مهابهاراتا · أدهيايا 3.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.58.1
ततस्तु याते वार्ष्णेये पुण्यश्लोकस्य दीव्यतः ।
पुष्करेण हृतं राज्यं यच्चापि वसु किंचन ॥ ३.५८.१ ॥
ثم، بعد أن مضى الفارشنيّ، بينما كان ذو الشهرة المقدسة (نالا) يلعب النرد، سلب بوشكارا مملكته وكل ما كان له من ثروة.
3.58.2
हृतराज्यं नलं राजन्प्रहसन्पुष्करोऽब्रवीत् ।
द्यूतं प्रवर्ततां भूयः प्रतिपाणोऽस्ति कस्तव ॥ ३.५८.२ ॥
قال بوشكارا ضاحكا لنالا الذي فقد مملكته، أيها الملك: «ليستمر لعب النرد من جديد. ما الرهان الذي لديك مقابلي؟»
3.58.3
शिष्टा ते दमयन्त्येका सर्वमन्यद्धृतं मया ।
दमयन्त्याः पणः साधु वर्ततां यदि मन्यसे ॥ ३.५८.३ ॥
«لم يبق لك سوى دامايانتي؛ وكل ما عداها قد كسبته أنا. فإن رأيت ذلك حسنا، فلتجرِ اللعبة على وجهها الصحيح وتكون دامايانتي رهانك.»
3.58.4
पुष्रेणैवमुक्तस्य पुण्यश्लोकस्य मन्युना ।
व्यदीर्यतेव हृदयं न चैनं किंचिदब्रवीत् ॥ ३.५८.४ ॥
لما قال بوشكارا هذا، كأن قلب نالا ذي الشهرة المقدسة قد تمزق من الغيظ والأسى؛ ولم يجبه بشيء.
3.58.5
ततः पुष्करमालोक्य नलः परममन्युमान् ।
उवाच विद्यतेऽन्यच्च धनं मम नराधम ॥ ३.५८.५ ॥
فنظر نالا إلى بوشكارا، وملؤه غضب شديد، فقال: «أيها الأحط بين الرجال، ما زال عندي ثروة أخرى.»
3.58.6
षणरूपेण निक्षिप्य पुण्यश्लोकः सुदुर्मनाः ।
उत्तरीयं तथा वस्त्रं तस्याश्चाभरणानि च।
उन्सृज्य सर्वगात्रभ्यो भूषणानि सहायशाः ॥ ३.५८.६ ॥
وضع ذو الشهرة المقدسة (نالا)، وهو في غاية الحزن، ثوبه العلوي وثوبها وحليها رهانا، ونزع الحلي عن جميع أعضائه؛ فصار بلا عون.
3.58.7
सुकवासा ह्यसंवीतः सुहृच्छोकविवर्धनः ।
निश्चक्राम ततोराजा त्यक्त्वा सुविपुलां श्रियम् ॥ ३.५८.७ ॥
كان حسن الهيئة في الظاهر، لكنه في الحقيقة عارٍ، وكان يزيد حزن أصدقائه، فخرج الملك حينئذٍ تاركًا ثروته العظيمة.
3.58.8
दमयन्त्येकवस्त्राऽथ गच्छन्तं पृष्ठतोऽन्वगात् ।
स तया नगराभ्याशे त्रिरात्रं नैपधोऽवसत् ॥ ३.५८.८ ॥
فتبعته دمايانتي من خلفه، وهي لا ترتدي إلا ثوبًا واحدًا، وهو يمضي. وأقام النيشادهي قرب المدينة ثلاث ليالٍ.
3.58.9
पुष्करस्तु महाराज धोषयामास वै पुरे ।
नले यः सम्यगातिष्ठेत्स गच्छेद्वध्यतां मम ॥ ३.५८.९ ॥
لكن أيها الملك العظيم، أعلن بُشكرا في المدينة: من يخدم نالا خدمة حسنة فإنه يُقتل على يدي.
3.58.10
पुष्करस्य तु वाक्येन तस्य विद्वेषणेन च ।
पौरा न तस्य सत्कारं कृतवन्तो युधिष्ठिर ॥ ३.५८.१० ॥
بأمر بُشكرا وبسبب بغضه، يا يودهيشثيرا، لم يُكرم أهل المدينة ذلك الملك.
3.58.11
स तथा नगराभ्याशे सत्कारार्हो न सन्कृतः ।
त्रिरत्रमुषितो राजा जलमात्रेण वर्तयन् ॥ ३.५८.११ ॥
ومع أنه كان جديرًا بالتكريم، فإن ذلك الملك قرب المدينة لم يُكرَّم. وأقام هناك ثلاث ليالٍ لا يعيش إلا بالماء.
3.58.12
पीड्यमानः क्षुधा तत्र फलमृलानि कर्पयन् ।
प्रातिष्ठत ततो राजा दमयन्ती तमन्वगात् ॥ ३.५८.१२ ॥
وهو يعاني الجوع هناك، يجمع الثمار والجذور، ثم مضى الملك، وتبعته دمايانتي.
3.58.13
क्षुधया पीड्यमानम्तु नलो बहुतिथेऽहनि ।
अपश्यच्छकुनान्कांश्चिद्धिरण्यसदृशच्छदान् ॥ ३.५८.१३ ॥
أبصر نالا، المعذَّب بالجوع بعد أيام كثيرة، طيورًا ما ريشها كالذهب.
3.58.14
स चिन्तयामास तदा निषधाधिपतिर्बली ।
अस्ति भक्ष्यो ममाद्यापि वसु चेदं भविष्यति ॥ ३.५८.१४ ॥
فكّر حينئذ نالا، سيد النيشادا القوي: «ما زال عندي اليوم طعام، وهذا سيصير أيضًا ثروة.»
3.58.15
ततस्तानन्तरीयेण वाससा स समावृणोत् ।
तस्य तद्वस्त्रमादाय सर्वे जग्मुर्विहायसा ॥ ३.५८.१५ ॥
فغطّاها بثوبه الأعلى، فأخذت الطيور كلها ذلك الثوب وطارت في الهواء.
3.58.16
उत्पतन्तः खगा वाक्यमेतदाहुस्ततो नलम् ।
दृष्ट्वा दिग्वाससं भूमौ स्थितं दीनमधोमुखम् ॥ ३.५८.१६ ॥
وبينما كانت الطيور تطير قالت لنالا هذه الكلمات، إذ رأته واقفًا على الأرض، بائسًا، مطرق الوجه، لا يستر جسده إلا الجهات.
3.58.17
वयमक्षाः सुदुर्बुद्धे तववासो जिहीर्षवः ।
आगता न हि नः प्रीतिः सवाससि गते त्वयि ॥ ३.५८.१७ ॥
«أيها الأحمق البالغ الحماقة! نحن النرد، وقد جئنا لنأخذ ثوبك. ولم نكن نسرّ بك وأنت مكسو بالثياب.»
3.58.18
नान्समीक्ष्य गतानक्षानात्मानं च विवाससम् ।
पुण्यश्लोकस्तदा राजा दमयन्तीमथाब्रवीत् ॥ ३.५८.१८ ॥
فلما رأى النرد قد ذهب، ورأى نفسه عاريًا، قال الملك نالا ذو السمعة الطيبة لدمياني حينئذ.
3.58.19
येषां प्रकोपादैश्वर्यान्प्रच्युतोऽहमनिन्दिते ।
प्राणयात्रां न विन्देयं दुःखितः क्षुधयाऽन्वितः ॥ ३.५८.१९ ॥
أيتها البريئة من العيوب، بسبب غضب أولئك سقطتُ من سلطاني، وها أنا لا أجد حتى وسيلة لمعيشتي، حزين ومنهوك بالجوع.
3.58.20
येषां कृते न सत्कारमकुर्वन्मयि नैषधाः ।
इमे ते शकुना भूत्वा वासश्चाषहरन्ति मे ॥ ३.५८.२० ॥
من أجلهم لم يكرمني النيشادهيون، وها هم هؤلاء قد صاروا طيورًا يختطفون ثوبي.
3.58.21
वैषम्यं परमं प्राप्तो दुःखितो गतचेतनः ।
भर्ता तेऽहं निबोधेदं वचनं हितमात्मनः ॥ ३.५८.२१ ॥
أنا زوجك، وقد وقعت في أشد البلاء، حزينًا وفاقد الوعي؛ فاسمعي هذا القول لخيرك.
3.58.22
एते गच्छन्ति वहवः पन्थानो दिणापथम् ।
अवन्तीमृक्षवन्तं च समतिक्रम्य पर्वतम् ॥ ३.५८.२२ ॥
هذه الطرق الكثيرة تفضي إلى الطريق الجنوبي؛ وبعد تجاوز أوانتي وجبل ريكشافات تمتد.
3.58.23
एष विन्ध्यो महाशैलः पयोष्णी च समुद्रगा ।
आश्रमाश्च महर्षीणां बहुमूलफलान्विताः ॥ ३.५८.२३ ॥
هذا جبل فيندهيا العظيم، ونهر بايوشني الجاري إلى البحر، ومآوي كبار الحكماء الزاخرة بالجذور والثمار.
3.58.24
एष पन्था विदर्भाणामेष यास्यति कोसलान् ।
अतःपरं च देशोऽयं दक्षिणो दक्षिणापथः ॥ ३.५८.२४ ॥
هذا الطريق للفيدربهيين، وهذا سيفضي إلى الكوسالا؛ وما وراء ذلك فهذه البلاد هي الطريق الجنوبي، دكشيناباتا.
3.58.25
एतद्वाक्यं नलो राजा दमयन्तीं समाहितः ।
उवाचासकृदार्तो हि भैमीमुद्दिश्य भारत ॥ ३.५८.२५ ॥
قال الملك نالا، وقد أنهكه الحزن لكنه ثابت النفس، هذه الكلمات مراراً موجهاً كلامه إلى بهيمي دامايانتي، يا بهاراتا.
3.58.26
ततः सा वाष्पकलया वाचा दुःखेन कर्शिता ।
उवाच दमयन्ती तं नैषधं करुणं वचः ॥ ३.५८.२६ ॥
فقالت داماياني، وقد أنهكها الحزن وخنقت الدموع صوتها، كلاماً مؤثراً لملك النيشادا.
3.58.27
उद्वेषते मे हृदयं सीदन्त्यङ्गानि सर्वशः ।
तव पार्थिव संकल्पं चिन्तयन्त्याः पुनः पुनः ॥ ३.५८.२७ ॥
يرتجف قلبي وتخور أطرافي كلها، أيها الملك، وأنا أتأمل عزمك مراراً وتكراراً.
3.58.28
हृतराज्यं हृतद्रव्यं विवस्त्रं क्षुच्छ्रमान्वितम् ।
कथमुत्सृज्य गच्छेयमहं त्वां निर्जने वने ॥ ३.५८.२८ ॥
وقد سُلبت مملكتك وثروتك، وأنت عارٍ في الأسمال، يعذبك الجوع والإعياء، فكيف أستطيع أن أتركك وأمضي في هذه الغابة الموحشة؟
3.58.29
श्रान्तस्य ते क्षुधार्तस्य चिन्तयानस्य तत्सुखम् ।
वने घोरे महाराज नाशयिष्याम्यहं क्लमम् ॥ ३.५८.२९ ॥
أيها الملك العظيم، وأنت منهك جائع غارق في الهموم، سأمنحك الراحة في هذه الغابة الرهيبة وأبدد إعياءك.
3.58.30
न च भार्यासमं किंचिन्नरस्यार्तस्य भेषजम् ।
नित्यं हि सर्वदुःखेषु सत्यमेतद्व्रवीमि ते ॥ ३.५८.३० ॥
ليس للإنسان المكروب دواءٌ يعدل الزوجة، وهذا حقٌّ دائماً في كل الأحزان، وهذا ما أقوله لك.
3.58.31
एवमेतद्यथाऽऽन्थ त्वं दमयन्ति सुमध्यमे ।
नास्ति बार्यासमं मित्रं नरस्यार्तस्य भेषजम् ॥ ३.५८.३१ ॥
نعم يا داماياني ذات الخصر النحيل، كما تقولين: ليس للإنسان المكروب صديق ولا دواء مثل الزوجة.
3.58.32
न चाहं त्यक्तुकामस्त्वां किमलं भीरु शङ्कसे ।
त्यजेयमहमात्मानं न चैव त्वामनिन्दिते ॥ ३.५८.३२ ॥
لا أرغب في هجرك. لماذا تخافين عبثًا أيتها الجبانة؟ قد أهجر نفسي، لكنني لن أهجرك أبدًا يا بلا عيب.
3.58.33
यदि मां त्वं महाराज न विहातुमिहच्छसि ।
तत्किमर्थं विदर्भाणां पन्थाः समुपदिश्यते ॥ ३.५८.३३ ॥
أيها الملك العظيم، إن كنت لا ترغب في هجري هنا، فلماذا يُشار إلى طريق فيدربا؟
3.58.34
अवैमि चाहं नृपते न तु मां त्यक्तुमर्हसि ।
चेतसा त्वपकृष्टेन मां त्यजेथा महीपते ॥ ३.५८.३४ ॥
أعلم أيها الملك أنك لا تستحق أن تهجرني، لكن يا سيد الأرض، إن كان عقلك قد فسد، فإنك ستهجرني.
3.58.35
पन्थानं हि ममाभीक्ष्णमाख्यासि च नरोत्तम ।
अतो निमित्तं शोकं मे वर्धयस्यमरोपम ॥ ३.५८.३५ ॥
أيها الأفضل بين الرجال، إنك تشير إليّ بالطريق مرارًا وتكرارًا، فلذلك أيها المماثل للآلهة تزيد سبب حزني.
3.58.36
यदि चायमभिप्रायस्तव राजन्भविष्यति ।
सहितावेव गच्छावो विदर्भान्यदि मन्यसे ॥ ३.५८.३६ ॥
أيها الملك، إن كانت هذه نيتك حقًا، وإن رأيت ذلك مناسبًا، فلنذهب كلانا معًا إلى فيدربا.
3.58.37
विदर्भराजस्तत्र त्वां पूजयिष्यति मानद ।
तेन त्वं पूजितो राजन्सुखं वत्स्यसि नो गृहे ॥ ३.५८.३७ ॥
سيكرمك ملك فيدَربها هناك، يا معطي الكرامة. وإذ يكرمك، أيها الملك، ستقيم سعيدًا في بيتنا.