Mahābhārata · Adhyāya 3.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.57.1
दमयन्ती ततो दृष्ट्वा पुण्यश्लोकं नराधिपम् ।
उन्मत्तवदनुन्मत्ता देवने कृतचेतसम् ॥ ३.५७.१ ॥
Da sah Damayantī den Herrscher der Menschen, dessen Ruhm heilig ist, mit dem Gesicht eines Wahnsinnigen, den Geist aufs Würfelspiel gerichtet.
3.57.2
भयशोकसमाविष्टा राजन्भीमसुता ततः ।
चिन्तयामास तत्कार्यं सुमहत्पार्थिवं प्रति ॥ ३.५७.२ ॥
O König, die Tochter Bhīmas, von Furcht und Kummer ergriffen, begann nun über jene sehr große Angelegenheit betreffs des Königs nachzusinnen.
3.57.3
सा शङ्कमाना तत्पापं चिकीर्षन्ती च तत्प्रियम् ।
नलं च हृतसर्वस्वमुपलभ्येदमब्रवीत् ॥ ३.५७.३ ॥
Jene Schuld fürchtend und jenes Liebe zu tun begehrend, sprach sie, als sie Nala erkannte, dem alles genommen war, diese Worte.
3.57.4
बृहत्सेनामतियशां तां धात्रीं परिचारिकाम् ।
हितां सर्वार्थकुशलामनुरक्तां सुभाषिताम् ॥ ३.५७.४ ॥
An Bṛhatsenā, von großem Ruhm, jene Amme und Dienerin, ergeben, in allen Angelegenheiten geschickt, treu und wohlredend.
3.57.5
बृहत्सेने व्रजामात्यानानाय्य नलशासनात् ।
आचक्ष्व यद्धृतं द्रव्यमवशिष्टं च यद्वसु ॥ ३.५७.५ ॥
O Bṛhatsenā, geh und bringe auf Nalas Befehl die Minister herbei, und sage, welche Güter geraubt wurden und welcher Reichtum noch übrig ist.
3.57.6
इत्येवं सा समादिष्टा बृहत्सेना नरेश्वर ।
उवाच देव्या वचनं मन्त्रिणां सा समीपत ॥ ३.५७.६ ॥
O Herr der Menschen, so angewiesen, ging Bṛhatsenā zu den nahen Ministern und sprach die Worte der Königin.
3.57.7
ततस्ते मन्त्रिणः सर्वे विज्ञाय नलशासनम् ।
अपि नो भागधेयं स्यादित्युक्त्वा पुनराव्रजन् ॥ ३.५७.७ ॥
Da kehrten alle Minister, nachdem sie Nalas Befehl vernommen hatten, mit den Worten »Vielleicht wird auch uns ein Anteil zuteil« wieder zurück.
3.57.8
तास्तु सर्वाः प्रकृतयो द्वितीयं समुपस्थिताः ।
न्यवेदयद्भीमसुता न च तत्प्रत्यनन्दत ॥ ३.५७.८ ॥
Doch alle diese Minister kamen zum zweiten Mal, meldeten es der Tochter Bhīmas, und sie billigte es nicht.
3.57.9
वाक्यमप्रतिनन्दन्तं भर्तारमभिवीक्ष्य सा ।
दमयन्ती पुनर्वेश्म व्रीडिता प्रविवेश ह ॥ ३.५७.९ ॥
Als sie sah, dass ihr Gatte die Worte nicht billigte, trat Damayantī beschämt wieder in ihre Gemächer ein.
3.57.10
निशाम्य सततं चाक्षान्पुण्यश्लोकपराङ्युखान् ।
नलं च हृतसर्वस्वं धात्रीं पुनरुवाच ह ॥ ३.५७.१० ॥
Als sie sah, dass die Würfel stets vom Gepriesenen abgewandt waren, und Nala all seines Besitzes beraubt, sprach sie wieder zu der Amme.
3.57.11
बृहत्सेने पुनर्गच्छ वार्ष्णेयं नलशासनात् ।
सूतमानय कल्याणि महत्कार्यमुपस्थितम् ॥ ३.५७.११ ॥
Bṛhatsenā, geh nochmals auf Nalas Befehl und bring den Wagenlenker, den Sohn Vṛṣṇis; o Glückverheißende, eine große Aufgabe ist entstanden.
3.57.12
बृहत्सेना तु सा श्रुत्वा दमयन्त्याः प्रभाषितम् ।
वार्ष्णेयमानयामास पुरुषैराप्तकारिभिः ॥ ३.५७.१२ ॥
Bṛhatsenā ließ, nachdem sie Damayantīs Worte gehört hatte, den Wagenlenker, den Sohn Vṛṣṇis, durch vertrauenswürdige Männer holen.
3.57.13
वार्ष्णेयं तु ततो भैमी सान्त्वयञ्छ्लक्ष्णया गिरा ।
उवाच देशकालज्ञा प्राप्तकालमनिन्दिता ॥ ३.५७.१३ ॥
Da sprach Bhaimī, Damayantī, Vārṣṇeya mit sanften Worten tröstend, die Makellose, die Ort und Zeit kannte, zur rechten Zeit.
3.57.14
जानषे त्वं यथा राजा सम्यग्वृत्तः सदा त्वयि ।
तस्य त्वं विपमस्थस्य साहाय्यं कर्तुमर्हसि ॥ ३.५७.१४ ॥
Du weißt, wie der König stets rechtschaffen zu dir war; nun, da er im Unglück ist, solltest du ihm helfen.
3.57.15
यथायथा हि नृपतिः पुष्करेणैव जीयते ।
तथातथाऽस्य वै द्यूते रागो भूयोऽभिवर्धते ॥ ३.५७.१५ ॥
Je mehr der König von Puṣkara besiegt wird, desto mehr wächst seine Leidenschaft für das Würfelspiel.
3.57.16
यथा च पुष्करस्याक्षाः पतन्ति वशवर्तिनः ।
तथा विपर्ययश्चापि नलस्याक्षेषु दृश्यते ॥ ३.५७.१६ ॥
So wie die Würfel Puṣkaras ihm gehorsam zufallen, so zeigt sich bei Nalas Würfeln eine Umkehrung.
3.57.17
सुहृत्स्वजनवाक्यानि यथाऽयं न शृणोति च ।
ममापि च तथा वाक्यं नाभिनन्दति नैषध ॥ ३.५७.१७ ॥
So wie er die Worte von Freunden und Verwandten nicht hört, so nimmt er auch meine Worte nicht an, o Naiṣadha.
3.57.18
यथा राज्ञः प्रदीप्तानां भाग्यानामद्य सारथे ।
नूनं मन्ये न शेषोस्ति नैषधस्य महात्मनः ॥ ३.५७.१८ ॥
O Wagenlenker, so wie das Glück des Königs nun gänzlich verbrannt ist, glaube ich gewiss, dass vom großmütigen Naiṣadha nichts mehr übrig ist.
3.57.19
यत्तु मे वचनं राजा नाभिनन्दति मोहितः ।
शरणं त्वां प्रपन्नाऽस्मि सारथे कुरु मद्वचः।
न हि मे शुध्ते भावो विनाशं प्रति सारथे ॥ ३.५७.१९ ॥
Doch der verwirrte König billigt meine Worte nicht. Wagenlenker, ich habe bei dir Zuflucht gesucht; tu, was ich sage. Wagenlenker, mein Vorsatz zum Verderben ist nicht rein.
3.57.20
नलस्य दयितानश्वान्योजयित्वा मनोजवान् ।
रथमारोप्य मिथुनं कुण्डिनं यातुर्महसि ॥ ३.५७.२० ॥
Spanne Nalas geliebte Pferde an, schnell wie der Gedanke, setze das Paar auf den Wagen, und du solltest nach Kuṇḍina ziehen.
3.57.21
मम ज्ञातिषु निक्षिप्य दारकौ स्यन्दनं तथा ।
अश्वांश्चेमान्यथाकामं वस वाऽन्यत्र गच्छवा ॥ ३.५७.२१ ॥
Nachdem du die beiden Kinder, den Wagen und diese Pferde meinen Verwandten übergeben hast, bleib, wie du willst, oder geh anderswohin.
3.57.22
दमयन्त्यास्तु तद्वाक्यं वार्ण्येयो नलसारथिः ।
न्यवेदयदशेषेण नलामात्येषु मुख्यशः ॥ ३.५७.२२ ॥
Der Wagenlenker Nalas, der Sohn Vārṇas, berichtete Damayantīs Worte vollständig den obersten Ministern Nalas.
3.57.23
तैः समेत्य विनिश्चित्य सोऽनुज्ञातो महीपते ।
ययौ मिथुनमारोप्य विदर्भांस्तेन वाहिना ॥ ३.५७.२३ ॥
Nachdem er sich mit ihnen beraten und entschieden hatte, o Herr der Erde, und die Erlaubnis erhalten hatte, zog er mit jenem Heer nach Vidarbha, das Paar auf den Wagen gesetzt.
3.57.24
हयांस्तत्र विनिक्षिप्य सूतो रथवरं च तम् ।
इन्द्रसेनां च तां कन्यामिन्द्रसेनं च बालकम् ॥ ३.५७.२४ ॥
Dort ließ der Wagenlenker die Pferde und jenen vortrefflichen Wagen zurück, ebenso das Mädchen namens Indrasenā und den Knaben Indrasena...
3.57.25
आमन्त्र्य भीमं राजानमार्तः शोचन्नलं नृपम् ।
क्व नु यास्यामि मनसा चिन्तयानो मुहुर्मुहुः।
अटमानस्ततोऽयोध्यां जगाम नगरीं तदा ॥ ३.५७.२५ ॥
Nachdem er sich vom König Bhīma verabschiedet hatte, betrübt und um König Nala trauernd, und in seinem Geist immer wieder dachte: 'Wohin soll ich nun gehen?', wanderte er umher und ging dann in die Stadt Ayodhyā.
3.57.26
ऋतुपर्णं स राजानमुपतस्थे सुदुःखितः ।
भृतिं च स ददौ चास्य सारथ्येन नियोजितः ॥ ३.५७.२६ ॥
Tief betrübt trat er vor König Ṛtuparṇa. Als Wagenlenker eingesetzt, erhielt er von dem König einen Lohn.