ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.7.1
श्रुत्वा च विदुरं प्राप्तं राज्ञा च परिसान्त्वितम् ।
धृताराष्ट्रात्मजो राजा पर्यतप्यत दुर्मतिः ॥ ३.७.१ ॥
ବିଦୁର ଫେରି ଆସିଛନ୍ତି ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଲ ଭାବେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ପାଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ଦୁର୍ମତି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ର ରାଜା ସନ୍ତପ୍ତ ହେଲେ।
3.7.2
स सौबलेयमानाय्य कर्णदुःशासनौ तथा ।
अब्रवीद्वचनं राजा प्रविश्याबुद्धिजं तमः ॥ ३.७.२ ॥
ସେହି ରାଜା ସୌବଳ (ଶକୁନି), କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଦୁଃଶାସନଙ୍କୁ ଡାକି, ଅଜ୍ଞାନରୁ ଜନ୍ମିତ ଅନ୍ଧକାରରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
3.7.3
एष प्रत्यागतो मन्त्री धृतराष्ट्रस्य संमतः ।
विदुरः पाण्डुपुत्राणां सुहृद्विद्वान्हिते रतः ॥ ३.७.३ ॥
ଏହି ଫେରି ଆସିଥିବା ମନ୍ତ୍ରୀ ବିଦୁର, ଯିଏ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ; ସେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କ ସୁହୃତ, ବିଦ୍ୱାନ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ହିତରେ ରତ।
3.7.4
यावदस्य पुनर्बुद्धिं विदुरो नापकर्षति ।
पाण्डवानयने तावन्मन्त्रयध्वं हितं मम ॥ ३.७.४ ॥
ବିଦୁର ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରାଇ ନ ପାରନ୍ତି, ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଆଣିବା ବିଷୟରେ ମୋ ହିତ ପାଇଁ ପରାମର୍ଶ କର।
3.7.5
अथ पश्याम्यहं पार्थान्प्राप्तानिह कथंचन ।
पुनः शोषं गमिष्यामि निरसुर्निष्परिग्रहः ॥ ३.७.५ ॥
ପୃଥାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଯଦି ମୁଁ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଏଠାକୁ ଆସିଥିବାର ଦେଖେ, ତେବେ ମୁଁ ପୁନର୍ବାର କ୍ଷୀଣ ହେବି—ପ୍ରାଣହୀନ ଓ ନିଃସ୍ୱ ହୋଇ।
3.7.6
विषमुद्बन्धनं चैव शस्त्रमग्निप्रवेशनम् ।
करिष्ये न हि तानृद्धान्पुनर्द्रष्टुमिहोत्सहे ॥ ३.७.६ ॥
ମୁଁ ବିଷ, ଗଳାଫାଶ, ଅସ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିପ୍ରବେଶ କରିବି; କାରଣ ସମୃଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଏଠାରେ ଦେଖିବାର ସାହସ ମୋର ନାହିଁ।
3.7.7
किं बालिशमतिं राजन्नास्थितोसि विशांपते ।
गतास्ते समयं कृत्वा नैतदेवं भविष्यति ॥ ३.७.७ ॥
ହେ ରାଜା, ପ୍ରଜାପତି, ତୁମେ କାହିଁକି ଏମିତି ମୂର୍ଖ ବୁଦ୍ଧି ଧାରଣ କରୁଛ? ସେମାନେ ସମୟସୀମା ସ୍ଥିର କରି ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି; ଏମିତି ହେବ ନାହିଁ।
3.7.8
सत्यवाक्येः स्विताः सर्वे पाण्डवा भरतषभ ।
पितुस्ते वचनं तात न ग्रहीष्यन्ति कर्हिचिति ॥ ३.७.८ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେହି ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବ ସତ୍ୟବାକ୍ୟରେ ବନ୍ଧା ପଡ଼ିଛନ୍ତି। ହେ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, ତୁମ ପିତାଙ୍କ ବଚନ ସେମାନେ କେବେ ବି ଗ୍ରହଣ କରିବେ ନାହିଁ।
3.7.9
अथवा ते ग्रहीष्यन्ति पुनरेष्यन्ति वा पुरम् ।
निरस्य समयं सर्वे पणोऽस्माकं भविष्यति ॥ ३.७.९ ॥
ଅଥବା ସେମାନେ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରିବେ, ଅଥବା ପୁନର୍ବାର ନଗରକୁ ଫେରିବେ। ସମୟସୀମା ତ୍ୟାଗ କଲେ ପଣ ଆମର ହେବ।
3.7.10
सर्वे भवामो मध्यस्था राज्ञश्छन्दानुवर्तिनः ।
छिद्रं बहु प्रपश्यन्तः पाण्डवानां सुसंवृताः । ॥ ३.७.१० ॥
ଆମେ ସମସ୍ତେ ରାଜାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ମଧ୍ୟସ୍ଥ ହେବା; ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ବହୁ ତ୍ରୁଟି ଦେଖି ଭଲ ଭାବେ ଲୁଚି ରହିବା।
3.7.11
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथा वदसि मातुल ।
नित्यं हि मे कथयतस्तव बुद्धिर्विरोचते ॥ ३.७.११ ॥
ହେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ମାମା, ତୁମେ ଯେମିତି କହୁଛ, ଏହା ସେମିତି ହିଁ। ତୁମେ କହିବା ବେଳେ ତୁମ ବୁଦ୍ଧି ମୋତେ ସର୍ବଦା ଭଲ ଲାଗେ।
3.7.12
काममीक्षामहे सर्वे दुर्योधन तवेप्सितम् ।
ऐकमत्यं हि नो राजन्सर्वेषामेव लक्षये ॥ ३.७.१२ ॥
ହେ ଦୁର୍ଯୋଧନ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ତୁମ ଇଚ୍ଛିତ ବିଷୟକୁ ହିଁ ଦେଖୁଛୁ। ହେ ରାଜା, ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକମତ ରହିଛି ବୋଲି ମୁଁ ଦେଖୁଛି।
3.7.13
नागमिष्यन्ति ते धीरा अकृत्वा कालसंविदम् ।
आगमिष्यन्ति चेन्मोहात्पुनर्द्यूतेन ताञ्जय ॥ ३.७.१३ ॥
କାଳସଂବିଦ୍ ନ କରି ସେ ଧୀରମାନେ ଆସିବେ ନାହିଁ; ମୋହରୁ ସେମାନେ ପୁଣି ପାଶାଖେଳକୁ ଆସନ୍ତି ତେବେ ସେମାନଙ୍କୁ ଜୟ କର।
3.7.14
एवमुक्तस्तु कर्णेन राजा दुर्योधनस्तदा ।
नातिहृष्टमनाः क्षिप्रमभवत्स पराङ्मुखः ॥ ३.७.१४ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ଏପରି କହିବାରୁ ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ମନ ଅଧିକ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲା ନାହିଁ; ସେ ଶୀଘ୍ର ମୁଖ ଫେରାଇଲେ।
3.7.15
उपलभ्य ततः कर्णो विवृत्य नयने शुभे ।
रोषाद्दुःशासनं चैव सौबलं च तमेव च ॥ ३.७.१५ ॥
ତା'ପରେ କର୍ଣ୍ଣ ବୁଝିଗଲେ, ନିଜ ସୁନ୍ଦର ଆଖି ବିସ୍ଫାରିତ କରି, କ୍ରୋଧରେ ଦୁଃଶାସନ ଓ ସୌବଳ (ଶକୁନି)ଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
3.7.16
उवाच परमक्रुद्ध उद्यम्यात्मानमात्मना ।
अथो मम मतं यत्तु तन्निबोधत भूमिपाः ॥ ३.७.१६ ॥
ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ନିଜକୁ ସମ୍ଭାଳି ସେ କହିଲେ: 'ହେ ଭୂପାଳଗଣ, ଏବେ ମୋ ମତ ଶୁଣନ୍ତୁ।'
3.7.17
प्रियं सर्वे करिष्यामो राज्ञः किं करवामहे ।
न चास्य शक्नुमः स्थातुं प्रिये सर्वे ह्यतन्द्रिताः ॥ ३.७.१७ ॥
'ଆମେ ସମସ୍ତେ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବୁ; ଆମେ କଣ କରିବା? ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଅକ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇପାରିବା।'
3.7.18
वयं तु शस्त्राण्यादाय रथानास्थाय दंशिताः ।
गच्छामः सहिता हन्तुं पाण्डवान्वनगोचरान् ॥ ३.७.१८ ॥
'ଆମେ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ଧରି, ରଥରେ ଚଢ଼ି, କବଚ ପିନ୍ଧି, ବନରେ ବୁଲୁଥିବା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଏକତ୍ର ଯିବା।'
3.7.19
तेषु सर्वेषु शान्तेषु गतेष्वविदितां गतिम् ।
निर्विवादा भविष्यन्ति धार्तराष्ट्रास्तथा वयम् ॥ ३.७.१९ ॥
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶାନ୍ତ ହୋଇ ଅଜ୍ଞାତ ପଥରେ ଚାଲିଗଲେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ ଆମେ ବିବାଦମୁକ୍ତ ହେବୁ।
3.7.20
यावदेव परिद्यूना यावच्छोकपरायणाः ।
यावन्मित्रविहीनाश्च तावद्गच्छाम माचिरम् ॥ ३.७.२० ॥
ସେମାନେ କ୍ଷୀଣ, ଶୋକପରାୟଣ ଓ ମିତ୍ରହୀନ ଥିବାବେଳେ ଆମେ ବିଳମ୍ବ ନ କରି ଯିବା।
3.7.21
तस्यतद्वचनं श्रुत्वा पूजयन्तः पुनः पुनः ।
प्रहृष्टमनसः सर्वे प्रत्यूचुः सूतजं तदा ॥ ३.७.२१ ॥
ତାହାର ସେହି କଥା ଶୁଣି, ବାରମ୍ବାର ପ୍ରଶଂସା କରି, ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ସମସ୍ତେ ସେତେବେଳେ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
3.7.22
एवमुक्त्वा सुसंरब्धा रथैः सर्वे पृथक्पृथक् ।
निर्ययुः पाण्डवान्हन्तुं सहिताः कृतनिश्चयाः ॥ ३.७.२२ ॥
ଏପରି କହି, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପରେ ସମସ୍ତେ ବାହାରିଗଲେ।
3.7.23
तान्प्रस्थितान्परिज्ञाय कृष्णद्वैपायनः प्रभुः ।
आजगाम विशुद्धात्मा दृष्ट्वा दिव्येन चक्षुषा ॥ ३.७.२३ ॥
ସେମାନେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଛନ୍ତି ଜାଣି, ବିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ଦିବ୍ୟ ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖି ଆସିଲେ।
3.7.24
प्रतिषिध्याथ तान्सर्वान्भगवाँल्लोकपूजितः ।
प्रज्ञाचक्षुषमासीनमुवाचाभ्येत्य सत्वरम् ॥ ३.७.२४ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିବାରଣ କରି, ଲୋକପୂଜିତ ଭଗବାନ ଶୀଘ୍ର ନିକଟକୁ ଆସି, ବସିଥିବା ପ୍ରଜ୍ଞାଚକ୍ଷୁଙ୍କୁ କହିଲେ।