Mahābhārata · Adhyāya 3.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.54.1
अथ काले शुभे प्राप्ते तथौ पुण्ये क्षणे तथा ।
आजुहाव महीपालान्भीमो राजा स्वयंवरे ॥ ३.५४.१ ॥
Als nun die glückverheißende Zeit, der heilige Tag und der günstige Augenblick gekommen waren, lud König Bhīma die Beschützer der Erde zum Svayaṃvara.
3.54.2
तच्छ्रुत्वा पृथिवीपालाः सर्वे हृच्छयपीडिताः ।
त्वरिताः समपाजग्मुर्दमयन्तीमभीप्सवः ॥ ३.५४.२ ॥
Als sie das hörten, eilten alle Herrscher der Erde herbei, im Herzen von den Pfeilen der Liebe gequält und nach Damayantī verlangend.
3.54.3
कनकस्तम्भरुचिरं तोरणेन विराजितम् ।
विविशुस्ते नृपा रङ्गं महासिंह इवाचलम् ॥ ३.५४.३ ॥
Prächtig mit goldenen Säulen und mit einem Torbogen geschmückt, betraten jene Könige die Arena, wie ein großer Löwe einen Berg betritt.
3.54.4
तत्रासनेषु विविधेष्वासीनाः पृथिवीक्षितः ।
सुरभिस्रग्धराः सर्वे प्रमृष्टमणिकुण्डलाः ॥ ३.५४.४ ॥
Dort saßen auf verschiedenen Sitzen die Herrscher der Erde, Duftgirlanden tragend, alle mit polierten Juwelen-Ohrringen geschmückt.
3.54.5
संपूर्णां पुरुषव्याघ्रैर्व्याघ्रैर्गिरिगुहामिव ।
प्रविवेश नलो देवैः पुण्यश्लोको नराधिप ॥ ३.५४.५ ॥
Wie man in eine mit Tigern gefüllte Berghöhle tritt, so betrat Nala, von heiligem Ruhm und den Göttern gleich, jene mit Menschentigern gefüllte Arena, o Herr der Menschen.
3.54.6
तत्र स्म पीना दृश्यन्ते बाहवः परिघोपमाः ।
आकारवर्णसुश्लक्ष्णाः पञ्चशीर्षा इवोरगाः ॥ ३.५४.६ ॥
Dort waren seine kräftigen Arme zu sehen, wie eiserne Keulen, schön an Gestalt und Farbe und glatt, wie fünfköpfige Schlangen.
3.54.7
सुकेशान्तानि चारूणि सुनासानि शुभानि च ।
मुखानि राज्ञां शोभन्ते नक्षत्राणि यथा दिवि ॥ ३.५४.७ ॥
Die Gesichter der Könige, mit schönem Haar, lieblichen Nasen und verheißungsvollen Zügen, leuchteten wie die Sterne am Himmel.
3.54.8
दमयन्ती ततो रङ्गं प्रविवेश शुभानना ।
मुष्णन्ती प्रभया राज्ञां चक्षूषि च मनांसि च ॥ ३.५४.८ ॥
Dann betrat Damayantī, die Schönes Antlitz hatte, die Arena und raubte mit ihrem Glanz den Königen Augen und Herzen.
3.54.9
तस्या गात्रेषु पतिता तेषां दृष्टिर्महात्मनाम् ।
तत्रतत्रैव सक्ताऽभून्न चचाल च पश्यताम् ॥ ३.५४.९ ॥
Der Blick jener Hochherzigen fiel auf ihre Glieder und haftete dort, hier und dort; und die Blicke der Zuschauer bewegten sich nicht.
3.54.10
ततः संकीर्त्यमानेषु राज्ञां नामसु भारत ।
ददर्श भैमी पुरुषान्पञ्च तुल्याकृतीनिह ॥ ३.५४.१० ॥
Dann, o Bhārata, als die Namen der Könige verkündet wurden, sah Bhaimī hier fünf Männer von gleicher Gestalt.
3.54.11
तान्समीक्ष्य ततः सर्वान्निर्विशेषाकृतीन्स्थितान् ।
संदेहादथ वेदर्भी नाभ्यजानान्नलं नृपम् ॥ ३.५४.११ ॥
Nachdem sie alle ununterscheidbar in ihrer Gestalt dastehen gesehen hatte, erkannte die Vaidarbhī in ihrer Ungewissheit König Nala nicht.
3.54.12
निर्विशेषवयोवेषरूपाणां तत्र सा शुभा ।
यंयं हि ददृशे तेषां तंतं मेने नलं नृपम्।
साचिन्तयन्ती बुद्ध्याऽथ तर्कयामास भामिनी ॥ ३.५४.१२ ॥
Dort gab es keinen Unterschied in Alter, Kleidung oder Gestalt; wen sie auch ansah, den hielt sie für König Nala. Da überlegte die schöne Frau und prüfte mit ihrem Verstand.
3.54.13
कथं नु देवाञ्जानीयां कथं विद्यां नलं नृपम् ।
एवं संचिन्तयन्ती सा वैदर्भी भृशदुःखिता ॥ ३.५४.१३ ॥
Wie soll ich die Götter erkennen? Wie soll ich König Nala erkennen? So sinnend war die Prinzessin von Vidarbha tief betrübt.
3.54.14
श्रुतानि देवलिङ्गानि तर्कयामास भारत ।
देवानां यानि लिङ्गानि स्थविरेभ्यः श्रुतानि मे ॥ ३.५४.१४ ॥
O Bhārata, die Zeichen der Götter, die ich von den Alten gehört hatte, darüber dachte sie nach.
3.54.15
तानीह तिष्ठतां भूमावेकस्यापि न लक्षये ।
एवं विचिन्त्य बहुधा विचार्य च पुनः पुनः ॥ ३.५४.१५ ॥
Diese Zeichen erkenne ich an keinem einzigen von denen, die hier auf der Erde stehen. So erwog sie vielfach, immer wieder,
3.54.16
शरणं प्रति देवानां प्राप्तकालममन्यत ।
वाचा च मनसा चैव नमस्कारं प्रयुज्य सा ॥ ३.५४.१६ ॥
Sie hielt die Zeit für gekommen, bei den Göttern Zuflucht zu suchen; und mit Wort und Gedanken ihre Verehrung darbringend,
3.54.17
देवेभ्यः प्राञ्जलिर्भूत्वा वेपमानेदमब्रवीत् ।
हंसानां वचनं श्रुत्वा यथा मे नैषधो वृतः।
पतित्वे तेन सत्येन देवास्तं प्रदिशन्तु मे ॥ ३.५४.१७ ॥
Mit gefalteten Händen vor den Göttern, zitternd, sprach sie diese Worte: "Wenn es wahr ist, dass ich auf die Worte der Schwäne hin Nala, den Herrn von Niṣadha, zum Gemahl erwählt habe, so zeigt ihn mir bei dieser Wahrheit, ihr Götter."
3.54.18
मनसा वचसा चैव यथा नातिचराम्यहम् ।
तेन सत्येन विबुधास्तमेव प्रदिशन्तु मे ॥ ३.५४.१८ ॥
Wenn ich mit Gedanken und Worten niemals die Grenze überschritten habe, so zeigt mir bei dieser Wahrheit, ihr Götter, eben ihn.
3.54.19
यथा देवैः स मे भर्ता विहितो निषधाधिषः ।
तेन सत्येन मे देवास्तमेव प्रदिशन्तु मे ॥ ३.५४.१९ ॥
Wie die Götter den Herrn der Niṣadha mir als Gatten bestimmt haben, so zeigt mir bei dieser Wahrheit, ihr Götter, eben ihn.
3.54.20
यथेदं व्रतमारब्धं नलस्याराधने मया ।
तेन सत्येन मे देवास्तमेव प्रदिशन्तु मे ॥ ३.५४.२० ॥
Wie ich dieses Gelübde zur Verehrung Nalas begonnen habe, so zeigt mir bei dieser Wahrheit, ihr Götter, eben ihn.
3.54.21
स्वं चैव रूपं पुष्यन्तु लोकपाला महेश्वराः ।
यथाऽहमभिजानीयां पुण्यश्लोकं नराधिपम् ॥ ३.५४.२१ ॥
Mögen die Weltenhüter und die großen Herren ihre eigene Gestalt zeigen, damit ich den Menschenherrscher von heiligem Ruhm erkenne.
3.54.22
निशम्य दमयन्त्यास्तत्करुणं प्रतिदेवितम् ।
निश्चयंपरमं तथ्यमनुरागं च नैषधे ॥ ३.५४.२२ ॥
Nachdem sie Damayantīs mitleiderregenden Klagelaut vernommen hatten, ihren höchsten und wahren Entschluss und ihre Hingabe an den Niṣadha.
3.54.23
मनोविशुद्धिं बुद्धिं च भक्तिं रागं च नैषधे ।
यथोक्तं चक्रिरे देवाः सामर्थ्यं लिङ्गधारणे ॥ ३.५४.२३ ॥
Die Götter erfüllten, wie gesagt, ihre Reinheit des Geistes, ihre Einsicht, ihre Hingabe und ihre Neigung zum Niṣadha und gaben ihr die Kraft, das Zeichen anzunehmen.
3.54.24
साऽपश्यद्विबुधान्सर्वानस्वेदान्स्तब्धलोचनान् ।
अम्लानस्रग्रजोहीनान्स्थितानस्पृशतः क्षितिम् ॥ ३.५४.२४ ॥
Sie sah alle Götter: ohne Schweiß, mit starren Augen, mit unverwelkten Girlanden und ohne Staub, stehend, ohne die Erde zu berühren.
3.54.25
छायाद्वितीयो म्लानस्रग्रजःस्वेदसमन्वितः ।
भूमिष्ठो नैषधश्चैव निमेषेण च सूचितः ॥ ३.५४.२५ ॥
Nala, der König der Niṣadha, stand mit seinem Schatten als zweitem auf dem Boden, die Girlande verwelkt, mit Staub und Schweiß bedeckt, und wurde im Nu erkannt.
3.54.26
सा समीक्ष्य तु तान्देवान्पुण्यश्लोकं च भारत ।
नैषधं वरयामास भैमी धर्मेण पाण्डव ॥ ३.५४.२६ ॥
Nachdem sie jene Götter und Nala von reinem Ruhm betrachtet hatte, o Bhārata, o Pāṇḍava, wählte Damayantī gemäß dem dharma den Niṣadha Nala.
3.54.27
विलज्जमाना वस्त्रान्तं जग्राहायतलोचना ।
स्कन्धदेशेऽसृजत्तस्य स्रजं परमशोभनाम् ॥ ३.५४.२७ ॥
Verschämt den Saum ihres Gewandes haltend, legte die langäugige Frau ihm die schönste Girlande auf die Schulter.
3.54.28
वरयामास चैवैनं पतित्वे वरवर्णिनी ।
ततो हाहेति सहसा मुक्तः शब्दो नराधिपैः ॥ ३.५४.२८ ॥
Und die schönfarbige Frau wählte ihn zum Gatten. Da erhob sich plötzlich von den Königen ein Ruf: »Wehe!«
3.54.29
देवैर्महर्षिभिस्तत्र साधुसाध्विति भारत ।
विस्मितैरीरितः शब्दः प्रशंसद्भिर्नलं नृपम् ॥ ३.५४.२९ ॥
Dort riefen die Götter und großen Weisen, o Bhārata, erstaunt »Gut gemacht! Gut gemacht!«, den König Nala preisend.
3.54.30
दमयन्तीं तु कौरव्य वीरसेनसुतो नृपः ।
आश्वासयद्वरारोहां प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ३.५४.३० ॥
Aber der König Nala, Sohn des Vīrasena, o Nachkomme der Kuru, tröstete Damayantī mit den schönen Hüften mit frohem Herzen.
3.54.31
यत्त्वं भजसि कल्याणि पुमांसं देवसन्निधौ ।
तस्मान्मां विद्धि भर्तारमेतत्ते वचने रतम् ॥ ३.५४.३१ ॥
O Glückverheißende, den Mann, den du in Gegenwart der Götter erwählt hast, den erkenne in mir als deinen Gatten; ich bin deinem Wort ergeben.
3.54.32
यावच्च मे धरिष्यन्ति प्राणा देहे शुचिस्मिते ।
तावत्त्वयि भविष्यामि सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ३.५४.३२ ॥
O du von reinem Lächeln, solange die Lebensatem in meinem Leib verweilen, so lange werde ich dein sein — dies sage ich dir in Wahrheit.
3.54.33
दमयन्ती तथा वाग्भिरभिनन्द्य कृताञ्जलिः ॥ ३.५४.३३ ॥
Damayantī, ihn mit diesen Worten begrüßt, stand da mit gefalteten Händen.
3.54.34
तौ परस्परतः प्रीतौ दृष्ट्वा त्वग्निपुरोगमान् ।
तानेव शरणं देवाञ्जग्मतुर्मनसा तदा ॥ ३.५४.३४ ॥
Als sie beide einander erfreut sahen, wandten sie sich da im Geist um Zuflucht an die Götter, an deren Spitze Agni stand.
3.54.35
वृते तु नैषधे भैम्या लोकपाला महौजसः ।
प्रहृष्टमनसः सर्वे नलायाष्टौ वरान्ददुः ॥ ३.५४.३५ ॥
Als Bhaimī Nala von Niṣadha erwählt hatte, schenkten ihm alle mächtigen Weltenhüter mit frohem Herzen acht Gnaden.
3.54.36
प्रत्यक्षदर्शनं यज्ञे गतिं चानुत्तमां शुभाम् ।
नैषधाय ददौ शक्रः प्रीयमाणः शचीपतिः ॥ ३.५४.३६ ॥
Indra, der Herr der Śacī, gab erfreut dem Nala von Niṣadha das unmittelbare Sehen der Götter beim Opfer und ein höchstes, glückverheißendes Ziel.
3.54.37
अग्निरात्मभवं प्रादाद्यत्र वाञ्छति नैषधः ।
लोकानात्मप्रभांश्चैव ददौ तस्मै हुताशनः ॥ ३.५४.३७ ॥
Agni gab ihm einen aus ihm selbst geborenen Sohn, wo immer Nala es wünschte; und er gab ihm Welten, die aus eigenem Glanz strahlen.
3.54.38
यमस्त्वन्नरसं प्रादाद्धर्मे च परमां स्थितिम् ।
अपांपतिरपां भावं यत्रवाञ्छति नैपधः
स्रजश्चोत्तमगन्धाढ्याः सर्वेच मिथुनं ददुः ॥ ३.५४.३८ ॥
Yama gab ihm das Wesen der Nahrung und höchste Festigkeit im Dharma; Varuna, der Herr der Gewässer, gab ihm die Natur des Wassers, wo immer Nala sie wünschte; und alle gaben Girlanden voll ausgezeichneten Duftes und ein Paar.
3.54.39
वरानेवं प्रदायास्य देवास्ते त्रिदिवं गताः ।
एतत्सर्वं नलोऽपश्यद्दमयन्ती च भारत।
यथा स्वप्नं महाराज तथैव ददृशुर्जनाः ॥ ३.५४.३९ ॥
Nachdem sie ihm so Gaben verliehen hatten, gingen die Götter zum Himmel. O Bhārata, Nala und Damayantī sahen all dies; o großer König, die Menschen sahen es wie einen Traum.
3.54.40
ततः स्वयवरं चक्रे भीमो राजाऽतिमानुषम् ।
समागतेषु सर्वेषु भूपालेसु विशांपते ॥ ३.५४.४० ॥
Dann veranstaltete König Bhīma ein übermenschliches Svayaṃvara, o Herr der Menschen, als alle versammelten Könige zusammengekommen waren.
3.54.41
दमयन्त्यपि तद्दृष्ट्वाराजमण्डलमृद्धिमत् ।
अन्वीक्ष्यनैषधं वव्रे भैमी धर्मेण भारत ॥ ३.५४.४१ ॥
Auch Damayantī wählte, nachdem sie den prächtigen Kreis der Könige betrachtet und Nala, den Sohn des Niṣadha, angesehen hatte, o Bhārata, gemäß dem Dharma ihn, die Tochter Bhīmas.
3.54.42
वृते च नैषधे भैम्या निवृत्ते च स्वयंवरे ।
सर्व एव महीपालाः प्रतिजग्मुर्यथागतम् ॥ ३.५४.४२ ॥
Als Nala von Damayantī gewählt worden war und das Svayaṃvara beendet war, kehrten alle Könige auf dem Weg zurück, auf dem sie gekommen waren.
3.54.43
पार्थिवाश्चानुभूयास्य विवाहं विस्मयान्विताः ।
दमयन्त्याश्च मुदिताः प्रतिजग्मुर्यथागतम् ॥ ३.५४.४३ ॥
Die Könige, Zeugen dieser Hochzeit Nalas, erfüllt von Staunen und erfreut über Damayantī, kehrten zurück, wie sie gekommen waren.
3.54.44
गतेषु पार्थिवेन्द्रेषु भीमः प्रीतो महामनाः ।
विवाहं कारयामास दमयन्त्या नलस्य च ॥ ३.५४.४४ ॥
Nachdem die Herrscherkönige gegangen waren, ließ der großherzige, erfreute Bhīma die Hochzeit Damayantīs und Nalas vollziehen.
3.54.45
उष्य तत्र तथाकामं नैषधो द्विपदांवरः ।
भीमेन समनुज्ञातो जगाम नगरं स्वकम्।
अवाप्य नारीरत्नं तु पुण्यश्लोकोपि पार्थिवः ॥ ३.५४.४५ ॥
Nachdem er dort nach Belieben verweilt hatte, zog Nala, der Niṣadha-König, der Beste unter den Menschen, mit Bhīmas Erlaubnis in seine eigene Stadt, nachdem er das Juwel unter den Frauen gewonnen hatte, der König von heiligem Ruhm.
3.54.46
रेमे सह तया राजञ्छच्येव बलवृत्रहा ।
अतीव मुदितो राजा भ्राजमानोंशुमानिव ॥ ३.५४.४६ ॥
O König, er vergnügte sich mit ihr wie Indra, der Vṛtra-Töter, mit Śacī; der König, überaus erfreut, strahlte wie die Sonne.
3.54.47
अरञ्जयत्प्रजा वीरो धर्मेण परिपालयन् ।
ईजे चाप्यश्वमेधेन ययातिरिव नाहुषः।
अन्यैश्च बहुभिर्धीमान्क्रतुभिश्चाप्तदक्षिणैः ॥ ३.५४.४७ ॥
Der Held erfreute seine Untertanen, indem er sie mit Dharma beschützte; und wie Yayāti, der Sohn Nahuṣas, vollzog er das Pferdeopfer, und der Weise vollzog viele andere Opfer mit reichen Gaben.
3.54.48
पुगश्च रमणीयेषु वनेषूपवनेषु च ।
दमयन्त्या सह नलो विजहारामरोपमः ॥ ३.५४.४८ ॥
Nala, einem Gott gleich, vergnügte sich mit Damayantī in lieblichen Wäldern und Hainen.
3.54.49
जनयामास च ततो दमयन्त्यां महामनाः ।
इन्द्रसेनं सुतं चापि इन्द्रसेनां चकन्यकाम् ॥ ३.५४.४९ ॥
Dann zeugte der großgesinnte Nala mit Damayantī einen Sohn namens Indrasena und auch eine Tochter namens Indrasenā.
3.54.50
एवं स यजमानश्च विहरंश्च नराधिपः ।
ररक्ष वसुसंपूर्णां वसुधां वसुधाधिपः ॥ ३.५४.५० ॥
So schützte jener Herr der Menschen, opfernd und sich vergnügend, als Herr der Erde die mit Reichtum erfüllte Erde.