ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.7.1
श्रुत्वा च विदुरं प्राप्तं राज्ञा च परिसान्त्वितम् ।
धृताराष्ट्रात्मजो राजा पर्यतप्यत दुर्मतिः ॥ ३.७.१ ॥
ವಿದುರನು ಮರಳಿ ಬಂದು ರಾಜನಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಂತೈಸಲ್ಪಟ್ಟನೆಂದು ಕೇಳಿ, ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರನಾದ ರಾಜನು ಸಂತಪ್ತನಾದನು.
3.7.2
स सौबलेयमानाय्य कर्णदुःशासनौ तथा ।
अब्रवीद्वचनं राजा प्रविश्याबुद्धिजं तमः ॥ ३.७.२ ॥
ಆ ರಾಜನು ಸೌಬಲನನ್ನು (ಶಕುನಿಯನ್ನು), ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ದುಃಶಾಸನರನ್ನು ಕರೆಸಿ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.7.3
एष प्रत्यागतो मन्त्री धृतराष्ट्रस्य संमतः ।
विदुरः पाण्डुपुत्राणां सुहृद्विद्वान्हिते रतः ॥ ३.७.३ ॥
ಇಗೋ ಮರಳಿ ಬಂದ ಮಂತ್ರಿ ವಿದುರ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು; ಪಾಂಡುಪುತ್ರರ ಸ್ನೇಹಿತನು, ವಿದ್ವಾಂಸನು, ಅವರ ಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿರತನು.
3.7.4
यावदस्य पुनर्बुद्धिं विदुरो नापकर्षति ।
पाण्डवानयने तावन्मन्त्रयध्वं हितं मम ॥ ३.७.४ ॥
ವಿದುರನು ಅವನ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ತಿರುಗಿಸದ ತನಕ, ಪಾಂಡವರನ್ನು ಮರಳಿ ಕರೆತರುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಹಿತವಾದುದನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿ.
3.7.5
अथ पश्याम्यहं पार्थान्प्राप्तानिह कथंचन ।
पुनः शोषं गमिष्यामि निरसुर्निष्परिग्रहः ॥ ३.७.५ ॥
ಪೃಥೆಯ ಮಕ್ಕಳು ಹೇಗಾದರೂ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದರೆ, ಮತ್ತೆ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ಹೋಗುವೆನು—ಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ, ಆಸ್ತಿ ಇಲ್ಲದವನಾಗಿ.
3.7.6
विषमुद्बन्धनं चैव शस्त्रमग्निप्रवेशनम् ।
करिष्ये न हि तानृद्धान्पुनर्द्रष्टुमिहोत्सहे ॥ ३.७.६ ॥
ನಾನು ವಿಷ, ನೇಣು, ಶಸ್ತ್ರ ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಮಾಡುವೆನು; ಸಮೃದ್ಧರಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಲು ನನಗೆ ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲ.
3.7.7
किं बालिशमतिं राजन्नास्थितोसि विशांपते ।
गतास्ते समयं कृत्वा नैतदेवं भविष्यति ॥ ३.७.७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಏಕೆ ಇಂತಹ ಮೂರ್ಖ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುವೆ? ಅವರು ಅವಧಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ; ಇದು ಹೀಗೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.
3.7.8
सत्यवाक्येः स्विताः सर्वे पाण्डवा भरतषभ ।
पितुस्ते वचनं तात न ग्रहीष्यन्ति कर्हिचिति ॥ ३.७.८ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಎಲ್ಲ ಪಾಂಡವರು ಸತ್ಯವಾಕ್ಯಗಳಿಂದ ಬದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಿಯ ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
3.7.9
अथवा ते ग्रहीष्यन्ति पुनरेष्यन्ति वा पुरम् ।
निरस्य समयं सर्वे पणोऽस्माकं भविष्यति ॥ ३.७.९ ॥
ಅಥವಾ ಅವರು ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪುವರು, ಅಥವಾ ಮತ್ತೆ ನಗರಕ್ಕೆ ಬರುವರು. ಅವಧಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೆ ಪಣವು ನಮ್ಮದಾಗುವುದು.
3.7.10
सर्वे भवामो मध्यस्था राज्ञश्छन्दानुवर्तिनः ।
छिद्रं बहु प्रपश्यन्तः पाण्डवानां सुसंवृताः । ॥ ३.७.१० ॥
ನಾವೆಲ್ಲರೂ ರಾಜನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಮಧ್ಯಸ್ಥರಾಗಿರುವೆವು; ಪಾಂಡವರ ಅನೇಕ ದೋಷಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮರೆಯಾಗಿರುವೆವು.
3.7.11
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथा वदसि मातुल ।
नित्यं हि मे कथयतस्तव बुद्धिर्विरोचते ॥ ३.७.११ ॥
ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ಮಾವನೇ, ನೀನು ಹೇಳುವಂತೆಯೇ ಇದು. ನೀನು ಮಾತನಾಡುವಾಗೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಸದಾ ನನಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
3.7.12
काममीक्षामहे सर्वे दुर्योधन तवेप्सितम् ।
ऐकमत्यं हि नो राजन्सर्वेषामेव लक्षये ॥ ३.७.१२ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನೇ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಬಯಕೆಯನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ರಾಜನೇ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಏಕಮತವಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ.
3.7.13
नागमिष्यन्ति ते धीरा अकृत्वा कालसंविदम् ।
आगमिष्यन्ति चेन्मोहात्पुनर्द्यूतेन ताञ्जय ॥ ३.७.१३ ॥
ಕಾಲನಿಶ್ಚಯದ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ಆ ಧೀರರು ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಮೋಹದಿಂದ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಜೂಜಿಗೆ ಬಂದರೆ, ಅವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲು.
3.7.14
एवमुक्तस्तु कर्णेन राजा दुर्योधनस्तदा ।
नातिहृष्टमनाः क्षिप्रमभवत्स पराङ्मुखः ॥ ३.७.१४ ॥
ಕರ್ಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನ ಮನಸ್ಸು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ಅವನು ಶೀಘ್ರವೇ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿದನು.
3.7.15
उपलभ्य ततः कर्णो विवृत्य नयने शुभे ।
रोषाद्दुःशासनं चैव सौबलं च तमेव च ॥ ३.७.१५ ॥
ಆಗ ಕರ್ಣನು ಅರಿತು, ತನ್ನ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅಗಲಿಸಿ, ಕೋಪದಿಂದ ದುಃಶಾಸನನನ್ನೂ ಸೌಬಲನನ್ನೂ ನೋಡಿದನು.
3.7.16
उवाच परमक्रुद्ध उद्यम्यात्मानमात्मना ।
अथो मम मतं यत्तु तन्निबोधत भूमिपाः ॥ ३.७.१६ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ, ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ಭೂಪಾಲರೇ, ಈಗ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.'
3.7.17
प्रियं सर्वे करिष्यामो राज्ञः किं करवामहे ।
न चास्य शक्नुमः स्थातुं प्रिये सर्वे ह्यतन्द्रिताः ॥ ३.७.१७ ॥
'ನಾವೆಲ್ಲರೂ ರಾಜನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡೋಣ; ನಾವೇನು ಮಾಡಬೇಕು? ಅವನ ಪ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲೆವು.'
3.7.18
वयं तु शस्त्राण्यादाय रथानास्थाय दंशिताः ।
गच्छामः सहिता हन्तुं पाण्डवान्वनगोचरान् ॥ ३.७.१८ ॥
'ನಾವು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ರಥಗಳನ್ನೇರಿ, ಕವಚಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೋಗೋಣ.'
3.7.19
तेषु सर्वेषु शान्तेषु गतेष्वविदितां गतिम् ।
निर्विवादा भविष्यन्ति धार्तराष्ट्रास्तथा वयम् ॥ ३.७.१९ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಶಾಂತರಾಗಿ ಅಜ್ಞಾತ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋದ ನಂತರ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರಾದ ನಾವು ವಿವಾದರಹಿತರಾಗುತ್ತೇವೆ.
3.7.20
यावदेव परिद्यूना यावच्छोकपरायणाः ।
यावन्मित्रविहीनाश्च तावद्गच्छाम माचिरम् ॥ ३.७.२० ॥
ಅವರು ಕ್ಷೀಣರಾಗಿ, ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಮಿತ್ರರಿಲ್ಲದೆ ಇರುವವರೆಗೂ ನಾವು ತಡಮಾಡದೆ ಹೋಗೋಣ.
3.7.21
तस्यतद्वचनं श्रुत्वा पूजयन्तः पुनः पुनः ।
प्रहृष्टमनसः सर्वे प्रत्यूचुः सूतजं तदा ॥ ३.७.२१ ॥
ಅವನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪದೇ ಪದೇ ಹೊಗಳಿ, ಸಂತೋಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಆಗ ಸೂತಪುತ್ರನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.
3.7.22
एवमुक्त्वा सुसंरब्धा रथैः सर्वे पृथक्पृथक् ।
निर्ययुः पाण्डवान्हन्तुं सहिताः कृतनिश्चयाः ॥ ३.७.२२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಟರು.
3.7.23
तान्प्रस्थितान्परिज्ञाय कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ।
आजगाम विशुद्धात्मा दृष्ट्वा दिव्येन चक्षुषा ॥ ३.७.२३ ॥
ಅವರು ಹೊರಟಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಶುದ್ಧಾತ್ಮನಾದ ಪ್ರಭು ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನನು ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿ ಬಂದನು.
3.7.24
प्रतिषिध्याथ तान्सर्वान्भगवाँल्लोकपूजितः ।
प्रज्ञाचक्षुषमासीनमुवाचाभ्येत्य सत्वरम् ॥ ३.७.२४ ॥
ಆಗ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ತಡೆದು, ಲೋಕಪೂಜಿತ ಭಗವಂತನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಕುಳಿತಿದ್ದ ಪ್ರಜ್ಞಾಚಕ್ಷು (ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ)ನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.