Mahābhārata · Adhyāya 3.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.7.1
श्रुत्वा च विदुरं प्राप्तं राज्ञा च परिसान्त्वितम् ।
धृताराष्ट्रात्मजो राजा पर्यतप्यत दुर्मतिः ॥ ३.७.१ ॥
Al oír que Vidura había regresado y había sido bien consolado por el rey, el rey, el hijo de Dhṛtarāṣṭra de mala mente, se atormentó.
3.7.2
स सौबलेयमानाय्य कर्णदुःशासनौ तथा ।
अब्रवीद्वचनं राजा प्रविश्याबुद्धिजं तमः ॥ ३.७.२ ॥
Aquel rey, habiendo llamado al hijo de Subala (Śakuni), a Karṇa y a Duḥśāsana, y entrando en la oscuridad nacida de la necedad, pronunció estas palabras.
3.7.3
एष प्रत्यागतो मन्त्री धृतराष्ट्रस्य संमतः ।
विदुरः पाण्डुपुत्राणां सुहृद्विद्वान्हिते रतः ॥ ३.७.३ ॥
Aquí está el ministro Vidura, de vuelta, estimado por Dhṛtarāṣṭra; amigo de los hijos de Pāṇḍu, sabio, dedicado a su bienestar.
3.7.4
यावदस्य पुनर्बुद्धिं विदुरो नापकर्षति ।
पाण्डवानयने तावन्मन्त्रयध्वं हितं मम ॥ ३.७.४ ॥
Mientras Vidura no vuelva a torcer su juicio, deliberad por mi bien sobre cómo traer de vuelta a los Pāṇḍavas.
3.7.5
अथ पश्याम्यहं पार्थान्प्राप्तानिह कथंचन ।
पुनः शोषं गमिष्यामि निरसुर्निष्परिग्रहः ॥ ३.७.५ ॥
Si veo que los hijos de Pṛthā han llegado aquí de algún modo, me consumiré otra vez, sin vida y sin bienes.
3.7.6
विषमुद्बन्धनं चैव शस्त्रमग्निप्रवेशनम् ।
करिष्ये न हि तानृद्धान्पुनर्द्रष्टुमिहोत्सहे ॥ ३.७.६ ॥
Tomaré veneno, la horca, un arma o me arrojaré al fuego; pues no tengo valor para verlos de nuevo aquí, prósperos.
3.7.7
किं बालिशमतिं राजन्नास्थितोसि विशांपते ।
गतास्ते समयं कृत्वा नैतदेवं भविष्यति ॥ ३.७.७ ॥
¡Oh rey, señor de los pueblos!, ¿por qué adoptas una mente tan necia? Ellos han aceptado el plazo y se han ido; no sucederá de este modo.
3.7.8
सत्यवाक्येः स्विताः सर्वे पाण्डवा भरतषभ ।
पितुस्ते वचनं तात न ग्रहीष्यन्ति कर्हिचिति ॥ ३.७.८ ॥
Oh toro de los Bharatas, todos esos Pandavas están atados por sus palabras veraces. Querido hijo, ellos nunca aceptarán la palabra de tu padre.
3.7.9
अथवा ते ग्रहीष्यन्ति पुनरेष्यन्ति वा पुरम् ।
निरस्य समयं सर्वे पणोऽस्माकं भविष्यति ॥ ३.७.९ ॥
O bien lo aceptarán, o bien volverán a la ciudad. Desechado el plazo acordado, la apuesta será nuestra.
3.7.10
सर्वे भवामो मध्यस्था राज्ञश्छन्दानुवर्तिनः ।
छिद्रं बहु प्रपश्यन्तः पाण्डवानां सुसंवृताः । ॥ ३.७.१० ॥
Todos seremos mediadores imparciales que siguen la voluntad del rey, observando atentamente los muchos defectos de los Pāṇḍavas y bien ocultos.
3.7.11
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथा वदसि मातुल ।
नित्यं हि मे कथयतस्तव बुद्धिर्विरोचते ॥ ३.७.११ ॥
Es tal como dices, oh tío muy sabio. Siempre que hablas, tu consejo me agrada.
3.7.12
काममीक्षामहे सर्वे दुर्योधन तवेप्सितम् ।
ऐकमत्यं हि नो राजन्सर्वेषामेव लक्षये ॥ ३.७.१२ ॥
Como desees, Duryodhana; todos miramos hacia lo que deseas. Oh rey, percibo que entre todos nosotros hay unanimidad.
3.7.13
नागमिष्यन्ति ते धीरा अकृत्वा कालसंविदम् ।
आगमिष्यन्ति चेन्मोहात्पुनर्द्यूतेन ताञ्जय ॥ ३.७.१३ ॥
Sin acordar el plazo, aquellos hombres firmes no vendrán; si por ofuscación vuelven al juego de dados, véncelos.
3.7.14
एवमुक्तस्तु कर्णेन राजा दुर्योधनस्तदा ।
नातिहृष्टमनाः क्षिप्रमभवत्स पराङ्मुखः ॥ ३.७.१४ ॥
Cuando Karṇa hubo hablado así, el rey Duryodhana, con el ánimo no muy complacido, pronto se volvió de espaldas.
3.7.15
उपलभ्य ततः कर्णो विवृत्य नयने शुभे ।
रोषाद्दुःशासनं चैव सौबलं च तमेव च ॥ ३.७.१५ ॥
Entonces Karṇa, percatándose, abrió sus hermosos ojos y, lleno de ira, miró a Duḥśāsana y también a Saubala (Śakuni).
3.7.16
उवाच परमक्रुद्ध उद्यम्यात्मानमात्मना ।
अथो मम मतं यत्तु तन्निबोधत भूमिपाः ॥ ३.७.१६ ॥
Sumamente airado, dominándose a sí mismo, habló: 'Oh señores de la tierra, escuchad ahora mi parecer.'
3.7.17
प्रियं सर्वे करिष्यामो राज्ञः किं करवामहे ।
न चास्य शक्नुमः स्थातुं प्रिये सर्वे ह्यतन्द्रिताः ॥ ३.७.१७ ॥
'Todos haremos lo que es grato al rey. ¿Qué hemos de hacer? En su tarea grata, todos somos incansables y capaces de mantenernos firmes.'
3.7.18
वयं तु शस्त्राण्यादाय रथानास्थाय दंशिताः ।
गच्छामः सहिता हन्तुं पाण्डवान्वनगोचरान् ॥ ३.७.१८ ॥
'Tomando nuestras armas, subiendo a nuestros carros y revestidos de armadura, vayamos juntos a matar a los Pāṇḍavas que vagan por el bosque.'
3.7.19
तेषु सर्वेषु शान्तेषु गतेष्वविदितां गतिम् ।
निर्विवादा भविष्यन्ति धार्तराष्ट्रास्तथा वयम् ॥ ३.७.१९ ॥
Cuando todos ellos hayan sido apaciguados y hayan partido por un camino desconocido, los hijos de Dhṛtarāṣṭra y nosotros estaremos libres de disputas.
3.7.20
यावदेव परिद्यूना यावच्छोकपरायणाः ।
यावन्मित्रविहीनाश्च तावद्गच्छाम माचिरम् ॥ ३.७.२० ॥
Mientras estén debilitados, entregados al dolor y privados de aliados, vayamos sin demora.
3.7.21
तस्यतद्वचनं श्रुत्वा पूजयन्तः पुनः पुनः ।
प्रहृष्टमनसः सर्वे प्रत्यूचुः सूतजं तदा ॥ ३.७.२१ ॥
Al oír sus palabras, honrándolo una y otra vez, todos, con el ánimo alegre, respondieron entonces al hijo del auriga.
3.7.22
एवमुक्त्वा सुसंरब्धा रथैः सर्वे पृथक्पृथक् ।
निर्ययुः पाण्डवान्हन्तुं सहिताः कृतनिश्चयाः ॥ ३.७.२२ ॥
Habiendo dicho así, todos muy airados, cada uno en su carro, partieron juntos con firme resolución de matar a los Pāṇḍavas.
3.7.23
तान्प्रस्थितान्परिज्ञाय कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ।
आजगाम विशुद्धात्मा दृष्ट्वा दिव्येन चक्षुषा ॥ ३.७.२३ ॥
Sabiendo que habían partido, el señor Kṛṣṇa Dvaipāyana, de alma pura, llegó tras verlos con su ojo divino.
3.7.24
प्रतिषिध्याथ तान्सर्वान्भगवाँल्लोकपूजितः ।
प्रज्ञाचक्षुषमासीनमुवाचाभ्येत्य सत्वरम् ॥ ३.७.२४ ॥
Entonces, habiéndolos contenido a todos, el bienaventurado, honrado por el mundo, se acercó con prisa y habló al ciego (Dhṛtarāṣṭra), que estaba sentado.