ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.58.1
ततस्तु याते वार्ष्णेये पुण्यश्लोकस्य दीव्यतः ।
पुष्करेण हृतं राज्यं यच्चापि वसु किंचन ॥ ३.५८.१ ॥
ಆಗ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನು ಹೊರಟುಹೋದ ಮೇಲೆ, ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕ (ನಳ) ಜೂಜಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪುಷ್ಕರನು ಅವನ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಇದ್ದ ಧನವನ್ನೂ ಅಪಹರಿಸಿದನು.
3.58.2
हृतराज्यं नलं राजन्प्रहसन्पुष्करोऽब्रवीत् ।
द्यूतं प्रवर्ततां भूयः प्रतिपाणोऽस्ति कस्तव ॥ ३.५८.२ ॥
ರಾಜ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನಳನಿಗೆ, ಓ ರಾಜನೇ, ಪುಷ್ಕರನು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು: 'ಮತ್ತೆ ಜೂಜು ನಡೆಯಲಿ. ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಪ್ರತಿಪಣವಾಗಿ ಏನಿದೆ?'
3.58.3
शिष्टा ते दमयन्त्येका सर्वमन्यद्धृतं मया ।
दमयन्त्याः पणः साधु वर्ततां यदि मन्यसे ॥ ३.५८.३ ॥
'ನಿನ್ನ ಬಳಿ ದಮಯಂತಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಉಳಿದಿದ್ದಾಳೆ; ಉಳಿದೆಲ್ಲವನ್ನು ನಾನು ಗೆದ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಸರಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ದಮಯಂತಿಯನ್ನೇ ಪಣವಾಗಿಟ್ಟು ಆಟ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ನಡೆಯಲಿ.'
3.58.4
पुष्रेणैवमुक्तस्य पुण्यश्लोकस्य मन्युना ।
व्यदीर्यतेव हृदयं न चैनं किंचिदब्रवीत् ॥ ३.५८.४ ॥
ಪುಷ್ಕರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕ ನಳನ ಹೃದಯವು ದುಃಖದಿಂದ ಒಡೆದುಹೋದಂತಾಯಿತು; ಅವನು ಅವನಿಗೆ ಏನೂ ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ.
3.58.5
ततः पुष्करमालोक्य नलः परममन्युमान् ।
उवाच विद्यतेऽन्यच्च धनं मम नराधम ॥ ३.५८.५ ॥
ಆಗ ಪುಷ್ಕರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡ ನಳನು ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ನರಾಧಮನೇ! ನನ್ನ ಬಳಿ ಇನ್ನೂ ಧನವಿದೆ.'
3.58.6
षणरूपेण निक्षिप्य पुण्यश्लोकः सुदुर्मनाः ।
उत्तरीयं तथा वस्त्रं तस्याश्चाभरणानि च।
उन्सृज्य सर्वगात्रभ्यो भूषणानि सहायशाः ॥ ३.५८.६ ॥
ಅತಿ ದುಃಖಿತನಾದ ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕ (ನಳ) ಪಣವಾಗಿ ಇಟ್ಟು, ತನ್ನ ಉತ್ತರೀಯವನ್ನು, ಅವಳ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು, ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಭೂಷಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಇಟ್ಟನು; ಅವನು ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದವನಾದನು.
3.58.7
सुकवासा ह्यसंवीतः सुहृच्छोकविवर्धनः ।
निश्चक्राम ततोराजा त्यक्त्वा सुविपुलां श्रियम् ॥ ३.५८.७ ॥
ಉಡುಪು ಧರಿಸಿದಂತಿದ್ದರೂ ನಿಜವಾಗಿ ಬಟ್ಟೆಯಿಲ್ಲದವನಾಗಿ, ಸ್ನೇಹಿತರ ದುಃಖವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ ರಾಜನು ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಹೊರಟನು.
3.58.8
दमयन्त्येकवस्त्राऽथ गच्छन्तं पृष्ठतोऽन्वगात् ।
स तया नगराभ्याशे त्रिरात्रं नैपधोऽवसत् ॥ ३.५८.८ ॥
ಆಗ ಒಂದೇ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ದಮಯಂತಿ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವನ ಹಿಂದೆಯೇ ಅನುಸರಿಸಿದಳು. ಆ ನೈಷಧನು ನಗರದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ತಂಗಿದ್ದನು.
3.58.9
पुष्करस्तु महाराज धोषयामास वै पुरे ।
नले यः सम्यगातिष्ठेत्स गच्छेद्वध्यतां मम ॥ ३.५८.९ ॥
ಆದರೆ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಪುಷ್ಕರನು ನಗರದಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಿದನು: ನಳನಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಸೇವೆ ಮಾಡುವವನು ನನ್ನಿಂದ ವಧಿಸಲ್ಪಡುವನು.
3.58.10
पुष्करस्य तु वाक्येन तस्य विद्वेषणेन च ।
पौरा न तस्य सत्कारं कृतवन्तो युधिष्ठिर ॥ ३.५८.१० ॥
ಪುಷ್ಕರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದಲೂ ಅವನ ದ್ವೇಷದಿಂದಲೂ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಪೌರರು ಅವನಿಗೆ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
3.58.11
स तथा नगराभ्याशे सत्कारार्हो न सन्कृतः ।
त्रिरत्रमुषितो राजा जलमात्रेण वर्तयन् ॥ ३.५८.११ ॥
ನಗರದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಸತ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗಿದ್ದರೂ ಆ ರಾಜನು ಸತ್ಕರಿಸಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ. ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಅವನು ಕೇವಲ ನೀರಿನಿಂದ ಜೀವಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದನು.
3.58.12
पीड्यमानः क्षुधा तत्र फलमृलानि कर्पयन् ।
प्रातिष्ठत ततो राजा दमयन्ती तमन्वगात् ॥ ३.५८.१२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಗೆಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ರಾಜನು ಆಗ ಹೊರಟನು; ದಮಯಂತಿ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದಳು.
3.58.13
क्षुधया पीड्यमानम्तु नलो बहुतिथेऽहनि ।
अपश्यच्छकुनान्कांश्चिद्धिरण्यसदृशच्छदान् ॥ ३.५८.१३ ॥
ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ನಳನು ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಚಿನ್ನದಂತಹ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿದ್ದ ಕೆಲವು ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಕಂಡನು.
3.58.14
स चिन्तयामास तदा निषधाधिपतिर्बली ।
अस्ति भक्ष्यो ममाद्यापि वसु चेदं भविष्यति ॥ ३.५८.१४ ॥
ಆಗ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ನಿಷಧರಾಜ ನಳನು ಯೋಚಿಸಿದನು, 'ಇಂದೂ ನನಗೆ ಆಹಾರವಿದೆ; ಇದೇ ಸಂಪತ್ತೂ ಆಗುವುದು.'
3.58.15
ततस्तानन्तरीयेण वाससा स समावृणोत् ।
तस्य तद्वस्त्रमादाय सर्वे जग्मुर्विहायसा ॥ ३.५८.१५ ॥
ಆಗ ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮೇಲುಹೊದಿಕೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದನು; ಆದರೆ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಅವನ ಆ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರಿಹೋದವು.
3.58.16
उत्पतन्तः खगा वाक्यमेतदाहुस्ततो नलम् ।
दृष्ट्वा दिग्वाससं भूमौ स्थितं दीनमधोमुखम् ॥ ३.५८.१६ ॥
ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ ಪಕ್ಷಿಗಳು ನಳನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದವು; ನೆಲದ ಮೇಲೆ ದೀನನಾಗಿ, ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ, ವಸ್ತ್ರರಹಿತನಾಗಿ ನಿಂತ ನಳನನ್ನು ನೋಡಿ.
3.58.17
वयमक्षाः सुदुर्बुद्धे तववासो जिहीर्षवः ।
आगता न हि नः प्रीतिः सवाससि गते त्वयि ॥ ३.५८.१७ ॥
'ಓ ಅತ್ಯಂತ ಮೂಢನೇ! ನಾವು ದಾಳಗಳು; ನಿನ್ನ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕದಿಯಲು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ನೀನು ವಸ್ತ್ರಸಹಿತನಾಗಿದ್ದಾಗ ನಮಗೆ ಸಂತೋಷವಿರಲಿಲ್ಲ.'
3.58.18
नान्समीक्ष्य गतानक्षानात्मानं च विवाससम् ।
पुण्यश्लोकस्तदा राजा दमयन्तीमथाब्रवीत् ॥ ३.५८.१८ ॥
ಹೋದ ದಾಳಗಳನ್ನೂ, ವಸ್ತ್ರರಹಿತನಾದ ತನ್ನನ್ನೂ ನೋಡಿ, ಪುಣ್ಯಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳ ರಾಜ ನಳನು ಆಗ ದಮಯಂತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.58.19
येषां प्रकोपादैश्वर्यान्प्रच्युतोऽहमनिन्दिते ।
प्राणयात्रां न विन्देयं दुःखितः क्षुधयाऽन्वितः ॥ ३.५८.१९ ॥
ಎಲೈ ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ, ಯಾರ ಕೋಪದಿಂದ ನಾನು ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಭ್ರಷ್ಟನಾದೆನೋ, ಈಗ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ಸಾಧನವೂ ದೊರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ; ಹಸಿವಿನಿಂದ ನೊಂದಿದ್ದೇನೆ.
3.58.20
येषां कृते न सत्कारमकुर्वन्मयि नैषधाः ।
इमे ते शकुना भूत्वा वासश्चाषहरन्ति मे ॥ ३.५८.२० ॥
ನೈಷಧರು ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸದೆ ಯಾರಿಗಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡರೋ, ಅವರೇ ಈಗ ಪಕ್ಷಿಗಳಾಗಿ ನನ್ನ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕದಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
3.58.21
वैषम्यं परमं प्राप्तो दुःखितो गतचेतनः ।
भर्ता तेऽहं निबोधेदं वचनं हितमात्मनः ॥ ३.५८.२१ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು, ದುಃಖಿತನಾಗಿ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವ ನಾನು ನಿನ್ನ ಪತಿ; ನಿನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು.
3.58.22
एते गच्छन्ति वहवः पन्थानो दिणापथम् ।
अवन्तीमृक्षवन्तं च समतिक्रम्य पर्वतम् ॥ ३.५८.२२ ॥
ದಕ್ಷಿಣಾಪಥಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಈ ಅನೇಕ ದಾರಿಗಳಿವೆ; ಅವಂತಿ ಮತ್ತು ಋಕ್ಷವಂತ ಪರ್ವತವನ್ನು ದಾಟಿ ಅವು ಸಾಗುತ್ತವೆ.
3.58.23
एष विन्ध्यो महाशैलः पयोष्णी च समुद्रगा ।
आश्रमाश्च महर्षीणां बहुमूलफलान्विताः ॥ ३.५८.२३ ॥
ಇಗೋ ವಿಂಧ್ಯ ಮಹಾಪರ್ವತ; ಸಮುದ್ರದತ್ತ ಹರಿಯುವ ಪಯೋಷ್ಣೀ ನದಿ; ಬಹಳ ಗೆಡ್ಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಆಶ್ರಮಗಳು.
3.58.24
एष पन्था विदर्भाणामेष यास्यति कोसलान् ।
अतःपरं च देशोऽयं दक्षिणो दक्षिणापथः ॥ ३.५८.२४ ॥
ಇದು ವಿದರ್ಭರ ದಾರಿ; ಇದು ಕೋಸಲರ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಇದರಾಚೆ ಈ ದೇಶವು ದಕ್ಷಿಣದ ದಕ್ಷಿಣಾಪಥ.
3.58.25
एतद्वाक्यं नलो राजा दमयन्तीं समाहितः ।
उवाचासकृदार्तो हि भैमीमुद्दिश्य भारत ॥ ३.५८.२५ ॥
ದುಃಖಿತನಾದ ರಾಜ ನಳನು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಭೈಮಿ ದಮಯಂತಿಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳಿದನು, ಓ ಭಾರತ.
3.58.26
ततः सा वाष्पकलया वाचा दुःखेन कर्शिता ।
उवाच दमयन्ती तं नैषधं करुणं वचः ॥ ३.५८.२६ ॥
ಆಗ ದುಃಖದಿಂದ ಕೃಶಳಾದ ಆಕೆ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಗದ್ಗದಿತ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಆ ನೈಷಧ ರಾಜನಿಗೆ ಕರುಣಾಜನಕ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದಳು.
3.58.27
उद्वेषते मे हृदयं सीदन्त्यङ्गानि सर्वशः ।
तव पार्थिव संकल्पं चिन्तयन्त्याः पुनः पुनः ॥ ३.५८.२७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಚಿಂತಿಸುವುದರಿಂದ ನನ್ನ ಹೃದಯ ನಡುಗುತ್ತಿದೆ, ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳೂ ಕುಸಿಯುತ್ತಿವೆ.
3.58.28
हृतराज्यं हृतद्रव्यं विवस्त्रं क्षुच्छ्रमान्वितम् ।
कथमुत्सृज्य गच्छेयमहं त्वां निर्जने वने ॥ ३.५८.२८ ॥
ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಬಟ್ಟೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಆಯಾಸದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ನಿನ್ನನ್ನು ಈ ನಿರ್ಜನ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ನಾನು ಹೇಗೆ ಹೋಗಲಿ?
3.58.29
श्रान्तस्य ते क्षुधार्तस्य चिन्तयानस्य तत्सुखम् ।
वने घोरे महाराज नाशयिष्याम्यहं क्लमम् ॥ ३.५८.२९ ॥
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಬಳಲಿ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ನರಳಿ, ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ನಿನಗೆ ಈ ಭಯಂಕರ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುಖ ನೀಡಿ ನಿನ್ನ ಆಯಾಸವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.58.30
न च भार्यासमं किंचिन्नरस्यार्तस्य भेषजम् ।
नित्यं हि सर्वदुःखेषु सत्यमेतद्व्रवीमि ते ॥ ३.५८.३० ॥
ದುಃಖಿತ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಪತ್ನಿಗೆ ಸಮನಾದ ಔಷಧಿ ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳಲ್ಲೂ ಇದೇ ಸತ್ಯ, ಇದನ್ನೇ ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
3.58.31
एवमेतद्यथाऽऽन्थ त्वं दमयन्ति सुमध्यमे ।
नास्ति बार्यासमं मित्रं नरस्यार्तस्य भेषजम् ॥ ३.५८.३१ ॥
ಸುಮಧ್ಯಮೆ ದಮಯಂತಿ, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಇದೆ. ದುಃಖಿತ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಸಮಾನ ಮಿತ್ರನೂ ಔಷಧವೂ ಇಲ್ಲ.
3.58.32
न चाहं त्यक्तुकामस्त्वां किमलं भीरु शङ्कसे ।
त्यजेयमहमात्मानं न चैव त्वामनिन्दिते ॥ ३.५८.३२ ॥
ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಭೀರು, ಏಕೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಭಯಪಡುತ್ತೀಯೆ? ನಾನು ನನ್ನನ್ನೇ ತ್ಯಜಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಅನಿಂದಿತೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸೆನು.
3.58.33
यदि मां त्वं महाराज न विहातुमिहच्छसि ।
तत्किमर्थं विदर्भाणां पन्थाः समुपदिश्यते ॥ ३.५८.३३ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತ್ಯಜಿಸಲು ಬಯಸದಿದ್ದರೆ, ವಿದರ್ಭರ ದಾರಿಯನ್ನು ಏಕೆ ತೋರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ?
3.58.34
अवैमि चाहं नृपते न तु मां त्यक्तुमर्हसि ।
चेतसा त्वपकृष्टेन मां त्यजेथा महीपते ॥ ३.५८.३४ ॥
ನೃಪತಿ, ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಅರ್ಹನಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮಹೀಪತಿ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೆಟ್ಟಿದ್ದರೆ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವೆ.
3.58.35
पन्थानं हि ममाभीक्ष्णमाख्यासि च नरोत्तम ।
अतो निमित्तं शोकं मे वर्धयस्यमरोपम ॥ ३.५८.३५ ॥
ನರೋತ್ತಮ, ನೀನು ನನಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತೀಯೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಮರೋಪಮ, ನೀನು ನನ್ನ ದುಃಖದ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
3.58.36
यदि चायमभिप्रायस्तव राजन्भविष्यति ।
सहितावेव गच्छावो विदर्भान्यदि मन्यसे ॥ ३.५८.३६ ॥
ರಾಜನೇ, ಇದೇ ನಿನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿದ್ದರೆ, ನೀನು ಸರಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ವಿದರ್ಭಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ.
3.58.37
विदर्भराजस्तत्र त्वां पूजयिष्यति मानद ।
तेन त्वं पूजितो राजन्सुखं वत्स्यसि नो गृहे ॥ ३.५८.३७ ॥
ವಿದರ್ಭ ರಾಜನು ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸುವನು, ಮಾನದಾ. ಅವನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ರಾಜನೇ, ನೀನು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸುವೆ.