مهابهاراتا · أدهيايا 3.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.59.1
इत्युक्तः स तदा देव्या नलो वचनमब्रवीत् ।
यथा राज्यंतव पितुस्तथा मम नसंशयः।
न तु तत्र गमिष्यामि विषमस्थः कथंचन ॥ ३.५९.१ ॥
فلما خاطبته الملكة بذلك، قال نالا حينئذ هذه الكلمات: «كما أن مملكة أبيك لك، فكذلك مملكتي لي، لا شك في ذلك. لكنني لن أذهب إلى هناك بأي حال، وأنا في البلاء».
3.59.2
कथं समृद्धो गत्वाऽहं तव हर्षविवर्धनः ।
परिद्यूनो गमिष्यामि तव शोकविवर्धनः ॥ ३.५९.२ ॥
«كيف أذهب مزدهرًا فأزيد فرحك؟ وإن ذهبتُ محطَّمًا فإنني أزيد حزنك».
3.59.3
इति ब्रुवन्नलो राजा दमयन्तीं पुनः पुनः ।
सान्खयामास कल्याणीं वाससोर्धेन संवृताम् ॥ ३.५९.३ ॥
قال الملك نالا ذلك وهو يواسي دَمَيَنْتي مرارًا، تلك المباركة التي كانت مغطاة بنصف ثوبه.
3.59.4
तावेकवस्त्रसंवीतावटमानावितस्ततः ।
क्षुत्पिपासापरिश्रान्तौ सभां कांचिदुपेयतुः ॥ ३.५९.४ ॥
كانا يرتديان ثوبًا واحدًا، يتجولان هنا وهناك، منهكين من الجوع والعطش، فوصلا إلى قاعة اجتماع.
3.59.5
तां सभामुपसंप्राप्य तदा स निषधाधिपः ।
वैदर्भ्या सहितो राजा निषसाद महीतले ॥ ३.५९.५ ॥
ولما وصل إلى تلك القاعة، جلس الملك نالا، سيد النيشادا، مع أميرة فيدربا على الأرض.
3.59.6
स वै विवस्त्रो मलिनो विवर्णः पांसुगुण्ठितः ।
दमयन्त्या सह श्रान्तः सुष्वाप धरणीतले ॥ ३.५९.६ ॥
فنام على الأرض، عاريًا، متسخًا، شاحب اللون، مغطى بالغبار، منهكًا مع دَمَيَنْتي.
3.59.7
ततः स्ववसनस्यान्तं दमयन्ती विशांपते ।
भूमावास्तीर्य सुष्वाप पतिमालिङ्ग्य शोभना ॥ ३.५९.७ ॥
فعند ذلك، يا سيد الشعوب، بسطت دمياندي طرف ثوبها على الأرض، وضمّت زوجها ونامت، وهي مشرقة.
3.59.8
दमयनत्यपि कल्याणी निद्रयाऽपहृता ततः ।
सहसा दुःखमासाद्य सुकुमारी तपस्विनी ॥ ३.५९.८ ॥
وغلبت النوم أيضاً دمياندي المباركة؛ فجأة أصابها الحزن، فنامت تلك الرقيقة الزاهدة.
3.59.9
सुप्तायां दमयन्त्यां तु नलो राजा विशांपते ।
शोकोन्मथितचित्तः सन्न स्म शेते यथा पुरा ॥ ३.५९.९ ॥
وحين نامت دمياندي، يا سيد الشعوب، لم يضطجع الملك نالا، والحزن يعصف بقلبه، للنوم كما كان من قبل.
3.59.10
स तद्राज्यापहरणं सुहृत्त्यागं च सर्वशः ।
वने च तं परिध्वंसं प्रेक्ष्य चिन्तामुपेयिवान् ॥ ३.५९.१० ॥
ولما رأى ضياع مملكته، وتخلي أصدقائه عنه تماماً، وهلاكه في الغابة، غرق في تفكير قلق.
3.59.11
किं नु मे स्यादिदं कृत्वा किंनु मे स्यादकुर्वतः ।
किंनु मे मरणं श्रेयः परित्यागो जनस्य वा ॥ ३.५९.११ ॥
ماذا يصيبني إن فعلت هذا، وماذا يصيبني إن لم أفعل؟ أهو الموت خير لي، أم ترك أحد؟
3.59.12
मामियं ह्यनुरक्तैवं दुःखमाप्नोति मत्कृते ।
मद्विहीना त्वियं गच्छेत्कदाचित्स्वजनं प्रति ॥ ३.५९.१२ ॥
إنها، وهي متعلقة بي هكذا، تعاني الحزن بسببي؛ ولكن إن فارقتني يوماً ما قد تعود إلى أهلها.
3.59.13
मया निःसंशयं दुखमियं प्राप्स्यत्यनुव्रता ।
उत्सर्गेसंशयः स्यात्तु विन्देतापि सुखं क्वचित् ॥ ३.५९.१३ ॥
بسببي، سوف تعاني هذه المخلصة الحزن بلا شك. وإن تخلّيت عنها فثمة شك، لكنها قد تجد السعادة في مكان ما يوماً ما.
3.59.14
स विनिश्चित्य बहुधा विचार्य च पुनःपुनः ।
उत्सर्गेऽमन्यत श्रेयो दमयन्त्या नराधिप ॥ ३.५९.१४ ॥
بعد أن قرّر بعد تأمل كثير بطرق شتى مرة بعد أخرى، رأى نالا، يا سيد الناس، أن التخلي عن دَمَيانتي هو الأفضل.
3.59.15
न चैषा तेजसा शक्या कैश्चिद्धर्षयितुं पथि ।
यशस्विनी महाभागा मद्भक्तेयं पतिव्रता ॥ ३.५९.१५ ॥
ولا يستطيع أحد على الطريق أن يهينها بقوته. إنها مجيدة، عظيمة الحظ، متعبدة لي، زوجة وفيّة.
3.59.16
एवं तस् तदा बुद्धिर्दमयन्त्यां न्यवर्तत ।
कलिना दुष्टभावेन दमयन्त्या विसर्जने ॥ ३.५९.१६ ॥
فانصرفت حينئذٍ عزيمته عن ترك دَمَيانتي، تحت تأثير كَلي ذي النية الخبيثة، في أمر تخليها.
3.59.17
सोऽवस्त्रतामात्मनश्च तस्याश्चाप्येकवस्त्रताम् ।
चिन्तयित्वाऽध्यगाद्राजा वस्त्रार्धस्यावकर्तनम् ॥ ३.५९.१७ ॥
فكّر الملك في أنه وهي لا يملكان إلا ثوبًا واحدًا، فاهتدى إلى قطع نصف الثوب.
3.59.18
कथं वासो विकर्तेयं न च बुद्ध्येत मे प्रिया ।
विचिन्त्यैवं नलो राजा सभां पर्यचरत्तदा ॥ ३.५९.१८ ॥
"كيف أقطع هذا الثوب دون أن تستيقظ حبيبتي؟" وإذ فكّر هكذا، راح الملك نالا يتجول في القاعة.
3.59.19
परिधावन्नथ नल इतश्चेतश्च भारत ।
आससाद सभोद्देशे विकोशं स्वङ्गमुत्तमम् ॥ ३.५९.१९ ॥
يا بهارata، فجعل نالا يركض هنا وهناك، فوصل إلى ناحية من قاعة المجلس، فوجد سيفًا رائعًا مسلولًا من غمده.
3.59.20
तेनार्धं वाससश्छित्त्वा निवस् च परंतपः ।
सुप्तामुत्सृज्य वैदर्भीं प्राद्रवद्गतचेतनाम् ॥ ३.५९.२० ॥
فقطع بها نصف الثوب ولفّ نفسه به، وترك ذلك المُحرِق للأعداء الفيدربهية النائمة الفاقدة للوعي وفرّ هاربًا.
3.59.21
ततो निबद्धहृदयः पुनरागम् तां सभाम् ।
दमयन्तीं तदा दृष्ट्वा रुरोद निषधाधिपः ॥ ३.५९.२१ ॥
ثم عاد ملك النيشادا، وقد تقيّد قلبه، إلى تلك القاعة من جديد، فلما رأى دمياننتي بكى.
3.59.22
यां न वायुर्न चादित्यः पुरा पश्यति मे प्रियाम् ।
सेयमद्य सभामध्ये शेते भूमावनाथवत् ॥ ३.५९.२२ ॥
التي لم يكن الريح ولا الشمس يرياها من قبل، حبيبتي، ترقد اليوم على الأرض في وسط القاعة كمن لا وليّ لها.
3.59.23
इयं वस्त्रावकर्तेन संवीता चारुहासिनी ।
उन्मत्तेव मया हीना कथं बुद्ध्वा भविष्यति ॥ ३.५९.२३ ॥
هذه ذات الابتسامة الحلوة، المغطاة بثوب مقطوع، المحرومة مني، كأنها مجنونة؛ كيف ستكون حين تستيقظ؟
3.59.24
कथमेका सती भमी मया विरहिता शुभा ।
चरिष्यति वने घोरे मृगव्यालनिषेविते ॥ ३.५९.२४ ॥
كيف ستجوب دمياننتي، المباركة الوفية، المفارقة لي والوحيدة، الغابة المرعبة التي تكثر فيها الغزلان والوحوش الضارية؟
3.59.25
आदित्या वसवो रुद्रा अश्विनौ समरुद्गणौ ।
रक्षन्तु त्वां महाभागे धर्मेणासि समावृता ॥ ३.५९.२५ ॥
لتحفظك الآديتيات والفاسو والرودرا والأشوينان مع جماعة المارُت، أيتها العظيمة الحظ، فأنت محاطة بالدَّرما.
3.59.26
एवमुक्त्वा प्रियां भार्यां रूपेणाप्रतिमां भुषि ।
कलिनाऽपहृतज्ञानो नलः प्रातिपष्ठदुद्यतः ॥ ३.५९.२६ ॥
وبعدما قال هذا لزوجته الحبيبة التي لا مثيل لجمالها على الأرض، عزم نالا، الذي سلبت كالي عقله، على الرحيل.
3.59.27
गत्वागत्वा नलो राजा पुनरेति सभां मुहुः ।
आकृष्यमाणः कलिना सौहृदेनावकृष्यते ॥ ३.५९.२७ ॥
يمضي الملك نالا مرارًا ثم يعود إلى قاعة المجلس؛ يجذبه كالي، ويُسحب ثانيةً بتظاهر الصداقة.
3.59.28
द्विधेव हृदयं तस्य दुःखितस्याभवत्तदा ।
दोलेव मुहुरायाति याति चैव मुहुर्मुहुः ॥ ३.५९.२८ ॥
عندئذٍ انشطر قلب ذلك الحزين كأنه صار اثنين؛ كالأرجوحة يأتي مرة بعد أخرى ويذهب مرة بعد أخرى.
3.59.29
अवकृष्टस्तु कलिना मोहितः प्राद्रवन्नलः ।
सुप्तामुत्सृज्य तां भार्यां विलप्य करुणं बहु ॥ ३.५९.२९ ॥
جذبه كالي وأضلّه، فهرب نالا تاركًا زوجته النائمة، وراح ينوح بأسى طويل.
3.59.30
नष्टात्मा कलिनाऽऽविष्टस्तत्तद्विगणयन्मुहुः ।
जगामैकां वने शून्ये भार्यामुत्सृज्य मोहितः ॥ ३.५९.३० ॥
فقد نالا نفسه وسكنه كالي، فراح يفكر مرارًا في هذا وذاك، ومسحورًا تخلّى عن زوجته ومضى وحده إلى الغابة المقفرة.