ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 3.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.58.1
ततस्तु याते वार्ष्णेये पुण्यश्लोकस्य दीव्यतः ।
पुष्करेण हृतं राज्यं यच्चापि वसु किंचन ॥ ३.५८.१ ॥
ਫਿਰ ਵਾਰਸ਼ਣੇਯ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ, ਪੁਣਯਸ਼ਲੋਕ (ਨਲ) ਜੂਆ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸਨ ਤਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਧਨ ਸੀ, ਖੋਹ ਲਿਆ।
3.58.2
हृतराज्यं नलं राजन्प्रहसन्पुष्करोऽब्रवीत् ।
द्यूतं प्रवर्ततां भूयः प्रतिपाणोऽस्ति कस्तव ॥ ३.५८.२ ॥
ਰਾਜ ਗੁਆ ਚੁੱਕੇ ਨਲ ਨੂੰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਹੱਸਦਿਆਂ ਬੋਲਿਆ: 'ਫਿਰ ਜੂਆ ਚੱਲੇ। ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੈ?'
3.58.3
शिष्टा ते दमयन्त्येका सर्वमन्यद्धृतं मया ।
दमयन्त्याः पणः साधु वर्ततां यदि मन्यसे ॥ ३.५८.३ ॥
'ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸਿਰਫ਼ ਦਮਯੰਤੀ ਬਚੀ ਹੈ; ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਦਮਯੰਤੀ ਨੂੰ ਦਾਅ ਉੱਤੇ ਲਾ ਕੇ ਖੇਡ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੱਲੇ।'
3.58.4
पुष्रेणैवमुक्तस्य पुण्यश्लोकस्य मन्युना ।
व्यदीर्यतेव हृदयं न चैनं किंचिदब्रवीत् ॥ ३.५८.४ ॥
ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਪੁਣਯਸ਼ਲੋਕ ਨਲ ਦਾ ਦਿਲ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਪਾਟ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਕਿਹਾ।
3.58.5
ततः पुष्करमालोक्य नलः परममन्युमान् ।
उवाच विद्यतेऽन्यच्च धनं मम नराधम ॥ ३.५८.५ ॥
ਤਦ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵੱਲ ਤੱਕ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਏ ਨਲ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਨਰਾਧਮ! ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੋਰ ਧਨ ਹੈ।'
3.58.6
षणरूपेण निक्षिप्य पुण्यश्लोकः सुदुर्मनाः ।
उत्तरीयं तथा वस्त्रं तस्याश्चाभरणानि च।
उन्सृज्य सर्वगात्रभ्यो भूषणानि सहायशाः ॥ ३.५८.६ ॥
ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪੁਣਯਸ਼ਲੋਕ (ਨਲ) ਨੇ ਦਾਅ ਵਜੋਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਉੱਤਰੀਅ ਵਸਤਰ, ਉਸ ਦਾ ਵਸਤਰ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਗਹਿਣੇ ਉਤਾਰ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ; ਉਹ ਬੇਸਹਾਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
3.58.7
सुकवासा ह्यसंवीतः सुहृच्छोकविवर्धनः ।
निश्चक्राम ततोराजा त्यक्त्वा सुविपुलां श्रियम् ॥ ३.५८.७ ॥
ਚੰਗੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਜਾਪਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾਂ ਵਸਤਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਸੋਗ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਭਾ ਤਿਆਗ ਕੇ ਨਿਕਲ ਤੁਰਿਆ।
3.58.8
दमयन्त्येकवस्त्राऽथ गच्छन्तं पृष्ठतोऽन्वगात् ।
स तया नगराभ्याशे त्रिरात्रं नैपधोऽवसत् ॥ ३.५८.८ ॥
ਫਿਰ ਇੱਕੋ ਵਸਤਰ ਵਾਲੀ ਦਮਯੰਤੀ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਗਈ। ਉਹ ਨੈਸ਼ਧ ਨਗਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਿਹਾ।
3.58.9
पुष्करस्तु महाराज धोषयामास वै पुरे ।
नले यः सम्यगातिष्ठेत्स गच्छेद्वध्यतां मम ॥ ३.५८.९ ॥
ਪਰ ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੇ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਐਲਾਨ ਕਰਵਾਇਆ: ਜੋ ਕੋਈ ਨਲ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
3.58.10
पुष्करस्य तु वाक्येन तस्य विद्वेषणेन च ।
पौरा न तस्य सत्कारं कृतवन्तो युधिष्ठिर ॥ ३.५८.१० ॥
ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵੈਰ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਰ, ਨਗਰ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ-ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
3.58.11
स तथा नगराभ्याशे सत्कारार्हो न सन्कृतः ।
त्रिरत्रमुषितो राजा जलमात्रेण वर्तयन् ॥ ३.५८.११ ॥
ਨਗਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾ ਹੋਇਆ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਹ ਕੇਵਲ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
3.58.12
पीड्यमानः क्षुधा तत्र फलमृलानि कर्पयन् ।
प्रातिष्ठत ततो राजा दमयन्ती तमन्वगात् ॥ ३.५८.१२ ॥
ਉੱਥੇ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਏ, ਫਲ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਲੱਭਦਾ ਉਹ ਰਾਜਾ ਅੱਗੇ ਤੁਰ ਪਿਆ; ਦਮਯੰਤੀ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਈ।
3.58.13
क्षुधया पीड्यमानम्तु नलो बहुतिथेऽहनि ।
अपश्यच्छकुनान्कांश्चिद्धिरण्यसदृशच्छदान् ॥ ३.५८.१३ ॥
ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਨਲ ਨੇ ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਪੰਛੀ ਵੇਖੇ।
3.58.14
स चिन्तयामास तदा निषधाधिपतिर्बली ।
अस्ति भक्ष्यो ममाद्यापि वसु चेदं भविष्यति ॥ ३.५८.१४ ॥
ਤਦ ਬਲਵਾਨ ਨਿਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਲ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਅੱਜ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭੋਜਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਧਨ ਵੀ ਬਣੇਗਾ।'
3.58.15
ततस्तानन्तरीयेण वाससा स समावृणोत् ।
तस्य तद्वस्त्रमादाय सर्वे जग्मुर्विहायसा ॥ ३.५८.१५ ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰਲੇ ਵਸਤਰ ਨਾਲ ਢਕ ਲਿਆ; ਪਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਸਦਾ ਉਹ ਵਸਤਰ ਲੈ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਗਏ।
3.58.16
उत्पतन्तः खगा वाक्यमेतदाहुस्ततो नलम् ।
दृष्ट्वा दिग्वाससं भूमौ स्थितं दीनमधोमुखम् ॥ ३.५८.१६ ॥
ਉੱਡਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਨਲ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ; ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਖੜੇ, ਦੀਨ, ਸਿਰ ਝੁਕਾਏ ਹੋਏ, ਬਿਨਾਂ ਵਸਤਰ ਨਲ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ।
3.58.17
वयमक्षाः सुदुर्बुद्धे तववासो जिहीर्षवः ।
आगता न हि नः प्रीतिः सवाससि गते त्वयि ॥ ३.५८.१७ ॥
'ਹੇ ਅਤਿ ਮੂਰਖ! ਅਸੀਂ ਪਾਸੇ ਹਾਂ; ਤੇਰਾ ਵਸਤਰ ਲੈਣ ਆਏ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਵਸਤਰ ਸਹਿਤ ਸੀ, ਤਦ ਸਾਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।'
3.58.18
नान्समीक्ष्य गतानक्षानात्मानं च विवाससम् ।
पुण्यश्लोकस्तदा राजा दमयन्तीमथाब्रवीत् ॥ ३.५८.१८ ॥
ਗਏ ਪਾਸਿਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬਿਨਾਂ ਵਸਤਰ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪੁੰਨਯਸ਼ਲੋਕ ਰਾਜਾ ਨਲ ਨੇ ਤਦ ਦਮਯੰਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
3.58.19
येषां प्रकोपादैश्वर्यान्प्रच्युतोऽहमनिन्दिते ।
प्राणयात्रां न विन्देयं दुःखितः क्षुधयाऽन्वितः ॥ ३.५८.१९ ॥
ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਇਸਤਰੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਐਸ਼ਵਰਜ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਮੈਂ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹਾਂ।
3.58.20
येषां कृते न सत्कारमकुर्वन्मयि नैषधाः ।
इमे ते शकुना भूत्वा वासश्चाषहरन्ति मे ॥ ३.५८.२० ॥
ਨੈਸ਼ਧਾਂ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੇਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਇਹ ਪੰਛੀ ਬਣ ਕੇ ਮੇਰਾ ਵਸਤਰ ਖੋਹ ਰਹੇ ਹਨ।
3.58.21
वैषम्यं परमं प्राप्तो दुःखितो गतचेतनः ।
भर्ता तेऽहं निबोधेदं वचनं हितमात्मनः ॥ ३.५८.२१ ॥
ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪਿਆ, ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਹੋਸ਼ ਗਵਾਏ ਹੋਏ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਹਾਂ; ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਲਈ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ।
3.58.22
एते गच्छन्ति वहवः पन्थानो दिणापथम् ।
अवन्तीमृक्षवन्तं च समतिक्रम्य पर्वतम् ॥ ३.५८.२२ ॥
ਦੱਖਣਾਪਥ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਹਨ; ਅਵੰਤੀ ਅਤੇ ਰਿਕਸ਼ਵਾਨ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
3.58.23
एष विन्ध्यो महाशैलः पयोष्णी च समुद्रगा ।
आश्रमाश्च महर्षीणां बहुमूलफलान्विताः ॥ ३.५८.२३ ॥
ਇਹ ਵਿੰਧਿਆ ਮਹਾਪਰਬਤ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪਯੋਸ਼ਣੀ ਨਦੀ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਮੂਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ।
3.58.24
एष पन्था विदर्भाणामेष यास्यति कोसलान् ।
अतःपरं च देशोऽयं दक्षिणो दक्षिणापथः ॥ ३.५८.२४ ॥
ਇਹ ਰਸਤਾ ਵਿਦਰਭਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕੋਸਲਾਂ ਵੱਲ ਜਾਵੇਗਾ; ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਇਹ ਦੇਸ਼ ਦੱਖਣ ਦਾ ਦੱਖਣਾਪਥ ਹੈ।
3.58.25
एतद्वाक्यं नलो राजा दमयन्तीं समाहितः ।
उवाचासकृदार्तो हि भैमीमुद्दिश्य भारत ॥ ३.५८.२५ ॥
ਦੁਖੀ ਰਾਜਾ ਨਲ ਨੇ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ ਭੈਮੀ ਦਮਯੰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
3.58.26
ततः सा वाष्पकलया वाचा दुःखेन कर्शिता ।
उवाच दमयन्ती तं नैषधं करुणं वचः ॥ ३.५८.२६ ॥
ਤਦ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਈ ਉਹ ਹੰਝੂਆਂ ਭਰੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨਿਸ਼ਧ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤਰਸ ਭਰੇ ਬਚਨ ਬੋਲੀ।
3.58.27
उद्वेषते मे हृदयं सीदन्त्यङ्गानि सर्वशः ।
तव पार्थिव संकल्पं चिन्तयन्त्याः पुनः पुनः ॥ ३.५८.२७ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇਰੇ ਸੰਕਲਪ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੋਚਦਿਆਂ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਢਿੱਲੇ ਪੈ ਰਹੇ ਹਨ।
3.58.28
हृतराज्यं हृतद्रव्यं विवस्त्रं क्षुच्छ्रमान्वितम् ।
कथमुत्सृज्य गच्छेयमहं त्वां निर्जने वने ॥ ३.५८.२८ ॥
ਰਾਜ ਅਤੇ ਧਨ ਖੁੱਸ ਗਏ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਸੁੰਨਸਾਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਕੇ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਵਾਂ?
3.58.29
श्रान्तस्य ते क्षुधार्तस्य चिन्तयानस्य तत्सुखम् ।
वने घोरे महाराज नाशयिष्याम्यहं क्लमम् ॥ ३.५८.२९ ॥
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਦੇ ਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਾਂਗੀ।
3.58.30
न च भार्यासमं किंचिन्नरस्यार्तस्य भेषजम् ।
नित्यं हि सर्वदुःखेषु सत्यमेतद्व्रवीमि ते ॥ ३.५८.३० ॥
ਦੁੱਖੀ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਪਤਨੀ ਵਰਗੀ ਕੋਈ ਦਵਾਈ ਨਹੀਂ। ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਇਹੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹਾਂ।
3.58.31
एवमेतद्यथाऽऽन्थ त्वं दमयन्ति सुमध्यमे ।
नास्ति बार्यासमं मित्रं नरस्यार्तस्य भेषजम् ॥ ३.५८.३१ ॥
ਹੇ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ ਦਮਯੰਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਇਹ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ। ਦੁਖੀ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਪਤਨੀ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਮਿੱਤਰ ਜਾਂ ਦਵਾਈ ਨਹੀਂ ਹੈ।
3.58.32
न चाहं त्यक्तुकामस्त्वां किमलं भीरु शङ्कसे ।
त्यजेयमहमात्मानं न चैव त्वामनिन्दिते ॥ ३.५८.३२ ॥
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤਿਆਗਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਹੇ ਭੀਰੂ, ਤੂੰ ਵਿਅਰਥ ਕਿਉਂ ਡਰਦੀ ਹੈਂ? ਮੈਂ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਹੇ ਅਨਿੰਦਿਤਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤਿਆਗਾਂਗਾ।
3.58.33
यदि मां त्वं महाराज न विहातुमिहच्छसि ।
तत्किमर्थं विदर्भाणां पन्थाः समुपदिश्यते ॥ ३.५८.३३ ॥
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਤਿਆਗਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਵਿਦਰਭ ਦਾ ਰਾਹ ਕਿਉਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ?
3.58.34
अवैमि चाहं नृपते न तु मां त्यक्तुमर्हसि ।
चेतसा त्वपकृष्टेन मां त्यजेथा महीपते ॥ ३.५८.३४ ॥
ਹੇ ਨ੍ਰਿਪਤੀ, ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਤਿਆਗਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈਂ। ਪਰ ਹੇ ਮਹੀਪਤੀ, ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇਂਗਾ।
3.58.35
पन्थानं हि ममाभीक्ष्णमाख्यासि च नरोत्तम ।
अतो निमित्तं शोकं मे वर्धयस्यमरोपम ॥ ३.५८.३५ ॥
ਹੇ ਨਰੋਤਮ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰਾਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਅਮਰੋਪਮ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸ਼ੋਕ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵਧਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।
3.58.36
यदि चायमभिप्रायस्तव राजन्भविष्यति ।
सहितावेव गच्छावो विदर्भान्यदि मन्यसे ॥ ३.५८.३६ ॥
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਇਰਾਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਠੀਕ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਆਓ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਵਿਦਰਭ ਚੱਲੀਏ।
3.58.37
विदर्भराजस्तत्र त्वां पूजयिष्यति मानद ।
तेन त्वं पूजितो राजन्सुखं वत्स्यसि नो गृहे ॥ ३.५८.३७ ॥
ਵਿਦਰਭ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਆਦਰ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਮਾਨਦ। ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰੇ ਜਾ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਘਰ ਸੁਖ ਨਾਲ ਰਹੋਗੇ।