Mahābhārata · Adhyāya 3.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.64.1
तस्मिन्नन्तर्हिते नागे प्रययौ नैषधो नलः ।
ऋतुपर्णस्य नगरं प्राविशद्दशमेऽहनि ॥ ३.६४.१ ॥
Cuando aquella serpiente desapareció, el rey naiṣadha Nala partió y en el décimo día entró en la ciudad de Ṛtuparṇa.
3.64.2
स राजानमुपातिष्ठद्बाहुकोऽहमिति ब्रुवन् ।
अश्वानां वाहने युक्तः पृथिव्यां नास्ति मत्समः ॥ ३.६४.२ ॥
Se acercó al rey diciendo: «Soy Bāhuka. No hay en la tierra nadie igual a mí en conducir caballos.»
3.64.3
अर्थकृच्छ्रेषु चैवाहं प्रष्टव्यो नैपुणेषु च ।
अन्नसंस्कारमपि च जानाम्यन्यैर्विशेषतः ॥ ३.६४.३ ॥
En empresas difíciles y en asuntos que requieren destreza puede consultarse conmigo, y más que otros sé también preparar la comida.
3.64.4
यानि शिल्पानि लोकेऽस्मिन्यच्चैवान्यत्सुदुष्करम् ।
सर्वं यतिष्ये तत्कर्तुमृतुपर्ण भरस्व माम् ॥ ३.६४.४ ॥
Cualquier oficio que haya en este mundo, y cualquier otra tarea sumamente difícil, me esforzaré por realizarla toda. Ṛtuparṇa, acógeme a tu servicio.
3.64.5
इत्युक्तः स नलेनाथ ऋतुपर्णो नराधिपः ।
उवाच सुप्रीतमनास्तं प्रेक्ष्य च महीपते ॥ ३.६४.५ ॥
Cuando Nala hubo hablado así, el rey Ṛtuparṇa, muy complacido en su ánimo, lo miró y dijo, oh señor de la tierra:
3.64.6
वसबाहुक भद्रं ते सर्वमेतत्करिष्यसि ।
शीघ्रयाने सदा बुद्धिर्ध्रियते मे विशेषतः ॥ ३.६४.६ ॥
"Quédate, Bāhuka, y que te vaya bien. Harás todo esto. Sobre todo, mi mente siempre se fija en los viajes veloces."
3.64.7
स त्वमातिष्ठ योगं तं येन शीध्रां हया मम ।
भवेयुरश्वाध्यक्षोसि वेतनं ते शतंशतम् ॥ ३.६४.७ ॥
Asume aquella tarea con la que mis caballos serán veloces. Serás el superintendente de caballos, y tu salario será de cien en cien.
3.64.8
त्वामुपस्थास्यतश्चैव नित्यं वार्ष्णेयजीवलौ ।
एताभ्यां रंस्यसे सार्धं वस वै मयि बाहुक ॥ ३.६४.८ ॥
Vārṣṇeya y Jīvala siempre te servirán. Con estos dos disfrutarás; vive conmigo, oh Bāhuka.
3.64.9
एवमुक्तो नलस्तेन न्यवसत्तत्रपूजितः ।
ऋतुपर्णस्य नगरे सहवार्ष्णेयजीवलः ॥ ३.६४.९ ॥
Cuando él así habló, Nala, honrado allí, habitó en la ciudad de Ṛtuparṇa junto con Vārṣṇeya y Jīvala.
3.64.10
स वै तत्रावसद्राजा वैदर्भीमनुचिन्तयन् ।
सायंसायं सदा चेमं श्लोकमेकं जगाद ह ॥ ३.६४.१० ॥
Aquel rey, morando allí y pensando siempre en la princesa de Vidarbha, cada tarde recitaba este único verso.
3.64.11
क्व नु सा क्षुत्पिपासार्ता श्रान्ता शेते तपस्विनी ।
स्मरन्ती तस्य मन्दस्य कं वाऽऽसाद्योपतिष्ठति ॥ ३.६४.११ ॥
¿Dónde yace entonces ella, aquella asceta, atormentada por el hambre y la sed, agotada? Recordando a aquel necio, ¿a quién se acerca para servir?
3.64.12
एवं ब्रुवन्तं राजानं निशायां जीवलोऽब्रवीत् ।
कामेनां शोचसे नित्यं श्रोतुमिच्छामि बाहुक।
आयुष्मन्कस्य वा नारी यामेवमनुशोचसि ॥ ३.६४.१२ ॥
Mientras el rey hablaba así de noche, Jīvala dijo: Oh Bāhuka, por amor te afliges siempre por ella; deseo oír. Oh longevo, ¿de quién es esa mujer por la que así te lamentas?
3.64.13
तमुवाच नलो राजा मन्दप्रज्ञस्य कस्यचित् ।
आसीद्बहुमता नारी तस्या दृढतरश्च सः ॥ ३.६४.१३ ॥
El rey Nala le dijo: Había cierto hombre de escaso entendimiento que tenía una esposa muy estimada, y él estaba más firmemente apegado a ella.
3.64.14
स वै केनचिदर्थेन तया मन्दो व्ययुज्यत ।
विप्रयुक्तः स मन्दात्मा भ्रमत्यसुखपीडितः ॥ ३.६४.१४ ॥
Por alguna razón, aquel hombre de escaso entendimiento fue separado de ella; separado, el de mente torpe vaga, atormentado por la infelicidad.
3.64.15
दह्यमानः स शोकेन दिवारात्रमतन्द्रितः ।
निशाकाले स्मरंस्तस्याः श्लोकमेकं स्म गायति ॥ ३.६४.१५ ॥
Abrasado por el dolor, sin descanso de día y de noche, canta un solo verso recordándola en la noche.
3.64.16
स विभ्रमन्महीं सर्वां क्वचिदासाद्य किंचन ।
वसत्यनर्हस्तद्दुःखं भूय एवानुसंस्मरन् ॥ ३.६४.१६ ॥
Vagando por toda la tierra, llega a algún lugar y habita allí, aunque no lo merece, recordando una y otra vez aquel mismo dolor.
3.64.17
सा तु तं पुरुषं नारी कृच्छेऽप्यनुगता वने ।
त्यक्ता तेनाल्पभाग्येन दुष्करं यदि जीवति ॥ ३.६४.१७ ॥
Aquella mujer, aun en la adversidad, siguió a aquel hombre al bosque; abandonada por él, de escasa fortuna, si aún vive, es difícil.
3.64.18
एका बालाऽनभिज्ञा च मार्गमाणाऽतथोचिता ।
क्षुत्पिपासापरीताङ्गी दुष्करं यदि जीवति ॥ ३.६४.१८ ॥
Sola, joven, inexperta, buscando un camino, indigna de tal condición, con el cuerpo asediado por el hambre y la sed — si aún vive, es difícil.
3.64.19
श्वापदाचरिते नित्यं वने महति दारुणे ।
त्यक्ता तेनाल्पभाग्येन मन्दप्रज्ञेन मारिष ॥ ३.६४.१९ ॥
En este vasto y terrible bosque, siempre frecuentado por fieras, él, de escasa fortuna y de mente torpe, la abandonó, oh señor.
3.64.20
इत्येवं नैषधो राजा दमयन्तीमनुस्मरन् ।
अज्ञातवासं न्यवसद्राज्ञस्तस्य नवेशने ॥ ३.६४.२० ॥
Así, el rey de los Naiṣadha, recordando constantemente a Damayantī, vivió oculto al servicio de aquel nuevo rey.