மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.54.1
अथ काले शुभे प्राप्ते तथौ पुण्ये क्षणे तथा ।
आजुहाव महीपालान्भीमो राजा स्वयंवरे ॥ ३.५४.१ ॥
அப்போது மங்களகரமான காலம், புண்ணிய நாள் மற்றும் புனிதமான கணம் வந்தபோது, அரசன் பீமன் சுயம்வரத்தில் பூமியின் அரசர்களை அழைத்தான்.
3.54.2
तच्छ्रुत्वा पृथिवीपालाः सर्वे हृच्छयपीडिताः ।
त्वरिताः समपाजग्मुर्दमयन्तीमभीप्सवः ॥ ३.५४.२ ॥
அதைக் கேட்ட பூமியின் அரசர்கள் அனைவரும், இதயத்தில் காமத்தின் அம்பால் வருந்தி, தமயந்தியை விரும்பி விரைவாக அங்கு வந்து சேர்ந்தனர்.
3.54.3
कनकस्तम्भरुचिरं तोरणेन विराजितम् ।
विविशुस्ते नृपा रङ्गं महासिंह इवाचलम् ॥ ३.५४.३ ॥
தங்கத் தூண்களால் அழகுடனும் தோரணத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டும் இருந்த அந்த அரங்கில் அரசர்கள் நுழைந்தனர், பெரிய சிங்கம் மலையில் புகுவது போல்.
3.54.4
तत्रासनेषु विविधेष्वासीनाः पृथिवीक्षितः ।
सुरभिस्रग्धराः सर्वे प्रमृष्टमणिकुण्डलाः ॥ ३.५४.४ ॥
அங்கே பல்வேறு இருக்கைகளில் அமர்ந்திருந்த பூமியின் அரசர்கள் அனைவரும் நறுமண மாலைகளை அணிந்து, மெருகிட்ட மணிக் குண்டலங்களுடன் இருந்தனர்.
3.54.5
संपूर्णां पुरुषव्याघ्रैर्व्याघ्रैर्गिरिगुहामिव ।
प्रविवेश नलो देवैः पुण्यश्लोको नराधिप ॥ ३.५४.५ ॥
மன்னனே, புலிகளால் நிறைந்த மலைக் குகையில் புகுவது போல், புண்ணியப் புகழ் கொண்ட நளன் தேவர்களைப் போல் அந்த மனிதப் புலிகளால் நிறைந்த அரங்கத்தில் நுழைந்தான்.
3.54.6
तत्र स्म पीना दृश्यन्ते बाहवः परिघोपमाः ।
आकारवर्णसुश्लक्ष्णाः पञ्चशीर्षा इवोरगाः ॥ ३.५४.६ ॥
அங்கே அவனுடைய பருத்த புயங்கள் தெரிந்தன, இரும்புத் தண்டு போன்றவை, வடிவிலும் நிறத்திலும் அழகாகவும் மென்மையாகவும், ஐந்து தலை நாகங்கள் போல்.
3.54.7
सुकेशान्तानि चारूणि सुनासानि शुभानि च ।
मुखानि राज्ञां शोभन्ते नक्षत्राणि यथा दिवि ॥ ३.५४.७ ॥
அரசர்களின் அழகிய கூந்தலுடனும் நேர்த்தியான மூக்குடனும் கூடிய சுபமான முகங்கள் வானில் நட்சத்திரங்களைப் போல ஒளிர்ந்தன.
3.54.8
दमयन्ती ततो रङ्गं प्रविवेश शुभानना ।
मुष्णन्ती प्रभया राज्ञां चक्षूषि च मनांसि च ॥ ३.५४.८ ॥
அப்பொழுது சுபமான முகமுடைய தமயந்தி அரங்கத்தில் நுழைந்தாள்; தன் ஒளியால் அரசர்களின் கண்களையும் மனங்களையும் கவர்ந்தவளாக.
3.54.9
तस्या गात्रेषु पतिता तेषां दृष्टिर्महात्मनाम् ।
तत्रतत्रैव सक्ताऽभून्न चचाल च पश्यताम् ॥ ३.५४.९ ॥
அவளுடைய அங்கங்களில் அந்த மகாத்மாக்களின் பார்வை விழுந்தது; அங்கங்கே அது நிலைத்து நின்றது; பார்த்தவர்களின் பார்வை அசையவே இல்லை.
3.54.10
ततः संकीर्त्यमानेषु राज्ञां नामसु भारत ।
ददर्श भैमी पुरुषान्पञ्च तुल्याकृतीनिह ॥ ३.५४.१० ॥
பாரதா! அரசர்களின் பெயர்கள் அறிவிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, பீமியான தமயந்தி இங்கே ஒரே உருவம் கொண்ட ஐந்து ஆடவர்களைக் கண்டாள்.
3.54.11
तान्समीक्ष्य ततः सर्वान्निर्विशेषाकृतीन्स्थितान् ।
संदेहादथ वेदर्भी नाभ्यजानान्नलं नृपम् ॥ ३.५४.११ ॥
அவர்கள் அனைவரும் வேறுபாடில்லாத உருவத்துடன் நிற்பதைக் கண்டு, சந்தேகத்தால் வைதர்ப்பி நள மன்னனை அடையாளம் காணவில்லை.
3.54.12
निर्विशेषवयोवेषरूपाणां तत्र सा शुभा ।
यंयं हि ददृशे तेषां तंतं मेने नलं नृपम्।
साचिन्तयन्ती बुद्ध्याऽथ तर्कयामास भामिनी ॥ ३.५४.१२ ॥
அங்கே அவர்கள் அனைவரின் வயது, உடை, உருவம் ஆகியவற்றில் வேறுபாடில்லை; சுபையான அவள் யாரைப் பார்த்தாளோ அவரையே நள மன்னன் என்று எண்ணினாள். பின்னர் சிந்தித்த அந்த அழகி புத்தியால் ஆராயத் தொடங்கினாள்.
3.54.13
कथं नु देवाञ्जानीयां कथं विद्यां नलं नृपम् ।
एवं संचिन्तयन्ती सा वैदर्भी भृशदुःखिता ॥ ३.५४.१३ ॥
நான் தேவர்களை எவ்வாறு அறிவேன்? மன்னன் நளனை எவ்வாறு அடையாளம் காண்பேன்? இவ்வாறு சிந்தித்த அந்த வைதர்பி மிகவும் துயருற்றாள்.
3.54.14
श्रुतानि देवलिङ्गानि तर्कयामास भारत ।
देवानां यानि लिङ्गानि स्थविरेभ्यः श्रुतानि मे ॥ ३.५४.१४ ॥
பாரதா, தேவர்களுக்குரிய அடையாளங்கள் எவை என்று நான் பெரியோர்களிடம் கேட்டிருக்கிறேன்; அவற்றையே அவள் எண்ணிப் பார்த்தாள்.
3.54.15
तानीह तिष्ठतां भूमावेकस्यापि न लक्षये ।
एवं विचिन्त्य बहुधा विचार्य च पुनः पुनः ॥ ३.५४.१५ ॥
அவ்வடையாளங்கள் இங்கே நிலத்தில் நிற்பவர்களில் ஒருவரிடத்திலும் கூடக் காணப்படவில்லை. இவ்வாறு பலவாறாக மீண்டும் மீண்டும் எண்ணி ஆராய்ந்து.
3.54.16
शरणं प्रति देवानां प्राप्तकालममन्यत ।
वाचा च मनसा चैव नमस्कारं प्रयुज्य सा ॥ ३.५४.१६ ॥
தேவர்களிடம் அடைக்கலம் புகுவதற்குரிய காலம் வந்துவிட்டது என்று அவள் கருதினாள். வாக்கினாலும் மனத்தாலும் வணக்கம் செலுத்தி அவள்.
3.54.17
देवेभ्यः प्राञ्जलिर्भूत्वा वेपमानेदमब्रवीत् ।
हंसानां वचनं श्रुत्वा यथा मे नैषधो वृतः।
पतित्वे तेन सत्येन देवास्तं प्रदिशन्तु मे ॥ ३.५४.१७ ॥
தேவர்களுக்கு முன் கைகூப்பி நடுங்கியவளாய் அவள் இவ்வாறு கூறினாள்: "அன்னங்களின் சொல்லைக் கேட்டு நிடதன் நளனை நான் கணவனாகத் தேர்ந்தெடுத்தது உண்மையானால், அந்த சத்தியத்தின் பேரால், தேவர்களே, அவரை எனக்குக் காட்டுங்கள்."
3.54.18
मनसा वचसा चैव यथा नातिचराम्यहम् ।
तेन सत्येन विबुधास्तमेव प्रदिशन्तु मे ॥ ३.५४.१८ ॥
மனத்தாலும் வாக்காலும் நான் ஒருபோதும் எல்லை மீறவில்லை என்றால், அந்த சத்தியத்தின் பேரால், தேவர்களே, அவரையே எனக்குக் காட்டுங்கள்.
3.54.19
यथा देवैः स मे भर्ता विहितो निषधाधिषः ।
तेन सत्येन मे देवास्तमेव प्रदिशन्तु मे ॥ ३.५४.१९ ॥
தேவர்கள் நிஷதர்களின் அதிபதியை எனக்குக் கணவனாக நியமித்தது போல, அந்த உண்மையால், தேவர்களே, அவரையே எனக்குக் காட்டுங்கள்.
3.54.20
यथेदं व्रतमारब्धं नलस्याराधने मया ।
तेन सत्येन मे देवास्तमेव प्रदिशन्तु मे ॥ ३.५४.२० ॥
நளனை வழிபடுவதற்காக நான் இந்த நோன்பைத் தொடங்கியதைப் போல, அந்த உண்மையால், தேவர்களே, அவரையே எனக்குக் காட்டுங்கள்.
3.54.21
स्वं चैव रूपं पुष्यन्तु लोकपाला महेश्वराः ।
यथाऽहमभिजानीयां पुण्यश्लोकं नराधिपम् ॥ ३.५४.२१ ॥
லோகபாலர்களும் மகேசுவரர்களும் தங்கள் உண்மை உருவைக் காட்டட்டும், புண்யசுலோகனாகிய மன்னனை நான் அறிந்துகொள்ளும்படி.
3.54.22
निशम्य दमयन्त्यास्तत्करुणं प्रतिदेवितम् ।
निश्चयंपरमं तथ्यमनुरागं च नैषधे ॥ ३.५४.२२ ॥
தமயந்தியின் அந்த இரங்கத்தக்க புலம்பலைக் கேட்டு, அவளது உயர்ந்த, உண்மையான உறுதியையும், நிஷதனின் மீதான அவளது அன்பையும் (தேவர்கள் உணர்ந்தனர்).
3.54.23
मनोविशुद्धिं बुद्धिं च भक्तिं रागं च नैषधे ।
यथोक्तं चक्रिरे देवाः सामर्थ्यं लिङ्गधारणे ॥ ३.५४.२३ ॥
நிஷதனின் மீதான அவளது மனத்தூய்மை, அறிவு, பக்தி, அன்பு ஆகியவற்றை தேவர்கள் சொல்லப்பட்டபடியே நிறைவேற்றினர்; அடையாளத்தை ஏற்கும் ஆற்றலையும் அளித்தனர்.
3.54.24
साऽपश्यद्विबुधान्सर्वानस्वेदान्स्तब्धलोचनान् ।
अम्लानस्रग्रजोहीनान्स्थितानस्पृशतः क्षितिम् ॥ ३.५४.२४ ॥
அவள் எல்லா தேவர்களையும் கண்டாள்—வியர்வையற்றவர்களாய், நிலைத்த கண்களுடனும், வாடாத மாலைகளுடனும், தூசியற்றவர்களாய், நிலத்தைத் தொடாமல் நின்றிருந்தவர்களாய்.
3.54.25
छायाद्वितीयो म्लानस्रग्रजःस्वेदसमन्वितः ।
भूमिष्ठो नैषधश्चैव निमेषेण च सूचितः ॥ ३.५४.२५ ॥
நிழலுடன் இரண்டாவதாக நின்றவர், வாடிய மாலையும் தூசியும் வியர்வையும் கொண்ட நிஷத நாட்டு நளன் நிலத்தில் நின்றவராக ஒரு கணத்தில் வெளிப்பட்டார்.
3.54.26
सा समीक्ष्य तु तान्देवान्पुण्यश्लोकं च भारत ।
नैषधं वरयामास भैमी धर्मेण पाण्डव ॥ ३.५४.२६ ॥
அவள் அந்த தேவர்களையும் தூய புகழ் கொண்ட நளனையும் கண்டு, பாரதனே, பாண்டவனே, தர்மப்படி நிஷத நளனையே வரித்தாள்.
3.54.27
विलज्जमाना वस्त्रान्तं जग्राहायतलोचना ।
स्कन्धदेशेऽसृजत्तस्य स्रजं परमशोभनाम् ॥ ३.५४.२७ ॥
வெட்கத்துடன் ஆடையின் முனையைப் பற்றிய நீண்ட விழிகளுடைய அவள், அவரது தோளில் மிகவும் அழகான மாலையை அணிவித்தாள்.
3.54.28
वरयामास चैवैनं पतित्वे वरवर्णिनी ।
ततो हाहेति सहसा मुक्तः शब्दो नराधिपैः ॥ ३.५४.२८ ॥
அந்த அழகிய நிறமுடையவள் இவரையே கணவனாக வரித்தாள். அப்போது அரசர்களிடமிருந்து திடீரென 'ஹா!' என்ற ஒலி எழுந்தது.
3.54.29
देवैर्महर्षिभिस्तत्र साधुसाध्विति भारत ।
विस्मितैरीरितः शब्दः प्रशंसद्भिर्नलं नृपम् ॥ ३.५४.२९ ॥
அங்கே தேவர்களும் மகரிஷிகளும், பாரதனே, 'சாது! சாது!' என்று வியந்து நளன் அரசனைப் புகழ்ந்து ஒலி எழுப்பினர்.
3.54.30
दमयन्तीं तु कौरव्य वीरसेनसुतो नृपः ।
आश्वासयद्वरारोहां प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ३.५४.३० ॥
குருவின் வழியவனே, வீரசேனன் மகனான அரசன் நளன், மகிழ்ந்த உள்ளத்துடன் அழகிய இடையுடைய தமயந்தியை ஆறுதல்படுத்தினான்.
3.54.31
यत्त्वं भजसि कल्याणि पुमांसं देवसन्निधौ ।
तस्मान्मां विद्धि भर्तारमेतत्ते वचने रतम् ॥ ३.५४.३१ ॥
நல்லவளே, தேவர்களின் முன்னிலையில் நீ யாரை வரித்தாயோ, அந்த மனிதனையே நான் உன் கணவனாக அறிக; நான் உன் சொல்லில் நிலைத்திருக்கிறேன்.
3.54.32
यावच्च मे धरिष्यन्ति प्राणा देहे शुचिस्मिते ।
तावत्त्वयि भविष्यामि सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ३.५४.३२ ॥
தூய புன்னகையுடையவளே, என் உடலில் உயிர் இருக்கும் வரை நான் உன்னுடையவனாகவே இருப்பேன்; இதை உண்மையாகவே உன்னிடம் சொல்கிறேன்.
3.54.33
दमयन्ती तथा वाग्भिरभिनन्द्य कृताञ्जलिः ॥ ३.५४.३३ ॥
தமயந்தி அந்த வார்த்தைகளால் அவனை வரவேற்று, கைகூப்பி நின்றாள்.
3.54.34
तौ परस्परतः प्रीतौ दृष्ट्वा त्वग्निपुरोगमान् ।
तानेव शरणं देवाञ्जग्मतुर्मनसा तदा ॥ ३.५४.३४ ॥
ஒருவரையொருவர் கண்டு மகிழ்ந்த அவர்கள் இருவரும், அக்கினி முதலான தேவர்களையே மனதால் சரணடைந்தனர்.
3.54.35
वृते तु नैषधे भैम्या लोकपाला महौजसः ।
प्रहृष्टमनसः सर्वे नलायाष्टौ वरान्ददुः ॥ ३.५४.३५ ॥
பைமி நைடதன் நளனை வரித்த பின், மிகு ஆற்றல் படைத்த லோகபாலர்கள் அனைவரும் மகிழ்ந்த மனத்துடன் நளனுக்கு எட்டு வரங்களை அளித்தனர்.
3.54.36
प्रत्यक्षदर्शनं यज्ञे गतिं चानुत्तमां शुभाम् ।
नैषधाय ददौ शक्रः प्रीयमाणः शचीपतिः ॥ ३.५४.३६ ॥
யாகத்தில் தேவர்களை நேரில் காணும் வரத்தையும், உயர்ந்த நல்ல கதியையும், மகிழ்ந்த சசீபதி இந்திரன் நைடதன் நளனுக்கு அளித்தான்.
3.54.37
अग्निरात्मभवं प्रादाद्यत्र वाञ्छति नैषधः ।
लोकानात्मप्रभांश्चैव ददौ तस्मै हुताशनः ॥ ३.५४.३७ ॥
அக்னி தான் பிறந்த மகனைக் கொடுத்தார், நைஷதன் எங்கு விரும்பினானோ அங்கு; தன் சொந்த ஒளியால் ஒளிரும் உலகங்களையும் அவனுக்கு அளித்தார்.
3.54.38
यमस्त्वन्नरसं प्रादाद्धर्मे च परमां स्थितिम् ।
अपांपतिरपां भावं यत्रवाञ्छति नैपधः
स्रजश्चोत्तमगन्धाढ्याः सर्वेच मिथुनं ददुः ॥ ३.५४.३८ ॥
யமன் அவனுக்கு உணவின் சாரத்தையும் தர்மத்தில் உயர்ந்த நிலையையும் அளித்தான்; நீரின் தலைவனான வருணன், நைஷதன் விரும்பும் இடத்தில் நீரின் இயல்பை அளித்தான்; அனைவரும் உயர்ந்த நறுமணம் நிறைந்த மாலைகளையும் ஒரு ஜோடியையும் கொடுத்தனர்.
3.54.39
वरानेवं प्रदायास्य देवास्ते त्रिदिवं गताः ।
एतत्सर्वं नलोऽपश्यद्दमयन्ती च भारत।
यथा स्वप्नं महाराज तथैव ददृशुर्जनाः ॥ ३.५४.३९ ॥
இவ்வாறு வரங்களை அளித்துவிட்டு தேவர்கள் சொர்க்கத்திற்குச் சென்றனர். பாரதா, நளனும் தமயந்தியும் இவை அனைத்தையும் கண்டனர்; மகாராஜனே, கனவு போல மற்றவர்களும் கண்டனர்.
3.54.40
ततः स्वयवरं चक्रे भीमो राजाऽतिमानुषम् ।
समागतेषु सर्वेषु भूपालेसु विशांपते ॥ ३.५४.४० ॥
பின்னர் அரசன் பீமன் மனிதர்களுக்கு அப்பாற்பட்ட சுயம்வரத்தை நடத்தினான்; விசாம்பதியே, எல்லா அரசர்களும் கூடியபோது.
3.54.41
दमयन्त्यपि तद्दृष्ट्वाराजमण्डलमृद्धिमत् ।
अन्वीक्ष्यनैषधं वव्रे भैमी धर्मेण भारत ॥ ३.५४.४१ ॥
தமயந்தியும் செல்வம் நிறைந்த அரசர் கூட்டத்தைக் கண்டு, நைஷதனைக் கண்டறிந்து, பாரதா, தர்மப்படி பீமனின் மகள் அவனை வரித்தாள்.
3.54.42
वृते च नैषधे भैम्या निवृत्ते च स्वयंवरे ।
सर्व एव महीपालाः प्रतिजग्मुर्यथागतम् ॥ ३.५४.४२ ॥
நைஷதன் தமயந்தியால் வரிக்கப்பட்டு சுயம்வரம் முடிந்ததும், எல்லா அரசர்களும் வந்த வழியே திரும்பினர்.
3.54.43
पार्थिवाश्चानुभूयास्य विवाहं विस्मयान्विताः ।
दमयन्त्याश्च मुदिताः प्रतिजग्मुर्यथागतम् ॥ ३.५४.४३ ॥
அரசர்கள் இவனுடைய திருமணத்தைக் கண்டு வியப்புற்றனர்; தமயந்தியின் மீது மகிழ்ந்து, வந்த வழியே திரும்பிச் சென்றனர்.
3.54.44
गतेषु पार्थिवेन्द्रेषु भीमः प्रीतो महामनाः ।
विवाहं कारयामास दमयन्त्या नलस्य च ॥ ३.५४.४४ ॥
அரசர்கள் சென்ற பின், பெருமனமுடைய பீமன் மகிழ்ந்து தமயந்திக்கும் நளனுக்கும் திருமணத்தை நடத்தினான்.
3.54.45
उष्य तत्र तथाकामं नैषधो द्विपदांवरः ।
भीमेन समनुज्ञातो जगाम नगरं स्वकम्।
अवाप्य नारीरत्नं तु पुण्यश्लोकोपि पार्थिवः ॥ ३.५४.४५ ॥
அங்கே விருப்பம்போல் தங்கிய, மனிதர்களில் சிறந்த நிடதன் நளன், பீமனின் அனுமதி பெற்று தன் நகரத்திற்குச் சென்றான். பெண்களில் ரத்தினமான தமயந்தியை அடைந்த புண்ணியகீர்த்தி அரசனும் (சென்றான்).
3.54.46
रेमे सह तया राजञ्छच्येव बलवृत्रहा ।
अतीव मुदितो राजा भ्राजमानोंशुमानिव ॥ ३.५४.४६ ॥
ஓ அரசே, அவன் அவளுடன் மகிழ்ந்தான்; வலவிருத்திரனைக் கொன்ற இந்திரன் சசியுடன் இருந்ததைப் போல. மிகவும் மகிழ்ந்த அரசன் சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தான்.
3.54.47
अरञ्जयत्प्रजा वीरो धर्मेण परिपालयन् ।
ईजे चाप्यश्वमेधेन ययातिरिव नाहुषः।
अन्यैश्च बहुभिर्धीमान्क्रतुभिश्चाप्तदक्षिणैः ॥ ३.५४.४७ ॥
வீரனான அவன் தர்மத்தோடு குடிகளைக் காத்து மக்களை மகிழ்வித்தான். நகுஷன் மகன் யயாதியைப் போல அஸ்வமேத யாகம் செய்தான்; மற்ற பல யாகங்களையும் தக்ஷிணைகளுடன் அறிவுடையவன் செய்தான்.
3.54.48
पुगश्च रमणीयेषु वनेषूपवनेषु च ।
दमयन्त्या सह नलो विजहारामरोपमः ॥ ३.५४.४८ ॥
தேவனைப் போன்ற நளன், தமயந்தியுடன் அழகிய காடுகளிலும் சோலைகளிலும் விளையாடினான்.
3.54.49
जनयामास च ततो दमयन्त्यां महामनाः ।
इन्द्रसेनं सुतं चापि इन्द्रसेनां चकन्यकाम् ॥ ३.५४.४९ ॥
பின்னர் அந்த மகாமனஸ் கொண்டவன் தமயந்தியிடம் இந்திரசேனன் என்ற மகனையும், இந்திரசேனா என்ற மகளையும் பெற்றான்.
3.54.50
एवं स यजमानश्च विहरंश्च नराधिपः ।
ररक्ष वसुसंपूर्णां वसुधां वसुधाधिपः ॥ ३.५४.५० ॥
இவ்வாறு அந்த மன்னன் யாகம் செய்தும் இன்புற்று உலாவியும், செல்வம் நிறைந்த இந்தப் பூமியை, பூமியின் அதிபதியாக இருந்து காத்து வந்தான்.