Mahābhārata · Adhyāya 3.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.50.1
आसीद्राजा नलो नाम वीरसेनसुतो बली ।
उपपन्नो गुणैरिष्टै रूपवानश्वकोविदः ॥ ३.५०.१ ॥
Había un rey llamado Nala, hijo de Vīrasena, poderoso, dotado de cualidades deseables, apuesto y experto en caballos.
3.50.2
यज्वा दानपतिर्दक्षः सदा शीलपुरस्कृतः ।
अतिष्ठन्मनुजेन्द्राणां मूर्ध्नि देवपतिर्यथा।
उपर्युपरि सर्वेषामादित्य इव तेजसा ॥ ३.५०.२ ॥
Era un sacrificador, señor de las donaciones, hábil, que siempre honraba la buena conducta. Se alzaba sobre todos los señores de los hombres como el señor de los dioses sobre los dioses, y en esplendor era como el sol.
3.50.3
ब्रह्मण्यो वेदविच्छ्ररो निषधेषु महीपतिः ।
अक्षप्रियः सत्यवादी महानक्षौहिणीपतिः ॥ ३.५०.३ ॥
Era devoto de los brahmanes, conocedor de los Vedas, valiente, y rey de los Niṣadhas. Le gustaban los dados, era veraz, grande, y señor de un ejército de una akṣauhiṇī.
3.50.4
ईप्सितो नरनारीणामुदारः संयतेन्द्रियः ।
रक्षिता धन्विनां श्रेष्ठः साक्षादिव मनुः स्वयम् ॥ ३.५०.४ ॥
Amado por hombres y mujeres, generoso, de sentidos dominados, el mejor protector entre los arqueros; era como el mismísimo Manu en persona.
3.50.5
तथैवासीद्विदर्भेषु भीमो भीमपराक्रमः ।
शूरः सर्वगुणैर्युक्तः प्रजाकामः स चाप्रजाः ॥ ३.५०.५ ॥
Asimismo, en la tierra de los Vidarbha había un Bhīma, de prodigioso valor, héroe dotado de todas las virtudes. Deseaba descendencia, pero no tenía hijos.
3.50.6
स प्रजार्थे परं यत्नमकरोत्सुसमाहितः ।
तमभ्यगच्छद्ब्रह्मर्षिर्दमनो नाम भारत ॥ ३.५०.६ ॥
Puso un gran empeño en tener descendencia, con la mente bien concentrada. Oh Bhārata, entonces el brahmarṣi llamado Damana se le acercó.
3.50.7
तं स भीमः प्रजाकामस्तोषयामास धर्मवित् ।
महिष्या सह राजेनद्र सत्कारेण सुवर्चसम् ॥ ३.५०.७ ॥
¡Oh señor de reyes! Bhīma, que deseaba descendencia y conocía el dharma, complació a aquel resplandeciente con honores, junto a su reina principal.
3.50.8
तस्मै प्रसन्नो दमनः सभार्याय वरं ददौ ।
कन्यारत्नं कुमारांश्च त्रीनुदारान्महायशाः ॥ ३.५०.८ ॥
Complacido, Damana, de gran renombre, concedió un don a él y a su esposa: una hija, joya de las jóvenes, y tres hijos nobles.
3.50.9
दमयन्तीं दमं दान्तं दमनं च सुवर्चसम् ।
उपपन्नान्गुणैः सर्वैर्भीमान्भीमपराक्रमान् ॥ ३.५०.९ ॥
Damayantī, Dama, Dānta y el resplandeciente Damana, dotados de todas las virtudes, formidables y de formidable valor.
3.50.10
दमयन्ती तु रूपेण तेजसा वपुषा श्रिया ।
सौभाग्येन च लोकेषु यशः प्राप सुमध्यमा ॥ ३.५०.१० ॥
Damayantī, de cintura esbelta, alcanzó renombre en los mundos por su belleza, su resplandor, su figura, su esplendor y su buena fortuna.
3.50.11
अथ तां वयसि प्राप्ते दासीनां समलंकृतम् ।
शतं सखीनां च तदा पर्युपास्ते शचीमिव
शतं शतं सखीनां च पर्युपासच्छचीमिव ॥ ३.५०.११ ॥
Cuando alcanzó la juventud, cien sirvientas ataviadas y cien amigas la atendían, como atienden a Śacī.
3.50.12
तत्र स्म राजते भैमी सर्वाभरणभूषिता ।
सखीमध्येऽनवद्याङ्गी विद्युत्सौदामनी यथा ॥ ३.५०.१२ ॥
Allí resplandecía la hija de Bhīma, adornada con todas las joyas, de miembros impecables, entre sus amigas, como el relámpago en una nube.
3.50.13
अतीव रूपसंपन्ना श्रीरिवायतलोचना ।
न देवेषु न यक्षेषु तादृग्रूपवती क्वचित् ॥ ३.५०.१३ ॥
Extremadamente dotada de belleza, de ojos anchos, como la propia Śrī; en ningún lugar, entre los dioses o los yakṣas, había alguien de tan gran belleza.
3.50.14
मानुषेष्वपि चान्येषु दृष्टपूर्वाऽथवा श्रुता ।
चित्तप्रमाथिनी बाला देवानामपि सुन्दरी ॥ ३.५०.१४ ॥
Jamás vista ni oída antes entre los seres humanos o entre otros; aquella joven que agita el corazón era más hermosa incluso que los dioses.
3.50.15
नलश्च नरशार्दूलो रूपेणाप्रतिमो भुवि ।
कंदर्प इव रूपेण मूर्तिमानभवत्स्वयम् ॥ ३.५०.१५ ॥
Y Nala, tigre entre los hombres, no tenía igual en belleza sobre la tierra; era como si el propio Kandarpa hubiera tomado forma corpórea.
3.50.16
तस्याः समीपे तु नलं प्रशशंसुः कुतूहलात् ।
नैषधस्य समीपे तु दमयन्तीं पुनः पुनः ॥ ३.५०.१६ ॥
En su presencia alababan a Nala por curiosidad, y en presencia de Naiṣadha alababan a Damayantī una y otra vez.
3.50.17
तयोरदृष्टः कामोऽभूच्छृण्वतोः सततं गुणान् ।
अन्योन्यं प्रतिकौन्तेय स व्वर्धत हृच्छयः ॥ ३.५०.१७ ॥
En ambos, que escuchaban constantemente las cualidades del otro, surgió el deseo sin haberse visto; oh hijo de Kuntī, aquel amor que yacía en el corazón creció mutuamente.
3.50.18
अशक्नवन्नलः कामं तदा धारयितुं हृदा ।
अन्तःपुरसमीपस्थे वन आस्ते रहोगतः ॥ ३.५०.१८ ॥
Incapaz entonces de contener aquel deseo en su corazón, Nala se retiró a solas y permaneció en el bosque cercano a los aposentos interiores.
3.50.19
स ददर्शै ततो हंसाञ्जातरूपपरिच्दान् ।
वने विचरतां तेषामेकं जग्राह पक्षिणम् ॥ ३.५०.१९ ॥
Entonces vio cisnes con adornos de oro que vagaban por el bosque, y atrapó a uno de ellos.
3.50.20
ततो।डन्तरिक्षगो वाचं व्याजहार नलं तदा ।
हन्तव्योस्मि न तेराजन्करिष्यामि तवप्रियम् ॥ ३.५०.२० ॥
Entonces el cisne que se movía por el cielo habló a Nala: 'Oh rey, no me mates; haré lo que te agrade.'
3.50.21
दमयन्तीसकाशे त्वां कथयिष्यामि नैषध ।
यथा त्वदन्यं पुरुषं न सा मंस्यति कर्हिचित् ॥ ३.५०.२१ ॥
Oh Naiṣadha, hablaré de ti ante Damayantī, para que jamás piense en otro hombre que no seas tú.
3.50.22
तव चैव यथा भार्या भविष्यति तथाऽनघ ।
विधास्यामि नरव्याघ्र सोऽनुजानातु मां भवान् ॥ ३.५०.२२ ॥
Oh sin mancha, haré que ella sea tu esposa. Oh tigre entre los hombres, concédeme tu permiso.
3.50.23
एवमुक्तस्ततो हंसमुत्ससर्ज महीपतिः ।
ते तु हंसाः समुत्पत्य विदर्भानगमंस्ततः ॥ ३.५०.२३ ॥
Así hablado, el rey soltó al cisne, y aquellos cisnes alzaron el vuelo y se dirigieron a Vidarbha.
3.50.24
विदर्भनगरीं गत्वा दमयन्त्यास्तदान्तिके ।
निपेतुस्ते गरुत्मन्तः सा ददर्शाथ तान्खगान् ॥ ३.५०.२४ ॥
Llegados a la ciudad de Vidarbha, aquellos cisnes alados descendieron cerca de Damayantī; entonces ella vio aquellas aves.
3.50.25
सा तानद्भुतरूपान्वै दृष्ट्वा सखिगणावृता ।
हृष्टा ग्रहीतुं खगमांस्त्वरमाणोपचक्रमे ॥ ३.५०.२५ ॥
Al ver a aquellos cisnes de forma maravillosa, ella, rodeada de sus compañeras, se alegró y se apresuró a atrapar a las aves.
3.50.26
अथ हंसा विससृपुः सर्वतः प्रमदावने ।
एकैकशस्तदा कन्यास्तान्हंसान्समुपाद्रवन् ॥ ३.५०.२६ ॥
Entonces los cisnes se dispersaron por todas partes en el bosque de los placeres, y las doncellas, una a una, corrieron tras aquellos cisnes.
3.50.27
दमयन्ती तु यं हंसं समुपाधावदन्तिके ।
स मानुषीं गिरं कृत्वा दमयन्तीमथाब्रवीत् ॥ ३.५०.२७ ॥
Pero el cisne al que Damayantī se acercó corriendo habló con voz humana y se dirigió a Damayantī.
3.50.28
दमयन्ति नलो नाम निषधेषु महीपतिः ।
अश्विनोः सदृशो रूपे न समास्तस्य मानुषाः ॥ ३.५०.२८ ॥
Oh Damayantī, hay un rey llamado Nala en la tierra de Niṣadha. En belleza es semejante a los Aśvins, y los hombres no son sus iguales.
3.50.29
कन्दर्प इव रूपेण मूर्तिमानभवत्स्वयम् ।
तस्य वै यदिभार्या त्वं भवेथा वरवर्णिनि।
सफलंते भवेज्जन्म रूपं चेदं सुमध्यमे ॥ ३.५०.२९ ॥
Parece que él mismo se ha encarnado, en belleza como Kandarpa. Si te convirtieras en su esposa, oh de hermoso color, tu nacimiento sería fructífero, y también esta tu belleza, oh de cintura esbelta.
3.50.30
वयं हि देवगन्धर्वमनुष्योरगराक्षसान् ।
दृष्टवन्तो न चास्माभिर्दृष्टपूर्वस्तथाविधः ॥ ३.५०.३० ॥
Hemos visto a dioses, gandharvas, hombres, serpientes y rākṣasas, pero nunca antes hemos visto a alguien como él.
3.50.31
त्वं चापि रत्नं नारीणां नरेषु च नलो वरः ।
विशिष्टाया विशिष्टेन संगमो गुणवान्भवेत् ॥ ३.५०.३१ ॥
Tú también eres una joya entre las mujeres, y Nala es el mejor de los hombres. La unión de lo excelente con lo excelente será virtuosa.
3.50.32
एवमुक्ता तु हंसेन दमयन्ती विशांपते ।
अब्रवीत्तत्र तं हंसं त्वमप्येवं नलं वद ॥ ३.५०.३२ ॥
Así habló el cisne, oh señor de los hombres, y Damayantī le dijo allí a aquel cisne: "Tú también háblale así a Nala."
3.50.33
तथेत्युक्त्वाऽण्डजः कन्यां विदर्भस्य विशांपते ।
पुनरागम्य निषधान्नले सर्वं न्यवेदयत् ॥ ३.५०.३३ ॥
Diciendo "Así sea", oh señor de los hombres, el cisne nacido del huevo fue a la hija de Vidarbha; luego, al regresar de Niṣadha, informó todo a Nala.