மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.70

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

3.70.1

स नदीः पर्वतांश्चैव वनानि च सरांसि च ।
अचिरेणातिचक्राम स्वेचरः खे चरन्निव ॥ ३.७०.१ ॥

அவன் ஆறுகளையும், மலைகளையும், காடுகளையும், ஏரிகளையும் விரைவில் கடந்தான்; வானில் தன் விருப்பப்படி சஞ்சரிப்பவனைப் போல.

3.70.2

तथा प्रयाते तु रथे तदा भागस्वरिर्नृपः ।
उत्तरीयमधोपश्यद्धष्टं परपुरंजयः ॥ ३.७०.२ ॥

இவ்வாறு தேர் சென்றுவிட்டபோது, பகைவர் நகரங்களை வென்ற அரசன் பாகஸ்வரி, கீழே தன் மேலாடை விழுந்திருப்பதைக் கண்டான்.

3.70.3

ततः स त्वरमाणस्तु पटे निपतिते तदा ।
ग्रहीष्यामीति तं राजा नलमाह महामनाः ॥ ३.७०.३ ॥

அப்போது வஸ்திரம் விழுந்தபோது, பெருந்தன்மை கொண்ட அரசன் விரைந்து நளனிடம், 'நான் அதை எடுத்துக்கொள்வேன்' என்றான்.

3.70.4

निगृह्णीष्व महाबुद्धे हयानेतान्महाजवान् ।
वार्ष्णेयो यावदेनं मे पटमानयतामिह ॥ ३.७०.४ ॥

'ஓ மகா அறிவாளியே, இந்த வேகமான குதிரைகளை அடக்கிப் பிடி; வார்ஷ்ணேயன் என் வஸ்திரத்தை இங்கே கொண்டுவரும் வரை.'

3.70.5

नलस्तं प्रत्युवाचाथ दूरे भ्रष्टः पटस्तव ।
योजनं समतिक्रान्तो नाहर्तुं शक्यते पुनः ॥ ३.७०.५ ॥

அப்போது நளன் அவனுக்குப் பதிலளித்தான்: 'உன் வஸ்திரம் வெகு தொலைவில் விழுந்துவிட்டது; ஒரு யோஜனை தாண்டிவிட்டது, இனி அதை மீண்டும் கொண்டுவர முடியாது.'

3.70.6

एवमुक्ते नलेनाथ नातिप्रीतमना नृपः ।
आससाद वने राजन्फलवन्तं बिभीतकम् ॥ ३.७०.६ ॥

நளன் இவ்வாறு சொன்னபோது அரசன் மிகவும் மகிழ்ச்சியற்ற மனதுடன், காட்டில் பலன்தரும் பிபீதக மரத்தை அணுகினான்.

3.70.7

तं दृष्ट्वा बाहुकं राजा त्वरमाणोऽभ्यभापत ।
ममापि सूत पश्य त्वं संख्याने परमं बलम् ॥ ३.७०.७ ॥

அந்த பாஹுகனைக் கண்டு அரசன் விரைந்து கூறினான்: ஓ சூதனே, கணிப்பதில் என்னுடைய உயர்ந்த திறமையையும் நீ காண்பாய்.

3.70.8

सर्वः सर्वं न जानाति सर्वज्ञो नास्ति कश्चन ।
नैकत्र परिनिष्ठाऽस्ति ज्ञानस्य पुरुषे क्वचित् ॥ ३.७०.८ ॥

ஒருவரும் எல்லாவற்றையும் அறிவதில்லை; எல்லாம் அறிந்தவர் எவருமில்லை. ஒரே மனிதனில் அறிவின் முழுமை எப்போதும் இருப்பதில்லை.

3.70.9

वृक्षेऽस्मिन्यानि पर्णानि फलामेकं च बाहुक ।
पतितान्यपि यान्यत्रतत्रैकमधिकं कृतम् ॥ ३.७०.९ ॥

ஓ பாஹுகா, இந்த மரத்திலுள்ள இலைகளும் பழங்களும், இங்கும் அங்கும் விழுந்தவையும் கணக்கிடப்பட்டவை; அவற்றில் ஒன்று அதிகமாக்கப்பட்டது.

3.70.10

एवपत्राधिकं चात्र फलमेकं च बाहुक ।
फलकोट्यपि पत्राणां द्वयोरपि च शाखयोः।
प्रवक्ष्यामि फलान्यत्र यानि संख्यास्यते भवान् ॥ ३.७०.१० ॥

இவ்வாறு இங்கு இலைகள் ஒன்று அதிகம், பழமும் ஒன்று. ஓ பாஹுகா, இரண்டு கிளைகளிலுமுள்ள இலைகளின் பத்து கோடியையும் நான் சொல்வேன்; நீர் இங்கு எண்ணும் பழங்களையும் சொல்வேன்.

3.70.11

प्रचिनुह्यस्य शाखे द्वे याश्चाप्यन्याः प्रशाखिकाः ।
आभ्यां फलसहस्रे द्वे पञ्चोनं शतमेव च ॥ ३.७०.११ ॥

இந்த மரத்தின் இரண்டு கிளைகளையும் மற்ற சிறு கிளைகளையும் எண்ணு. இவற்றிலிருந்து இரண்டாயிரம் பழங்கள், மேலும் ஐந்து குறைவான நூறும்.

3.70.12

ततो रथादवप्लुत्य राजानं बाहुकोऽब्रवीत् ।
परोक्षमिव मे राजन्कत्थसे शत्रुकर्शन ॥ ३.७०.१२ ॥

பின்னர் ரதத்திலிருந்து குதித்து, பாஹுகன் அரசனிடம் கூறினான்: ஓ அரசனே, ஓ பகைவரை வாட்டுபவனே, நீர் என்னிடம் மறைவாகப் போல பெருமை பேசுகிறீர்.

3.70.13

प्रत्यक्षमेतत्कर्ताऽस्मि शातयित्वा विभीतकम् ।
अथ ते गणिते राजन्द्विजामाम्यपरोक्षताम् ॥ ३.७०.१३ ॥

இதோ கண்முன்னே நடக்கும்; விபீதக மரத்தை வெட்டி எண்ணிக் காட்டுவேன். அரசே, எண்ணுவதில் உமக்கு அந்த மறைக்கப்படாத திறமை உண்டாகும்.

3.70.14

प्रत्यक्षं ते महाराज् गणयिष्ये विभीतकम् ।
अहं हि नाभिजानामि भवेदेव नवेति वा ॥ ३.७०.१४ ॥

மகாராஜாவே, உமக்கு முன்னால் விபீதக மரத்தின் பழங்களை எண்ணுவேன். அவை ஒன்பதோ அல்லது வேறெதுவோ என்பது எனக்கு உறுதியாகத் தெரியாது.

3.70.15

संख्यास्यामि फलान्यस्य पशय्तस्ते जनाधिप ।
मुहूर्तमपि वार्ष्णेयो रश्मीन्यच्छतु वाजिनाम् ॥ ३.७०.१५ ॥

மக்கள் தலைவனே, நீ பார்த்திருக்கையில் இதன் பழங்களை எண்ணுவேன். வார்ஷ்ணேயன் ஒரு கணம் குதிரைகளின் கடிவாளங்களைப் பிடிக்கட்டும்.

3.70.16

तमब्रवीन्नृपः सूतं नायं कालो विलम्बितुम् ।
बाहुकस्त्वब्रवीदेनं परं यत्नं समास्थितः ॥ ३.७०.१६ ॥

அரசன் அந்தத் தேரோட்டியிடம் சொன்னான்: "இது தாமதிக்கும் நேரமல்ல." ஆனால் பாஹுகன் மிகுந்த முயற்சியுடன் அவனுக்குப் பதிலளித்தான்.

3.70.17

प्रतीक्षस्व मुहूर्तं त्वमथवा त्वरते भवान् ।
एष याति शिवः पन्था याहि वार्ष्णेयसारथिः ॥ ३.७०.१७ ॥

ஒரு கணம் காத்திருங்கள், அல்லது நீர் அவசரப்படுகிறீரோ. இதோ இது நல்ல வழி; வார்ஷ்ணேயன் தேரோட்டியாக இருக்க நீர் செல்லுங்கள்.

3.70.18

अब्रवीदृतुपर्णस्तं सान्त्वयन्कुरुनन्दन ।
त्वभेव यन्ता नान्योस्ति पृथिव्यामपि बाहुक ॥ ३.७०.१८ ॥

அப்போது ருதுபர்ணன் அவனை ஆறுதல்படுத்திக் கூறினான்: "குருநந்தனா, பாஹுகா, பூமியிலும் உன்னைப் போன்ற வேறு தேரோட்டி இல்லை."

3.70.19

त्वत्कृतेयातुमिच्छामि विदर्भान्हयकोविद ।
शरणं त्वांप्रपन्नोस्मि न विघ्नं कर्तुमर्हसि ॥ ३.७०.१९ ॥

குதிரைக் கலை அறிந்தவரே, உங்களுக்காக நான் விதர்ப்பத்திற்குச் செல்ல விரும்புகிறேன். நான் உம்மிடம் அடைக்கலம் புகுந்துள்ளேன்; தடையாக இருக்க வேண்டாம்.

3.70.20

कामं च ते करिष्यामि यन्मां वक्ष्यसि बाहुक ।
विदर्भान्यदि यात्वाऽद्य सूर्यं दर्शयितासि मे। ॥ ३.७०.२० ॥

பாஹுகனே, நீ என்னிடம் எதைச் சொல்கிறாயோ அதை நான் மகிழ்ச்சியுடன் செய்வேன். இன்றே நீ விதர்ப்பத்திற்குச் சென்றால், எனக்குச் சூரியனைக் காட்டுவாய்.

3.70.21

अथाब्रवीद्बाहुकस्तं संख्यायच बिभीतकम् ।
ततो विदर्भान्यास्यामि कुरुष्वैवं वचो मम ॥ ३.७०.२१ ॥

பின்னர் பாஹுகன் அவனிடம் சொன்னான்: "பிபீதக மரத்தை எண்ணிக்கொள். பின்பு நான் விதர்ப்பத்திற்குச் செல்வேன்; என் சொல்லை இவ்வாறே செய்."

3.70.22

अकाम इव तं राजा गणयस्वेत्युवाच ह ।
एकदेशं च शाखायाः समादिष्टं मयाऽनघ ॥ ३.७०.२२ ॥

விருப்பமின்றி இருந்தவன் போல அரசன் அவனிடம், "எண்ணு" என்றான். மேலும், குற்றமற்றவனே, நான் கூறிய கிளையின் ஒரு பகுதியை எண்ணு.

3.70.23

गणयस्वाश्वतत्वज्ञ ततस्त्वंप्रीतिमावह ।
सोऽवतीर्य रथात्तूर्णं शातयामास तं द्रुमम् ॥ ३.७०.२३ ॥

குதிரைத் தத்துவம் அறிந்தவரே, எண்ணுக; பின்பு நீர் மகிழ்ச்சியை அடையுங்கள். அவன் தேரிலிருந்து விரைவாக இறங்கி அந்த மரத்தை வீழ்த்தினான்.

3.70.24

ततः स विस्मयाविष्टो राजानमिदमब्रवीत् ।
गणयित्वायथोक्तानि तावन्त्येव फलानि तु ॥ ३.७०.२४ ॥

அப்போது அவன் வியப்பால் நிறைந்து அரசனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்: "சொல்லப்பட்டபடியே, அத்தனை பழங்களையும் எண்ணிப் பார்த்தேன்."

3.70.25

अत्युद्भुतमिदं राजन्दृष्टवानस्मि ते बलम् ।
श्रोतुमिच्छामि तां विद्यां ययैतज्ज्ञायते नृप ॥ ३.७०.२५ ॥

அரசே, உங்கள் இந்த மிக அற்புதமான ஆற்றலை நான் கண்டேன். அரசே, இது எதனால் அறியப்படுகிறதோ அந்த வித்தையைக் கேட்க விரும்புகிறேன்.

3.70.26

तमुवाच ततो राजा त्वरितो गमने नृप ।
विद्ध्यक्षहृदयज्ञं मां संख्याने च विशारदम् ॥ ३.७०.२६ ॥

பின்னர் அரசன் விரைந்து, அவனை நோக்கிக் கூறினான்: அரசே, என்னைப் பகடையின் உட்கருத்தை அறிந்தவனாகவும், எண்ணிக்கையில் திறமையுள்ளவனாகவும் அறிவாயாக.

3.70.27

बाहुकस्तमुवाचाथ देहि विद्याद्वयं च मे ।
मत्तोऽपि चाश्वहृदयं गृहाण पुरुपर्पभ ॥ ३.७०.२७ ॥

அப்போது பாகுகன் அவனிடம் கூறினான்: எனக்கு இரண்டு வித்தைகளையும் கொடு; என்னிடமிருந்து குதிரைகளின் உட்கருத்தையும் பெற்றுக்கொள், மனிதர்களில் சிறந்தவனே.

3.70.28

ऋतुपर्णस्ततो राजा बाहुकं कार्यगौरवात् ।
हयज्ञानस्य लोभाच् तं तथेत्यब्रवीद्वचः ॥ ३.७०.२८ ॥

பின்னர் அரசன் ருதுபர்ணன், காரியத்தின் முக்கியத்துவத்தாலும் குதிரை அறிவின் மீதான ஆசையாலும், பாகுகனிடம் "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று இந்த வார்த்தையைக் கூறினான்.

3.70.29

यथोक्तं त्वं गृहाणेदमक्षाणां हृदयं परम् ।
निक्षेपो मेऽश्वहृदयं त्वयि तिष्ठतु बाहुक।
एवमुक्त्वा ददौ विद्यामृतुपर्णो नलाय वै ॥ ३.७०.२९ ॥

சொன்னபடியே நீ பகடைகளின் இந்த உயர்ந்த உட்கருத்தைப் பெற்றுக்கொள். என் குதிரை உட்கருத்து உன்னிடம் அடைக்கலமாக இருக்கட்டும், பாகுகா. இவ்வாறு கூறி ருதுபர்ணன் நளனுக்கு அந்த வித்தையைக் கொடுத்தான்.

3.70.30

तस्याक्षहृदयज्ञस्य शरीरान्निःसृतः कलिः ।
कर्कोटकविषं तीक्ष्णं मुखात्सततमुद्वमन्।
कलेस्तस्य तदार्तस्य शापाग्निः स विनिःसृतः ॥ ३.७०.३० ॥

பகடையின் உட்கருத்தை அறிந்த அவனுடைய உடலிலிருந்து கலி வெளிப்பட்டான்; அவன் கர்கோடகனின் கடும் விஷத்தை வாயிலிருந்து இடைவிடாமல் கக்கிக்கொண்டிருந்தான். அந்த வேதனையுற்ற கலியிடமிருந்து சாபத்தின் நெருப்பு வெளிப்பட்டது.

3.70.31

सातेन कर्शितो राजादीर्घकालमनात्मवान् ॥ ३.७०.३१ ॥

கலியின் வேதனையால் மெலிந்த அரசன் நீண்ட காலம் தன்னடக்கமற்றவனாய் இருந்தான்.

3.70.32

तं भ्राम्तरूपं निःशोभं संक्लिष्टमकरोत्कलिः ।
ततो विषविमुक्तात्मा स्वंरूपमकरोत्कलिः।
तं शप्तुमैच्छत्कुपितो निषधाधिपतिर्नलः ।
ततो विषविमुक्तात्मा स्वंरूपमकरोत्कलिः।
तं शप्तुमैच्छत्कुपितो निषधाधिपतिर्नलः ॥ ३.७०.३२ ॥

அவன் அந்த மயங்கிய, ஒளியிழந்த, துன்புற்ற கலியை உருவாக்கினான். பின்னர் விஷத்திலிருந்து விடுபட்ட கலி தன் சொந்த உருவை எடுத்தான். கோபமடைந்த நிஷதர் அதிபதி நளன் அவனைச் சபிக்க விரும்பினான். பின்னர் விஷத்திலிருந்து விடுபட்ட கலி தன் சொந்த உருவை எடுத்தான். கோபமடைந்த நிஷதர் அதிபதி நளன் அவனைச் சபிக்க விரும்பினான்.