ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.62.1
सा तच्छ्रुत्वाऽनवद्याङ्गी सार्थवाहवचस्तदा ।
जगाम सह तेनैव सार्थेन पतिलालसा ॥ ३.६२.१ ॥
ಆ ಅನವದ್ಯಾಂಗಿ ಆಗ ಸಾರ್ಥವಾಹನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿ ಅವನೊಂದಿಗೇ ಆ ಸಾರ್ಥದೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟಳು.
3.62.2
अथ काले बहुतिथे वने महति दारुणे ।
तटाकं सर्वतोभद्रं पद्मसौगन्धिकायुतम् ॥ ३.६२.२ ॥
ಆಗ ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಆ ಭಯಂಕರ ಮಹಾ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗೂ ಮಂಗಳಕರವಾದ, ಕಮಲ ಮತ್ತು ಸೌಗಂಧಿಕ ಹೂವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಕೊಳ ಕಂಡಿತು.
3.62.3
ददृशुर्वणिजो रम्यं प्रभूतयवसेन्धनम् ।
बहुमूलफलोपेतं नानापक्षिनिषेवितम् ॥ ३.६२.३ ॥
ವರ್ತಕರು ಆ ರಮ್ಯ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಂಡರು; ಅದು ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಉರುವಲಿನಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಬಹು ಬೇರು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿತ್ತು.
3.62.4
तं दृष्ट्वा मृष्टसलिलं मनोहारि सुशीतलम् ।
सुपरिश्रान्तवाहास्ते निवेशाय मनो दधुः ॥ ३.६२.४ ॥
ತಿಳಿ ನೀರಿನ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ, ಅತಿ ತಂಪಾದ ಆ ಕೊಳವನ್ನು ಕಂಡು, ಬಹಳ ದಣಿದ ವಾಹನಗಳಿದ್ದವರು ಅಲ್ಲಿ ಬಿಡಾರ ಹೂಡಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು.
3.62.5
संमते सार्थवाहस्य विविशुर्वनमुत्तमम् ।
उवास सार्थः सुमहान्निशामासाद्य पद्मिनीम् ॥ ३.६२.५ ॥
ಸಾರ್ಥವಾಹನ ಸಮ್ಮತಿಯಿಂದ ಅವರು ಆ ಉತ್ತಮ ವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಆ ಮಹಾ ಸಾರ್ಥವು ಕಮಲದ ಕೊಳವನ್ನು ತಲುಪಿ ರಾತ್ರಿ ಅಲ್ಲಿ ತಂಗಿತು.
3.62.6
अथार्धरात्रसमये निःशब्दे तिमिरे तदा ।
सुप्ते सार्थे परिश्रान्ते हस्तियूथमुपागमत्।
पानीयार्थं गिरितटान्मदप्रस्रवणाविलम् ॥ ३.६२.६ ॥
ಆಗ ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯ ವೇಳೆ, ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಕತ್ತಲು ಆವರಿಸಿದಾಗ, ದಣಿದ ಸಾರ್ಥ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಪರ್ವತತಟದಿಂದ ಮದಧಾರೆಯಿಂದ ಕಲುಷಿತವಾದ ನೀರಿಗಾಗಿ ಆನೆಗಳ ಹಿಂಡು ಬಂದಿತು.
3.62.7
अथापश्यत सार्थं तं सार्थजान्सुबहून्गजान् ॥ ३.६२.७ ॥
ಆಗ ಅವನು ಆ ವ್ಯಾಪಾರಿ ತಂಡವನ್ನು ಮತ್ತು ಆ ತಂಡದ ಬಹಳ ಆನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು.
3.62.8
ते तान्ग्राम्यगजान्दृष्ट्वा सर्वे वनगजास्तदा ।
समाद्रवन्त वेगेन जिघांसन्तो मदोत्कटाः ॥ ३.६२.८ ॥
ಆ ಪಳಗಿದ ಆನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಮದೋನ್ಮತ್ತವಾದ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಡಾನೆಗಳು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದವು.
3.62.9
तेषामापततां वेगः करिणां दुःसहोऽभवत् ।
नगाग्रादिव शीर्णानां शृङ्गाणां पततां क्षितौ।
स्पन्दतामपि नागानां मार्गा नष्टा वनोद्भवाः ॥ ३.६२.९ ॥
ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಆನೆಗಳ ವೇಗ ಸಹಿಸಲಾಗದಂತಿತ್ತು; ಪರ್ವತ ಶಿಖರದಿಂದ ಮುರಿದ ಬಂಡೆಗಳು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳುವಂತಿತ್ತು; ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ಆನೆಗಳಿಂದ ಕಾಡಿನ ದಾರಿಗಳೂ ನಾಶವಾದವು.
3.62.10
मार्गं संरुद्ध्य संसुप्तं पद्मिन्याः सार्थमुत्तमम् ।
ते तं ममर्दुः सहसा वेष्टमानं महीतले ॥ ३.६२.१० ॥
ಕಮಲದ ಕೊಳದ ದಾರಿಯನ್ನು ತಡೆದು, ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ಯಾಪಾರಿ ತಂಡವನ್ನು ಅವು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತುಳಿದು ಹೊಸಕಿದವು; ಅದು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
3.62.11
महारवं प्रमुञ्चतो वद्ध्यन्ते शरणार्थिनः ।
वनगुल्मांश्च धावन्तो निद्रया महतो भयात् ॥ ३.६२.११ ॥
ಮಹಾ ಆರ್ತನಾದ ಮಾಡುತ್ತ, ರಕ್ಷಣೆ ಬೇಡಿದವರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಮಹಾ ಭಯದಿಂದ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲೇ ಕಾಡಿನ ಪೊದೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದರು.
3.62.12
केचिद्दन्तैः करैः केचित्केचित्पद्भ्यां हता गजैः ॥ ३.६२.१२ ॥
ಕೆಲವರು ಆನೆಗಳ ದಂತಗಳಿಂದ, ಕೆಲವರು ಸೊಂಡಿಲುಗಳಿಂದ, ಕೆಲವರು ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು.
3.62.13
निहतोष्ट्राश्वबहुलाः पदातिजसंकुलाः ।
भयादाधावमानाश् परस्परहतास्तदा ॥ ३.६२.१३ ॥
ಒಂಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳು ಬಹಳಷ್ಟು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು, ಕಾಲಾಳುಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಾಗ, ಭಯದಿಂದ ಓಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಆಗ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದು ಸತ್ತರು.
3.62.14
घोरान्नादान्विमुञ्चन्तो निपेतुर्धरणीतले ।
वृक्षेष्वासज्यसंभग्नाः पतिता विषमेषु च ॥ ३.६२.१४ ॥
ಭೀಕರ ಕೂಗು ಹಾಕುತ್ತ ಅವರು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರು. ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಮುರಿದವರು, ಅಸಮ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವರೂ ಇದ್ದರು.
3.62.15
एवंप्रकारैर्बहुभिर्दैवेनाक्रम्य हस्तिभिः ।
राजन्विनिहतं सर्वं समृद्धं सार्थमण्डलम् ॥ ३.६२.१५ ॥
ಇಂತಹ ಹಲವು ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ, ದೈವವಶದಿಂದ ಆನೆಗಳಿಂದ ತುಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಓ ರಾಜನೇ, ಸಮೃದ್ಧ ವ್ಯಾಪಾರಿ ತಂಡವೆಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಯಿತು.
3.62.16
आरावः सुमहांश्चासीत्रैलोक्यभयकारकः ।
एषोऽग्निरुत्थितः कष्टस्त्रायध्वं धावताऽधुना ॥ ३.६२.१६ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಮಹಾ ಕೋಲಾಹಲ ಉಂಟಾಯಿತು. ಇಗೋ ಭೀಕರ ಬೆಂಕಿ ಎದ್ದಿದೆ; ಈಗ ಓಡಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.
3.62.17
रत्नराशिर्विशीर्णोऽयं गृह्णीध्वं किं प्रधावत ।
सामान्यमेतद्द्रविणं न मिथ्या वचनं मम ॥ ३.६२.१७ ॥
ಈ ರತ್ನರಾಶಿ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದೆ; ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ, ಏಕೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ಈ ಸಂಪತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾದದ್ದು; ನನ್ನ ಮಾತು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.
3.62.18
पुनरेवाभिधास्यामि चिन्तयध्वं सुकातराः ।
एवमेवाभिभाषन्तो विद्रवन्ति भयात्तदा ॥ ३.६२.१८ ॥
ಮತ್ತೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಭೀತರಾದವರೇ, ಯೋಚಿಸಿರಿ. ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ ಅವರು ಆಗ ಭಯದಿಂದ ಓಡಿದರು.
3.62.19
तस्मिंस्तथा वर्तमाने दारुणे जनसंक्षये ।
दमयन्ती च बुबुधे भयसंत्रस्तमानसा।
अपश्यद्वैशसं तत्र सर्वलोकभयंकरम् ॥ ३.६२.१९ ॥
ಆ ಭಯಂಕರ ಜನಸಂಹಾರ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದ ಮನಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ದಮಯಂತಿ ಎಚ್ಚೆತ್ತಳು. ಅಲ್ಲಿ ಸರ್ವಲೋಕಕ್ಕೆ ಭಯ ತರುವ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡವನ್ನು ಅವಳು ಕಂಡಳು.
3.62.20
अदृष्टपूर्वं तद्दृष्ट्वा बाला पद्मनिभेक्षणा ।
संसक्तवदनाश्वासा उत्तस्थौ भयविह्वला ॥ ३.६२.२० ॥
ಹಿಂದೆಂದೂ ಕಾಣದ ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಕಮಲನೇತ್ರೆಯಾದ ಆ ಬಾಲೆ ಭಯದಿಂದ ವಿಹ್ವಲಳಾಗಿ, ಮುಖ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಉಸಿರು ತೆಗೆಯುತ್ತಾ ಎದ್ದು ನಿಂತಳು.
3.62.21
ये तु तत्र विनिर्मुक्ताः सार्थात्केचिदविक्षताः ।
तेऽब्रुवन्सहिताः सर्वे कस्येदं कर्मणः फलम् ॥ ३.६२.२१ ॥
ಆದರೆ ಆ ವ್ಯಾಪಾರಿ ತಂಡದಿಂದ ಬದುಕಿ ಉಳಿದು ಯಾವುದೇ ಗಾಯವಿಲ್ಲದವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳಿದರು, 'ಇದು ಯಾವ ಕರ್ಮದ ಫಲ?'
3.62.22
नूनं न पूजितोऽस्माभिर्मणिभद्रो महायशाः ।
तथा यक्षाधिपः श्रीमान्न वै वैश्रवणः प्रभुः ॥ ३.६२.२२ ॥
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾವು ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಮಣಿಭದ್ರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅಂತೆಯೇ ಯಕ್ಷಾಧಿಪತಿ ಶ್ರೀಮಂತ ವೈಶ್ರವಣ ಪ್ರಭುವನ್ನೂ ನಾವು ಪೂಜಿಸಲಿಲ್ಲ.
3.62.23
न पूजा विघ्रकर्तॄणामथवा प्रथमं कृता ॥ ३.६२.२३ ॥
ವಿಘ್ನ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಅಥವಾ ಮೊದಲು ಪೂಜೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
3.62.24
शकुनानां फलं वाऽथ विपरीतिमिदं ध्रुवम् ।
ग्रहा न विपरीतास्तु किमन्यदिदमागतम् ॥ ३.६२.२४ ॥
ಅಥವಾ ಇದು ಶಕುನಗಳ ಫಲವೇ; ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇದು ವಿಪರೀತವಾಗಿದೆ. ಗ್ರಹಗಳು ವಿಪರೀತವಾಗಿಲ್ಲ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಇದು ಇನ್ನೇನು ಬಂದಿದೆ?
3.62.25
अपरे त्वब्रुवन्दीना ज्ञातिद्रव्यविनाकृता ।
याऽसावद्य महासार्थे नारी ह्युन्मत्तदर्शना ॥ ३.६२.२५ ॥
ಇತರರು ದೀನರಾಗಿ ಹೇಳಿದರು: ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ ಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡ, ಉನ್ಮತ್ತಳಂತೆ ಕಾಣುವ ಆ ನಾರಿ ಇಂದು ಈ ಮಹಾ ಸಾರ್ಥದಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ.
3.62.26
प्रविष्टा विकृताकारा कृत्वा रूपममानुषम् ।
तयैवं विहिता पूर्वं माया परमदारुणा ॥ ३.६२.२६ ॥
ವಿಕೃತ ರೂಪದವಳಾದ ಅವಳು ಅಮಾನುಷ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾಳೆ; ಹಿಂದೆಯೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಘೋರ ಮಾಯೆ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
3.62.27
राक्षसी वा ध्रुवं यक्षी पिशाची वा भयंकरी ।
तस्याः सर्वमिदं पापं नात्र कार्या विचारणा ॥ ३.६२.२७ ॥
ಅವಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ರಾಕ್ಷಸಿ, ಯಕ್ಷಿ ಅಥವಾ ಭಯಂಕರ ಪಿಶಾಚಿ; ಈ ಎಲ್ಲ ಪಾಪವೂ ಅವಳದೇ, ಇದರಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.
3.62.28
यदि पश्याम तां पापां सार्थघ्नीं नैकदुःखदाम् ।
लोष्टभिः पांसुभिश्चैव तृणैः काष्ठैश्च मुष्टिभिः।
अवश्यमेव हन्यामः सार्थस्य किल कृत्यकाम् ॥ ३.६२.२८ ॥
ಆ ಪಾಪಿಯನ್ನು, ಸಾರ್ಥವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳನ್ನು, ಅನೇಕ ದುಃಖಗಳನ್ನು ನೀಡುವವಳನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದರೆ, ಮಣ್ಣಿನ ಹೆಂಟೆಗಳಿಂದ, ಧೂಳಿನಿಂದ, ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ, ಕೋಲುಗಳಿಂದ, ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಖಂಡಿತ ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇವೆ; ಸಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಕೇಡು ಮಾಡುವವಳು ಅವಳು.
3.62.29
दमयन्ती तु तच्छ्रुत्वा वाक्यं तेषां सुदारुणम् ।
ह्रीता भीता च संविग्रा प्राद्रवद्यत्र काननम् ॥ ३.६२.२९ ॥
ಆದರೆ ದಮಯಂತಿ ಅವರ ಆ ಅತ್ಯಂತ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾಚಿಕೆ, ಭಯ, ಕಳವಳದಿಂದ ಕಾಡಿದ್ದಲ್ಲಿಗೆ ಓಡಿದಳು.
3.62.30
आशङ्कमाना तत्पापमात्मानं पर्यदेवयत् ॥ ३.६२.३० ॥
ಆ ಪಾಪದ ಆರೋಪಕ್ಕೆ ಹೆದರಿ ಅವಳು ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಶೋಕಿಸಿದಳು.
3.62.31
अहो ममोपरि विधेः संरम्भो दारुणो महान् ।
नानुबध्नाति कुशलं कस्येदं कर्मणः फलम् ॥ ३.६२.३१ ॥
ಅಯ್ಯೋ! ನನ್ನ ಮೇಲೆ ವಿಧಿಯ ಭೀಕರ, ದೊಡ್ಡ ಆಘಾತ ಬಿದ್ದಿದೆ; ಶುಭಫಲ ನನಗೆ ಅಂಟುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದು ಯಾವ ಕರ್ಮದ ಫಲ?
3.62.32
न स्मराम्यशुभं किंचित्कृतं कस्यचिदण्वपि ।
कर्मणा मनसा वाचा कस्येदं कर्मणः फलम् ॥ ३.६२.३२ ॥
ನಾನು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಕರ್ಮದಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ವಾಚಿನಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಅಶುಭ ಮಾಡಿದ್ದು ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಇದು ಯಾವ ಕರ್ಮದ ಫಲ?
3.62.33
नूनं जन्मान्तरकृतं पापां माऽऽपतितं महत् ।
अपश्चिमामिमां कष्टामापदं प्राप्तवत्यहम् ॥ ३.६२.३३ ॥
ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪೂರ್ವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದೆ; ಈ ಕೊನೆಯ ಕಷ್ಟದ ಆಪತ್ತನ್ನು ನಾನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.
3.62.34
भर्तृराज्यापहरणं स्वजनाच्च रपराजयः ।
भर्त्रा सह वियोगश्च तनयाभ्यां च विच्युतिः।
निर्नाथता वने वासो बहुव्यालनिषेविते ॥ ३.६२.३४ ॥
ಪತಿಯ ರಾಜ್ಯ ಅಪಹರಣ, ಬಂಧುಗಳಿಂದ ಸೋಲು, ಪತಿಯಿಂದ ವಿಯೋಗ, ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಅಗಲಿಕೆ, ರಕ್ಷಕರಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ಅನೇಕ ಕ್ರೂರ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ.
3.62.35
अथापरेद्युः संप्राप्ते हतशिष्टा जनास्तदा ।
वनगुल्माद्विनिष्क्रम्य शोचन्ते वैशसं कृतम्।
भ्रातरं पितरं पुत्रं सखायं च नराधिप ॥ ३.६२.३५ ॥
ಮರುದಿನ, ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ಸತ್ತವರಿಂದ ಉಳಿದ ಜನರು ಕಾಡಿನ ಪೊದೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ನಡೆದ ಹತ್ಯೆಗಾಗಿ ಸಹೋದರ, ತಂದೆ, ಮಗ, ಗೆಳೆಯನಿಗಾಗಿ ಶೋಕಿಸಿದರು.
3.62.36
हन्यमाने तदा सार्थे दमयन्ती शुचिस्मिता ।
ब्राह्मणैः सहिता तत्रवने तु न विनाशिता ॥ ३.६२.३६ ॥
ಆಗ ವ್ಯಾಪಾರಿ ತಂಡ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆಯಾದ ದಮಯಂತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿದ್ದಳು; ಅವಳು ನಾಶವಾಗಲಿಲ್ಲ.
3.62.37
अशोचत्तत्र वैदर्भी किंनु मे दुष्कतं कृतम् ।
योपि मे निर्जनेऽरण्ये संप्राप्तोऽयं जनार्णवः ॥ ३.६२.३७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ವೈದರ್ಭಿ ದುಃಖಿಸಿದಳು: ನಾನು ಯಾವ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ಮಾಡಿದೆನೋ, ಈ ನಿರ್ಜನ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಈ ಜನಸಾಗರ ಬಂದಿದೆಯಲ್ಲ?
3.62.38
स हतो हस्तियूथेन मन्दभाग्यान्ममैव तत् ।
प्राप्तव्यं सुचिरं दुःखं नूनमद्यापि वै मया ॥ ३.६२.३८ ॥
ಆ ಜನಸಮೂಹ ಆನೆಗಳ ಹಿಂಡಿನಿಂದ ಹತವಾಯಿತು; ಅದು ನನ್ನ ದುರ್ದೈವದಿಂದಲೇ; ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇಂದಿಗೂ ನಾನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
3.62.39
नाप्राप्तकालो म्रियते श्रुतं वृद्धानुशासनम् ।
या नाहमद्य मृदिता हस्तियूथेन दुःखिता ॥ ३.६२.३९ ॥
ಕಾಲ ಬರುವ ಮುನ್ನ ಯಾರೂ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ; ಹಿರಿಯರ ಉಪದೇಶ ಕೇಳಿದವನು ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಇಂದು ನಾನು ಆನೆಗಳ ಹಿಂಡಿನಿಂದ ಮರ್ದಿತಳಾಗಲಿಲ್ಲ, ದುಃಖಿತಳಾದರೂ.
3.62.40
न ह्यदैवकृतंकिंचिन्नराणामिह विद्यते ।
न च मे बालभावेऽपि किंचित्पापकृतं कृतम् ॥ ३.६२.४० ॥
ಇಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ದೈವ ಮಾಡದ ಯಾವುದೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಯಾವ ಪಾಪವನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
3.62.41
कर्मणा मनसा वाचा यदिदं दुःखमागतम् ।
मन्ये स्वयंवरकृतेलोकपाला समागताः ॥ ३.६२.४१ ॥
ಕರ್ಮದಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ವಾಕ್ಕಿನಿಂದ ಈ ದುಃಖ ಬಂದಿದೆ; ಸ್ವಯಂವರದ ಕಾರಣದಿಂದ ಲೋಕಪಾಲಕರು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.62.42
प्रत्याख्याता मया तत्र नलस्यार्थाय देवताः ।
नूनं तेषां प्रभावेन वियोगं प्राप्तवत्यहम् ॥ ३.६२.४२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ನಳನಿಗಾಗಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದೆ; ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅವರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ ನಾನು (ನಳನಿಂದ) ವಿಯೋಗವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
3.62.43
एवमादीनि दुःखार्ता सा विलप्य वराङ्गना ।
प्रलापानि तदा तानि दमयन्ती पतिव्रता ॥ ३.६२.४३ ॥
ಹೀಗೆ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀ ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದಳು; ಆಗ ಪತಿವ್ರತೆ ದಮಯಂತಿ ಆ ಪ್ರಲಾಪ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
3.62.44
हतशेषैः सह तदा ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।
अगच्छद्राजशार्दूल दुःखशोकपरायणा ॥ ३.६२.४४ ॥
ಓ ರಾಜಶಾರ್ದೂಲನೇ! ಆಗ ದುಃಖಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಆಕೆ, ಉಳಿದ ವೇದಪಾರಂಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟಳು.
3.62.45
गच्छन्ती सा चिराद्बाला पुरमासादयन्महत् ।
सायाह्नि चेदिराजस् सुबाहोः सत्यवादिनः ॥ ३.६२.४५ ॥
ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ನಡೆದು ಆ ಬಾಲೆ ಸಂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಸತ್ಯವಾದಿ ಚೇದಿರಾಜ ಸುಬಾಹುವಿನ ಮಹಾನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿದಳು.
3.62.46
सा तु तच्चारुसर्वाङ्गी सुबाहोस्तुङ्गगोपुरम् ।
वस्त्रार्धेन च संवीता प्रविवेश पुरोत्तमम् ॥ ३.६२.४६ ॥
ಸರ್ವಾಂಗ ಸುಂದರಿಯಾದ ಆಕೆ, ಅರ್ಧ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಸುಬಾಹುವಿನ ಎತ್ತರದ ಗೋಪುರದ ಮೂಲಕ ಆ ಉತ್ತಮ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.
3.62.47
तां विह्वलां कृशां दीनां मुक्तकेशीममार्जिताम् ।
उन्मत्तामिव गच्छन्तीं ददृशुः पुरवासिनः ॥ ३.६२.४७ ॥
ಪುರವಾಸಿಗಳು ಆಕೆಯನ್ನು ವಿಹ್ವಲಳಾಗಿ, ಕೃಶಳಾಗಿ, ದೀನಳಾಗಿ, ಬಿಚ್ಚಿದ ಕೂದಲಿನವಳಾಗಿ, ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತಳಾಗಿ, ಹುಚ್ಚಿಯಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವವಳಾಗಿ ಕಂಡರು.
3.62.48
प्रविशन्तीं तु तां दृष्ट्वा चेदिराजपुरीं तदा ।
अनुजग्मुस्तत्र बाला ग्रामिपुत्राः कुतूहलात् ॥ ३.६२.४८ ॥
ಆಕೆ ಚೇದಿರಾಜನ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಹಳ್ಳಿಯ ಬಾಲಕರು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಹೋದರು.
3.62.49
सा तैः परिवृताऽगच्छत्समीपं राजवेश्मनः ।
तां प्रासादगताऽपश्यद्राजमाता जनैर्वृताम् ॥ ३.६२.४९ ॥
ಅವಳು ಅವರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ರಾಜಭವನದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದಳು. ಮಹಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ರಾಜಮಾತೆ ಜನರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
3.62.50
धात्रीमुवाच च्छैनामानयेह ममान्तिकम् ।
जनेन क्लिश्यते बाला दुःखिता शरणार्थिनी ॥ ३.६२.५० ॥
ಅವಳು ದಾದಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: "ಇವಳನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆತಾ. ಜನಸಮೂಹದಿಂದ ಈ ಬಾಲೆ ಪೀಡಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ದುಃಖಿತಳಾಗಿ ಶರಣು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ."
3.62.51
तादृग्रूपं च पश्यामि विद्योतयति मे गृहम् ।
उन्मत्तवेषा कल्याणी श्रीरिवायतलोचना ॥ ३.६२.५१ ॥
ಇಂಥ ರೂಪವನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಅದು ನನ್ನ ಮನೆಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಿದೆ. ಉನ್ಮತ್ತ ವೇಷಧಾರಿಣಿಯಾದ ಈ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ದೀರ್ಘನೇತ್ರೆಯಾದ ಶ್ರೀಯಂತಿದ್ದಾಳೆ.
3.62.52
सा जनं वारयित्वा तं प्रासादतलमुत्तमम् ।
आरोप्य विस्मिता राजन्दमयन्तीमपृच्छत ॥ ३.६२.५२ ॥
ಅವಳು ಜನರನ್ನು ತಡೆದು, ಅವಳನ್ನು ಉತ್ತಮ ಮಹಲಿನ ನೆಲಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ವಿಸ್ಮಿತಳಾಗಿ ದಮಯಂತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದಳು.
3.62.53
एवमप्यसुखाविष्टा बिभर्षि परमं वपुः ।
भासि विद्युदिवाभ्रेषु शंस मे काऽसिकस्य वा ॥ ३.६२.५३ ॥
ದುಃಖದಿಂದ ಆವೃತಳಾದರೂ ನೀನು ಉತ್ತಮ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೀಯೆ; ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ನೀನು ಯಾರು, ಯಾರವಳು? ನನಗೆ ಹೇಳು.
3.62.54
न हि ते मानुषं रूपं भूषणैरपि वर्जितम् ।
असहाया नरेभ्यश्च नोद्विजस्यमरप्रभे ॥ ३.६२.५४ ॥
ನಿನ್ನ ರೂಪ ಮಾನವ ರೂಪವಲ್ಲ; ಆಭರಣಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ. ಅಮರರ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವಳೇ, ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನೀನು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
3.62.55
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्या भैमी वचनमब्रवीत् ।
मानुषीं मां विजानीहि भर्तारं समनुव्रताम् ॥ ३.६२.५५ ॥
ಅವಳ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಭೈಮಿ ಹೇಳಿದಳು - ನನ್ನನ್ನು ಮಾನುಷಿ ಎಂದು ತಿಳಿ, ಪತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವಳು.
3.62.56
सैरन्ध्रीं जातिसंपन्नां भुजिष्यां कामवासिनीम् ।
फलमूलाशनामेकां यत्रसायंप्रतिश्रयाम् ॥ ३.६२.५६ ॥
ನಾನು ಸೈರಂಧ್ರಿ, ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವಳು, ದಾಸಿ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಬದುಕುವವಳು, ಹಣ್ಣು ಬೇರು ತಿನ್ನುವವಳು, ಏಕಾಂಗಿ, ಸಂಜೆ ಎಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತದೋ ಅಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುವವಳು.
3.62.57
असङ्ख्येयगुणो भर्ता मां च नित्यमनुव्रतः ।
भक्ताऽहमपि तं वीरं छायेवानुगता पथि ॥ ३.६२.५७ ॥
ನನ್ನ ಪತಿ ಎಣಿಸಲಾಗದ ಗುಣಗಳುಳ್ಳವನು, ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವನು. ನಾನೂ ಆ ವೀರನ ಭಕ್ತೆ; ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನೆರಳಿನಂತೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.62.58
तस्य दैवात्प्रसङ्गोऽभूदतिमात्रं सुदेवने ।
द्यूते स निर्जितश्चैव वनमेक उपेयिवान् ॥ ३.६२.५८ ॥
ವಿಧಿವಶದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಸುದೇವನ (ದಾಳದ ಆಟ) ದಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾದ ಆಸಕ್ತಿ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆ ಆಟದಲ್ಲಿ ಸೋತು ಅವನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದನು.
3.62.59
तमेकवसनच्छन्नमुन्म्तमिव विह्वलम् ।
आश्वासयन्ती भर्तारमहमप्यगमं वनम् ॥ ३.६२.५९ ॥
ಒಂದೇ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಹುಚ್ಚನಂತೆ ಕಳವಳಗೊಂಡಿದ್ದ ಪತಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುತ್ತಾ ನಾನೂ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದೆನು.
3.62.60
स कदाचिद्वने वीरः कस्मिंश्चित्कारणान्तरे ।
क्षुत्परीतस्तु विमना वासश्चैकं व्यसर्जयत् ॥ ३.६२.६० ॥
ಒಮ್ಮೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಬೇರೊಂದು ಕಾರಣದಿಂದ, ಆ ವೀರ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿ ತನ್ನ ಏಕೈಕ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನು.
3.62.61
तमेकवसना नग्नमुन्मत्तवदचेतसम् ।
अनुव्रजन्ती बहुला न स्वपामि निशाः सदा ॥ ३.६२.६१ ॥
ಒಂದೇ ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ನಗ್ನನಾಗಿ, ಹುಚ್ಚನಂತೆ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಲ್ಲದವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತ ನಾನು ಸದಾ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸಲಿಲ್ಲ.
3.62.62
ततो बहुतिथे काले सुप्तामुत्सृज्य मां क्वचित् ।
वाससोऽर्धं परिच्छिद्य त्यक्तवान्मामनागसम् ॥ ३.६२.६२ ॥
ನಂತರ ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರ, ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲೋ ಬಿಟ್ಟು, ವಸ್ತ್ರದ ಅರ್ಧ ಭಾಗವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ನಿರಪರಾಧಿಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ಅವನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು.
3.62.63
तं मार्गमाणा भर्तारं दह्यमाना दिवानिशम् ।
न विन्दाम्यमरप्रख्यं प्रियं प्राणेश्वरं प्रभुम् ॥ ३.६२.६३ ॥
ಆ ಪತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ, ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಉರಿಯುತ್ತ, ದೇವತೆಯಂತಹ, ಪ್ರಿಯನಾದ, ಪ್ರಾಣೇಶ್ವರನಾದ ಒಡೆಯನನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
3.62.64
इत्युक्त्वा साऽनवद्याङ्गी राजमातरमप्युत ।
स्थिताऽश्रुपरिपूर्णाक्षी वेपमाना सुदुःखिता ॥ ३.६२.६४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ನಿರ್ದೋಷ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳ ಅವಳು, ರಾಜಮಾತೆಯ ಎದುರೂ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಡುಗುತ್ತ, ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತಳಾಗಿ ನಿಂತಳು.
3.62.65
तामश्रुपरिपूर्णाक्षीं विलपन्तीं तथा बहु ।
राजमाताऽब्रवीदार्ता भैमीमार्तस्वरां स्वयम् ॥ ३.६२.६५ ॥
ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ, ಹೀಗೆ ಬಹಳ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಭೈಮಿಯನ್ನು, ದುಃಖಿತ ರಾಜಮಾತೆಯೇ ದುಃಖದ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಳು.
3.62.66
वस त्वमिह कल्याणि प्रीतिर्मे परमा त्वयि ।
मृगयिष्यन्ति ते भद्रे भर्तारं पुरुषा मम ॥ ३.६२.६६ ॥
ಕಲ್ಯಾಣಿ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇರು; ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಅತ್ಯಧಿಕ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ. ಭದ್ರೆ, ನನ್ನ ಜನರು ನಿನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವರು.
3.62.67
अपि वा स्वयमागच्छेत्परिधावन्नितस्ततः ।
इहैव वसती भद्रे भर्तारमुपलप्स्यसे ॥ ३.६२.६७ ॥
ಅಥವಾ ಅವನೇ ಇತ್ತ ಅತ್ತ ಓಡುತ್ತಾ ತಾನಾಗಿಯೇ ಬಂದೇ ಬರಬಹುದು. ಓ ಭದ್ರೇ, ಇಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ನೀನು ನಿನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
3.62.68
राजमातुर्वचः श्रुत्वा दमयन्ती वचोऽब्रवीत् ।
समयेनोत्सहे वस्तुं त्वि वीरप्रजायिनि ॥ ३.६२.६८ ॥
ರಾಜಮಾತೆಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ದಮಯಂತಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು— ವೀರ ಸಂತಾನವುಳ್ಳ ತಾಯೇ, ಕೆಲವು ಷರತ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನ ಬಳಿ ವಾಸಿಸಲು ನಾನು ಸಿದ್ಧಳು.
3.62.69
उच्छिष्टं नैव भुञ्जीयां न कुर्यां पादधावनम् ।
न चाहं पुरुषानन्यान्प्रभाषेयं कथंचन ॥ ३.६२.६९ ॥
ನಾನು ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ, ಪಾದ ತೊಳೆಯುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇತರ ಪುರುಷರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
3.62.70
प्रार्थयेद्यदि मां कश्चिद्दण्ड्यस्ते स पुमान्भवेत् ।
वध्यश्च ते सकृन्मन्द इतिमे व्रतमाहितम् ॥ ३.६२.७० ॥
ಯಾವನಾದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಬೇಡಿದರೆ, ಅವನು ದಂಡನೆಗೆ ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಓ ಮೂರ್ಖನೇ, ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡಲು ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ನನ್ನ ದೃಢ ವ್ರತ.
3.62.71
भर्तुरन्वेषणार्थं तु पश्येयं ब्राह्मणानहम् ।
यद्येवमिह वत्स्यामि त्वत्सकाशे न संशयः।
अतोऽन्यथा न मे वासो वर्तते हृदये क्वचित् ॥ ३.६२.७१ ॥
ಆದರೆ ನನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ನೋಡುವೆನು. ಹೀಗೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದರೆ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ; ಇದರ ಹೊರತು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ವಿಚಾರ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಇಲ್ಲ.
3.62.72
इत्युक्ता दमयन्त्या तु राजमातेदमब्रवीत् ।
सर्वमेतत्करिष्यामि दिष्ट्या ते व्रतमीदृशम् ॥ ३.६२.७२ ॥
ದಮಯಂತಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ರಾಜಮಾತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು— ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಮಾಡುವೆನು; ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನಿನಗೆ ಇಂತಹ ವ್ರತವಿದೆ.
3.62.73
एवमुक्त्वा ततो भैमीं राजमाता विशांपते ।
उवाचेदं दुहितरं सुनन्दां नाम भारत ॥ ३.६२.७३ ॥
ಓ ವಿಶಾಂಪತಿ, ಭೈಮಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ರಾಜಮಾತೆ ತನ್ನ ಮಗಳು ಸುನಂದೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು, ಓ ಭಾರತ.
3.62.74
सैरन्ध्रीमभिजानीष्व सुनन्दे देवरूपिणीम् ।
वयसा तुल्यतां प्राप्ता सखी तव भवत्वियम्।
एतया सह मोदस्व निरुद्विग्रमना सदा ॥ ३.६२.७४ ॥
ಓ ಸುನಂದೆ, ದೇವರೂಪಿಣಿಯಾದ ಈ ಸೈರಂಧ್ರಿಯನ್ನು ತಿಳಿ. ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇವಳು ನಿನ್ನಂತೆಯೇ; ಇವಳು ನಿನ್ನ ಗೆಳತಿಯಾಗಲಿ. ಇವಳೊಂದಿಗೆ ನಿರಾತಂಕ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರು.
3.62.75
ततः परमसंहृष्टा सुनन्दा गृहणागमत् ।
दमयन्तीमुपादाय सखीभिः परिवारिता ॥ ३.६२.७५ ॥
ಆಗ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಸುನಂದೆ ದಮಯಂತಿಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಗೆಳತಿಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಮನೆಗೆ ಬಂದಳು.
3.62.76
सहसा न्यवसद्राजन्राजपुत्र्या सुनन्दया ।
चिन्तयन्ती नलं वीरमनिशं वामलोचना ॥ ३.६२.७६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅವಳು ಸುನಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ವಾಸಿಸತೊಡಗಿದಳು; ಸುಂದರ ನೇತ್ರೆ ದಮಯಂತಿ ಸದಾ ವೀರ ನಳನನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.