ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.70.1
स नदीः पर्वतांश्चैव वनानि च सरांसि च ।
अचिरेणातिचक्राम स्वेचरः खे चरन्निव ॥ ३.७०.१ ॥
ಅವನು ನದಿಗಳನ್ನು, ಪರ್ವತಗಳನ್ನು, ಕಾಡುಗಳನ್ನು, ಸರೋವರಗಳನ್ನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ದಾಟಿದನು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುವವನಂತೆ.
3.70.2
तथा प्रयाते तु रथे तदा भागस्वरिर्नृपः ।
उत्तरीयमधोपश्यद्धष्टं परपुरंजयः ॥ ३.७०.२ ॥
ಹೀಗೆ ರಥವು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದಾಗ, ಶತ್ರುಪುರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ರಾಜ ಭಾಗಸ್ವರಿ ತನ್ನ ಉತ್ತರೀಯ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು.
3.70.3
ततः स त्वरमाणस्तु पटे निपतिते तदा ।
ग्रहीष्यामीति तं राजा नलमाह महामनाः ॥ ३.७०.३ ॥
ಆಗ ವಸ್ತ್ರ ಬಿದ್ದಾಗ, ಮಹಾಮನಸ್ಕನಾದ ರಾಜನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ನಳನಿಗೆ, 'ನಾನು ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ' ಎಂದನು.
3.70.4
निगृह्णीष्व महाबुद्धे हयानेतान्महाजवान् ।
वार्ष्णेयो यावदेनं मे पटमानयतामिह ॥ ३.७०.४ ॥
'ಓ ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯವನೇ, ಈ ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸು; ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನು ನನ್ನ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತರುವವರೆಗೆ.'
3.70.5
नलस्तं प्रत्युवाचाथ दूरे भ्रष्टः पटस्तव ।
योजनं समतिक्रान्तो नाहर्तुं शक्यते पुनः ॥ ३.७०.५ ॥
ಆಗ ನಳನು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನಿನ್ನ ವಸ್ತ್ರ ದೂರ ಬಿದ್ದಿದೆ; ಒಂದು ಯೋಜನ ದಾಟಿ ಹೋಗಿದೆ, ಇನ್ನು ಅದನ್ನು ಮರಳಿ ತರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.'
3.70.6
एवमुक्ते नलेनाथ नातिप्रीतमना नृपः ।
आससाद वने राजन्फलवन्तं बिभीतकम् ॥ ३.७०.६ ॥
ನಳನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ರಾಜನು ಅಷ್ಟು ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಫಲಭರಿತ ಬಿಭೀತಕ ಮರದ ಬಳಿ ಬಂದನು.
3.70.7
तं दृष्ट्वा बाहुकं राजा त्वरमाणोऽभ्यभापत ।
ममापि सूत पश्य त्वं संख्याने परमं बलम् ॥ ३.७०.७ ॥
ಆ ಬಾಹುಕನನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಜನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು: ಓ ಸೂತನೇ, ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪರಮ ಕೌಶಲವನ್ನೂ ನೀನು ನೋಡು.
3.70.8
सर्वः सर्वं न जानाति सर्वज्ञो नास्ति कश्चन ।
नैकत्र परिनिष्ठाऽस्ति ज्ञानस्य पुरुषे क्वचित् ॥ ३.७०.८ ॥
ಯಾರೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಸರ್ವಜ್ಞನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಎಂದಿಗೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
3.70.9
वृक्षेऽस्मिन्यानि पर्णानि फलामेकं च बाहुक ।
पतितान्यपि यान्यत्रतत्रैकमधिकं कृतम् ॥ ३.७०.९ ॥
ಓ ಬಾಹುಕ, ಈ ಮರದ ಮೇಲಿರುವ ಎಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳು, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವುಗಳೂ ಸೇರಿ, ಒಂದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
3.70.10
एवपत्राधिकं चात्र फलमेकं च बाहुक ।
फलकोट्यपि पत्राणां द्वयोरपि च शाखयोः।
प्रवक्ष्यामि फलान्यत्र यानि संख्यास्यते भवान् ॥ ३.७०.१० ॥
ಹೀಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಎಲೆಗಳು ಒಂದು ಹೆಚ್ಚು, ಹಣ್ಣೂ ಒಂದು. ಓ ಬಾಹುಕ, ಎರಡೂ ಕೊಂಬೆಗಳ ಎಲೆಗಳ ಕೋಟಿಯನ್ನೂ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಎಣಿಸುವ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನೂ ನಾನು ಹೇಳುವೆನು.
3.70.11
प्रचिनुह्यस्य शाखे द्वे याश्चाप्यन्याः प्रशाखिकाः ।
आभ्यां फलसहस्रे द्वे पञ्चोनं शतमेव च ॥ ३.७०.११ ॥
ಈ ಮರದ ಎರಡು ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನೂ ಇತರ ಚಿಕ್ಕ ಟೊಂಗೆಗಳನ್ನೂ ಎಣಿಸು. ಇವುಗಳಿಂದ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಹಣ್ಣುಗಳು, ಮತ್ತು ಐದು ಕಡಿಮೆ ನೂರು ಕೂಡ.
3.70.12
ततो रथादवप्लुत्य राजानं बाहुकोऽब्रवीत् ।
परोक्षमिव मे राजन्कत्थसे शत्रुकर्शन ॥ ३.७०.१२ ॥
ಆಗ ರಥದಿಂದ ಜಿಗಿದು ಬಾಹುಕನು ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಓ ರಾಜನೇ, ಓ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವವನೇ, ನೀನು ನನಗೆ ತಿಳಿಯದ ಹಾಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುತ್ತಿರುವೆ.
3.70.13
प्रत्यक्षमेतत्कर्ताऽस्मि शातयित्वा विभीतकम् ।
अथ ते गणिते राजन्द्विजामाम्यपरोक्षताम् ॥ ३.७०.१३ ॥
ಇದು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವೇ; ವಿಭೀತಕ ಮರವನ್ನು ಕಡಿದು ಅದನ್ನು ಎಣಿಸಿ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ಎಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಆ ಅಪರೋಕ್ಷ ನೈಪುಣ್ಯ ದೊರೆಯುವುದು.
3.70.14
प्रत्यक्षं ते महाराज् गणयिष्ये विभीतकम् ।
अहं हि नाभिजानामि भवेदेव नवेति वा ॥ ३.७०.१४ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ವಿಭೀತಕ ಮರದ ಫಲಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವು ಒಂಬತ್ತೋ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯೋ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.
3.70.15
संख्यास्यामि फलान्यस्य पशय्तस्ते जनाधिप ।
मुहूर्तमपि वार्ष्णेयो रश्मीन्यच्छतु वाजिनाम् ॥ ३.७०.१५ ॥
ಓ ಜನಾಧಿಪನೇ, ನೀನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಇದರ ಫಲಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುತ್ತೇನೆ. ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕುದುರೆಗಳ ಲಗಾಮು ಹಿಡಿಯಲಿ.
3.70.16
तमब्रवीन्नृपः सूतं नायं कालो विलम्बितुम् ।
बाहुकस्त्वब्रवीदेनं परं यत्नं समास्थितः ॥ ३.७०.१६ ॥
ರಾಜನು ಆ ಸಾರಥಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಇದು ವಿಳಂಬಿಸುವ ಸಮಯವಲ್ಲ." ಆದರೆ ಬಾಹುಕನು ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
3.70.17
प्रतीक्षस्व मुहूर्तं त्वमथवा त्वरते भवान् ।
एष याति शिवः पन्था याहि वार्ष्णेयसारथिः ॥ ३.७०.१७ ॥
ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಾದು ಇರು, ಅಥವಾ ನೀನು ಅವಸರದಲ್ಲಿರುವೆಯಾ? ಇದೇ ಶುಭ ಮಾರ್ಗ; ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ ಸಾರಥಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಗು.
3.70.18
अब्रवीदृतुपर्णस्तं सान्त्वयन्कुरुनन्दन ।
त्वभेव यन्ता नान्योस्ति पृथिव्यामपि बाहुक ॥ ३.७०.१८ ॥
ಆಗ ಋತುಪರ್ಣನು ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು: "ಕುರುನಂದನನೇ, ಬಾಹುಕನೇ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲೂ ನಿನ್ನಂತೆ ಸಾರಥಿ ಬೇರೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ."
3.70.19
त्वत्कृतेयातुमिच्छामि विदर्भान्हयकोविद ।
शरणं त्वांप्रपन्नोस्मि न विघ्नं कर्तुमर्हसि ॥ ३.७०.१९ ॥
ಅಶ್ವವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣತನೇ, ನಿಮ್ಮ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾನು ವಿದರ್ಭಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಶರಣು ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ; ವಿಘ್ನ ಮಾಡಬೇಡಿ.
3.70.20
कामं च ते करिष्यामि यन्मां वक्ष्यसि बाहुक ।
विदर्भान्यदि यात्वाऽद्य सूर्यं दर्शयितासि मे। ॥ ३.७०.२० ॥
ಬಾಹುಕನೇ, ನೀನು ನನಗೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತೀಯೋ ಅದನ್ನು ನಾನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಇಂದೇ ನೀನು ವಿದರ್ಭಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದರೆ, ನನಗೆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ತೋರಿಸಿದಂತೆ.
3.70.21
अथाब्रवीद्बाहुकस्तं संख्यायच बिभीतकम् ।
ततो विदर्भान्यास्यामि कुरुष्वैवं वचो मम ॥ ३.७०.२१ ॥
ಆಗ ಬಾಹುಕನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಬಿಭೀತಕ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಎಣಿಸು. ಆಮೇಲೆ ನಾನು ವಿದರ್ಭಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಹೀಗೆ ಮಾಡು."
3.70.22
अकाम इव तं राजा गणयस्वेत्युवाच ह ।
एकदेशं च शाखायाः समादिष्टं मयाऽनघ ॥ ३.७०.२२ ॥
ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದವನಂತೆ ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ "ಎಣಿಸು" ಎಂದನು. ಓ ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ, ನಾನು ಹೇಳಿದ ಕೊಂಬೆಯ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಎಣಿಸು.
3.70.23
गणयस्वाश्वतत्वज्ञ ततस्त्वंप्रीतिमावह ।
सोऽवतीर्य रथात्तूर्णं शातयामास तं द्रुमम् ॥ ३.७०.२३ ॥
ಅಶ್ವತತ್ತ್ವ ಬಲ್ಲವನೇ, ಎಣಿಸು; ಆಗ ನೀನು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೊಂದು. ಅವನು ತಕ್ಷಣ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು ಆ ಮರವನ್ನು ಉರುಳಿಸಿದನು.
3.70.24
ततः स विस्मयाविष्टो राजानमिदमब्रवीत् ।
गणयित्वायथोक्तानि तावन्त्येव फलानि तु ॥ ३.७०.२४ ॥
ಆಗ ಅವನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿ ರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಅಷ್ಟು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಿದೆ."
3.70.25
अत्युद्भुतमिदं राजन्दृष्टवानस्मि ते बलम् ।
श्रोतुमिच्छामि तां विद्यां ययैतज्ज्ञायते नृप ॥ ३.७०.२५ ॥
ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಈ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಬಲವನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ನೃಪನೇ, ಇದು ಯಾವ ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ತಿಳಿಯುತ್ತದೋ ಆ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.70.26
तमुवाच ततो राजा त्वरितो गमने नृप ।
विद्ध्यक्षहृदयज्ञं मां संख्याने च विशारदम् ॥ ३.७०.२६ ॥
ಆಗ ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು: ನೃಪನೇ, ನನ್ನನ್ನು ದಾಳದ ಹೃದಯವನ್ನು ತಿಳಿದವನೆಂದೂ, ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನೆಂದೂ ತಿಳಿ.
3.70.27
बाहुकस्तमुवाचाथ देहि विद्याद्वयं च मे ।
मत्तोऽपि चाश्वहृदयं गृहाण पुरुपर्पभ ॥ ३.७०.२७ ॥
ಆಗ ಬಾಹುಕನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನನಗೆ ಆ ಎರಡು ವಿದ್ಯೆಗಳನ್ನು ಕೊಡು; ನನ್ನಿಂದಲೂ ಅಶ್ವಹೃದಯವನ್ನು ಪಡೆ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
3.70.28
ऋतुपर्णस्ततो राजा बाहुकं कार्यगौरवात् ।
हयज्ञानस्य लोभाच् तं तथेत्यब्रवीद्वचः ॥ ३.७०.२८ ॥
ಆಗ ರಾಜ ಋತುಪರ್ಣನು ಕಾರ್ಯದ ಗಾಂಭೀರ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಶ್ವವಿದ್ಯೆಯ ಲೋಭದಿಂದ ಬಾಹುಕನಿಗೆ "ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.70.29
यथोक्तं त्वं गृहाणेदमक्षाणां हृदयं परम् ।
निक्षेपो मेऽश्वहृदयं त्वयि तिष्ठतु बाहुक।
एवमुक्त्वा ददौ विद्यामृतुपर्णो नलाय वै ॥ ३.७०.२९ ॥
ಹೇಳಿದಂತೆ ನೀನು ದಾಳಗಳ ಈ ಪರಮ ಹೃದಯವನ್ನು ಪಡೆ. ನನ್ನ ಅಶ್ವಹೃದಯ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಠೇವಣಿಯಾಗಿರಲಿ, ಬಾಹುಕ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಋತುಪರ್ಣನು ನಳನಿಗೆ ಆ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
3.70.30
तस्याक्षहृदयज्ञस्य शरीरान्निःसृतः कलिः ।
कर्कोटकविषं तीक्ष्णं मुखात्सततमुद्वमन्।
कलेस्तस्य तदार्तस्य शापाग्निः स विनिःसृतः ॥ ३.७०.३० ॥
ದಾಳಗಳ ಹೃದಯವನ್ನು ತಿಳಿದ ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಕಲಿ ಹೊರಬಂದನು; ಅವನು ಬಾಯಿಂದ ಕರ್ಕೋಟಕನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ವಿಷವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಉಗುಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಪೀಡಿತ ಕಲಿಯಿಂದ ಶಾಪದ ಅಗ್ನಿ ಹೊರಬಿತ್ತು.
3.70.31
सातेन कर्शितो राजादीर्घकालमनात्मवान् ॥ ३.७०.३१ ॥
ಕಲಿಯ ಪೀಡೆಯಿಂದ ಕೃಶನಾದ ರಾಜನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಆತ್ಮಸಂಯಮವಿಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದನು.
3.70.32
तं भ्राम्तरूपं निःशोभं संक्लिष्टमकरोत्कलिः ।
ततो विषविमुक्तात्मा स्वंरूपमकरोत्कलिः।
तं शप्तुमैच्छत्कुपितो निषधाधिपतिर्नलः ।
ततो विषविमुक्तात्मा स्वंरूपमकरोत्कलिः।
तं शप्तुमैच्छत्कुपितो निषधाधिपतिर्नलः ॥ ३.७०.३२ ॥
ಅವನು ಆ ಭ್ರಾಂತರೂಪದ, ಕಾಂತಿಹೀನ, ಪೀಡಿತ ಕಲಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ನಂತರ ವಿಷದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ಕಲಿ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು. ಕೋಪಗೊಂಡ ನಿಷಧಾಧಿಪತಿ ನಳನು ಅವನನ್ನು ಶಪಿಸಲು ಬಯಸಿದನು. ನಂತರ ವಿಷದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ಕಲಿ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು. ಕೋಪಗೊಂಡ ನಿಷಧಾಧಿಪತಿ ನಳನು ಅವನನ್ನು ಶಪಿಸಲು ಬಯಸಿದನು.
3.70.33
तमुवाच कलिर्भीतो वेपमानः कृताञ्जलिः ।
कोपं संयच्छ नृपते कीर्तिं दास्यामि ते पराम् ॥ ३.७०.३३ ॥
ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ಕಲಿ ಕೈಮುಗಿದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಓ ರಾಜನೇ, ಕೋಪವನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸು. ನಿನಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
3.70.34
इन्द्रसेनस्य जननी कुपिता माऽशपत्पुरा ।
यदा त्वया परित्यक्ता ततोऽहं भृशपीडितः ॥ ३.७०.३४ ॥
ಇಂದ್ರಸೇನೆಯ ತಾಯಿ ಕೋಪಗೊಂಡು ಮೊದಲು ನನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸಿದಳು: ನೀನು ಇವನಿಂದ ಕೈಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಪೀಡಿತನಾಗುವೆ ಎಂದು.
3.70.35
अवसं त्वयि राजेन्द्र सुदुःखभपराजित ।
विषेण नागराजस्य दह्यमानो दिवानिशम् ॥ ३.७०.३५ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಓ ಅಪರಾಜಿತನೇ, ನಾಗರಾಜನ ವಿಷದಿಂದ ಹಗಲೂ ರಾತ್ರಿ ದಹಿಸುತ್ತಾ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖದಿಂದ ವಾಸಿಸಿದೆನು.
3.70.36
शरणं त्वां प्रपन्नोस्मि शृणु चेदं वचो मम ।
ये च त्वां मनुजा लोके कीर्तयिष्यन्त्यतन्द्रिताः।
मत्प्रत्सूतं भयं तेषां न कदाचिद्भविष्यति ॥ ३.७०.३६ ॥
ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಶರಣು ಹೊಕ್ಕಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ನನ್ನಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಭಯ ಎಂದಿಗೂ ಉಂಟಾಗದು.
3.70.37
न तेषां मानसं किंचिच्छारीरं वाचिकं तथा ।
भविष्यति महाराज कीर्तयिष्यन्ति ये नलम्।
भयार्तं शरणं यातं यदि मां त्वं न शप्स्यसे ॥ ३.७०.३७ ॥
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಳನನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುವವರಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಾಗಲಿ ದೇಹದಲ್ಲಾಗಲಿ ವಾಣಿಯಲ್ಲಾಗಲಿ ಯಾವ ಕಷ್ಟವೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಶರಣು ಬಂದ ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ಶಪಿಸದಿದ್ದರೆ.
3.70.38
एवमुक्तो नलो राजा न्ययच्छत्कोपमात्मनः ।
ततो बीतः कलिः क्षिप्रं प्रविवेश विभीतकम्।
कलिस्त्वन्येन नो दृष्टः कथयन्नैषधेन वै ॥ ३.७०.३८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜ ನಳನು ತನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಂಡನು. ಆಗ ಕಲಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಓಡಿ ವಿಭೀತಕ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ನೈಷಧನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಕಲಿಯನ್ನು ಬೇರೆಯವರು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
3.70.39
ततो गतत्वरो राजा नैषधः परवीरहा ।
संप्रनष्टे कलौ राजा संख्यायास्य फलान्युत ॥ ३.७०.३९ ॥
ಆಗ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟ ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ನೈಷಧ ರಾಜನು, ಕಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೋದ ನಂತರ, ಅದರ ಫಲಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಹಾಕಿ...
3.70.40
मुदा परमया युक्तस्तेजसाऽथ परेण वै ।
रथमारुह्य तेजस्वी प्रययौ जवनैर्हयैः ॥ ३.७०.४० ॥
ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ತೇಜಸ್ವಿ ರಾಜನು ರಥವೇರಿ ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು.
3.70.41
बिभीतकश्चाप्रशस्तः संवृत्तः कलिसंश्रयात् ।
ततः प्रभृतिराजेन्द्र लोकेऽस्मिन्पाण्डुनन्दन ॥ ३.७०.४१ ॥
ಕಲಿಯ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ವಿಭೀತಕ ವೃಕ್ಷವು ಅಪ್ರಶಸ್ತವಾಯಿತು. ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಪಾಂಡುನಂದನ, ಅಂದಿನಿಂದ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ಆಯಿತು.
3.70.42
हयोत्तभानुत्पततो द्विजानिव पुनः पुनः ।
नलः संचोदयामास प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ३.७०.४२ ॥
ಕುದುರೆಗಳ ಲಗಾಮನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಾರುತ್ತಾ, ಸಂತೋಷಿತ ಅಂತರಾತ್ಮದಿಂದ ನಳನು ಅವುಗಳನ್ನು ಚುರುಕುಗೊಳಿಸಿದನು.
3.70.43
विदर्भाभिमुखो राजा प्रययौ स महायशाः ।
नले तु समतिक्रान्ते कलिरप्यगमद्गृहम् ॥ ३.७०.४३ ॥
ನಳನು ಹೊರಟುಹೋದ ನಂತರ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಆ ರಾಜನು ವಿದರ್ಭದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು; ಕಲಿಯೂ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.
3.70.44
ततो गतज्वरो राजा नलोऽभूत्पृथिवीपतिः ।
विमुक्तः कलिना राजन्रूपमात्रवियोजितः ॥ ३.७०.४४ ॥
ಆಗ ಜ್ವರದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದ ರಾಜ ನಳನು ಭೂಪತಿಯಾದನು; ರಾಜನೇ, ಕಲಿಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿ, ರೂಪ ಮಾತ್ರದಿಂದ ಮಾತ್ರ ವಿಯೋಗಗೊಂಡನು.