మహాభారతం · అధ్యాయం 3.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.7.1
श्रुत्वा च विदुरं प्राप्तं राज्ञा च परिसान्त्वितम् ।
धृताराष्ट्रात्मजो राजा पर्यतप्यत दुर्मतिः ॥ ३.७.१ ॥
విదురుడు తిరిగి వచ్చి రాజు చేత బాగా ఓదార్చబడ్డాడని విని, దుర్బుద్ధి గల ధృతరాష్ట్రుని కుమారుడైన రాజు తపించిపోయాడు.
3.7.2
स सौबलेयमानाय्य कर्णदुःशासनौ तथा ।
अब्रवीद्वचनं राजा प्रविश्याबुद्धिजं तमः ॥ ३.७.२ ॥
ఆ రాజు సౌబలుడిని (శకునిని), కర్ణుని, దుశ్శాసనుని పిలిచి, అజ్ఞానం వల్ల పుట్టిన చీకటిలో ప్రవేశించి ఈ మాటలు పలికాడు.
3.7.3
एष प्रत्यागतो मन्त्री धृतराष्ट्रस्य संमतः ।
विदुरः पाण्डुपुत्राणां सुहृद्विद्वान्हिते रतः ॥ ३.७.३ ॥
ఇదిగో తిరిగి వచ్చిన మంత్రి విదురుడు, ధృతరాష్ట్రునికి ఇష్టుడు; పాండవుల మిత్రుడు, విద్వాంసుడు, వారి హితంలో నిమగ్నమైనవాడు.
3.7.4
यावदस्य पुनर्बुद्धिं विदुरो नापकर्षति ।
पाण्डवानयने तावन्मन्त्रयध्वं हितं मम ॥ ३.७.४ ॥
విదురుడు అతని బుద్ధిని మళ్లీ మార్చకముందే, పాండవులను తిరిగి రప్పించే విషయంలో నాకు హితమైనదాన్ని ఆలోచించండి.
3.7.5
अथ पश्याम्यहं पार्थान्प्राप्तानिह कथंचन ।
पुनः शोषं गमिष्यामि निरसुर्निष्परिग्रहः ॥ ३.७.५ ॥
పృథ కుమారులు ఏదో విధంగా ఇక్కడికి వచ్చినట్లు నేను చూస్తే, మళ్లీ క్షీణించిపోతాను—ప్రాణం లేనివాడిగా, సంపద లేనివాడిగా.
3.7.6
विषमुद्बन्धनं चैव शस्त्रमग्निप्रवेशनम् ।
करिष्ये न हि तानृद्धान्पुनर्द्रष्टुमिहोत्सहे ॥ ३.७.६ ॥
నేను విషం, ఉరి, ఆయుధం, లేదా అగ్నిప్రవేశం చేస్తాను; ఐశ్వర్యవంతులుగా వారిని మళ్లీ ఇక్కడ చూడగల ధైర్యం నాకు లేదు.
3.7.7
किं बालिशमतिं राजन्नास्थितोसि विशांपते ।
गतास्ते समयं कृत्वा नैतदेवं भविष्यति ॥ ३.७.७ ॥
ఓ రాజా, ప్రజాపతీ, ఎందుకు ఇంత మూర్ఖపు ఆలోచనను ఆశ్రయిస్తున్నావు? వారు గడువును అంగీకరించి వెళ్లిపోయారు; ఇది ఈ విధంగా జరగదు.
3.7.8
सत्यवाक्येः स्विताः सर्वे पाण्डवा भरतषभ ।
पितुस्ते वचनं तात न ग्रहीष्यन्ति कर्हिचिति ॥ ३.७.८ ॥
భరతశ్రేష్ఠా, ఆ పాండవులందరూ సత్యవాక్కులతో బంధింపబడ్డారు. కుమారా, నీ తండ్రి మాటను వారు ఎప్పుడూ అంగీకరించరు.
3.7.9
अथवा ते ग्रहीष्यन्ति पुनरेष्यन्ति वा पुरम् ।
निरस्य समयं सर्वे पणोऽस्माकं भविष्यति ॥ ३.७.९ ॥
లేదా వారు దాన్ని అంగీకరిస్తారు, లేదా తిరిగి నగరానికి వస్తారు. గడువును పక్కన పెట్టితే, పందెం మనదే అవుతుంది.
3.7.10
सर्वे भवामो मध्यस्था राज्ञश्छन्दानुवर्तिनः ।
छिद्रं बहु प्रपश्यन्तः पाण्डवानां सुसंवृताः । ॥ ३.७.१० ॥
మనమంతా రాజు ఇష్టాన్ని అనుసరించే మధ్యవర్తులుగా ఉందాం; పాండవుల అనేక లోపాలను చూస్తూ బాగా దాగి ఉందాం.
3.7.11
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथा वदसि मातुल ।
नित्यं हि मे कथयतस्तव बुद्धिर्विरोचते ॥ ३.७.११ ॥
మహాప్రాజ్ఞా, మేనమామా, నీవు చెప్పినట్లే ఇది. నీవు మాట్లాడినప్పుడల్లా నీ బుద్ధి నాకు ఎప్పుడూ నచ్చుతుంది.
3.7.12
काममीक्षामहे सर्वे दुर्योधन तवेप्सितम् ।
ऐकमत्यं हि नो राजन्सर्वेषामेव लक्षये ॥ ३.७.१२ ॥
దుర్యోధనా, మనమంతా నీ కోరికనే చూస్తున్నాము. రాజా, మనందరిలో ఏకాభిప్రాయం ఉన్నట్లు నేను గమనిస్తున్నాను.
3.7.13
नागमिष्यन्ति ते धीरा अकृत्वा कालसंविदम् ।
आगमिष्यन्ति चेन्मोहात्पुनर्द्यूतेन ताञ्जय ॥ ३.७.१३ ॥
కాలనిర్ణయ ఒప్పందం చేసుకోకుండా ఆ ధీరులు రారు; మోహంతో వారు మళ్ళీ జూదానికి వస్తే, వారిని జయించు.
3.7.14
एवमुक्तस्तु कर्णेन राजा दुर्योधनस्तदा ।
नातिहृष्टमनाः क्षिप्रमभवत्स पराङ्मुखः ॥ ३.७.१४ ॥
కర్ణుడు ఇలా చెప్పగా, రాజు దుర్యోధనుడి మనసు అంతగా సంతోషించలేదు; అతడు వెంటనే ముఖం తిప్పుకున్నాడు.
3.7.15
उपलभ्य ततः कर्णो विवृत्य नयने शुभे ।
रोषाद्दुःशासनं चैव सौबलं च तमेव च ॥ ३.७.१५ ॥
అప్పుడు కర్ణుడు గ్రహించి, తన అందమైన కన్నులు విప్పి, కోపంతో దుఃశాసనుణ్ని, సౌబలుణ్ని కూడా చూశాడు.
3.7.16
उवाच परमक्रुद्ध उद्यम्यात्मानमात्मना ।
अथो मम मतं यत्तु तन्निबोधत भूमिपाः ॥ ३.७.१६ ॥
అత్యంత కోపంతో, తనను తాను నిలబెట్టుకుని అతడు ఇలా అన్నాడు: 'ఓ రాజులారా, ఇప్పుడు నా అభిప్రాయం వినండి.'
3.7.17
प्रियं सर्वे करिष्यामो राज्ञः किं करवामहे ।
न चास्य शक्नुमः स्थातुं प्रिये सर्वे ह्यतन्द्रिताः ॥ ३.७.१७ ॥
'మనమంతా రాజుకు ప్రియమైనది చేస్తాం; మనం ఏమి చేయాలి? ఆయన ప్రియ కార్యంలో మనమంతా అలసట లేక నిలబడగలం.'
3.7.18
वयं तु शस्त्राण्यादाय रथानास्थाय दंशिताः ।
गच्छामः सहिता हन्तुं पाण्डवान्वनगोचरान् ॥ ३.७.१८ ॥
'మనం ఆయుధాలు తీసుకుని, రథాలెక్కి, కవచాలు ధరించి, అడవిలో తిరిగే పాండవులను చంపడానికి కలిసి వెళ్దాం.'
3.7.19
तेषु सर्वेषु शान्तेषु गतेष्वविदितां गतिम् ।
निर्विवादा भविष्यन्ति धार्तराष्ट्रास्तथा वयम् ॥ ३.७.१९ ॥
వారందరూ శాంతించి తెలియని మార్గంలో వెళ్లిపోయిన తర్వాత, ధృతరాష్ట్రుని కుమారులమైన మేము వివాదరహితులమవుతాము.
3.7.20
यावदेव परिद्यूना यावच्छोकपरायणाः ।
यावन्मित्रविहीनाश्च तावद्गच्छाम माचिरम् ॥ ३.७.२० ॥
వారు క్షీణించి, శోకంలో మునిగి, మిత్రులు లేకుండా ఉన్నంతవరకే మనం ఆలస్యం లేకుండా వెళ్దాం.
3.7.21
तस्यतद्वचनं श्रुत्वा पूजयन्तः पुनः पुनः ।
प्रहृष्टमनसः सर्वे प्रत्यूचुः सूतजं तदा ॥ ३.७.२१ ॥
అతని ఆ మాటలు విని, మళ్ళీ మళ్ళీ మెచ్చుకుంటూ, సంతోషించిన మనసులతో అందరూ అప్పుడు సూతపుత్రునికి సమాధానమిచ్చారు.
3.7.22
एवमुक्त्वा सुसंरब्धा रथैः सर्वे पृथक्पृथक् ।
निर्ययुः पाण्डवान्हन्तुं सहिताः कृतनिश्चयाः ॥ ३.७.२२ ॥
ఇలా చెప్పి, అత్యంత ఆగ్రహంతో, వేర్వేరు రథాలపై ఎక్కి, పాండవులను చంపాలనే దృఢనిశ్చయంతో అందరూ బయలుదేరారు.
3.7.23
तान्प्रस्थितान्परिज्ञाय कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ।
आजगाम विशुद्धात्मा दृष्ट्वा दिव्येन चक्षुषा ॥ ३.७.२३ ॥
వారు బయలుదేరారని తెలుసుకుని, పరిశుద్ధాత్ముడైన ప్రభువు కృష్ణద్వైపాయనుడు దివ్యదృష్టితో చూసి వచ్చాడు.
3.7.24
प्रतिषिध्याथ तान्सर्वान्भगवाँल्लोकपूजितः ।
प्रज्ञाचक्षुषमासीनमुवाचाभ्येत्य सत्वरम् ॥ ३.७.२४ ॥
అప్పుడు వారందరినీ నిరోధించి, లోకపూజితుడైన భగవంతుడు వేగంగా సమీపించి, కూర్చొని ఉన్న ప్రజ్ఞాచక్షువుతో ఇలా అన్నాడు.