhor de um exército de uma akṣauhiṇī.
3.50.4
ईप्सितो नरनारीणामुदारः संयतेन्द्रियः ।
रक्षिता धन्विनां श्रेष्ठः साक्षादिव मनुः स्वयम् ॥ ३.५०.४ ॥
Amado por homens e mulheres, generoso, de sentidos controlados, o melhor protetor entre os arqueiros; era como o próprio Manu em pessoa.
3.50.5
तथैवासीद्विदर्भेषु भीमो भीमपराक्रमः ।
शूरः सर्वगुणैर्युक्तः प्रजाकामः स चाप्रजाः ॥ ३.५०.५ ॥
Da mesma forma, na terra dos Vidarbhas havia Bhīma, de terrível valor, herói dotado de todas as virtudes. Desejava descendência, mas não tinha filhos.
3.50.6
स प्रजार्थे परं यत्नमकरोत्सुसमाहितः ।
तमभ्यगच्छद्ब्रह्मर्षिर्दमनो नाम भारत ॥ ३.५०.६ ॥
Fez grande esforço pela descendência, com a mente bem recolhida. Ó Bhārata, então o sábio brâmane chamado Damana aproximou-se dele.
3.50.7
तं स भीमः प्रजाकामस्तोषयामास धर्मवित् ।
महिष्या सह राजेनद्र सत्कारेण सुवर्चसम् ॥ ३.५०.७ ॥
Ó senhor dos reis! Bhīma, que desejava descendência e conhecia o dharma, agradou aquele radiante com honras, junto à sua rainha principal.
3.50.8
तस्मै प्रसन्नो दमनः सभार्याय वरं ददौ ।
कन्यारत्नं कुमारांश्च त्रीनुदारान्महायशाः ॥ ३.५०.८ ॥
Satisfeito, Damana, de grande fama, concedeu uma dádiva a ele e à sua esposa: uma filha, joia entre as jovens, e três filhos nobres.
3.50.9
दमयन्तीं दमं दान्तं दमनं च सुवर्चसम् ।
उपपन्नान्गुणैः सर्वैर्भीमान्भीमपराक्रमान् ॥ ३.५०.९ ॥
Damayantī, Dama, Dānta e o radiante Damana, dotados de todas as virtudes, formidáveis e de valor formidável.
3.50.10
दमयन्ती तु रूपेण तेजसा वपुषा श्रिया ।
सौभाग्येन च लोकेषु यशः प्राप सुमध्यमा ॥ ३.५०.१० ॥
Damayantī, de cintura esbelta, alcançou fama entre os mundos por sua beleza, seu brilho, sua forma, seu esplendor e sua boa fortuna.
3.50.11
अथ तां वयसि प्राप्ते दासीनां समलंकृतम् ।
शतं सखीनां च तदा पर्युपास्ते शचीमिव
शतं शतं सखीनां च पर्युपासच्छचीमिव ॥ ३.५०.११ ॥
Quando atingiu a juventude, cem servas adornadas e cem amigas a serviam, como se serve Śacī.
3.50.12
तत्र स्म राजते भैमी सर्वाभरणभूषिता ।
सखीमध्येऽनवद्याङ्गी विद्युत्सौदामनी यथा ॥ ३.५०.१२ ॥
Ali brilhava a filha de Bhīma, adornada com todas as joias, de membros impecáveis, entre suas amigas, como o relâmpago numa nuvem.
3.50.13
अतीव रूपसंपन्ना श्रीरिवायतलोचना ।
न देवेषु न यक्षेषु तादृग्रूपवती क्वचित् ॥ ३.५०.१३ ॥
Extremamente dotada de beleza, de olhos amplos, como a própria Śrī; em nenhum lugar, entre os deuses ou os yakṣas, havia alguém tão bela.
3.50.14
मानुषेष्वपि चान्येषु दृष्टपूर्वाऽथवा श्रुता ।
चित्तप्रमाथिनी बाला देवानामपि सुन्दरी ॥ ३.५०.१४ ॥
Jamais vista ou ouvida antes entre os humanos ou outros seres, aquela jovem que perturba o coração era mais bela que os próprios deuses.
3.50.15
नलश्च नरशार्दूलो रूपेणाप्रतिमो भुवि ।
कंदर्प इव रूपेण मूर्तिमानभवत्स्वयम् ॥ ३.५०.१५ ॥
E Nala, tigre entre os homens, era incomparável em beleza sobre a terra; era como se o próprio Kandarpa tivesse assumido forma corpórea.
3.50.16
तस्याः समीपे तु नलं प्रशशंसुः कुतूहलात् ।
नैषधस्य समीपे तु दमयन्तीं पुनः पुनः ॥ ३.५०.१६ ॥
Na presença dela, elogiavam Nala por curiosidade, e na presença de Naiṣadha elogiavam Damayantī repetidamente.
3.50.17
तयोरदृष्टः कामोऽभूच्छृण्वतोः सततं गुणान् ।
अन्योन्यं प्रतिकौन्तेय स व्वर्धत हृच्छयः ॥ ३.५०.१७ ॥
Neles dois, que ouviam constantemente as qualidades um do outro, surgiu o desejo sem que se tivessem visto; ó filho de Kuntī, aquele amor adormecido no coração cresceu mutuamente.
3.50.18
अशक्नवन्नलः कामं तदा धारयितुं हृदा ।
अन्तःपुरसमीपस्थे वन आस्ते रहोगतः ॥ ३.५०.१८ ॥
Incapaz então de conter aquele desejo no coração, Nala retirou-se à solidão e permaneceu na floresta perto dos aposentos internos.
3.50.19
स ददर्शै ततो हंसाञ्जातरूपपरिच्दान् ।
वने विचरतां तेषामेकं जग्राह पक्षिणम् ॥ ३.५०.१९ ॥
Então viu cisnes com adornos de ouro vagando pela floresta, e agarrou um deles.
3.50.20
ततो।डन्तरिक्षगो वाचं व्याजहार नलं तदा ।
हन्तव्योस्मि न तेराजन्करिष्यामि तवप्रियम् ॥ ३.५०.२० ॥
Então o cisne que voava pelo céu falou a Nala: 'Ó rei, não me mates; farei o que te agrada.'
3.50.21
दमयन्तीसकाशे त्वां कथयिष्यामि नैषध ।
यथा त्वदन्यं पुरुषं न सा मंस्यति कर्हिचित् ॥ ३.५०.२१ ॥
Ó Naiṣadha, falarei de ti diante de Damayantī, para que ela nunca pense em outro homem que não tu.
3.50.22
तव चैव यथा भार्या भविष्यति तथाऽनघ ।
विधास्यामि नरव्याघ्र सोऽनुजानातु मां भवान् ॥ ३.५०.२२ ॥
Ó imaculado, farei com que ela se torne tua esposa. Ó tigre entre os homens, concede-me a tua permissão.
3.50.23
एवमुक्तस्ततो हंसमुत्ससर्ज महीपतिः ।
ते तु हंसाः समुत्पत्य विदर्भानगमंस्ततः ॥ ३.५०.२३ ॥
Assim interpelado, o rei soltou o cisne; os cisnes alçaram voo e foram para Vidarbha.
3.50.24
विदर्भनगरीं गत्वा दमयन्त्यास्तदान्तिके ।
निपेतुस्ते गरुत्मन्तः सा ददर्शाथ तान्खगान् ॥ ३.५०.२४ ॥
Chegados à cidade de Vidarbha, aqueles cisnes alados pousaram perto de Damayantī; então ela viu aquelas aves.
3.50.25
सा तानद्भुतरूपान्वै दृष्ट्वा सखिगणावृता ।
हृष्टा ग्रहीतुं खगमांस्त्वरमाणोपचक्रमे ॥ ३.५०.२५ ॥
Ao ver aqueles cisnes de forma maravilhosa, ela, cercada por suas companheiras, alegrou-se e apressou-se em apanhar as aves.
3.50.26
अथ हंसा विससृपुः सर्वतः प्रमदावने ।
एकैकशस्तदा कन्यास्तान्हंसान्समुपाद्रवन् ॥ ३.५०.२६ ॥
Então os cisnes se dispersaram em todas as direções no bosque dos prazeres, e as donzelas, uma a uma, correram atrás daqueles cisnes.
3.50.27
दमयन्ती तु यं हंसं समुपाधावदन्तिके ।
स मानुषीं गिरं कृत्वा दमयन्तीमथाब्रवीत् ॥ ३.५०.२७ ॥
Mas o cisne a quem Damayantī se aproximou correndo falou em linguagem humana e dirigiu-se a Damayantī.
3.50.28
दमयन्ति नलो नाम निषधेषु महीपतिः ।
अश्विनोः सदृशो रूपे न समास्तस्य मानुषाः ॥ ३.५०.२८ ॥
Ó Damayantī, há um rei chamado Nala na terra de Niṣadha. Em beleza ele é semelhante aos Aśvins, e os homens não são seus iguais.
3.50.29
कन्दर्प इव रूपेण मूर्तिमानभवत्स्वयम् ।
तस्य वै यदिभार्या त्वं भवेथा वरवर्णिनि।
सफलंते भवेज्जन्म रूपं चेदं सुमध्यमे ॥ ३.५०.२९ ॥
Ele parece ter-se tornado encarnado, em beleza como Kandarpa. Se tu te tornares sua esposa, ó de bela tez, teu nascimento seria frutífero, e também esta tua beleza, ó de cintura esbelta.
3.50.30
वयं हि देवगन्धर्वमनुष्योरगराक्षसान् ।
दृष्टवन्तो न चास्माभिर्दृष्टपूर्वस्तथाविधः ॥ ३.५०.३० ॥
Vimos deuses, gandharvas, homens, serpentes e rākṣasas, mas nunca antes vimos alguém como ele.
3.50.31
त्वं चापि रत्नं नारीणां नरेषु च नलो वरः ।
विशिष्टाया विशिष्टेन संगमो गुणवान्भवेत् ॥ ३.५०.३१ ॥
Você também é uma joia entre as mulheres, e Nala é o melhor entre os homens. A união do excelente com o excelente será virtuosa.
3.50.32
एवमुक्ता तु हंसेन दमयन्ती विशांपते ।
अब्रवीत्तत्र तं हंसं त्वमप्येवं नलं वद ॥ ३.५०.३२ ॥
Assim dito pelo cisne, ó senhor dos homens, Damayantī disse-lhe ali: "Tu também fala assim a Nala."
3.50.33
तथेत्युक्त्वाऽण्डजः कन्यां विदर्भस्य विशांपते ।
पुनरागम्य निषधान्नले सर्वं न्यवेदयत् ॥ ३.५०.३३ ॥
Dizendo "Assim seja", ó senhor dos homens, o cisne nascido do ovo foi à filha de Vidarbha; depois, voltando a Niṣadha, relatou tudo a Nala.