Mahābhārata · Adhyāya 3.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.58.1
ततस्तु याते वार्ष्णेये पुण्यश्लोकस्य दीव्यतः ।
पुष्करेण हृतं राज्यं यच्चापि वसु किंचन ॥ ३.५८.१ ॥
Então, depois que o Vārṣṇeya partiu, enquanto aquele de renome sagrado (Nala) jogava dados, Puṣkara tomou-lhe o reino e toda a riqueza que possuía.
3.58.2
हृतराज्यं नलं राजन्प्रहसन्पुष्करोऽब्रवीत् ।
द्यूतं प्रवर्ततां भूयः प्रतिपाणोऽस्ति कस्तव ॥ ३.५८.२ ॥
A Nala, que havia perdido o reino, Puṣkara disse rindo: 'Ó rei, que o jogo de dados continue. Que aposta tens em troca?'
3.58.3
शिष्टा ते दमयन्त्येका सर्वमन्यद्धृतं मया ।
दमयन्त्याः पणः साधु वर्ततां यदि मन्यसे ॥ ३.५८.३ ॥
'Só te resta Damayantī; tudo o mais eu ganhei. Se achares bem, que o jogo prossiga com Damayantī como tua aposta.'
3.58.4
पुष्रेणैवमुक्तस्य पुण्यश्लोकस्य मन्युना ।
व्यदीर्यतेव हृदयं न चैनं किंचिदब्रवीत् ॥ ३.५८.४ ॥
Quando Puṣkara assim falou, o coração de Nala, o de renome sagrado, pareceu despedaçar-se de angústia; e nada lhe respondeu.
3.58.5
ततः पुष्करमालोक्य नलः परममन्युमान् ।
उवाच विद्यतेऽन्यच्च धनं मम नराधम ॥ ३.५८.५ ॥
Então Nala, olhando para Puṣkara e cheio de grande ira, disse: 'Ó mais vil dos homens, ainda tenho outras riquezas.'
3.58.6
षणरूपेण निक्षिप्य पुण्यश्लोकः सुदुर्मनाः ।
उत्तरीयं तथा वस्त्रं तस्याश्चाभरणानि च।
उन्सृज्य सर्वगात्रभ्यो भूषणानि सहायशाः ॥ ३.५८.६ ॥
Aquele de renome sagrado (Nala), profundamente abatido, apostou a sua veste superior e o pano e os adornos dela, tirando as joias de todos os seus membros; ficou sem socorro.
3.58.7
सुकवासा ह्यसंवीतः सुहृच्छोकविवर्धनः ।
निश्चक्राम ततोराजा त्यक्त्वा सुविपुलां श्रियम् ॥ ३.५८.७ ॥
Embora aparentemente bem vestido, na verdade sem roupas, o rei que aumentava a dor de seus amigos então partiu, abandonando sua grande prosperidade.
3.58.8
दमयन्त्येकवस्त्राऽथ गच्छन्तं पृष्ठतोऽन्वगात् ।
स तया नगराभ्याशे त्रिरात्रं नैपधोऽवसत् ॥ ३.५८.८ ॥
Então Damayantī, vestida com uma só peça, seguiu-o por trás enquanto ele partia. Aquele Naiṣadha permaneceu perto da cidade por três noites.
3.58.9
पुष्करस्तु महाराज धोषयामास वै पुरे ।
नले यः सम्यगातिष्ठेत्स गच्छेद्वध्यतां मम ॥ ३.५८.९ ॥
Mas, grande rei, Puṣkara proclamou na cidade: quem servir devidamente a Nala será morto por mim.
3.58.10
पुष्करस्य तु वाक्येन तस्य विद्वेषणेन च ।
पौरा न तस्य सत्कारं कृतवन्तो युधिष्ठिर ॥ ३.५८.१० ॥
Por ordem de Puṣkara e por seu ódio, ó Yudhiṣṭhira, os cidadãos não lhe prestaram honra.
3.58.11
स तथा नगराभ्याशे सत्कारार्हो न सन्कृतः ।
त्रिरत्रमुषितो राजा जलमात्रेण वर्तयन् ॥ ३.५८.११ ॥
Embora digno de honra, aquele rei perto da cidade não foi honrado. Durante três noites permaneceu ali, sustentando-se apenas com água.
3.58.12
पीड्यमानः क्षुधा तत्र फलमृलानि कर्पयन् ।
प्रातिष्ठत ततो राजा दमयन्ती तमन्वगात् ॥ ३.५८.१२ ॥
Atormentado pela fome ali, colhendo frutos e raízes, o rei então partiu, e Damayantī o seguiu.
3.58.13
क्षुधया पीड्यमानम्तु नलो बहुतिथेऽहनि ।
अपश्यच्छकुनान्कांश्चिद्धिरण्यसदृशच्छदान् ॥ ३.५८.१३ ॥
Atormentado pela fome, Nala, após muitos dias, viu algumas aves cujas penas eram como ouro.
3.58.14
स चिन्तयामास तदा निषधाधिपतिर्बली ।
अस्ति भक्ष्यो ममाद्यापि वसु चेदं भविष्यति ॥ ३.५८.१४ ॥
Então o poderoso senhor dos Niṣadha pensou: 'Mesmo hoje há alimento para mim, e isto se tornará também riqueza.'
3.58.15
ततस्तानन्तरीयेण वाससा स समावृणोत् ।
तस्य तद्वस्त्रमादाय सर्वे जग्मुर्विहायसा ॥ ३.५८.१५ ॥
Então ele os cobriu com sua veste superior; mas todos levaram aquela veste e voaram pelo céu.
3.58.16
उत्पतन्तः खगा वाक्यमेतदाहुस्ततो नलम् ।
दृष्ट्वा दिग्वाससं भूमौ स्थितं दीनमधोमुखम् ॥ ३.५८.१६ ॥
Ao se elevarem, as aves disseram estas palavras a Nala, vendo-o de pé no chão, desgraçado, de rosto baixo, vestido apenas com as direções.
3.58.17
वयमक्षाः सुदुर्बुद्धे तववासो जिहीर्षवः ।
आगता न हि नः प्रीतिः सवाससि गते त्वयि ॥ ३.५८.१७ ॥
'Ó tolíssimo! Somos os dados; viemos levar a tua veste. Quando estavas vestido, não tínhamos alegria em ti.'
3.58.18
नान्समीक्ष्य गतानक्षानात्मानं च विवाससम् ।
पुण्यश्लोकस्तदा राजा दमयन्तीमथाब्रवीत् ॥ ३.५८.१८ ॥
Tendo visto os dados partidos e a si mesmo nu, o rei Nala, de renome santo, então falou a Damayantī.
3.58.19
येषां प्रकोपादैश्वर्यान्प्रच्युतोऽहमनिन्दिते ।
प्राणयात्रां न विन्देयं दुःखितः क्षुधयाऽन्वितः ॥ ३.५८.१९ ॥
Ó irrepreensível, pela ira deles caí da minha soberania; agora nem consigo meios de sustentar a vida, aflito e vencido pela fome.
3.58.20
येषां कृते न सत्कारमकुर्वन्मयि नैषधाः ।
इमे ते शकुना भूत्वा वासश्चाषहरन्ति मे ॥ ३.५८.२० ॥
Por causa de quem os Naiṣadhas não me honraram, estes mesmos, tornados aves, levam-me agora a veste.
3.58.21
वैषम्यं परमं प्राप्तो दुःखितो गतचेतनः ।
भर्ता तेऽहं निबोधेदं वचनं हितमात्मनः ॥ ३.५८.२१ ॥
Eu, teu esposo, caído na mais extrema adversidade, aflito e sem sentidos; ouve estas palavras para teu próprio bem.
3.58.22
एते गच्छन्ति वहवः पन्थानो दिणापथम् ।
अवन्तीमृक्षवन्तं च समतिक्रम्य पर्वतम् ॥ ३.५८.२२ ॥
Estes muitos caminhos vão em direção à rota do sul; passando Avantī e a montanha Ṛkṣavat, seguem adiante.
3.58.23
एष विन्ध्यो महाशैलः पयोष्णी च समुद्रगा ।
आश्रमाश्च महर्षीणां बहुमूलफलान्विताः ॥ ३.५८.२३ ॥
Eis o grande monte Vindhya, o rio Payoṣṇī que corre para o mar, e os eremitérios dos grandes sábios, repletos de raízes e frutos.
3.58.24
एष पन्था विदर्भाणामेष यास्यति कोसलान् ।
अतःपरं च देशोऽयं दक्षिणो दक्षिणापथः ॥ ३.५८.२४ ॥
Este caminho pertence aos Vidarbhas, e este levará aos Kosalas; além disso, esta terra é a rota do sul, o Dakṣiṇāpatha.
3.58.25
एतद्वाक्यं नलो राजा दमयन्तीं समाहितः ।
उवाचासकृदार्तो हि भैमीमुद्दिश्य भारत ॥ ३.५८.२५ ॥
O rei Nala, aflito e recolhido, repetiu estas palavras várias vezes, dirigindo-se a Bhaimī Damayantī, ó Bhārata.
3.58.26
ततः सा वाष्पकलया वाचा दुःखेन कर्शिता ।
उवाच दमयन्ती तं नैषधं करुणं वचः ॥ ३.५८.२६ ॥
Então Damayantī, consumida pela dor, com a voz embargada pelas lágrimas, dirigiu palavras piedosas ao rei dos Niṣadha.
3.58.27
उद्वेषते मे हृदयं सीदन्त्यङ्गानि सर्वशः ।
तव पार्थिव संकल्पं चिन्तयन्त्याः पुनः पुनः ॥ ३.५८.२७ ॥
Meu coração treme e todos os meus membros desfalecem, ó rei, enquanto penso repetidamente em tua resolução.
3.58.28
हृतराज्यं हृतद्रव्यं विवस्त्रं क्षुच्छ्रमान्वितम् ।
कथमुत्सृज्य गच्छेयमहं त्वां निर्जने वने ॥ ३.५८.२८ ॥
Com teu reino e riqueza roubados, vestido de trapos, atormentado pela fome e pelo cansaço, como poderia eu abandonar-te e partir nesta floresta deserta?
3.58.29
श्रान्तस्य ते क्षुधार्तस्य चिन्तयानस्य तत्सुखम् ।
वने घोरे महाराज नाशयिष्याम्यहं क्लमम् ॥ ३.५८.२९ ॥
Ó grande rei, exausto, atormentado pela fome e absorto em pensamentos, nesta terrível floresta te darei conforto e dissiparei tua fadiga.
3.58.30
न च भार्यासमं किंचिन्नरस्यार्तस्य भेषजम् ।
नित्यं हि सर्वदुःखेषु सत्यमेतद्व्रवीमि ते ॥ ३.५८.३० ॥
Para um homem aflito não há remédio igual a uma esposa. Em todas as dores isto é sempre verdade, e isto é o que te digo.
3.58.31
एवमेतद्यथाऽऽन्थ त्वं दमयन्ति सुमध्यमे ।
नास्ति बार्यासमं मित्रं नरस्यार्तस्य भेषजम् ॥ ३.५८.३१ ॥
É assim, Damayantī, de cintura esbelta, como dizes: para o homem aflito não há amigo nem remédio igual à esposa.
3.58.32
न चाहं त्यक्तुकामस्त्वां किमलं भीरु शङ्कसे ।
त्यजेयमहमात्मानं न चैव त्वामनिन्दिते ॥ ३.५८.३२ ॥
Não desejo abandonar-te. Por que, tímida, temes em vão? Eu poderia abandonar-me a mim mesmo, mas jamais te abandonaria, irrepreensível.
3.58.33
यदि मां त्वं महाराज न विहातुमिहच्छसि ।
तत्किमर्थं विदर्भाणां पन्थाः समुपदिश्यते ॥ ३.५८.३३ ॥
Grande rei, se não desejas abandonar-me aqui, por que se aponta o caminho para Vidarbha?
3.58.34
अवैमि चाहं नृपते न तु मां त्यक्तुमर्हसि ।
चेतसा त्वपकृष्टेन मां त्यजेथा महीपते ॥ ३.५८.३४ ॥
Sei, rei, que não mereces abandonar-me. Mas, senhor da terra, se a tua mente se corrompeu, abandonar-me-ias.
3.58.35
पन्थानं हि ममाभीक्ष्णमाख्यासि च नरोत्तम ।
अतो निमित्तं शोकं मे वर्धयस्यमरोपम ॥ ३.५८.३५ ॥
Melhor dos homens, tu apontas-me o caminho uma e outra vez, e assim, semelhante a um deus, aumentas a causa da minha dor.
3.58.36
यदि चायमभिप्रायस्तव राजन्भविष्यति ।
सहितावेव गच्छावो विदर्भान्यदि मन्यसे ॥ ३.५८.३६ ॥
Rei, se essa for realmente a tua intenção, e se a julgares conveniente, vamos os dois juntos a Vidarbha.
3.58.37
विदर्भराजस्तत्र त्वां पूजयिष्यति मानद ।
तेन त्वं पूजितो राजन्सुखं वत्स्यसि नो गृहे ॥ ३.५८.३७ ॥
O rei de Vidarbha te honrará lá, ó doador de honra. Honrado por ele, ó rei, habitarás felizmente em nossa casa.