ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.70.1
स नदीः पर्वतांश्चैव वनानि च सरांसि च ।
अचिरेणातिचक्राम स्वेचरः खे चरन्निव ॥ ३.७०.१ ॥
ସେ ନଦୀ, ପର୍ବତ, ବନ ଓ ସରୋବରକୁ ଶୀଘ୍ର ଅତିକ୍ରମ କଲା, ଯେପରି ଆକାଶରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଜଣେ।
3.70.2
तथा प्रयाते तु रथे तदा भागस्वरिर्नृपः ।
उत्तरीयमधोपश्यद्धष्टं परपुरंजयः ॥ ३.७०.२ ॥
ଏହିପରି ରଥ ଆଗକୁ ଗଲାବେଳେ ଶତ୍ରୁନଗର ଜୟୀ ରାଜା ଭାଗସ୍ୱରି ତଳେ ନିଜ ଉତ୍ତରୀୟ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖିଲେ।
3.70.3
ततः स त्वरमाणस्तु पटे निपतिते तदा ।
ग्रहीष्यामीति तं राजा नलमाह महामनाः ॥ ३.७०.३ ॥
ତା'ପରେ ବସ୍ତ୍ର ପଡ଼ିଗଲେ ମହାମନା ରାଜା ଶୀଘ୍ର ନଳଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ତାହା ଉଠାଇବି।'
3.70.4
निगृह्णीष्व महाबुद्धे हयानेतान्महाजवान् ।
वार्ष्णेयो यावदेनं मे पटमानयतामिह ॥ ३.७०.४ ॥
'ହେ ମହାବୁଦ୍ଧି, ଏହି ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ରୋକ; ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାର୍ଷ୍ଣେୟ ମୋ ବସ୍ତ୍ର ଆଣି ନ ପାରନ୍ତି।'
3.70.5
नलस्तं प्रत्युवाचाथ दूरे भ्रष्टः पटस्तव ।
योजनं समतिक्रान्तो नाहर्तुं शक्यते पुनः ॥ ३.७०.५ ॥
ତେବେ ନଳ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, 'ଆପଣଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ଦୂରରେ ପଡ଼ିଗଲା; ଏକ ଯୋଜନ ଅତିକ୍ରମ କରିଗଲାଣି, ଆଉ ତାହା ପୁନର୍ବାର ଆଣିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।'
3.70.6
एवमुक्ते नलेनाथ नातिप्रीतमना नृपः ।
आससाद वने राजन्फलवन्तं बिभीतकम् ॥ ३.७०.६ ॥
ନଳ ଏହା କହିବାରୁ ରାଜା ଅଧିକ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ନୁହେଁ, ବନରେ ଫଳଭରା ବିଭୀତକ ଗଛ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
3.70.7
तं दृष्ट्वा बाहुकं राजा त्वरमाणोऽभ्यभापत ।
ममापि सूत पश्य त्वं संख्याने परमं बलम् ॥ ३.७०.७ ॥
ସେହି ବାହୁକଙ୍କୁ ଦେଖି ରାଜା ଶୀଘ୍ର କହିଲେ, ହେ ସୂତ, ଗଣନାରେ ମୋର ପରମ ଦକ୍ଷତା ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଦେଖ।
3.70.8
सर्वः सर्वं न जानाति सर्वज्ञो नास्ति कश्चन ।
नैकत्र परिनिष्ठाऽस्ति ज्ञानस्य पुरुषे क्वचित् ॥ ३.७०.८ ॥
କେହି ସବୁ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ; ସର୍ବଜ୍ଞ କେହି ନାହାନ୍ତି। ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନର ପୂର୍ଣ୍ଣତା କେବେ ହେଁ ନ ଥାଏ।
3.70.9
वृक्षेऽस्मिन्यानि पर्णानि फलामेकं च बाहुक ।
पतितान्यपि यान्यत्रतत्रैकमधिकं कृतम् ॥ ३.७०.९ ॥
ହେ ବାହୁକ, ଏହି ଗଛର ଯେତେ ପତ୍ର ଓ ଫଳ ଅଛି, ଏବଂ ଏଠାସେଠି ପଡ଼ିଥିବା ଯାହା ଅଛି, ତାହା ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଅଧିକ ଗଣାଯାଇଛି।
3.70.10
एवपत्राधिकं चात्र फलमेकं च बाहुक ।
फलकोट्यपि पत्राणां द्वयोरपि च शाखयोः।
प्रवक्ष्यामि फलान्यत्र यानि संख्यास्यते भवान् ॥ ३.७०.१० ॥
ଏହିପରି ଏଠାରେ ପତ୍ର ଗୋଟିଏ ଅଧିକ, ଏବଂ ଫଳ ମଧ୍ୟ ଗୋଟିଏ। ହେ ବାହୁକ, ଦୁଇ ଶାଖାର ପତ୍ରର କୋଟି ସଂଖ୍ୟା ମଧ୍ୟ ମୁଁ କହିବି; ତୁମେ ଏଠାରେ ଗଣିବ ସେହି ଫଳମାନ ମଧ୍ୟ କହିବି।
3.70.11
प्रचिनुह्यस्य शाखे द्वे याश्चाप्यन्याः प्रशाखिकाः ।
आभ्यां फलसहस्रे द्वे पञ्चोनं शतमेव च ॥ ३.७०.११ ॥
ଏହି ଗଛର ଦୁଇ ଡାଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଛୋଟ ଡାଳ ଗଣ। ଏଥିରୁ ଦୁଇ ହଜାର ଫଳ, ଏବଂ ପାଞ୍ଚ କମ ଶହେ ମଧ୍ୟ।
3.70.12
ततो रथादवप्लुत्य राजानं बाहुकोऽब्रवीत् ।
परोक्षमिव मे राजन्कत्थसे शत्रुकर्शन ॥ ३.७०.१२ ॥
ତା'ପରେ ରଥରୁ ଡେଇଁ ବାହୁକ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ: ହେ ରାଜନ, ହେ ଶତ୍ରୁ ଦମନକାରୀ, ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ଅଜଣା କିଛି ପରି ଗର୍ବ କରୁଛ।
3.70.13
प्रत्यक्षमेतत्कर्ताऽस्मि शातयित्वा विभीतकम् ।
अथ ते गणिते राजन्द्विजामाम्यपरोक्षताम् ॥ ३.७०.१३ ॥
ଏହା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ; ମୁଁ ବିଭୀତକ ଗଛ କାଟି ତାହାର ଗଣନା କରି ଦେଖାଇବି। ହେ ରାଜନ, ଗଣନାରେ ଆପଣଙ୍କୁ ସେହି ଅପରୋକ୍ଷ ନିପୁଣତା ମିଳିବ।
3.70.14
प्रत्यक्षं ते महाराज् गणयिष्ये विभीतकम् ।
अहं हि नाभिजानामि भवेदेव नवेति वा ॥ ३.७०.१४ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମୁଁ ବିଭୀତକ ଗଛର ଫଳ ଗଣିବି। ସେଗୁଡ଼ିକ ନଅଟି ନା ଅନ୍ୟ ସଂଖ୍ୟା, ତାହା ମୋତେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଜଣା ନାହିଁ।
3.70.15
संख्यास्यामि फलान्यस्य पशय्तस्ते जनाधिप ।
मुहूर्तमपि वार्ष्णेयो रश्मीन्यच्छतु वाजिनाम् ॥ ३.७०.१५ ॥
ହେ ଜନାଧିପ, ଆପଣ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ମୁଁ ଏହାର ଫଳ ଗଣିବି। ବାର୍ଷ୍ଣେୟ ଏକ କ୍ଷଣ ଘୋଡ଼ାର ଲଗାମ ଧରନ୍ତୁ।
3.70.16
तमब्रवीन्नृपः सूतं नायं कालो विलम्बितुम् ।
बाहुकस्त्वब्रवीदेनं परं यत्नं समास्थितः ॥ ३.७०.१६ ॥
ରାଜା ସେହି ସାରଥିଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହା ବିଳମ୍ବ କରିବାର ସମୟ ନୁହେଁ।" କିନ୍ତୁ ବାହୁକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯତ୍ନ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
3.70.17
प्रतीक्षस्व मुहूर्तं त्वमथवा त्वरते भवान् ।
एष याति शिवः पन्था याहि वार्ष्णेयसारथिः ॥ ३.७०.१७ ॥
ଏକ କ୍ଷଣ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ନଚେତ୍ ଆପଣ ତ୍ୱରାରେ ଅଛନ୍ତି କି? ଏହା ଶୁଭ ପଥ; ବାର୍ଷ୍ଣେୟ ସାରଥି ସହିତ ଯାଆନ୍ତୁ।
3.70.18
अब्रवीदृतुपर्णस्तं सान्त्वयन्कुरुनन्दन ।
त्वभेव यन्ता नान्योस्ति पृथिव्यामपि बाहुक ॥ ३.७०.१८ ॥
ତେବେ ଋତୁପର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ କହିଲେ, "ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ହେ ବାହୁକ, ପୃଥିବୀରେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପରି ଅନ୍ୟ ସାରଥି ନାହିଁ।"
3.70.19
त्वत्कृतेयातुमिच्छामि विदर्भान्हयकोविद ।
शरणं त्वांप्रपन्नोस्मि न विघ्नं कर्तुमर्हसि ॥ ३.७०.१९ ॥
ହେ ଅଶ୍ୱବିଦ୍ୟାରେ ନିପୁଣ, ତୁମ ଯୋଗୁଁ ମୁଁ ବିଦର୍ଭ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ। ମୁଁ ତୁମ ଶରଣରେ ଆସିଛି; ବିଘ୍ନ କର ନାହିଁ।
3.70.20
कामं च ते करिष्यामि यन्मां वक्ष्यसि बाहुक ।
विदर्भान्यदि यात्वाऽद्य सूर्यं दर्शयितासि मे। ॥ ३.७०.२० ॥
ହେ ବାହୁକ, ତୁମେ ମୋତେ ଯାହା କହିବ ତାହା ମୁଁ ଆନନ୍ଦରେ କରିବି। ଆଜି ଯଦି ତୁମେ ବିଦର୍ଭକୁ ନେଇଯିବ, ତେବେ ମୋତେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଇଥିବ।
3.70.21
अथाब्रवीद्बाहुकस्तं संख्यायच बिभीतकम् ।
ततो विदर्भान्यास्यामि कुरुष्वैवं वचो मम ॥ ३.७०.२१ ॥
ତା'ପରେ ବାହୁକ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ବିଭୀତକ ବୃକ୍ଷକୁ ଗଣ। ତା'ପରେ ମୁଁ ବିଦର୍ଭ ଯିବି; ମୋ କଥା ଏହିପରି କର।"
3.70.22
अकाम इव तं राजा गणयस्वेत्युवाच ह ।
एकदेशं च शाखायाः समादिष्टं मयाऽनघ ॥ ३.७०.२२ ॥
ଅନିଚ୍ଛାରେ ଥିବା ପରି ରାଜା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଗଣ।" ହେ ନିଷ୍ପାପ, ମୋ କହିଥିବା ଡାଳର ଗୋଟିଏ ଅଂଶ ଗଣ।
3.70.23
गणयस्वाश्वतत्वज्ञ ततस्त्वंप्रीतिमावह ।
सोऽवतीर्य रथात्तूर्णं शातयामास तं द्रुमम् ॥ ३.७०.२३ ॥
ହେ ଅଶ୍ୱତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞ, ଗଣ; ତା'ପରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ପାଅ। ସେ ଶୀଘ୍ର ରଥରୁ ଓହ୍ଲାଇ ସେହି ବୃକ୍ଷକୁ ପାଡ଼ି ଦେଲା।
3.70.24
ततः स विस्मयाविष्टो राजानमिदमब्रवीत् ।
गणयित्वायथोक्तानि तावन्त्येव फलानि तु ॥ ३.७०.२४ ॥
ତା'ପରେ ସେ ବିସ୍ମୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲା, "କହାଯାଇଥିବା ପରି ସେତିକି ହିଁ ଫଳ ଗଣିଛି।"
3.70.25
अत्युद्भुतमिदं राजन्दृष्टवानस्मि ते बलम् ।
श्रोतुमिच्छामि तां विद्यां ययैतज्ज्ञायते नृप ॥ ३.७०.२५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତୁମ ଏହି ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ ବଳ ମୁଁ ଦେଖିଛି। ହେ ନୃପ, ଯେଉଁ ବିଦ୍ୟାରେ ଏହା ଜଣାଯାଏ, ସେହି ବିଦ୍ୟା ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
3.70.26
तमुवाच ततो राजा त्वरितो गमने नृप ।
विद्ध्यक्षहृदयज्ञं मां संख्याने च विशारदम् ॥ ३.७०.२६ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ଶୀଘ୍ର ତାକୁ କହିଲେ: ହେ ନୃପ, ମୋତେ ପାଶାର ହୃଦୟ ଜାଣିଥିବା ଏବଂ ଗଣନାରେ ନିପୁଣ ବୋଲି ଜାଣ।
3.70.27
बाहुकस्तमुवाचाथ देहि विद्याद्वयं च मे ।
मत्तोऽपि चाश्वहृदयं गृहाण पुरुपर्पभ ॥ ३.७०.२७ ॥
ତା'ପରେ ବାହୁକ ତାକୁ କହିଲା: ମୋତେ ସେହି ଦୁଇ ବିଦ୍ୟା ଦିଅ, ଏବଂ ମୋଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଶ୍ୱହୃଦୟ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ।
3.70.28
ऋतुपर्णस्ततो राजा बाहुकं कार्यगौरवात् ।
हयज्ञानस्य लोभाच् तं तथेत्यब्रवीद्वचः ॥ ३.७०.२८ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ଋତୁପର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟର ଗୁରୁତ୍ୱ ଏବଂ ଅଶ୍ୱବିଦ୍ୟାର ଲୋଭରୁ ବାହୁକକୁ
3.70.29
यथोक्तं त्वं गृहाणेदमक्षाणां हृदयं परम् ।
निक्षेपो मेऽश्वहृदयं त्वयि तिष्ठतु बाहुक।
एवमुक्त्वा ददौ विद्यामृतुपर्णो नलाय वै ॥ ३.७०.२९ ॥
କହିଥିବା ପରି ତୁମେ ପାଶାର ଏହି ପରମ ହୃଦୟ ଗ୍ରହଣ କର। ମୋ ଅଶ୍ୱହୃଦୟ ତୁମ ପାଖରେ ନିକ୍ଷେପ ରୂପେ ରହୁ, ହେ ବାହୁକ। ଏହା କହି ଋତୁପର୍ଣ୍ଣ ନଳକୁ ସେହି ବିଦ୍ୟା ଦେଲେ।
3.70.30
तस्याक्षहृदयज्ञस्य शरीरान्निःसृतः कलिः ।
कर्कोटकविषं तीक्ष्णं मुखात्सततमुद्वमन्।
कलेस्तस्य तदार्तस्य शापाग्निः स विनिःसृतः ॥ ३.७०.३० ॥
ପାଶାର ହୃଦୟ ଜାଣିଥିବା ତାଙ୍କ ଶରୀରରୁ କଳି ବାହାରି ଆସିଲେ; ସେ ମୁଖରୁ କର୍କୋଟକର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବିଷ ନିରନ୍ତର ଉଦ୍ଗୀର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିଲେ। ସେହି ପୀଡ଼ିତ କଳିଙ୍କରୁ ଅଭିଶାପର ଅଗ୍ନି ବାହାରି ପଡ଼ିଲା।
3.70.31
सातेन कर्शितो राजादीर्घकालमनात्मवान् ॥ ३.७०.३१ ॥
କଳିର ପୀଡ଼ାରେ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଥିବା ରାଜା ଦୀର୍ଘକାଳ ଆତ୍ମସଂଯମହୀନ ରହିଲେ।
3.70.32
तं भ्राम्तरूपं निःशोभं संक्लिष्टमकरोत्कलिः ।
ततो विषविमुक्तात्मा स्वंरूपमकरोत्कलिः।
तं शप्तुमैच्छत्कुपितो निषधाधिपतिर्नलः ।
ततो विषविमुक्तात्मा स्वंरूपमकरोत्कलिः।
तं शप्तुमैच्छत्कुपितो निषधाधिपतिर्नलः ॥ ३.७०.३२ ॥
ସେ ସେହି ଭ୍ରାନ୍ତରୂପୀ, ଜ୍ୟୋତିହୀନ, ପୀଡ଼ିତ କଳିକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ତା'ପରେ ବିଷମୁକ୍ତ କଳି ନିଜ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। କ୍ରୋଧିତ ନିଷଧାଧିପତି ନଳ ତାଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ। ତା'ପରେ ବିଷମୁକ୍ତ କଳି ନିଜ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। କ୍ରୋଧିତ ନିଷଧାଧିପତି ନଳ ତାଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
3.70.33
तमुवाच कलिर्भीतो वेपमानः कृताञ्जलिः ।
कोपं संयच्छ नृपते कीर्तिं दास्यामि ते पराम् ॥ ३.७०.३३ ॥
ଭୟଭୀତ ଓ କମ୍ପିତ କଳି କରଯୋଡ଼ି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: ହେ ରାଜନ, କ୍ରୋଧ ସଂଯମ କର। ମୁଁ ତୁମକୁ ପରମ କୀର୍ତ୍ତି ଦେବି।
3.70.34
इन्द्रसेनस्य जननी कुपिता माऽशपत्पुरा ।
यदा त्वया परित्यक्ता ततोऽहं भृशपीडितः ॥ ३.७०.३४ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରସେନାଙ୍କ ମାତା କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ ଅଭିଶାପ ଦେଇଥିଲେ: ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଏହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହେବ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୀଡ଼ିତ ହେବି।
3.70.35
अवसं त्वयि राजेन्द्र सुदुःखभपराजित ।
विषेण नागराजस्य दह्यमानो दिवानिशम् ॥ ३.७०.३५ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ହେ ଅପରାଜିତ, ନାଗରାଜଙ୍କ ବିଷରେ ଦିନରାତି ଦଗ୍ଧ ହୋଇ ମୁଁ ତୁମ ଭିତରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖରେ ବାସ କଲି।
3.70.36
शरणं त्वां प्रपन्नोस्मि शृणु चेदं वचो मम ।
ये च त्वां मनुजा लोके कीर्तयिष्यन्त्यतन्द्रिताः।
मत्प्रत्सूतं भयं तेषां न कदाचिद्भविष्यति ॥ ३.७०.३६ ॥
ମୁଁ ତୁମ ଶରଣ ନେଇଛି; ମୋର ଏ କଥା ଶୁଣ। ଜଗତରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଆଳସ୍ୟ ବିନା ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ଗାଇବେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୋ ଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଭୟ କେବେ ହେବ ନାହିଁ।
3.70.37
न तेषां मानसं किंचिच्छारीरं वाचिकं तथा ।
भविष्यति महाराज कीर्तयिष्यन्ति ये नलम्।
भयार्तं शरणं यातं यदि मां त्वं न शप्स्यसे ॥ ३.७०.३७ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଯେଉଁମାନେ ନଳଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ କରିବେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମନ, ଶରୀର ବା ବାକ୍ୟରେ କୌଣସି ଦୁଃଖ ହେବ ନାହିଁ। ଭୟରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ଶରଣାଗତ ମୋତେ ଯଦି ତୁମେ ଅଭିଶାପ ନ ଦିଅ।
3.70.38
एवमुक्तो नलो राजा न्ययच्छत्कोपमात्मनः ।
ततो बीतः कलिः क्षिप्रं प्रविवेश विभीतकम्।
कलिस्त्वन्येन नो दृष्टः कथयन्नैषधेन वै ॥ ३.७०.३८ ॥
ଏପରି କୁହାଯିବା ପରେ ରାଜା ନଳ ନିଜର କ୍ରୋଧ ସଂଯତ କଲେ। ତତ୍ପରେ କଳି ଶୀଘ୍ର ପଳାଇ ବିଭୀତକ ବୃକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କଲା। ନୈଷଧ କଥା କହୁଥିବା ସମୟରେ କଳିକୁ ଅନ୍ୟ କେହି ଦେଖିଲେ ନାହିଁ।
3.70.39
ततो गतत्वरो राजा नैषधः परवीरहा ।
संप्रनष्टे कलौ राजा संख्यायास्य फलान्युत ॥ ३.७०.३९ ॥
ତା'ପରେ ଶୀଘ୍ର ଗମନକାରୀ ଶତ୍ରୁବୀରମାନଙ୍କର ସଂହାରକ ନୈଷଧ ରାଜା, କଳି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚାଲିଗଲା ପରେ, ତାହାର ଫଳଗୁଡ଼ିକ ଗଣନା କରି...
3.70.40
मुदा परमया युक्तस्तेजसाऽथ परेण वै ।
रथमारुह्य तेजस्वी प्रययौ जवनैर्हयैः ॥ ३.७०.४० ॥
ପରମ ଆନନ୍ଦ ଓ ପରମ ତେଜରେ ଯୁକ୍ତ ସେହି ତେଜସ୍ବୀ ରାଜା ରଥରେ ଚଢ଼ି ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଚାଲିଗଲେ।
3.70.41
बिभीतकश्चाप्रशस्तः संवृत्तः कलिसंश्रयात् ।
ततः प्रभृतिराजेन्द्र लोकेऽस्मिन्पाण्डुनन्दन ॥ ३.७०.४१ ॥
କଳିର ଆଶ୍ରୟରୁ ବିଭୀତକ ବୃକ୍ଷ ଅପ୍ରଶସ୍ତ ହୋଇଗଲା। ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ସେଦିନଠାରୁ ଏ ଲୋକରେ ତାହା ସେପରି ହୋଇ ରହିଲା।
3.70.42
हयोत्तभानुत्पततो द्विजानिव पुनः पुनः ।
नलः संचोदयामास प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ३.७०.४२ ॥
ଘୋଡ଼ାଙ୍କ ଲଗାମ ଧରି, ପକ୍ଷୀ ପରି ବାରମ୍ବାର ଉଡ଼ିଚାଲୁଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ଅନ୍ତରାତ୍ମାରେ ନଳ ଚଳାଇଲେ।
3.70.43
विदर्भाभिमुखो राजा प्रययौ स महायशाः ।
नले तु समतिक्रान्ते कलिरप्यगमद्गृहम् ॥ ३.७०.४३ ॥
ନଳ ଚାଲିଗଲା ପରେ ସେଇ ମହାଯଶସ୍ୱୀ ରାଜା ବିଦର୍ଭ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ; କଳିମଧ୍ୟ ନିଜ ଘରକୁ ଗଲା।
3.70.44
ततो गतज्वरो राजा नलोऽभूत्पृथिवीपतिः ।
विमुक्तः कलिना राजन्रूपमात्रवियोजितः ॥ ३.७०.४४ ॥
ତା'ପରେ ଜ୍ୱରମୁକ୍ତ ରାଜା ନଳ ପୃଥିବୀପତି ହେଲେ; ହେ ରାଜନ୍, କଳିରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ କେବଳ ରୂପରେ ବିୟୋଜିତ ହେଲେ।