Mahābhārata · Adhyāya 3.70

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

3.70.1

स नदीः पर्वतांश्चैव वनानि च सरांसि च ।
अचिरेणातिचक्राम स्वेचरः खे चरन्निव ॥ ३.७०.१ ॥

Er überquerte Flüsse, Berge, Wälder und Seen im Nu, wie einer, der frei durch den Himmel zieht.

3.70.2

तथा प्रयाते तु रथे तदा भागस्वरिर्नृपः ।
उत्तरीयमधोपश्यद्धष्टं परपुरंजयः ॥ ३.७०.२ ॥

Als der Wagen so davoneilte, sah der König Bhāgasvari, Bezwinger feindlicher Städte, sein Obergewand unten liegen.

3.70.3

ततः स त्वरमाणस्तु पटे निपतिते तदा ।
ग्रहीष्यामीति तं राजा नलमाह महामनाः ॥ ३.७०.३ ॥

Als das Tuch fiel, sprach der großmütige König hastig zu Nala: 'Ich werde es aufheben.'

3.70.4

निगृह्णीष्व महाबुद्धे हयानेतान्महाजवान् ।
वार्ष्णेयो यावदेनं मे पटमानयतामिह ॥ ३.७०.४ ॥

'O Mann großer Weisheit, halte diese schnellen Pferde zurück, bis der Sohn des Vṛṣṇi mir mein Tuch hierher bringt.'

3.70.5

नलस्तं प्रत्युवाचाथ दूरे भ्रष्टः पटस्तव ।
योजनं समतिक्रान्तो नाहर्तुं शक्यते पुनः ॥ ३.७०.५ ॥

Da antwortete ihm Nala: 'Dein Tuch ist weit gefallen; es ist eine Yojana weit fortgeflogen und kann nicht mehr zurückgebracht werden.'

3.70.6

एवमुक्ते नलेनाथ नातिप्रीतमना नृपः ।
आससाद वने राजन्फलवन्तं बिभीतकम् ॥ ३.७०.६ ॥

Als Nala dies gesagt hatte, begab sich der König, nicht sehr zufrieden im Herzen, zu einem fruchtbeladenen Bibhītaka-Baum im Wald.

3.70.7

तं दृष्ट्वा बाहुकं राजा त्वरमाणोऽभ्यभापत ।
ममापि सूत पश्य त्वं संख्याने परमं बलम् ॥ ३.७०.७ ॥

Als der König Bāhuka sah, sprach er hastig: O Wagenlenker, sieh auch meine höchste Fertigkeit im Zählen.

3.70.8

सर्वः सर्वं न जानाति सर्वज्ञो नास्ति कश्चन ।
नैकत्र परिनिष्ठाऽस्ति ज्ञानस्य पुरुषे क्वचित् ॥ ३.७०.८ ॥

Jeder weiß nicht alles, und es gibt keinen Allwissenden; vollkommene Beherrschung des Wissens findet sich nie in einem einzelnen Menschen.

3.70.9

वृक्षेऽस्मिन्यानि पर्णानि फलामेकं च बाहुक ।
पतितान्यपि यान्यत्रतत्रैकमधिकं कृतम् ॥ ३.७०.९ ॥

O Bāhuka, an diesem Baum wurden die Blätter und Früchte, auch die hier und dort gefallenen, gezählt; eines davon wurde mehr gezählt.

3.70.10

एवपत्राधिकं चात्र फलमेकं च बाहुक ।
फलकोट्यपि पत्राणां द्वयोरपि च शाखयोः।
प्रवक्ष्यामि फलान्यत्र यानि संख्यास्यते भवान् ॥ ३.७०.१० ॥

So ist hier ein Blatt mehr und auch eine Frucht. O Bāhuka, ich werde sogar die zehn Millionen Blätter an beiden Zweigen nennen und die Früchte hier, die du zählen wirst.

3.70.11

प्रचिनुह्यस्य शाखे द्वे याश्चाप्यन्याः प्रशाखिकाः ।
आभ्यां फलसहस्रे द्वे पञ्चोनं शतमेव च ॥ ३.७०.११ ॥

Zähle die beiden Zweige dieses Baumes und die anderen kleinen Ästchen. Von diesen beiden gibt es zweitausend Früchte und außerdem hundert weniger fünf.

3.70.12

ततो रथादवप्लुत्य राजानं बाहुकोऽब्रवीत् ।
परोक्षमिव मे राजन्कत्थसे शत्रुकर्शन ॥ ३.७०.१२ ॥

Dann sprang Bāhuka vom Wagen und sprach zum König: O König, o Bezwinger der Feinde, du prahlst, als wäre es mir verborgen.

3.70.13

प्रत्यक्षमेतत्कर्ताऽस्मि शातयित्वा विभीतकम् ।
अथ ते गणिते राजन्द्विजामाम्यपरोक्षताम् ॥ ३.७०.१३ ॥

Dies geschieht vor deinen Augen: Ich werde den Vibhītaka-Baum fällen und ihn für dich zählen. Dann, o König, wirst du jene verborgene Fertigkeit im Zählen erlangen.

3.70.14

प्रत्यक्षं ते महाराज् गणयिष्ये विभीतकम् ।
अहं हि नाभिजानामि भवेदेव नवेति वा ॥ ३.७०.१४ ॥

O großer König, vor deinen Augen werde ich die Früchte des Vibhītaka-Baumes zählen. Ich weiß nicht mit Gewissheit, ob es neun oder etwas anderes sind.

3.70.15

संख्यास्यामि फलान्यस्य पशय्तस्ते जनाधिप ।
मुहूर्तमपि वार्ष्णेयो रश्मीन्यच्छतु वाजिनाम् ॥ ३.७०.१५ ॥

O Herr der Menschen, während du zusiehst, werde ich seine Früchte zählen. Der Nachkomme der Vṛṣṇi möge einen Augenblick die Zügel der Pferde halten.

3.70.16

तमब्रवीन्नृपः सूतं नायं कालो विलम्बितुम् ।
बाहुकस्त्वब्रवीदेनं परं यत्नं समास्थितः ॥ ३.७०.१६ ॥

Der König sprach zu jenem Wagenlenker: "Dies ist nicht die Zeit zu zögern." Doch Bāhuka, mit großer Mühe bei der Sache, antwortete ihm.

3.70.17

प्रतीक्षस्व मुहूर्तं त्वमथवा त्वरते भवान् ।
एष याति शिवः पन्था याहि वार्ष्णेयसारथिः ॥ ३.७०.१७ ॥

Warte einen Augenblick, oder eilst du? Dies ist der glückverheißende Weg; fahre, mit dem Vārṣṇeya als Wagenlenker.

3.70.18

अब्रवीदृतुपर्णस्तं सान्त्वयन्कुरुनन्दन ।
त्वभेव यन्ता नान्योस्ति पृथिव्यामपि बाहुक ॥ ३.७०.१८ ॥

Da sprach Ṛtuparṇa, ihn beruhigend: "Wonne der Kurus, Bāhuka, es gibt auf Erden keinen anderen Wagenlenker außer dir."

3.70.19

त्वत्कृतेयातुमिच्छामि विदर्भान्हयकोविद ।
शरणं त्वांप्रपन्नोस्मि न विघ्नं कर्तुमर्हसि ॥ ३.७०.१९ ॥

O Kenner der Pferde, um deinetwillen möchte ich nach Vidarbha ziehen. Ich habe bei dir Zuflucht genommen; du sollst kein Hindernis machen.

3.70.20

कामं च ते करिष्यामि यन्मां वक्ष्यसि बाहुक ।
विदर्भान्यदि यात्वाऽद्य सूर्यं दर्शयितासि मे। ॥ ३.७०.२० ॥

O Bāhuka, gern werde ich tun, was du mir sagst. Wenn du mich heute nach Vidarbha bringst, hast du mir die Sonne gezeigt.

3.70.21

अथाब्रवीद्बाहुकस्तं संख्यायच बिभीतकम् ।
ततो विदर्भान्यास्यामि कुरुष्वैवं वचो मम ॥ ३.७०.२१ ॥

Da sprach Bāhuka zu ihm: »Zähle den Bibhītaka-Baum. Danach werde ich nach Vidarbha ziehen; tue, wie ich sage.«

3.70.22

अकाम इव तं राजा गणयस्वेत्युवाच ह ।
एकदेशं च शाखायाः समादिष्टं मयाऽनघ ॥ ३.७०.२२ ॥

Als wäre es ihm nicht recht, sagte der König zu ihm: »Zähle.« Und, o Makelloser, zähle einen Teil des Zweiges, den ich dir bezeichnet habe.

3.70.23

गणयस्वाश्वतत्वज्ञ ततस्त्वंप्रीतिमावह ।
सोऽवतीर्य रथात्तूर्णं शातयामास तं द्रुमम् ॥ ३.७०.२३ ॥

Zähle, o Kenner der Pferdekunst; dann wirst du dich freuen. Er stieg eilends vom Wagen und fällte jenen Baum.

3.70.24

ततः स विस्मयाविष्टो राजानमिदमब्रवीत् ।
गणयित्वायथोक्तानि तावन्त्येव फलानि तु ॥ ३.७०.२४ ॥

Da sprach er, von Verwunderung erfüllt, zum König: »Gezählt habe ich, es sind tatsächlich so viele Früchte, wie gesagt wurde.«

3.70.25

अत्युद्भुतमिदं राजन्दृष्टवानस्मि ते बलम् ।
श्रोतुमिच्छामि तां विद्यां ययैतज्ज्ञायते नृप ॥ ३.७०.२५ ॥

O König, ich habe deine außerordentlich wunderbare Kraft gesehen. Ich wünsche die Wissenschaft zu hören, durch die dies erkannt wird, o König.

3.70.26

तमुवाच ततो राजा त्वरितो गमने नृप ।
विद्ध्यक्षहृदयज्ञं मां संख्याने च विशारदम् ॥ ३.७०.२६ ॥

Da sprach der König hastig zu ihm: O König, wisse, dass ich das Herz der Würfel kenne und im Zählen geschickt bin.

3.70.27

बाहुकस्तमुवाचाथ देहि विद्याद्वयं च मे ।
मत्तोऽपि चाश्वहृदयं गृहाण पुरुपर्पभ ॥ ३.७०.२७ ॥

Da sprach Bāhuka zu ihm: Gib mir die beiden Wissenschaften, und nimm auch von mir das Herz der Pferde, bester der Männer.

3.70.28

ऋतुपर्णस्ततो राजा बाहुकं कार्यगौरवात् ।
हयज्ञानस्य लोभाच् तं तथेत्यब्रवीद्वचः ॥ ३.७०.२८ ॥

Da sprach König Ṛtuparṇa aufgrund der Schwere der Angelegenheit und aus Begierde nach der Wissenschaft der Pferde zu Bāhuka diese Worte: »So sei es.«

3.70.29

यथोक्तं त्वं गृहाणेदमक्षाणां हृदयं परम् ।
निक्षेपो मेऽश्वहृदयं त्वयि तिष्ठतु बाहुक।
एवमुक्त्वा ददौ विद्यामृतुपर्णो नलाय वै ॥ ३.७०.२९ ॥

Wie gesagt, nimm dieses höchste Herz der Würfel. Mein Herz der Pferde möge bei dir als Pfand verbleiben, Bāhuka. So sprechend, gab Ṛtuparṇa jene Wissenschaft an Nala weiter.

3.70.30

तस्याक्षहृदयज्ञस्य शरीरान्निःसृतः कलिः ।
कर्कोटकविषं तीक्ष्णं मुखात्सततमुद्वमन्।
कलेस्तस्य तदार्तस्य शापाग्निः स विनिःसृतः ॥ ३.७०.३० ॥

Aus dem Körper dessen, der das Herz der Würfel kannte, trat Kali hervor, unablässig das scharfe Gift Karkoṭakas aus dem Mund speiend. Aus jenem gequälten Kali ging das Feuer des Fluches hervor.

3.70.31

सातेन कर्शितो राजादीर्घकालमनात्मवान् ॥ ३.७०.३१ ॥

Der König, von Kalis Qual ausgezehrt, war lange Zeit ohne Selbstbeherrschung.

तं भ्राम्तरूपं निःशोभं संक्लिष्टमकरोत्कलिः ।
ततो विषविमुक्तात्मा स्वंरूपमकरोत्कलिः।
तं शप्तुमैच्छत्कुपितो निषधाधिपतिर्नलः ।
ततो विषविमुक्तात्मा स्वंरूपमकरोत्कलिः।
तं शप्तुमैच्छत्कुपितो निषधाधिपतिर्नलः ॥ ३.७०.३२ ॥

Er machte Kali, in der Gestalt verwirrt, glanzlos und gequält. Dann nahm Kali, im Innern vom Gift befreit, seine eigene Gestalt an. Der zornige Herr der Niṣadhas, Nala, wollte ihn verfluchen. Dann nahm Kali, im Innern vom Gift befreit, seine eigene Gestalt an. Der zornige Herr der Niṣadhas, Nala, wollte ihn verfluchen.