Mahābhārata · Adhyāya 3.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.64.1
तस्मिन्नन्तर्हिते नागे प्रययौ नैषधो नलः ।
ऋतुपर्णस्य नगरं प्राविशद्दशमेऽहनि ॥ ३.६४.१ ॥
Quando aquela serpente desapareceu, o rei naiṣadha Nala partiu e, no décimo dia, entrou na cidade de Ṛtuparṇa.
3.64.2
स राजानमुपातिष्ठद्बाहुकोऽहमिति ब्रुवन् ।
अश्वानां वाहने युक्तः पृथिव्यां नास्ति मत्समः ॥ ३.६४.२ ॥
Aproximou-se do rei dizendo: «Sou Bāhuka. Na terra não há ninguém igual a mim em conduzir cavalos.»
3.64.3
अर्थकृच्छ्रेषु चैवाहं प्रष्टव्यो नैपुणेषु च ।
अन्नसंस्कारमपि च जानाम्यन्यैर्विशेषतः ॥ ३.६४.३ ॥
Em empreendimentos difíceis e em assuntos que exigem habilidade, pode-se consultar-me, e mais do que outros também sei preparar a comida.
3.64.4
यानि शिल्पानि लोकेऽस्मिन्यच्चैवान्यत्सुदुष्करम् ।
सर्वं यतिष्ये तत्कर्तुमृतुपर्ण भरस्व माम् ॥ ३.६४.४ ॥
Quaisquer que sejam os ofícios deste mundo e qualquer outra tarefa extremamente difícil, esforçar-me-ei por realizá-los todos. Ṛtuparṇa, acolhe-me ao teu serviço.
3.64.5
इत्युक्तः स नलेनाथ ऋतुपर्णो नराधिपः ।
उवाच सुप्रीतमनास्तं प्रेक्ष्य च महीपते ॥ ३.६४.५ ॥
Quando Nala assim falou, o rei Ṛtuparṇa, muito satisfeito no coração, olhou para ele e disse, ó senhor da terra:
3.64.6
वसबाहुक भद्रं ते सर्वमेतत्करिष्यसि ।
शीघ्रयाने सदा बुद्धिर्ध्रियते मे विशेषतः ॥ ३.६४.६ ॥
"Fica, Bāhuka, e que a boa sorte te acompanhe. Farás tudo isto. Acima de tudo, a minha mente está sempre voltada para as viagens rápidas."
3.64.7
स त्वमातिष्ठ योगं तं येन शीध्रां हया मम ।
भवेयुरश्वाध्यक्षोसि वेतनं ते शतंशतम् ॥ ३.६४.७ ॥
Assume aquela tarefa pela qual meus cavalos se tornarão velozes. Serás o superintendente dos cavalos, e teu salário será de cem em cem.
3.64.8
त्वामुपस्थास्यतश्चैव नित्यं वार्ष्णेयजीवलौ ।
एताभ्यां रंस्यसे सार्धं वस वै मयि बाहुक ॥ ३.६४.८ ॥
Vārṣṇeya e Jīvala sempre te servirão. Com esses dois terás alegria; vive comigo, ó Bāhuka.
3.64.9
एवमुक्तो नलस्तेन न्यवसत्तत्रपूजितः ।
ऋतुपर्णस्य नगरे सहवार्ष्णेयजीवलः ॥ ३.६४.९ ॥
Tendo ele falado assim, Nala, ali honrado, habitou na cidade de Ṛtuparṇa junto com Vārṣṇeya e Jīvala.
3.64.10
स वै तत्रावसद्राजा वैदर्भीमनुचिन्तयन् ।
सायंसायं सदा चेमं श्लोकमेकं जगाद ह ॥ ३.६४.१० ॥
Aquele rei, morando ali e pensando sempre na princesa de Vidarbha, recitava a cada entardecer este único verso.
3.64.11
क्व नु सा क्षुत्पिपासार्ता श्रान्ता शेते तपस्विनी ।
स्मरन्ती तस्य मन्दस्य कं वाऽऽसाद्योपतिष्ठति ॥ ३.६४.११ ॥
Onde jaz ela então, aquela asceta, atormentada pela fome e pela sede, exausta? Lembrando aquele insensato, a quem se aproxima para servir?
3.64.12
एवं ब्रुवन्तं राजानं निशायां जीवलोऽब्रवीत् ।
कामेनां शोचसे नित्यं श्रोतुमिच्छामि बाहुक।
आयुष्मन्कस्य वा नारी यामेवमनुशोचसि ॥ ३.६४.१२ ॥
Enquanto o rei assim falava à noite, Jīvala disse: Ó Bāhuka, por amor te afliges sempre por ela; desejo ouvir. Ó longevo, de quem é a mulher por quem assim te lamentas?
3.64.13
तमुवाच नलो राजा मन्दप्रज्ञस्य कस्यचित् ।
आसीद्बहुमता नारी तस्या दृढतरश्च सः ॥ ३.६४.१३ ॥
O rei Nala disse-lhe: Havia um certo homem de pouca inteligência que tinha uma esposa muito prezada, e ele era mais firmemente apegado a ela.
3.64.14
स वै केनचिदर्थेन तया मन्दो व्ययुज्यत ।
विप्रयुक्तः स मन्दात्मा भ्रमत्यसुखपीडितः ॥ ३.६४.१४ ॥
Por alguma razão, aquele homem de pouca inteligência foi separado dela; separado, o de espírito obtuso vaga, atormentado pela infelicidade.
3.64.15
दह्यमानः स शोकेन दिवारात्रमतन्द्रितः ।
निशाकाले स्मरंस्तस्याः श्लोकमेकं स्म गायति ॥ ३.६४.१५ ॥
Queimando de dor, sem descanso de dia e de noite, canta um único verso, recordando-a à noite.
3.64.16
स विभ्रमन्महीं सर्वां क्वचिदासाद्य किंचन ।
वसत्यनर्हस्तद्दुःखं भूय एवानुसंस्मरन् ॥ ३.६४.१६ ॥
Vagando por toda a terra, chega a algum lugar e ali habita, embora indigno, recordando sempre de novo aquela mesma dor.
3.64.17
सा तु तं पुरुषं नारी कृच्छेऽप्यनुगता वने ।
त्यक्ता तेनाल्पभाग्येन दुष्करं यदि जीवति ॥ ३.६४.१७ ॥
Aquela mulher, mesmo na adversidade, seguiu aquele homem à floresta; abandonada por ele, de pouca sorte, se ainda vive, é difícil.
3.64.18
एका बालाऽनभिज्ञा च मार्गमाणाऽतथोचिता ।
क्षुत्पिपासापरीताङ्गी दुष्करं यदि जीवति ॥ ३.६४.१८ ॥
Sozinha, jovem, inexperiente, procurando um caminho, indigna de tal condição, com o corpo cercado pela fome e pela sede — se ainda vive, é difícil.
3.64.19
श्वापदाचरिते नित्यं वने महति दारुणे ।
त्यक्ता तेनाल्पभाग्येन मन्दप्रज्ञेन मारिष ॥ ३.६४.१९ ॥
Nesta floresta vasta e terrível, sempre frequentada por feras, ele, de pouca sorte e mente obtusa, a abandonou, ó senhor.
3.64.20
इत्येवं नैषधो राजा दमयन्तीमनुस्मरन् ।
अज्ञातवासं न्यवसद्राज्ञस्तस्य नवेशने ॥ ३.६४.२० ॥
Assim, o rei dos Naiṣadha, lembrando-se constantemente de Damayantī, viveu oculto no serviço daquele novo rei.