Mahābhārata · Adhyāya 3.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.7.1
श्रुत्वा च विदुरं प्राप्तं राज्ञा च परिसान्त्वितम् ।
धृताराष्ट्रात्मजो राजा पर्यतप्यत दुर्मतिः ॥ ३.७.१ ॥
Als er hörte, dass Vidura zurückgekehrt und vom König gut getröstet worden war, wurde der böse Sohn Dhṛtarāṣṭras, der König, von Qual erfüllt.
3.7.2
स सौबलेयमानाय्य कर्णदुःशासनौ तथा ।
अब्रवीद्वचनं राजा प्रविश्याबुद्धिजं तमः ॥ ३.७.२ ॥
Dieser König ließ den Sohn Subalas (Śakuni), Karṇa und Duḥśāsana holen, trat in die aus Torheit geborene Finsternis ein und sprach diese Worte.
3.7.3
एष प्रत्यागतो मन्त्री धृतराष्ट्रस्य संमतः ।
विदुरः पाण्डुपुत्राणां सुहृद्विद्वान्हिते रतः ॥ ३.७.३ ॥
Hier ist der zurückgekehrte Minister Vidura, von Dhṛtarāṣṭra geschätzt; ein Freund der Söhne Pāṇḍus, gelehrt, dem Wohl ihrer ergeben.
3.7.4
यावदस्य पुनर्बुद्धिं विदुरो नापकर्षति ।
पाण्डवानयने तावन्मन्त्रयध्वं हितं मम ॥ ३.७.४ ॥
Solange Vidura seinen Sinn nicht wieder umlenkt, beratet für mein Wohl über die Rückholung der Pāṇḍavas.
3.7.5
अथ पश्याम्यहं पार्थान्प्राप्तानिह कथंचन ।
पुनः शोषं गमिष्यामि निरसुर्निष्परिग्रहः ॥ ३.७.५ ॥
Sehe ich die Söhne Pṛthās irgendwie hierher gekommen, werde ich wieder dahinschwinden, leblos und besitzlos.
3.7.6
विषमुद्बन्धनं चैव शस्त्रमग्निप्रवेशनम् ।
करिष्ये न हि तानृद्धान्पुनर्द्रष्टुमिहोत्सहे ॥ ३.७.६ ॥
Ich werde Gift, Erhängen, eine Waffe oder den Eintritt ins Feuer wählen; denn ich habe nicht den Mut, sie hier wieder wohlhabend zu sehen.
3.7.7
किं बालिशमतिं राजन्नास्थितोसि विशांपते ।
गतास्ते समयं कृत्वा नैतदेवं भविष्यति ॥ ३.७.७ ॥
O König, Herr der Völker, warum hegst du einen so törichten Sinn? Sie haben die Frist angenommen und sind fortgegangen; so wird es nicht geschehen.
3.7.8
सत्यवाक्येः स्विताः सर्वे पाण्डवा भरतषभ ।
पितुस्ते वचनं तात न ग्रहीष्यन्ति कर्हिचिति ॥ ३.७.८ ॥
O Stier der Bharatas, alle diese Pāṇḍavas sind durch ihre wahrhaftigen Worte gebunden. Lieber Sohn, sie werden niemals das Wort deines Vaters annehmen.
3.7.9
अथवा ते ग्रहीष्यन्ति पुनरेष्यन्ति वा पुरम् ।
निरस्य समयं सर्वे पणोऽस्माकं भविष्यति ॥ ३.७.९ ॥
Entweder werden sie es annehmen, oder sie werden in die Stadt zurückkehren. Wenn die vereinbarte Frist verworfen ist, wird der Einsatz unser sein.
3.7.10
सर्वे भवामो मध्यस्था राज्ञश्छन्दानुवर्तिनः ।
छिद्रं बहु प्रपश्यन्तः पाण्डवानां सुसंवृताः । ॥ ३.७.१० ॥
Wir alle werden unparteiische Vermittler sein, die dem Willen des Königs folgen, die vielen Mängel der Pāṇḍavas genau beobachten und dabei gut verborgen bleiben.
3.7.11
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथा वदसि मातुल ।
नित्यं हि मे कथयतस्तव बुद्धिर्विरोचते ॥ ३.७.११ ॥
So ist es, wie du sagst, o sehr weiser Onkel. Immer wenn du sprichst, gefällt mir dein Rat.
3.7.12
काममीक्षामहे सर्वे दुर्योधन तवेप्सितम् ।
ऐकमत्यं हि नो राजन्सर्वेषामेव लक्षये ॥ ३.७.१२ ॥
Wie du wünschst, Duryodhana; wir alle richten unseren Blick auf das, was du begehrst. O König, ich sehe, dass unter uns allen Einmütigkeit herrscht.
3.7.13
नागमिष्यन्ति ते धीरा अकृत्वा कालसंविदम् ।
आगमिष्यन्ति चेन्मोहात्पुनर्द्यूतेन ताञ्जय ॥ ३.७.१३ ॥
Ohne eine Vereinbarung über die Zeit werden jene standhaften Männer nicht kommen; kommen sie aus Verblendung wieder zum Würfelspiel, so besiege sie.
3.7.14
एवमुक्तस्तु कर्णेन राजा दुर्योधनस्तदा ।
नातिहृष्टमनाः क्षिप्रमभवत्स पराङ्मुखः ॥ ३.७.१४ ॥
Als Karṇa so gesprochen hatte, wandte sich König Duryodhana, nicht sonderlich erfreut im Herzen, rasch ab.
3.7.15
उपलभ्य ततः कर्णो विवृत्य नयने शुभे ।
रोषाद्दुःशासनं चैव सौबलं च तमेव च ॥ ३.७.१५ ॥
Da bemerkte Karṇa es, riss seine schönen Augen weit auf und blickte im Zorn auf Duḥśāsana und auch auf Saubala (Śakuni).
3.7.16
उवाच परमक्रुद्ध उद्यम्यात्मानमात्मना ।
अथो मम मतं यत्तु तन्निबोधत भूमिपाः ॥ ३.७.१६ ॥
Im höchsten Zorn, sich selbst zügelnd, sprach er: 'O Herren der Erde, hört nun meine Meinung.'
3.7.17
प्रियं सर्वे करिष्यामो राज्ञः किं करवामहे ।
न चास्य शक्नुमः स्थातुं प्रिये सर्वे ह्यतन्द्रिताः ॥ ३.७.१७ ॥
'Wir alle werden tun, was dem König lieb ist; was sollen wir tun? In seinem lieben Werk sind wir alle unermüdlich und vermögen standzuhalten.'
3.7.18
वयं तु शस्त्राण्यादाय रथानास्थाय दंशिताः ।
गच्छामः सहिता हन्तुं पाण्डवान्वनगोचरान् ॥ ३.७.१८ ॥
'Die Waffen ergreifend, auf die Streitwagen steigend und gepanzert, lasst uns gemeinsam gehen, um die im Wald umherziehenden Pāṇḍavas zu erschlagen.'
3.7.19
तेषु सर्वेषु शान्तेषु गतेष्वविदितां गतिम् ।
निर्विवादा भविष्यन्ति धार्तराष्ट्रास्तथा वयम् ॥ ३.७.१९ ॥
Wenn sie alle beruhigt sind und einen unbekannten Weg gegangen sind, werden die Söhne Dhṛtarāṣṭras und wir streitfrei sein.
3.7.20
यावदेव परिद्यूना यावच्छोकपरायणाः ।
यावन्मित्रविहीनाश्च तावद्गच्छाम माचिरम् ॥ ३.७.२० ॥
Solange sie geschwächt, dem Kummer ergeben und ohne Verbündete sind, lasst uns ohne Verzug gehen.
3.7.21
तस्यतद्वचनं श्रुत्वा पूजयन्तः पुनः पुनः ।
प्रहृष्टमनसः सर्वे प्रत्यूचुः सूतजं तदा ॥ ३.७.२१ ॥
Als sie seine Worte gehört hatten und ihn immer wieder ehrten, antworteten alle mit erfreuten Herzen dem Sohn des Wagenlenkers.
3.7.22
एवमुक्त्वा सुसंरब्धा रथैः सर्वे पृथक्पृथक् ।
निर्ययुः पाण्डवान्हन्तुं सहिताः कृतनिश्चयाः ॥ ३.७.२२ ॥
So gesprochen, brachen alle, aufs Äußerste erzürnt, jeder auf seinem eigenen Wagen, gemeinsam mit festem Entschluss auf, die Pāṇḍavas zu erschlagen.
3.7.23
तान्प्रस्थितान्परिज्ञाय कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ।
आजगाम विशुद्धात्मा दृष्ट्वा दिव्येन चक्षुषा ॥ ३.७.२३ ॥
Als er erfuhr, dass sie aufgebrochen waren, kam der reinen Seele, der Herr Kṛṣṇa Dvaipāyana, nachdem er sie mit dem göttlichen Auge gesehen hatte.
3.7.24
प्रतिषिध्याथ तान्सर्वान्भगवाँल्लोकपूजितः ।
प्रज्ञाचक्षुषमासीनमुवाचाभ्येत्य सत्वरम् ॥ ३.७.२४ ॥
Dann hielt er sie alle zurück, der vom Weltall verehrte Gesegnete trat schnell heran und sprach zu dem blinden (Dhṛtarāṣṭra), der dasaß.