Mahābhārata · Adhyāya 3.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.62.1
सा तच्छ्रुत्वाऽनवद्याङ्गी सार्थवाहवचस्तदा ।
जगाम सह तेनैव सार्थेन पतिलालसा ॥ ३.६२.१ ॥
Ouvindo as palavras do chefe da caravana, a mulher de membros irrepreensíveis, ansiosa pelo marido, partiu com ele e com aquela caravana.
3.62.2
अथ काले बहुतिथे वने महति दारुणे ।
तटाकं सर्वतोभद्रं पद्मसौगन्धिकायुतम् ॥ ३.६२.२ ॥
Então, após muitos dias, naquela floresta vasta e terrível surgiu um lago auspicioso por todos os lados, cheio de lótus e flores saugandhika.
3.62.3
ददृशुर्वणिजो रम्यं प्रभूतयवसेन्धनम् ।
बहुमूलफलोपेतं नानापक्षिनिषेवितम् ॥ ३.६२.३ ॥
Os mercadores viram aquele lugar agradável, abundante em capim e lenha, rico em raízes e frutos, frequentado por muitas espécies de aves.
3.62.4
तं दृष्ट्वा मृष्टसलिलं मनोहारि सुशीतलम् ।
सुपरिश्रान्तवाहास्ते निवेशाय मनो दधुः ॥ ३.६२.४ ॥
Ao ver aquele lago de água límpida, agradável ao coração e muito fresco, os que tinham as bestas exaustas resolveram acampar ali.
3.62.5
संमते सार्थवाहस्य विविशुर्वनमुत्तमम् ।
उवास सार्थः सुमहान्निशामासाद्य पद्मिनीम् ॥ ३.६२.५ ॥
Com a aprovação do chefe da caravana, entraram naquela excelente floresta, e a grande caravana, ao chegar ao lago de lótus, ficou ali durante a noite.
3.62.6
अथार्धरात्रसमये निःशब्दे तिमिरे तदा ।
सुप्ते सार्थे परिश्रान्ते हस्तियूथमुपागमत्।
पानीयार्थं गिरितटान्मदप्रस्रवणाविलम् ॥ ३.६२.६ ॥
Então, à meia-noite, na escuridão silenciosa, enquanto a caravana exausta dormia, um rebanho de elefantes desceu da encosta da montanha em busca de água, turvada pelas torrentes de seu cio.
3.62.7
अथापश्यत सार्थं तं सार्थजान्सुबहून्गजान् ॥ ३.६२.७ ॥
Então ele viu aquela caravana e os muitos elefantes pertencentes à caravana.
3.62.8
ते तान्ग्राम्यगजान्दृष्ट्वा सर्वे वनगजास्तदा ।
समाद्रवन्त वेगेन जिघांसन्तो मदोत्कटाः ॥ ३.६२.८ ॥
Ao ver aqueles elefantes domésticos, todos os elefantes selvagens, ferozes no cio, precipitaram-se com força sobre eles, desejosos de matar.
3.62.9
तेषामापततां वेगः करिणां दुःसहोऽभवत् ।
नगाग्रादिव शीर्णानां शृङ्गाणां पततां क्षितौ।
स्पन्दतामपि नागानां मार्गा नष्टा वनोद्भवाः ॥ ३.६२.९ ॥
A força daqueles elefantes que avançavam tornou-se insuportável, como picos despedaçados caindo ao chão do cume de uma montanha; e até as trilhas que cresciam na floresta foram destruídas pelos elefantes trêmulos.
3.62.10
मार्गं संरुद्ध्य संसुप्तं पद्मिन्याः सार्थमुत्तमम् ।
ते तं ममर्दुः सहसा वेष्टमानं महीतले ॥ ३.६२.१० ॥
Bloqueando o caminho para o lago de lótus, pisotearam de repente aquela excelente caravana, que dormia profundamente e se contorcia no chão.
3.62.11
महारवं प्रमुञ्चतो वद्ध्यन्ते शरणार्थिनः ।
वनगुल्मांश्च धावन्तो निद्रया महतो भयात् ॥ ३.६२.११ ॥
Os que soltavam grandes gritos e buscavam refúgio estavam sendo mortos; e, em grande terror, ainda meio adormecidos, corriam para as moitas da floresta.
3.62.12
केचिद्दन्तैः करैः केचित्केचित्पद्भ्यां हता गजैः ॥ ३.६२.१२ ॥
Alguns foram mortos pelas presas dos elefantes, outros pelas suas trombas e outros pelos seus pés.
3.62.13
निहतोष्ट्राश्वबहुलाः पदातिजसंकुलाः ।
भयादाधावमानाश् परस्परहतास्तदा ॥ ३.६२.१३ ॥
Com muitos camelos e cavalos mortos, cheio de soldados de infantaria, os que corriam em pânico foram então abatidos uns pelos outros.
3.62.14
घोरान्नादान्विमुञ्चन्तो निपेतुर्धरणीतले ।
वृक्षेष्वासज्यसंभग्नाः पतिता विषमेषु च ॥ ३.६२.१४ ॥
Soltando gritos terríveis, caíram sobre a terra; uns, presos e quebrados contra as árvores, outros caídos em terreno irregular.
3.62.15
एवंप्रकारैर्बहुभिर्दैवेनाक्रम्य हस्तिभिः ।
राजन्विनिहतं सर्वं समृद्धं सार्थमण्डलम् ॥ ३.६२.१५ ॥
De muitas dessas maneiras, pisoteada pelos elefantes por obra do destino, ó rei, toda a próspera companhia de caravanas foi destruída.
3.62.16
आरावः सुमहांश्चासीत्रैलोक्यभयकारकः ।
एषोऽग्निरुत्थितः कष्टस्त्रायध्वं धावताऽधुना ॥ ३.६२.१६ ॥
Ergueu-se um grande clamor, causando temor nos três mundos: 'Eis que surgiu um fogo terrível! Agora correi e salvai-vos!'
3.62.17
रत्नराशिर्विशीर्णोऽयं गृह्णीध्वं किं प्रधावत ।
सामान्यमेतद्द्रविणं न मिथ्या वचनं मम ॥ ३.६२.१७ ॥
Este monte de joias jaz espalhado; tomai-o, por que correis? Esta riqueza é comum a todos; minha palavra não é falsa.
3.62.18
पुनरेवाभिधास्यामि चिन्तयध्वं सुकातराः ।
एवमेवाभिभाषन्तो विद्रवन्ति भयात्तदा ॥ ३.६२.१८ ॥
Direi de novo: pensai nisto, ó vós tão assustados. Assim falando, fugiram então em terror.
3.62.19
तस्मिंस्तथा वर्तमाने दारुणे जनसंक्षये ।
दमयन्ती च बुबुधे भयसंत्रस्तमानसा।
अपश्यद्वैशसं तत्र सर्वलोकभयंकरम् ॥ ३.६२.१९ ॥
Enquanto aquele terrível massacre de pessoas prosseguia, Damayantī despertou com a mente aterrorizada pelo medo. Ali viu uma chacina que aterrorizava todos os mundos.
3.62.20
अदृष्टपूर्वं तद्दृष्ट्वा बाला पद्मनिभेक्षणा ।
संसक्तवदनाश्वासा उत्तस्थौ भयविह्वला ॥ ३.६२.२० ॥
Ao ver aquela cena jamais vista antes, a jovem de olhos de lótus, dominada pelo medo, com o rosto coberto e a respiração ofegante, levantou-se.
3.62.21
ये तु तत्र विनिर्मुक्ताः सार्थात्केचिदविक्षताः ।
तेऽब्रुवन्सहिताः सर्वे कस्येदं कर्मणः फलम् ॥ ३.६२.२१ ॥
Mas aqueles que haviam escapado da caravana, alguns ilesos, disseram todos juntos: 'De que ação é fruto isto?'
3.62.22
नूनं न पूजितोऽस्माभिर्मणिभद्रो महायशाः ।
तथा यक्षाधिपः श्रीमान्न वै वैश्रवणः प्रभुः ॥ ३.६२.२२ ॥
Certamente não honramos Maṇibhadra, de grande fama, nem da mesma forma o glorioso senhor dos yakṣas, o senhor Vaiśravaṇa.
3.62.23
न पूजा विघ्रकर्तॄणामथवा प्रथमं कृता ॥ ३.६२.२३ ॥
Não foi oferecido culto aos causadores de obstáculos, ou não lhes foi oferecido primeiro.
3.62.24
शकुनानां फलं वाऽथ विपरीतिमिदं ध्रुवम् ।
ग्रहा न विपरीतास्तु किमन्यदिदमागतम् ॥ ३.६२.२४ ॥
Ou isto é fruto dos presságios, certamente adverso. Os planetas não são adversos; então, o que mais nos sobreveio?
3.62.25
अपरे त्वब्रुवन्दीना ज्ञातिद्रव्यविनाकृता ।
याऽसावद्य महासार्थे नारी ह्युन्मत्तदर्शना ॥ ३.६२.२५ ॥
Outros, aflitos, disseram: aquela mulher, privada de parentes e riquezas, de aparência enlouquecida, está hoje nesta grande caravana.
3.62.26
प्रविष्टा विकृताकारा कृत्वा रूपममानुषम् ।
तयैवं विहिता पूर्वं माया परमदारुणा ॥ ३.६२.२६ ॥
Ela entrou de forma distorcida, tomando uma forma não humana; antes também foi criada desta maneira uma ilusão extremamente terrível.
3.62.27
राक्षसी वा ध्रुवं यक्षी पिशाची वा भयंकरी ।
तस्याः सर्वमिदं पापं नात्र कार्या विचारणा ॥ ३.६२.२७ ॥
Ela é certamente uma rākṣasī, uma yakṣī ou uma terrível piśācī; todo este mal é dela, e não há o que deliberar.
3.62.28
यदि पश्याम तां पापां सार्थघ्नीं नैकदुःखदाम् ।
लोष्टभिः पांसुभिश्चैव तृणैः काष्ठैश्च मुष्टिभिः।
अवश्यमेव हन्यामः सार्थस्य किल कृत्यकाम् ॥ ३.६२.२८ ॥
Se virmos aquela malvada, destruidora da caravana, causadora de muitos sofrimentos, certamente a mataremos com torrões, poeira, capim, paus e punhos, pois ela é causadora de dano à caravana.
3.62.29
दमयन्ती तु तच्छ्रुत्वा वाक्यं तेषां सुदारुणम् ।
ह्रीता भीता च संविग्रा प्राद्रवद्यत्र काननम् ॥ ३.६२.२९ ॥
Mas Damayantī, ouvindo aquelas palavras cruéis, envergonhada, amedrontada e perturbada, fugiu para onde estava a floresta.
3.62.30
आशङ्कमाना तत्पापमात्मानं पर्यदेवयत् ॥ ३.६२.३० ॥
Temendo aquela acusação, lamentou-se por si mesma.
3.62.31
अहो ममोपरि विधेः संरम्भो दारुणो महान् ।
नानुबध्नाति कुशलं कस्येदं कर्मणः फलम् ॥ ३.६२.३१ ॥
Ai de mim! Sobre mim caiu o terrível e grande ataque do destino; nenhum fruto favorável se me apega. De que ação é este fruto?
3.62.32
न स्मराम्यशुभं किंचित्कृतं कस्यचिदण्वपि ।
कर्मणा मनसा वाचा कस्येदं कर्मणः फलम् ॥ ३.६२.३२ ॥
Não me lembro de ter feito a ninguém o menor mal, por ação, mente ou palavra. De que ação é então este fruto?
3.62.33
नूनं जन्मान्तरकृतं पापां माऽऽपतितं महत् ।
अपश्चिमामिमां कष्टामापदं प्राप्तवत्यहम् ॥ ३.६२.३३ ॥
Certamente um grande pecado cometido em um nascimento anterior caiu sobre mim, e cheguei a esta última e dolorosa calamidade.
3.62.34
भर्तृराज्यापहरणं स्वजनाच्च रपराजयः ।
भर्त्रा सह वियोगश्च तनयाभ्यां च विच्युतिः।
निर्नाथता वने वासो बहुव्यालनिषेविते ॥ ३.६२.३४ ॥
A usurpação do reino de seu marido, a derrota às mãos de parentes, a separação do marido, a separação dos filhos, a falta de protetor e a morada numa floresta frequentada por muitas feras.
3.62.35
अथापरेद्युः संप्राप्ते हतशिष्टा जनास्तदा ।
वनगुल्माद्विनिष्क्रम्य शोचन्ते वैशसं कृतम्।
भ्रातरं पितरं पुत्रं सखायं च नराधिप ॥ ३.६२.३५ ॥
Então, no dia seguinte, ó senhor dos homens, os que haviam sobrevivido ao massacre saíram das moitas da floresta e lamentaram a carnificina, chorando irmão, pai, filho e amigo.
3.62.36
हन्यमाने तदा सार्थे दमयन्ती शुचिस्मिता ।
ब्राह्मणैः सहिता तत्रवने तु न विनाशिता ॥ ३.६२.३६ ॥
Então, enquanto a caravana era massacrada, Damayantī de sorriso puro estava ali na floresta junto com os brâmanes, e não foi destruída.
3.62.37
अशोचत्तत्र वैदर्भी किंनु मे दुष्कतं कृतम् ।
योपि मे निर्जनेऽरण्ये संप्राप्तोऽयं जनार्णवः ॥ ३.६२.३७ ॥
Ali a princesa de Vidarbha lamentou-se: "Que má ação cometi, para que este oceano de gente tenha caído sobre mim nesta floresta deserta?"
3.62.38
स हतो हस्तियूथेन मन्दभाग्यान्ममैव तत् ।
प्राप्तव्यं सुचिरं दुःखं नूनमद्यापि वै मया ॥ ३.६२.३८ ॥
Aquela comitiva foi abatida por um bando de elefantes; aconteceu apenas por minha má sorte. Certamente, ainda hoje devo suportar longamente a dor.
3.62.39
नाप्राप्तकालो म्रियते श्रुतं वृद्धानुशासनम् ।
या नाहमद्य मृदिता हस्तियूथेन दुःखिता ॥ ३.६२.३९ ॥
Ninguém morre antes do tempo, nem quem ouviu o ensinamento dos anciãos; assim hoje, embora aflita, não fui esmagada pelo bando de elefantes.
3.62.40
न ह्यदैवकृतंकिंचिन्नराणामिह विद्यते ।
न च मे बालभावेऽपि किंचित्पापकृतं कृतम् ॥ ३.६२.४० ॥
Aqui nada acontece aos homens que não seja determinado pelo destino; e na minha infância não cometi mal algum.
3.62.41
कर्मणा मनसा वाचा यदिदं दुःखमागतम् ।
मन्ये स्वयंवरकृतेलोकपाला समागताः ॥ ३.६२.४१ ॥
A dor que me sobreveio por obra, mente e palavra — penso que é porque os guardiões do mundo se reuniram para o svayaṃvara.
3.62.42
प्रत्याख्याता मया तत्र नलस्यार्थाय देवताः ।
नूनं तेषां प्रभावेन वियोगं प्राप्तवत्यहम् ॥ ३.६२.४२ ॥
Ali rejeitei os deuses por causa de Nala; sem dúvida, por seu poder fui separada (dele).
3.62.43
एवमादीनि दुःखार्ता सा विलप्य वराङ्गना ।
प्रलापानि तदा तानि दमयन्ती पतिव्रता ॥ ३.६२.४३ ॥
Assim, aflita de dor, aquela excelente mulher lamentou-se; e então Damayantī, devota ao marido, proferiu aquelas lamentações.
3.62.44
हतशेषैः सह तदा ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।
अगच्छद्राजशार्दूल दुःखशोकपरायणा ॥ ३.६२.४४ ॥
Ó tigre entre os reis, então ela partiu com os brâmanes sobreviventes, versados nos Vedas, entregue à dor e ao luto.
3.62.45
गच्छन्ती सा चिराद्बाला पुरमासादयन्महत् ।
सायाह्नि चेदिराजस् सुबाहोः सत्यवादिनः ॥ ३.६२.४५ ॥
Caminhando por muito tempo, a jovem chegou ao entardecer à grande cidade de Subāhu, o rei verídico de Cedi.
3.62.46
सा तु तच्चारुसर्वाङ्गी सुबाहोस्तुङ्गगोपुरम् ।
वस्त्रार्धेन च संवीता प्रविवेश पुरोत्तमम् ॥ ३.६२.४६ ॥
E ela, bela em todos os membros, coberta com meia veste, entrou na excelente cidade pela alta porta de Subāhu.
3.62.47
तां विह्वलां कृशां दीनां मुक्तकेशीममार्जिताम् ।
उन्मत्तामिव गच्छन्तीं ददृशुः पुरवासिनः ॥ ३.६२.४७ ॥
Os habitantes da cidade viram-na caminhar como louca: perturbada, esquelética, miserável, de cabelos soltos e descuidada.
3.62.48
प्रविशन्तीं तु तां दृष्ट्वा चेदिराजपुरीं तदा ।
अनुजग्मुस्तत्र बाला ग्रामिपुत्राः कुतूहलात् ॥ ३.६२.४८ ॥
Ao vê-la entrar na cidade do rei de Cedi, os meninos da aldeia seguiram-na por curiosidade.
3.62.49
सा तैः परिवृताऽगच्छत्समीपं राजवेश्मनः ।
तां प्रासादगताऽपश्यद्राजमाता जनैर्वृताम् ॥ ३.६२.४९ ॥
Cercada por eles, dirigiu-se ao palácio real. A mãe do rei, de pé no palácio, viu-a cercada pela multidão.
3.62.50
धात्रीमुवाच च्छैनामानयेह ममान्तिकम् ।
जनेन क्लिश्यते बाला दुःखिता शरणार्थिनी ॥ ३.६२.५० ॥
Disse à ama: "Traga-a para perto de mim. Esta jovem está atormentada pela multidão, aflita e buscando refúgio."
3.62.51
तादृग्रूपं च पश्यामि विद्योतयति मे गृहम् ।
उन्मत्तवेषा कल्याणी श्रीरिवायतलोचना ॥ ३.६२.५१ ॥
Vejo uma forma assim, que ilumina minha casa. Esta bem-aventurada, de aparência desvairada e olhos longos, é como a própria Śrī.
3.62.52
सा जनं वारयित्वा तं प्रासादतलमुत्तमम् ।
आरोप्य विस्मिता राजन्दमयन्तीमपृच्छत ॥ ३.६२.५२ ॥
Contendo a multidão, fez-a subir ao excelente andar do palácio e, admirada, ó rei, perguntou a Damayantī.
3.62.53
एवमप्यसुखाविष्टा बिभर्षि परमं वपुः ।
भासि विद्युदिवाभ्रेषु शंस मे काऽसिकस्य वा ॥ ३.६२.५३ ॥
Mesmo assim, afligida pela dor, carregas um corpo supremo e brilhas como o relâmpago entre as nuvens. Dize-me: quem és, e de quem és?
3.62.54
न हि ते मानुषं रूपं भूषणैरपि वर्जितम् ।
असहाया नरेभ्यश्च नोद्विजस्यमरप्रभे ॥ ३.६२.५४ ॥
Na verdade, tua forma não é humana, mesmo sem adornos. Ó tu, resplandecente como os imortais, sem companhia, não temes os homens.
3.62.55
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्या भैमी वचनमब्रवीत् ।
मानुषीं मां विजानीहि भर्तारं समनुव्रताम् ॥ ३.६२.५५ ॥
Ao ouvir as palavras dela, Bhaimī disse: Saiba que sou uma mulher humana, que segue fielmente seu marido.
3.62.56
सैरन्ध्रीं जातिसंपन्नां भुजिष्यां कामवासिनीम् ।
फलमूलाशनामेकां यत्रसायंप्रतिश्रयाम् ॥ ३.६२.५६ ॥
Sou uma cabeleireira, de boa linhagem, uma serva que vive à vontade, come frutos e raízes, está só e busca abrigo onde cai a noite.
3.62.57
असङ्ख्येयगुणो भर्ता मां च नित्यमनुव्रतः ।
भक्ताऽहमपि तं वीरं छायेवानुगता पथि ॥ ३.६२.५७ ॥
Meu marido tem inúmeras virtudes e sempre me é devotado. Eu também sou devota àquele herói, seguindo-o no caminho como uma sombra.
3.62.58
तस्य दैवात्प्रसङ्गोऽभूदतिमात्रं सुदेवने ।
द्यूते स निर्जितश्चैव वनमेक उपेयिवान् ॥ ३.६२.५८ ॥
Por obra do destino, entregou-se em excesso ao jogo de dados, o sudevana. Derrotado nesse jogo, foi sozinho para a floresta.
3.62.59
तमेकवसनच्छन्नमुन्म्तमिव विह्वलम् ।
आश्वासयन्ती भर्तारमहमप्यगमं वनम् ॥ ३.६२.५९ ॥
Coberto com uma só veste, desvairado e perturbado como um louco, também fui para a floresta, consolando meu marido.
3.62.60
स कदाचिद्वने वीरः कस्मिंश्चित्कारणान्तरे ।
क्षुत्परीतस्तु विमना वासश्चैकं व्यसर्जयत् ॥ ३.६२.६० ॥
Certa vez, na floresta, por outra razão, aquele herói, vencido pela fome e abatido de ânimo, deixou cair sua única veste.
3.62.61
तमेकवसना नग्नमुन्मत्तवदचेतसम् ।
अनुव्रजन्ती बहुला न स्वपामि निशाः सदा ॥ ३.६२.६१ ॥
Seguindo-o, a ele, nu e insensato como um louco, vestindo uma só peça, eu nunca dormia as noites.
3.62.62
ततो बहुतिथे काले सुप्तामुत्सृज्य मां क्वचित् ।
वाससोऽर्धं परिच्छिद्य त्यक्तवान्मामनागसम् ॥ ३.६२.६२ ॥
Então, após muitos dias, deixando-me adormecida em algum lugar, tendo cortado metade da veste, ele me abandonou, eu que era inocente.
3.62.63
तं मार्गमाणा भर्तारं दह्यमाना दिवानिशम् ।
न विन्दाम्यमरप्रख्यं प्रियं प्राणेश्वरं प्रभुम् ॥ ३.६२.६३ ॥
Buscando aquele marido, ardendo dia e noite, não encontro meu amado senhor, dono da minha vida, semelhante aos imortais.
3.62.64
इत्युक्त्वा साऽनवद्याङ्गी राजमातरमप्युत ।
स्थिताऽश्रुपरिपूर्णाक्षी वेपमाना सुदुःखिता ॥ ३.६२.६४ ॥
Tendo falado assim, a de membros irrepreensíveis permaneceu de pé diante da mãe do rei, com os olhos cheios de lágrimas, trêmula e profundamente aflita.
3.62.65
तामश्रुपरिपूर्णाक्षीं विलपन्तीं तथा बहु ।
राजमाताऽब्रवीदार्ता भैमीमार्तस्वरां स्वयम् ॥ ३.६२.६५ ॥
A ela, a de olhos cheios de lágrimas, que assim lamentava muito, a aflita mãe do rei mesma falou com voz dolorosa a Bhaimī.
3.62.66
वस त्वमिह कल्याणि प्रीतिर्मे परमा त्वयि ।
मृगयिष्यन्ति ते भद्रे भर्तारं पुरुषा मम ॥ ३.६२.६६ ॥
Fica aqui, mulher auspiciosa; meu afeto por ti é supremo. Ó boa mulher, meus homens procurarão teu marido.
3.62.67
अपि वा स्वयमागच्छेत्परिधावन्नितस्ततः ।
इहैव वसती भद्रे भर्तारमुपलप्स्यसे ॥ ३.६२.६७ ॥
Ou talvez ele mesmo venha correndo de um lado a outro. Ó bem-aventurada, morando aqui, encontrarás teu marido.
3.62.68
राजमातुर्वचः श्रुत्वा दमयन्ती वचोऽब्रवीत् ।
समयेनोत्सहे वस्तुं त्वि वीरप्रजायिनि ॥ ३.६२.६८ ॥
Ao ouvir as palavras da rainha-mãe, Damayantī disse: Ó mãe de filhos heroicos, estou disposta a ficar contigo somente sob certas condições.
3.62.69
उच्छिष्टं नैव भुञ्जीयां न कुर्यां पादधावनम् ।
न चाहं पुरुषानन्यान्प्रभाषेयं कथंचन ॥ ३.६२.६९ ॥
Não comerei sobras, nem lavarei os pés, e de modo algum falarei com outros homens.
3.62.70
प्रार्थयेद्यदि मां कश्चिद्दण्ड्यस्ते स पुमान्भवेत् ।
वध्यश्च ते सकृन्मन्द इतिमे व्रतमाहितम् ॥ ३.६२.७० ॥
Se algum homem me solicitasse, seria passível de castigo; ó insensato, seria digno de ser morto por ti de uma só vez. Este é o meu voto firmemente estabelecido.
3.62.71
भर्तुरन्वेषणार्थं तु पश्येयं ब्राह्मणानहम् ।
यद्येवमिह वत्स्यामि त्वत्सकाशे न संशयः।
अतोऽन्यथा न मे वासो वर्तते हृदये क्वचित् ॥ ३.६२.७१ ॥
Mas, para procurar meu marido, olharei pelos brâmanes. Se assim eu morar aqui contigo, não há dúvida; de outro modo, a ideia de morar de outra forma jamais está em meu coração.
3.62.72
इत्युक्ता दमयन्त्या तु राजमातेदमब्रवीत् ।
सर्वमेतत्करिष्यामि दिष्ट्या ते व्रतमीदृशम् ॥ ३.६२.७२ ॥
Quando Damayantī assim falou, a rainha-mãe disse: Farei tudo isso; por felicidade, tens tal voto.
3.62.73
एवमुक्त्वा ततो भैमीं राजमाता विशांपते ।
उवाचेदं दुहितरं सुनन्दां नाम भारत ॥ ३.६२.७३ ॥
Tendo dito isso a Bhaimī, a mãe do rei, ó senhor dos povos, falou à sua filha chamada Sunandā, ó Bhārata.
3.62.74
सैरन्ध्रीमभिजानीष्व सुनन्दे देवरूपिणीम् ।
वयसा तुल्यतां प्राप्ता सखी तव भवत्वियम्।
एतया सह मोदस्व निरुद्विग्रमना सदा ॥ ३.६२.७४ ॥
Ó Sunandā, reconhece esta Sairandhrī, que tem forma de deusa. Ela chegou a ser igual a ti em idade; que seja tua amiga. Alegra-te sempre com ela, com a mente serena.
3.62.75
ततः परमसंहृष्टा सुनन्दा गृहणागमत् ।
दमयन्तीमुपादाय सखीभिः परिवारिता ॥ ३.६२.७५ ॥
Então Sunandā, muito feliz, voltou para casa levando Damayantī, cercada pelas suas companheiras.
3.62.76
सहसा न्यवसद्राजन्राजपुत्र्या सुनन्दया ।
चिन्तयन्ती नलं वीरमनिशं वामलोचना ॥ ३.६२.७६ ॥
Ó rei, ela passou de repente a morar com a filha do rei, Sunandā, e Damayantī de belos olhos pensava sem cessar no herói Nala.