மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.7.1
श्रुत्वा च विदुरं प्राप्तं राज्ञा च परिसान्त्वितम् ।
धृताराष्ट्रात्मजो राजा पर्यतप्यत दुर्मतिः ॥ ३.७.१ ॥
விதுரர் திரும்பி வந்து அரசனால் நன்கு ஆறுதல் பெற்றதைக் கேட்டு, துர்புத்தி கொண்ட திருதராஷ்டிரனின் மகனாகிய அரசன் வருந்தினான்.
3.7.2
स सौबलेयमानाय्य कर्णदुःशासनौ तथा ।
अब्रवीद्वचनं राजा प्रविश्याबुद्धिजं तमः ॥ ३.७.२ ॥
அந்த அரசன் சௌபலனை (சகுனியை), கர்ணனையும் துச்சாசனனையும் அழைத்து, அறியாமையிலிருந்து பிறந்த இருளில் புகுந்து இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
3.7.3
एष प्रत्यागतो मन्त्री धृतराष्ट्रस्य संमतः ।
विदुरः पाण्डुपुत्राणां सुहृद्विद्वान्हिते रतः ॥ ३.७.३ ॥
இதோ திரும்பி வந்த அமைச்சர் விதுரர், திருதராஷ்டிரருக்கு உகந்தவர்; பாண்டுவின் புதல்வர்களின் நண்பரும், அறிஞரும், அவர்களின் நலனில் ஈடுபட்டவருமாவார்.
3.7.4
यावदस्य पुनर्बुद्धिं विदुरो नापकर्षति ।
पाण्डवानयने तावन्मन्त्रयध्वं हितं मम ॥ ३.७.४ ॥
விதுரர் அவனுடைய புத்தியை மீண்டும் திருப்பாத வரையில், பாண்டவர்களை திரும்பக் கொண்டுவருவது குறித்து எனக்கு நன்மை தரும்படி ஆலோசியுங்கள்.
3.7.5
अथ पश्याम्यहं पार्थान्प्राप्तानिह कथंचन ।
पुनः शोषं गमिष्यामि निरसुर्निष्परिग्रहः ॥ ३.७.५ ॥
பிருதையின் புதல்வர்களை இங்கே ஏதோ ஒரு வகையில் வந்தவர்களாக நான் பார்த்தால், மீண்டும் நான் தேய்ந்து போவேன்—உயிரற்றவனாகவும் உடைமை இழந்தவனாகவும்.
3.7.6
विषमुद्बन्धनं चैव शस्त्रमग्निप्रवेशनम् ।
करिष्ये न हि तानृद्धान्पुनर्द्रष्टुमिहोत्सहे ॥ ३.७.६ ॥
நான் நஞ்சையோ, தூக்குக்கயிற்றையோ, ஆயுதத்தையோ, அல்லது நெருப்பில் புகுதலையோ செய்வேன்; செல்வம் நிறைந்தவர்களாக அவர்களை மீண்டும் இங்கே பார்க்கும் துணிவு எனக்கு இல்லை.
3.7.7
किं बालिशमतिं राजन्नास्थितोसि विशांपते ।
गतास्ते समयं कृत्वा नैतदेवं भविष्यति ॥ ३.७.७ ॥
அரசே, மக்களின் தலைவனே, ஏன் இத்தகைய மூடத்தனமான எண்ணத்தைக் கொண்டிருக்கிறாய்? அவர்கள் கால வரையறையை ஏற்றுக்கொண்டு சென்றுவிட்டார்கள்; இவ்வாறு நடக்காது.
3.7.8
सत्यवाक्येः स्विताः सर्वे पाण्डवा भरतषभ ।
पितुस्ते वचनं तात न ग्रहीष्यन्ति कर्हिचिति ॥ ३.७.८ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அந்த பாண்டவர்கள் அனைவரும் சத்திய வாக்குறுதிகளால் கட்டுண்டுள்ளனர். அன்பு மகனே, உன் தந்தையின் சொல்லை அவர்கள் ஒருபோதும் ஏற்கமாட்டார்கள்.
3.7.9
अथवा ते ग्रहीष्यन्ति पुनरेष्यन्ति वा पुरम् ।
निरस्य समयं सर्वे पणोऽस्माकं भविष्यति ॥ ३.७.९ ॥
அல்லது அவர்கள் அதை ஏற்பார்கள், அல்லது நகரத்திற்கு மீண்டும் வருவார்கள். கால வரையறையைத் தள்ளிவிட்டால், பந்தயம் நம்முடையதாகும்.
3.7.10
सर्वे भवामो मध्यस्था राज्ञश्छन्दानुवर्तिनः ।
छिद्रं बहु प्रपश्यन्तः पाण्डवानां सुसंवृताः । ॥ ३.७.१० ॥
நாம் அனைவரும் அரசனின் விருப்பத்தைப் பின்பற்றும் நடுநிலையாளர்களாக இருப்போம்; பாண்டவர்களின் பல குறைகளைக் கண்டு நன்கு மறைந்திருப்போம்.
3.7.11
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथा वदसि मातुल ।
नित्यं हि मे कथयतस्तव बुद्धिर्विरोचते ॥ ३.७.११ ॥
மிகுந்த அறிவாளியே, மாமனே, நீ சொல்வது போலவே இது. நீ பேசும்போதெல்லாம் உன் அறிவுரை எப்போதும் எனக்கு உகந்ததாகவே இருக்கிறது.
3.7.12
काममीक्षामहे सर्वे दुर्योधन तवेप्सितम् ।
ऐकमत्यं हि नो राजन्सर्वेषामेव लक्षये ॥ ३.७.१२ ॥
துரியோதனா, நாம் அனைவரும் உன் விருப்பமானதையே நோக்குகிறோம். அரசே, நம் அனைவரிடையேயும் ஒருமித்த கருத்து இருப்பதாக நான் காண்கிறேன்.
3.7.13
नागमिष्यन्ति ते धीरा अकृत्वा कालसंविदम् ।
आगमिष्यन्ति चेन्मोहात्पुनर्द्यूतेन ताञ्जय ॥ ३.७.१३ ॥
காலத்தைப் பற்றிய உடன்படிக்கை செய்யாமல் அந்த தீரர்கள் வரமாட்டார்கள்; மோகத்தால் அவர்கள் மீண்டும் சூதாட்டத்திற்கு வந்தால், அவர்களை வெல்க.
3.7.14
एवमुक्तस्तु कर्णेन राजा दुर्योधनस्तदा ।
नातिहृष्टमनाः क्षिप्रमभवत्स पराङ्मुखः ॥ ३.७.१४ ॥
கர்ணன் இவ்வாறு கூறியதும், மன்னன் துரியோதனனின் மனம் மிகவும் மகிழவில்லை; அவன் உடனே முகம் திருப்பிக்கொண்டான்.
3.7.15
उपलभ्य ततः कर्णो विवृत्य नयने शुभे ।
रोषाद्दुःशासनं चैव सौबलं च तमेव च ॥ ३.७.१५ ॥
அப்போது கர்ணன் நிலைமையை உணர்ந்து, தன் அழகிய கண்களை விரித்து, கோபத்துடன் துச்சாசனனையும் சௌபலனாகிய சகுனியையும் நோக்கினான்.
3.7.16
उवाच परमक्रुद्ध उद्यम्यात्मानमात्मना ।
अथो मम मतं यत्तु तन्निबोधत भूमिपाः ॥ ३.७.१६ ॥
மிகவும் சினந்து, தன்னைத் தானே நிலைப்படுத்திக்கொண்டு அவன் கூறினான்: 'மன்னர்களே, இப்போது என் கருத்தைக் கேளுங்கள்.'
3.7.17
प्रियं सर्वे करिष्यामो राज्ञः किं करवामहे ।
न चास्य शक्नुमः स्थातुं प्रिये सर्वे ह्यतन्द्रिताः ॥ ३.७.१७ ॥
'நாங்கள் அனைவரும் மன்னனுக்கு விருப்பமானதைச் செய்வோம்; நாங்கள் என்ன செய்யவேண்டும்? அவனுடைய விருப்பப் பணியில் நாங்கள் அனைவரும் சோர்வின்றி நிற்போம்.'
3.7.18
वयं तु शस्त्राण्यादाय रथानास्थाय दंशिताः ।
गच्छामः सहिता हन्तुं पाण्डवान्वनगोचरान् ॥ ३.७.१८ ॥
'நாங்கள் ஆயுதங்களை ஏந்தி, தேர்களில் ஏறி, கவசம் அணிந்து, காட்டில் திரியும் பாண்டவர்களைக் கொல்லச் சேர்ந்து செல்வோம்.'
3.7.19
तेषु सर्वेषु शान्तेषु गतेष्वविदितां गतिम् ।
निर्विवादा भविष्यन्ति धार्तराष्ट्रास्तथा वयम् ॥ ३.७.१९ ॥
அவர்கள் அனைவரும் அமைதியடைந்து தெரியாத வழியில் சென்றுவிட்டால், திருதராஷ்டிரரின் மக்களும் நாங்களும் சர்ச்சையின்றி இருப்போம்.
3.7.20
यावदेव परिद्यूना यावच्छोकपरायणाः ।
यावन्मित्रविहीनाश्च तावद्गच्छाम माचिरम् ॥ ३.७.२० ॥
அவர்கள் நலிந்து, துயரில் ஆழ்ந்து, நண்பரின்றி இருக்கும் வேளையிலேயே நாம் தாமதமின்றி செல்வோம்.
3.7.21
तस्यतद्वचनं श्रुत्वा पूजयन्तः पुनः पुनः ।
प्रहृष्टमनसः सर्वे प्रत्यूचुः सूतजं तदा ॥ ३.७.२१ ॥
அவருடைய அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, மீண்டும் மீண்டும் போற்றி, மகிழ்ந்த மனத்துடன் அனைவரும் அப்போது சூதன் மகனுக்கு மறுமொழி கூறினர்.
3.7.22
एवमुक्त्वा सुसंरब्धा रथैः सर्वे पृथक्पृथक् ।
निर्ययुः पाण्डवान्हन्तुं सहिताः कृतनिश्चयाः ॥ ३.७.२२ ॥
இவ்வாறு கூறி, மிகுந்த சினத்துடன், தனித்தனி தேர்களில் ஏறி, பாண்டவர்களைக் கொல்லும் உறுதியுடன் அனைவரும் புறப்பட்டனர்.
3.7.23
तान्प्रस्थितान्परिज्ञाय कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ।
आजगाम विशुद्धात्मा दृष्ट्वा दिव्येन चक्षुषा ॥ ३.७.२३ ॥
அவர்கள் புறப்பட்டதை அறிந்து, தூய ஆத்மாவான ஆண்டவர் கிருஷ்ண துவைபாயனர் தெய்வீகக் கண்ணால் கண்டு வந்தார்.
3.7.24
प्रतिषिध्याथ तान्सर्वान्भगवाँल्लोकपूजितः ।
प्रज्ञाचक्षुषमासीनमुवाचाभ्येत्य सत्वरम् ॥ ३.७.२४ ॥
பின்னர் அவர்அனைவரையும் தடுத்து, உலகம் போற்றும் பகவான் விரைந்து அருகில் சென்று, அமர்ந்திருந்த பிரஜ்ஞாசக்ஷுவிடம் கூறினார்.