Mahābhārata · Adhyāya 3.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.54.1
अथ काले शुभे प्राप्ते तथौ पुण्ये क्षणे तथा ।
आजुहाव महीपालान्भीमो राजा स्वयंवरे ॥ ३.५४.१ ॥
Então, quando chegaram o tempo auspicioso, o dia sagrado e o momento propício, o rei Bhīma convocou os protetores da terra ao svayaṃvara.
3.54.2
तच्छ्रुत्वा पृथिवीपालाः सर्वे हृच्छयपीडिताः ।
त्वरिताः समपाजग्मुर्दमयन्तीमभीप्सवः ॥ ३.५४.२ ॥
Ao ouvir isso, todos os governantes da terra, atormentados no coração pela flecha do desejo e ansiosos por Damayantī, apressaram-se e se reuniram.
3.54.3
कनकस्तम्भरुचिरं तोरणेन विराजितम् ।
विविशुस्ते नृपा रङ्गं महासिंह इवाचलम् ॥ ३.५४.३ ॥
Resplandecente com colunas douradas e adornado com um arco, naquela arena entraram os reis, como um grande leão entra numa montanha.
3.54.4
तत्रासनेषु विविधेष्वासीनाः पृथिवीक्षितः ।
सुरभिस्रग्धराः सर्वे प्रमृष्टमणिकुण्डलाः ॥ ३.५४.४ ॥
Ali, sentados em diversos assentos, os governantes da terra usavam guirlandas perfumadas, e todos tinham brincos de joias polidas.
3.54.5
संपूर्णां पुरुषव्याघ्रैर्व्याघ्रैर्गिरिगुहामिव ।
प्रविवेश नलो देवैः पुण्यश्लोको नराधिप ॥ ३.५४.५ ॥
Assim como se entra numa caverna de montanha cheia de tigres, Nala, de renome sagrado e semelhante aos deuses, entrou naquela arena cheia de tigres entre os homens, ó senhor dos homens.
3.54.6
तत्र स्म पीना दृश्यन्ते बाहवः परिघोपमाः ।
आकारवर्णसुश्लक्ष्णाः पञ्चशीर्षा इवोरगाः ॥ ३.५४.६ ॥
Ali se viam seus braços grossos, como maças de ferro, belos em forma e cor e lisos, como serpentes de cinco cabeças.
3.54.7
सुकेशान्तानि चारूणि सुनासानि शुभानि च ।
मुखानि राज्ञां शोभन्ते नक्षत्राणि यथा दिवि ॥ ३.५४.७ ॥
Os rostos dos reis, de belos cabelos, nariz encantador e feições auspiciosas, brilhavam como as estrelas no céu.
3.54.8
दमयन्ती ततो रङ्गं प्रविवेश शुभानना ।
मुष्णन्ती प्रभया राज्ञां चक्षूषि च मनांसि च ॥ ३.५४.८ ॥
Então Damayantī, de rosto formoso, entrou na arena, roubando com seu brilho os olhos e os corações dos reis.
3.54.9
तस्या गात्रेषु पतिता तेषां दृष्टिर्महात्मनाम् ।
तत्रतत्रैव सक्ताऽभून्न चचाल च पश्यताम् ॥ ३.५४.९ ॥
O olhar daqueles magnânimos caiu sobre seus membros e ali ficou preso, aqui e ali; e os olhos dos espectadores não se moveram.
3.54.10
ततः संकीर्त्यमानेषु राज्ञां नामसु भारत ।
ददर्श भैमी पुरुषान्पञ्च तुल्याकृतीनिह ॥ ३.५४.१० ॥
Então, ó Bhārata, enquanto os nomes dos reis eram proclamados, Bhaimī viu aqui cinco homens de forma idêntica.
3.54.11
तान्समीक्ष्य ततः सर्वान्निर्विशेषाकृतीन्स्थितान् ।
संदेहादथ वेदर्भी नाभ्यजानान्नलं नृपम् ॥ ३.५४.११ ॥
Tendo-os observado a todos, de forma indistinguível, a Vaidarbhī, por causa da dúvida, não reconheceu o rei Nala.
3.54.12
निर्विशेषवयोवेषरूपाणां तत्र सा शुभा ।
यंयं हि ददृशे तेषां तंतं मेने नलं नृपम्।
साचिन्तयन्ती बुद्ध्याऽथ तर्कयामास भामिनी ॥ ३.५४.१२ ॥
Ali não havia diferença de idade, traje ou forma entre eles; aquele que ela olhava, tomava por Nala. Então, refletindo, a bela mulher raciocinou com sua inteligência.
3.54.13
कथं नु देवाञ्जानीयां कथं विद्यां नलं नृपम् ।
एवं संचिन्तयन्ती सा वैदर्भी भृशदुःखिता ॥ ३.५४.१३ ॥
Como reconhecerei os deuses? Como discernirei o rei Nala? Assim refletindo, a princesa de Vidarbha ficou profundamente aflita.
3.54.14
श्रुतानि देवलिङ्गानि तर्कयामास भारत ।
देवानां यानि लिङ्गानि स्थविरेभ्यः श्रुतानि मे ॥ ३.५४.१४ ॥
Ó Bhārata, os sinais dos deuses que ouvi dos anciãos — sobre eles ela ponderou.
3.54.15
तानीह तिष्ठतां भूमावेकस्यापि न लक्षये ।
एवं विचिन्त्य बहुधा विचार्य च पुनः पुनः ॥ ३.५४.१५ ॥
Esses sinais não percebo em nenhum dos que estão aqui de pé sobre a terra. Assim, ponderando de muitas maneiras, uma e outra vez,
3.54.16
शरणं प्रति देवानां प्राप्तकालममन्यत ।
वाचा च मनसा चैव नमस्कारं प्रयुज्य सा ॥ ३.५४.१६ ॥
Julgou que chegara o momento de buscar refúgio nos deuses; e, oferecendo homenagem pela palavra e pelo pensamento,
3.54.17
देवेभ्यः प्राञ्जलिर्भूत्वा वेपमानेदमब्रवीत् ।
हंसानां वचनं श्रुत्वा यथा मे नैषधो वृतः।
पतित्वे तेन सत्येन देवास्तं प्रदिशन्तु मे ॥ ३.५४.१७ ॥
Com as mãos postas diante dos deuses, trêmula, disse estas palavras: "Se é verdade que escolhi por esposo Nala, senhor de Niṣadha, ouvindo as palavras dos cisnes, por essa verdade, ó deuses, mostrai-mo."
3.54.18
मनसा वचसा चैव यथा नातिचराम्यहम् ।
तेन सत्येन विबुधास्तमेव प्रदिशन्तु मे ॥ ३.५४.१८ ॥
Se, em pensamento e em palavra, nunca transgredi, por essa verdade, ó deuses, mostrai-me somente a ele.
3.54.19
यथा देवैः स मे भर्ता विहितो निषधाधिषः ।
तेन सत्येन मे देवास्तमेव प्रदिशन्तु मे ॥ ३.५४.१९ ॥
Assim como os deuses destinaram o senhor dos Niṣadha como meu esposo, por essa verdade, ó deuses, mostrai-o a mim.
3.54.20
यथेदं व्रतमारब्धं नलस्याराधने मया ।
तेन सत्येन मे देवास्तमेव प्रदिशन्तु मे ॥ ३.५४.२० ॥
Assim como iniciei este voto na devoção a Nala, por essa verdade, ó deuses, mostrai-o a mim.
3.54.21
स्वं चैव रूपं पुष्यन्तु लोकपाला महेश्वराः ।
यथाऽहमभिजानीयां पुण्यश्लोकं नराधिपम् ॥ ३.५४.२१ ॥
Que os guardiões do mundo e os grandes senhores mostrem as suas próprias formas, para que eu reconheça o senhor dos homens de santa fama.
3.54.22
निशम्य दमयन्त्यास्तत्करुणं प्रतिदेवितम् ।
निश्चयंपरमं तथ्यमनुरागं च नैषधे ॥ ३.५४.२२ ॥
Tendo ouvido a lamentação compassiva de Damayantī em resposta, sua resolução suprema e verdadeira e sua devoção ao Niṣadha.
3.54.23
मनोविशुद्धिं बुद्धिं च भक्तिं रागं च नैषधे ।
यथोक्तं चक्रिरे देवाः सामर्थ्यं लिङ्गधारणे ॥ ३.५४.२३ ॥
Os deuses cumpriram, como fora dito, sua pureza de espírito, entendimento, devoção e apego ao Niṣadha, e lhe deram o poder de assumir o sinal.
3.54.24
साऽपश्यद्विबुधान्सर्वानस्वेदान्स्तब्धलोचनान् ।
अम्लानस्रग्रजोहीनान्स्थितानस्पृशतः क्षितिम् ॥ ३.५४.२४ ॥
Viu todos os deuses: sem suor, de olhos fixos, com guirlandas não murchas e sem poeira, de pé sem tocar a terra.
3.54.25
छायाद्वितीयो म्लानस्रग्रजःस्वेदसमन्वितः ।
भूमिष्ठो नैषधश्चैव निमेषेण च सूचितः ॥ ३.५४.२५ ॥
Nala, rei dos Niṣadhas, de pé no chão tendo sua sombra como segunda companhia, a guirlanda murcha e coberto de poeira e suor, foi revelado num instante.
3.54.26
सा समीक्ष्य तु तान्देवान्पुण्यश्लोकं च भारत ।
नैषधं वरयामास भैमी धर्मेण पाण्डव ॥ ३.५४.२६ ॥
Tendo olhado para aqueles deuses e para Nala de renome puro, ó Bhārata, ó Pāṇḍava, Damayantī escolheu, segundo o dharma, o Niṣadha Nala.
3.54.27
विलज्जमाना वस्त्रान्तं जग्राहायतलोचना ।
स्कन्धदेशेऽसृजत्तस्य स्रजं परमशोभनाम् ॥ ३.५४.२७ ॥
Envergonhada, segurando a ponta de sua veste, a de olhos longos colocou em seu ombro a guirlanda mais bela.
3.54.28
वरयामास चैवैनं पतित्वे वरवर्णिनी ।
ततो हाहेति सहसा मुक्तः शब्दो नराधिपैः ॥ ३.५४.२८ ॥
E a de bela compleição escolheu-o como marido. Então dos reis irrompeu de súbito um grito de «Ai!».
3.54.29
देवैर्महर्षिभिस्तत्र साधुसाध्विति भारत ।
विस्मितैरीरितः शब्दः प्रशंसद्भिर्नलं नृपम् ॥ ३.५४.२९ ॥
Ali os deuses e os grandes sábios, ó Bhārata, espantados, exclamaram «Bem feito! Bem feito!», louvando o rei Nala.
3.54.30
दमयन्तीं तु कौरव्य वीरसेनसुतो नृपः ।
आश्वासयद्वरारोहां प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ३.५४.३० ॥
Mas o rei Nala, filho de Vīrasena, ó descendente de Kuru, consolou Damayantī de belos quadris com o coração alegre.
3.54.31
यत्त्वं भजसि कल्याणि पुमांसं देवसन्निधौ ।
तस्मान्मां विद्धि भर्तारमेतत्ते वचने रतम् ॥ ३.५४.३१ ॥
Ó auspiciosa, o homem que escolheste na presença dos deuses, sabe que sou eu o teu marido, pois me dedico à tua palavra.
3.54.32
यावच्च मे धरिष्यन्ति प्राणा देहे शुचिस्मिते ।
तावत्त्वयि भविष्यामि सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ३.५४.३२ ॥
Ó de sorriso puro, enquanto os sopros de vida permanecerem no meu corpo, serei teu; isto te digo em verdade.
3.54.33
दमयन्ती तथा वाग्भिरभिनन्द्य कृताञ्जलिः ॥ ३.५४.३३ ॥
Damayantī, tendo-o saudado com estas palavras, pôs-se de pé com as mãos juntas.
3.54.34
तौ परस्परतः प्रीतौ दृष्ट्वा त्वग्निपुरोगमान् ।
तानेव शरणं देवाञ्जग्मतुर्मनसा तदा ॥ ३.५४.३४ ॥
Vendo os dois satisfeitos um com o outro, então recorreram em pensamento aos deuses, liderados por Agni, em busca de refúgio.
3.54.35
वृते तु नैषधे भैम्या लोकपाला महौजसः ।
प्रहृष्टमनसः सर्वे नलायाष्टौ वरान्ददुः ॥ ३.५४.३५ ॥
Tendo Bhaimī escolhido Nala de Niṣadha, todos os poderosos guardiões dos mundos, de coração alegre, concederam a Nala oito bênçãos.
3.54.36
प्रत्यक्षदर्शनं यज्ञे गतिं चानुत्तमां शुभाम् ।
नैषधाय ददौ शक्रः प्रीयमाणः शचीपतिः ॥ ३.५४.३६ ॥
Indra, senhor de Śacī, satisfeito, concedeu a Nala de Niṣadha a visão direta dos deuses no sacrifício e um destino supremo e auspicioso.
3.54.37
अग्निरात्मभवं प्रादाद्यत्र वाञ्छति नैषधः ।
लोकानात्मप्रभांश्चैव ददौ तस्मै हुताशनः ॥ ३.५४.३७ ॥
Agni deu-lhe um filho nascido dele mesmo, onde Nala desejasse; e deu-lhe mundos resplandecentes com sua própria luz.
3.54.38
यमस्त्वन्नरसं प्रादाद्धर्मे च परमां स्थितिम् ।
अपांपतिरपां भावं यत्रवाञ्छति नैपधः
स्रजश्चोत्तमगन्धाढ्याः सर्वेच मिथुनं ददुः ॥ ३.५४.३८ ॥
Yama deu-lhe a essência do alimento e a suprema firmeza no dharma; Varuna, senhor das águas, deu-lhe a natureza da água onde Nala a desejasse; e todos deram guirlandas ricas em excelente fragrância e um par.
3.54.39
वरानेवं प्रदायास्य देवास्ते त्रिदिवं गताः ।
एतत्सर्वं नलोऽपश्यद्दमयन्ती च भारत।
यथा स्वप्नं महाराज तथैव ददृशुर्जनाः ॥ ३.५४.३९ ॥
Tendo assim concedido dons a ele, os deuses foram para o céu. Ó Bhārata, Nala e Damayantī viram tudo isso; ó grande rei, o povo viu como se fosse um sonho.
3.54.40
ततः स्वयवरं चक्रे भीमो राजाऽतिमानुषम् ।
समागतेषु सर्वेषु भूपालेसु विशांपते ॥ ३.५४.४० ॥
Então o rei Bhīma realizou um svayaṃvara sobre-humano, ó senhor dos homens, quando todos os reis reunidos se haviam congregado.
3.54.41
दमयन्त्यपि तद्दृष्ट्वाराजमण्डलमृद्धिमत् ।
अन्वीक्ष्यनैषधं वव्रे भैमी धर्मेण भारत ॥ ३.५४.४१ ॥
Também Damayantī, tendo contemplado o esplêndido círculo de reis e olhado para Nala, filho de Niṣadha, ó Bhārata, escolheu-o conforme o dharma, a filha de Bhīma.
3.54.42
वृते च नैषधे भैम्या निवृत्ते च स्वयंवरे ।
सर्व एव महीपालाः प्रतिजग्मुर्यथागतम् ॥ ३.५४.४२ ॥
Quando Nala foi escolhido por Damayantī e o svayaṃvara terminou, todos os reis retornaram por onde tinham vindo.
3.54.43
पार्थिवाश्चानुभूयास्य विवाहं विस्मयान्विताः ।
दमयन्त्याश्च मुदिताः प्रतिजग्मुर्यथागतम् ॥ ३.५४.४३ ॥
Os reis, tendo testemunhado este casamento de Nala, cheios de espanto e alegres com Damayantī, partiram como haviam chegado.
3.54.44
गतेषु पार्थिवेन्द्रेषु भीमः प्रीतो महामनाः ।
विवाहं कारयामास दमयन्त्या नलस्य च ॥ ३.५४.४४ ॥
Quando os reis senhores partiram, Bhīma, de grande mente e satisfeito, fez realizar o casamento de Damayantī e Nala.
3.54.45
उष्य तत्र तथाकामं नैषधो द्विपदांवरः ।
भीमेन समनुज्ञातो जगाम नगरं स्वकम्।
अवाप्य नारीरत्नं तु पुण्यश्लोकोपि पार्थिवः ॥ ३.५४.४५ ॥
Tendo permanecido ali como desejava, Nala, o rei dos Niṣadha, o melhor dos homens, partiu com a permissão de Bhīma para sua própria cidade, tendo obtido a joia entre as mulheres; o rei de santo renome.
3.54.46
रेमे सह तया राजञ्छच्येव बलवृत्रहा ।
अतीव मुदितो राजा भ्राजमानोंशुमानिव ॥ ३.५४.४६ ॥
Ó rei, ele deleitava-se com ela como Indra, o matador de Vṛtra, com Śacī; o rei, extremamente alegre, brilhava como o sol.
3.54.47
अरञ्जयत्प्रजा वीरो धर्मेण परिपालयन् ।
ईजे चाप्यश्वमेधेन ययातिरिव नाहुषः।
अन्यैश्च बहुभिर्धीमान्क्रतुभिश्चाप्तदक्षिणैः ॥ ३.५४.४७ ॥
O herói agradava seus súditos, protegendo-os pelo dharma; e, como Yayāti, filho de Nahuṣa, realizou o sacrifício do cavalo, e o sábio realizou muitos outros sacrifícios com generosos honorários.
3.54.48
पुगश्च रमणीयेषु वनेषूपवनेषु च ।
दमयन्त्या सह नलो विजहारामरोपमः ॥ ३.५४.४८ ॥
Nala, semelhante a um deus, divertia-se com Damayantī em florestas e bosques encantadores.
3.54.49
जनयामास च ततो दमयन्त्यां महामनाः ।
इन्द्रसेनं सुतं चापि इन्द्रसेनां चकन्यकाम् ॥ ३.५४.४९ ॥
Então o magnânimo Nala gerou em Damayantī um filho chamado Indrasena e também uma filha chamada Indrasenā.
3.54.50
एवं स यजमानश्च विहरंश्च नराधिपः ।
ररक्ष वसुसंपूर्णां वसुधां वसुधाधिपः ॥ ३.५४.५० ॥
Assim, aquele senhor dos homens, sacrificando e desfrutando, como senhor da terra protegia a terra cheia de riquezas.