مهابهاراتا · أدهيايا 3.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.54.1
अथ काले शुभे प्राप्ते तथौ पुण्ये क्षणे तथा ।
आजुहाव महीपालान्भीमो राजा स्वयंवरे ॥ ३.५४.१ ॥
ثم لما حان الوقت المبارك واليوم المقدس واللحظة الطاهرة، دعا الملك بهيمة ولاة الأرض إلى السوايمفارا.
3.54.2
तच्छ्रुत्वा पृथिवीपालाः सर्वे हृच्छयपीडिताः ।
त्वरिताः समपाजग्मुर्दमयन्तीमभीप्सवः ॥ ३.५४.२ ॥
فلما سمع ذلك ملوك الأرض كلهم، وقد أنهكتهم سهام الهوى في قلوبهم، راغبين في دمينتي، أسرعوا فاجتمعوا هناك.
3.54.3
कनकस्तम्भरुचिरं तोरणेन विराजितम् ।
विविशुस्ते नृपा रङ्गं महासिंह इवाचलम् ॥ ३.५४.३ ॥
دخل أولئك الملوك الحلبة المزينة بأعمدة من ذهب والمزدانة بقوس، كما يدخل الأسد العظيم الجبل.
3.54.4
तत्रासनेषु विविधेष्वासीनाः पृथिवीक्षितः ।
सुरभिस्रग्धराः सर्वे प्रमृष्टमणिकुण्डलाः ॥ ३.५४.४ ॥
وهناك جلس ملوك الأرض على مقاعد شتى، يحملون أكاليل عطرة، وكلهم يرتدون أقراطاً من جواهر مصقولة.
3.54.5
संपूर्णां पुरुषव्याघ्रैर्व्याघ्रैर्गिरिगुहामिव ।
प्रविवेश नलो देवैः पुण्यश्लोको नराधिप ॥ ३.५४.५ ॥
كما يدخل المرء كهفاً جبلياً مليئاً بالنمور، دخل نلا، ذو الشهرة المقدسة كالآلهة، تلك الحلبة المملوءة بنمور البشر، يا سيد البشر.
3.54.6
तत्र स्म पीना दृश्यन्ते बाहवः परिघोपमाः ।
आकारवर्णसुश्लक्ष्णाः पञ्चशीर्षा इवोरगाः ॥ ३.५४.६ ॥
وهناك كانت تُرى ذراعاه الممتلئتان، كالعمد الحديدية، جميلتين في الشكل واللون وناعمتين، كأنهما ثعبانان ذوا خمسة رؤوس.
3.54.7
सुकेशान्तानि चारूणि सुनासानि शुभानि च ।
मुखानि राज्ञां शोभन्ते नक्षत्राणि यथा दिवि ॥ ३.५४.७ ॥
وجوه الملوك، بشعورها الجميلة وأنوفها الرشيقة وملامحها المباركة، كانت تتلألأ كالنجوم في السماء.
3.54.8
दमयन्ती ततो रङ्गं प्रविवेश शुभानना ।
मुष्णन्ती प्रभया राज्ञां चक्षूषि च मनांसि च ॥ ३.५४.८ ॥
ثم دخلت دمياني ذات الوجه المبارك الساحة، تسلب بنورها عيون الملوك وقلوبهم.
3.54.9
तस्या गात्रेषु पतिता तेषां दृष्टिर्महात्मनाम् ।
तत्रतत्रैव सक्ताऽभून्न चचाल च पश्यताम् ॥ ३.५४.९ ॥
سقطت أبصار أولئك العظماء على أطرافها وتعلّقت هنا وهناك، ولم تتحرك أبصار الناظرين.
3.54.10
ततः संकीर्त्यमानेषु राज्ञां नामसु भारत ।
ददर्श भैमी पुरुषान्पञ्च तुल्याकृतीनिह ॥ ३.५४.१० ॥
ثم، يا بهارتا، بينما كانت أسماء الملوك تُعلن، رأت بهيمي هنا خمسة رجال متطابقي الهيئة.
3.54.11
तान्समीक्ष्य ततः सर्वान्निर्विशेषाकृतीन्स्थितान् ।
संदेहादथ वेदर्भी नाभ्यजानान्नलं नृपम् ॥ ३.५४.११ ॥
فلما تأملتهم جميعاً واقفين بهيئة لا تمييز فيها، لم تتعرّف الفيدربية، من شدة الشك، على الملك نالا.
3.54.12
निर्विशेषवयोवेषरूपाणां तत्र सा शुभा ।
यंयं हि ददृशे तेषां तंतं मेने नलं नृपम्।
साचिन्तयन्ती बुद्ध्याऽथ तर्कयामास भामिनी ॥ ३.५४.१२ ॥
لم يكن هناك فرق بينهم في السن أو الهيئة أو الصورة؛ فكل من نظرت إليه حسبته الملك نالا. فتفكّرت تلك الجميلة وأخذت تستدل بعقلها.
3.54.13
कथं नु देवाञ्जानीयां कथं विद्यां नलं नृपम् ।
एवं संचिन्तयन्ती सा वैदर्भी भृशदुःखिता ॥ ३.५४.१३ ॥
كيف أعرف الآلهة؟ وكيف أميز الملك نالا؟ وهكذا كانت الأميرة الفيداربية تفكر، فحزنت حزنًا شديدًا.
3.54.14
श्रुतानि देवलिङ्गानि तर्कयामास भारत ।
देवानां यानि लिङ्गानि स्थविरेभ्यः श्रुतानि मे ॥ ३.५४.१४ ॥
يا بهاراتا، فكرت في علامات الآلهة التي سمعتها من الشيوخ.
3.54.15
तानीह तिष्ठतां भूमावेकस्यापि न लक्षये ।
एवं विचिन्त्य बहुधा विचार्य च पुनः पुनः ॥ ३.५४.१५ ॥
لا أجد تلك العلامات في أحد من الواقفين هنا على الأرض. وهكذا فكّرت مرارًا وتكرارًا بطرق شتى،
3.54.16
शरणं प्रति देवानां प्राप्तकालममन्यत ।
वाचा च मनसा चैव नमस्कारं प्रयुज्य सा ॥ ३.५४.१६ ॥
ورأت أن وقت اللجوء إلى الآلهة قد حان، فقدّمت التحية بالقول وبالقلب،
3.54.17
देवेभ्यः प्राञ्जलिर्भूत्वा वेपमानेदमब्रवीत् ।
हंसानां वचनं श्रुत्वा यथा मे नैषधो वृतः।
पतित्वे तेन सत्येन देवास्तं प्रदिशन्तु मे ॥ ३.५४.१७ ॥
وقد ضمت كفيها أمام الآلهة وهي ترتجف، فقالت: «إن كنت قد اخترت نالا، سيد نيشادا، زوجًا بعد أن سمعت كلام البجع، فبهذا الصدق، أيها الآلهة، دلّوني عليه.»
3.54.18
मनसा वचसा चैव यथा नातिचराम्यहम् ।
तेन सत्येन विबुधास्तमेव प्रदिशन्तु मे ॥ ३.५४.१८ ॥
إن كنت لم أتجاوز قط بالقلب ولا باللسان، فبهذا الصدق، أيها الآلهة، دلّوني عليه وحده.
3.54.19
यथा देवैः स मे भर्ता विहितो निषधाधिषः ।
तेन सत्येन मे देवास्तमेव प्रदिशन्तु मे ॥ ३.५४.१९ ॥
كما قدّرت الآلهة سيّد النيشادا زوجًا لي، فبذلك الحق أيها الآلهة، أروني إياه.
3.54.20
यथेदं व्रतमारब्धं नलस्याराधने मया ।
तेन सत्येन मे देवास्तमेव प्रदिशन्तु मे ॥ ३.५४.२० ॥
كما بدأتُ هذا النذر تعبّدًا لنلا، فبذلك الحق أيها الآلهة، أروني إياه.
3.54.21
स्वं चैव रूपं पुष्यन्तु लोकपाला महेश्वराः ।
यथाऽहमभिजानीयां पुण्यश्लोकं नराधिपम् ॥ ३.५४.२१ ॥
ليُظهِر حرّاسُ العوالم والسادةُ العظام صورتَهم الحقيقية، لأتعرّف على سيّد الرجال ذي السمعة الطاهرة.
3.54.22
निशम्य दमयन्त्यास्तत्करुणं प्रतिदेवितम् ।
निश्चयंपरमं तथ्यमनुरागं च नैषधे ॥ ३.५४.२२ ॥
إذ سمعوا نحيب دَمَيَنْتي الأليم في الرد، وعزمها الأسمى الصادق، وتعلّقها بالنيشادي.
3.54.23
मनोविशुद्धिं बुद्धिं च भक्तिं रागं च नैषधे ।
यथोक्तं चक्रिरे देवाः सामर्थ्यं लिङ्गधारणे ॥ ३.५४.२३ ॥
وحقّق الآلهةُ، كما قيل، طهارةَ قلبها وفطنتَها وتعبّدَها وتعلّقَها بالنيشادي، ومنحوها القدرةَ على إظهار العلامة.
3.54.24
साऽपश्यद्विबुधान्सर्वानस्वेदान्स्तब्धलोचनान् ।
अम्लानस्रग्रजोहीनान्स्थितानस्पृशतः क्षितिम् ॥ ३.५४.२४ ॥
فرأت الآلهةَ جميعًا: بلا عرق، شاخصةً أعينُهم، بأكاليلَ لم تذبل، خالين من الغبار، واقفين لا يمسّون الأرض.
3.54.25
छायाद्वितीयो म्लानस्रग्रजःस्वेदसमन्वितः ।
भूमिष्ठो नैषधश्चैव निमेषेण च सूचितः ॥ ३.५४.२५ ॥
وقف نلا، ملك النيشادا، على الأرض وظله ثانيه، وقد ذبلت إكليله وعلاه الغبار والعرق، فانكشف في لحظة.
3.54.26
सा समीक्ष्य तु तान्देवान्पुण्यश्लोकं च भारत ।
नैषधं वरयामास भैमी धर्मेण पाण्डव ॥ ३.५४.२६ ॥
ولما نظرت إلى أولئك الآلهة وإلى نلا ذي الكيرتي الطاهرة، يا بهارتا، يا بانداڤا، اختارت دمايانتي نلا النيشادي وفقاً للدارما.
3.54.27
विलज्जमाना वस्त्रान्तं जग्राहायतलोचना ।
स्कन्धदेशेऽसृजत्तस्य स्रजं परमशोभनाम् ॥ ३.५४.२७ ॥
وهي خجلى، تمسك طرف ثوبها، وضعت ذات العينين الواسعتين على كتفه أجمل إكليل.
3.54.28
वरयामास चैवैनं पतित्वे वरवर्णिनी ।
ततो हाहेति सहसा मुक्तः शब्दो नराधिपैः ॥ ३.५४.२८ ॥
واختارته زوجاً تلك الجميلة البشرة. فانطلقت من الملوك فجأة صيحة «آه!».
3.54.29
देवैर्महर्षिभिस्तत्र साधुसाध्विति भारत ।
विस्मितैरीरितः शब्दः प्रशंसद्भिर्नलं नृपम् ॥ ३.५४.२९ ॥
وهناك صاحت الآلهة والحكماء العظام، يا بهارتا، مندهشين: «أحسنت! أحسنت!»، مادحين الملك نلا.
3.54.30
दमयन्तीं तु कौरव्य वीरसेनसुतो नृपः ।
आश्वासयद्वरारोहां प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ३.५४.३० ॥
أما الملك نلا، ابن فيراسينا، يا سليل كورو، فقد طمأن دمايانتي ذات الأرداف الجميلة بقلب مسرور.
3.54.31
यत्त्वं भजसि कल्याणि पुमांसं देवसन्निधौ ।
तस्मान्मां विद्धि भर्तारमेतत्ते वचने रतम् ॥ ३.५४.३१ ॥
أيتها المباركة، الرجل الذي اخترتِه في حضور الآلهة، فاعلمي أنني أنا زوجك، إذ أنا متعلّق بقولك.
3.54.32
यावच्च मे धरिष्यन्ति प्राणा देहे शुचिस्मिते ।
तावत्त्वयि भविष्यामि सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ३.५४.३२ ॥
أيتها الباسمة الطاهرة، ما دامت أنفاس الحياة في جسدي، فسأكون لك؛ هذا ما أقوله لك حقاً.
3.54.33
दमयन्ती तथा वाग्भिरभिनन्द्य कृताञ्जलिः ॥ ३.५४.३३ ॥
فرحّبت دمايانتي به بهذه الكلمات، ووقفت مطبقة يديها.
3.54.34
तौ परस्परतः प्रीतौ दृष्ट्वा त्वग्निपुरोगमान् ।
तानेव शरणं देवाञ्जग्मतुर्मनसा तदा ॥ ३.५४.३४ ॥
ولمّا رأى الاثنان يتبادلان السرور، لجآ بقلبيهما إلى الآلهة وعلى رأسها أغني.
3.54.35
वृते तु नैषधे भैम्या लोकपाला महौजसः ।
प्रहृष्टमनसः सर्वे नलायाष्टौ वरान्ददुः ॥ ३.५४.३५ ॥
ولما اختارت بهيمي نالا النيشادي، منح جميع حماة العوالم الأقوياء، بقلوب فرحة، نالا ثمانية أنعام.
3.54.36
प्रत्यक्षदर्शनं यज्ञे गतिं चानुत्तमां शुभाम् ।
नैषधाय ददौ शक्रः प्रीयमाणः शचीपतिः ॥ ३.५४.३६ ॥
ومنح إندرا، سيد شاتشي، مسروراً، نالا النيشادي رؤية الآلهة مباشرة في القربان ومصيراً أسمى ومباركاً.
3.54.37
अग्निरात्मभवं प्रादाद्यत्र वाञ्छति नैषधः ।
लोकानात्मप्रभांश्चैव ददौ तस्मै हुताशनः ॥ ३.५४.३७ ॥
وهب له أغني ابنًا وُلد من ذاته حيثما يشاء نالا، ووهبه عوالم تتلألأ بنورها الخاص.
3.54.38
यमस्त्वन्नरसं प्रादाद्धर्मे च परमां स्थितिम् ।
अपांपतिरपां भावं यत्रवाञ्छति नैपधः
स्रजश्चोत्तमगन्धाढ्याः सर्वेच मिथुनं ददुः ॥ ३.५४.३८ ॥
وهب له ياما جوهر الطعام والثبات الأسمى في الدارما؛ ووهب له فارونا، سيد المياه، طبيعة الماء حيثما يشاء نالا؛ وأعطته الجميع أكاليل غنية بعطر فائق وزوجًا.
3.54.39
वरानेवं प्रदायास्य देवास्ते त्रिदिवं गताः ।
एतत्सर्वं नलोऽपश्यद्दमयन्ती च भारत।
यथा स्वप्नं महाराज तथैव ददृशुर्जनाः ॥ ३.५४.३९ ॥
وبعد أن منح الآلهة هكذا أعطياتهم لهذا، مضوا إلى السماء. يا بهاراتا، رأى نالا ودامايانتي كل ذلك؛ يا ملكي العظيم، رآه الناس كما يرى المرء حلمًا.
3.54.40
ततः स्वयवरं चक्रे भीमो राजाऽतिमानुषम् ।
समागतेषु सर्वेषु भूपालेसु विशांपते ॥ ३.५४.४० ॥
ثم أقام الملك بهيما سْفَيَمفارا فوق البشر، يا سيد الناس، عندما اجتمع جميع الملوك.
3.54.41
दमयन्त्यपि तद्दृष्ट्वाराजमण्डलमृद्धिमत् ।
अन्वीक्ष्यनैषधं वव्रे भैमी धर्मेण भारत ॥ ३.५४.४१ ॥
ودامايانتي أيضًا، بعد أن نظرت إلى دائرة الملوك البهية وتأملت نالا ابن نيشادا، يا بهاراتا، اختارته وفق الدارما، ابنة بهيما.
3.54.42
वृते च नैषधे भैम्या निवृत्ते च स्वयंवरे ।
सर्व एव महीपालाः प्रतिजग्मुर्यथागतम् ॥ ३.५४.४२ ॥
ولما اختيرت نالا من قبل دامايانتي وانتهى السْفَيَمفارا، عاد جميع الملوك من حيث أتوا.
3.54.43
पार्थिवाश्चानुभूयास्य विवाहं विस्मयान्विताः ।
दमयन्त्याश्च मुदिताः प्रतिजग्मुर्यथागतम् ॥ ३.५४.४३ ॥
عاد الملوك، بعد أن شهدوا زفاف نala، مملوءين دهشةً وفرحاً بدمايانتي، كما جاؤوا تماماً.
3.54.44
गतेषु पार्थिवेन्द्रेषु भीमः प्रीतो महामनाः ।
विवाहं कारयामास दमयन्त्या नलस्य च ॥ ३.५४.४४ ॥
lamma ghadara al-muluk, sarra Bhīma dhū al-nafs al-kabīra wa-aqāma zifāf Damayantī wa-Nala.
3.54.45
उष्य तत्र तथाकामं नैषधो द्विपदांवरः ।
भीमेन समनुज्ञातो जगाम नगरं स्वकम्।
अवाप्य नारीरत्नं तु पुण्यश्लोकोपि पार्थिवः ॥ ३.५४.४५ ॥
lamma iqtama hunaka ka-mā shā'a, ṭalaba Nalu, malik Niṣadha, khayr al-bashar, idhn Bhīma wa-dhahaba ilā madīnatihi, wa-qad nāla jawharat al-nisā' Damayantī, al-malik dhū al-sum'a al-muqaddasa.
3.54.46
रेमे सह तया राजञ्छच्येव बलवृत्रहा ।
अतीव मुदितो राजा भ्राजमानोंशुमानिव ॥ ३.५४.४६ ॥
yā malik, qad tamata'a ma'ahā ka-mā yatamata'u Indra qātil Vṛtra ma'a Shacī; wa-al-malik al-mabṭūṭ kathīran yalma'u ka-al-shams.
3.54.47
अरञ्जयत्प्रजा वीरो धर्मेण परिपालयन् ।
ईजे चाप्यश्वमेधेन ययातिरिव नाहुषः।
अन्यैश्च बहुभिर्धीमान्क्रतुभिश्चाप्तदक्षिणैः ॥ ३.५४.४७ ॥
sarra al-batal ra'iyatahu bi-ḥifẓihim bil-dharma; wa-ka-Yayāti ibn Nahusha aqāma qurbān al-faras (ashvamedha), wa-aqāma al-ḥakīm qurabān ukhrā kathīra ma'a al-'aṭā' al-wāfī.
3.54.48
पुगश्च रमणीयेषु वनेषूपवनेषु च ।
दमयन्त्या सह नलो विजहारामरोपमः ॥ ३.५४.४८ ॥
kāna Nalu ka-l-ilāh yalhū ma'a Damayantī fī al-ghābāt wa-al-basātīn al-jamīla.
3.54.49
जनयामास च ततो दमयन्त्यां महामनाः ।
इन्द्रसेनं सुतं चापि इन्द्रसेनां चकन्यकाम् ॥ ३.५४.४९ ॥
ثم أنجب نالا العظيم النفس من داماياني ابنًا اسمه إندراسينا، وأيضًا ابنةً اسمها إندراسينا.
3.54.50
एवं स यजमानश्च विहरंश्च नराधिपः ।
ररक्ष वसुसंपूर्णां वसुधां वसुधाधिपः ॥ ३.५४.५० ॥
وهكذا كان ذلك سيد البشر يقدم القرابين ويتنعم، سيدًا للأرض يحفظ الأرض المليئة بالثروات.