Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.70

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

3.70.1

स नदीः पर्वतांश्चैव वनानि च सरांसि च ।
अचिरेणातिचक्राम स्वेचरः खे चरन्निव ॥ ३.७०.१ ॥

അവൻ നദികളെയും പർവതങ്ങളെയും വനങ്ങളെയും തടാകങ്ങളെയും പെട്ടെന്നു കടന്നു; ആകാശത്തിൽ സ്വേച്ഛപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നവനെപ്പോലെ.

3.70.2

तथा प्रयाते तु रथे तदा भागस्वरिर्नृपः ।
उत्तरीयमधोपश्यद्धष्टं परपुरंजयः ॥ ३.७०.२ ॥

അങ്ങനെ രഥം പോയപ്പോൾ, ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിച്ച രാജാവായ ഭാഗസ്വരി തന്റെ ഉത്തരീയം താഴെ വീണുകിടക്കുന്നത് കണ്ടു.

3.70.3

ततः स त्वरमाणस्तु पटे निपतिते तदा ।
ग्रहीष्यामीति तं राजा नलमाह महामनाः ॥ ३.७०.३ ॥

അപ്പോൾ വസ്ത്രം വീണപ്പോൾ, മഹാമനസ്കനായ രാജാവ് ധൃതിയോടെ നളനോട് പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ അത് എടുക്കാം.'

3.70.4

निगृह्णीष्व महाबुद्धे हयानेतान्महाजवान् ।
वार्ष्णेयो यावदेनं मे पटमानयतामिह ॥ ३.७०.४ ॥

'ഹേ മഹാബുദ്ധിമാനേ, ഈ വേഗമേറിയ കുതിരകളെ പിടിച്ചുനിർത്തുക; വാർഷ്ണേയൻ എന്റെ വസ്ത്രം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരുന്നതുവരെ.'

3.70.5

नलस्तं प्रत्युवाचाथ दूरे भ्रष्टः पटस्तव ।
योजनं समतिक्रान्तो नाहर्तुं शक्यते पुनः ॥ ३.७०.५ ॥

അപ്പോൾ നളൻ അവനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ വസ്ത്രം ദൂരെ വീണുപോയി; ഒരു യോജന കടന്നുപോയി, ഇനി അത് തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയില്ല.'

3.70.6

एवमुक्ते नलेनाथ नातिप्रीतमना नृपः ।
आससाद वने राजन्फलवन्तं बिभीतकम् ॥ ३.७०.६ ॥

നളൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, രാജാവ് വലിയ സന്തോഷമില്ലാത്ത മനസ്സോടെ, കാട്ടിൽ ഫലസമൃദ്ധമായ ബിഭീതകവൃക്ഷത്തിനരികെ എത്തി.

3.70.7

तं दृष्ट्वा बाहुकं राजा त्वरमाणोऽभ्यभापत ।
ममापि सूत पश्य त्वं संख्याने परमं बलम् ॥ ३.७०.७ ॥

ആ ബാഹുകനെ കണ്ട് രാജാവ് തിടുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞു: ഹേ സൂതാ, എണ്ണുന്നതിൽ എന്റെ പരമമായ കഴിവും നീ കാണുക.

3.70.8

सर्वः सर्वं न जानाति सर्वज्ञो नास्ति कश्चन ।
नैकत्र परिनिष्ठाऽस्ति ज्ञानस्य पुरुषे क्वचित् ॥ ३.७०.८ ॥

ആരും എല്ലാം അറിയുന്നില്ല; സർവജ്ഞനായി ആരുമില്ല. ഒരു മനുഷ്യനിൽ ജ്ഞാനത്തിന്റെ പൂർണത ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകുന്നില്ല.

3.70.9

वृक्षेऽस्मिन्यानि पर्णानि फलामेकं च बाहुक ।
पतितान्यपि यान्यत्रतत्रैकमधिकं कृतम् ॥ ३.७०.९ ॥

ഹേ ബാഹുക, ഈ വൃക്ഷത്തിലെ ഇലകളും ഫലങ്ങളും, ഇവിടെയും അവിടെയും വീണവയും എണ്ണപ്പെട്ടു; അവയിൽ ഒന്ന് അധികമാക്കപ്പെട്ടു.

3.70.10

एवपत्राधिकं चात्र फलमेकं च बाहुक ।
फलकोट्यपि पत्राणां द्वयोरपि च शाखयोः।
प्रवक्ष्यामि फलान्यत्र यानि संख्यास्यते भवान् ॥ ३.७०.१० ॥

ഇങ്ങനെ ഇവിടെ ഇലകൾ ഒന്ന് അധികം, പഴവും ഒന്ന്. ഹേ ബാഹുക, രണ്ടു ശാഖകളിലെയും ഇലകളുടെ കോടിയും, നീ ഇവിടെ എണ്ണുന്ന ഫലങ്ങളും ഞാൻ പറയാം.

3.70.11

प्रचिनुह्यस्य शाखे द्वे याश्चाप्यन्याः प्रशाखिकाः ।
आभ्यां फलसहस्रे द्वे पञ्चोनं शतमेव च ॥ ३.७०.११ ॥

ഈ വൃക്ഷത്തിന്റെ രണ്ട് ശാഖകളും മറ്റ് ചെറു ശാഖകളും എണ്ണുക. ഇവയിൽനിന്ന് രണ്ടായിരം ഫലങ്ങളും, അഞ്ച് കുറഞ്ഞ നൂറും.

3.70.12

ततो रथादवप्लुत्य राजानं बाहुकोऽब्रवीत् ।
परोक्षमिव मे राजन्कत्थसे शत्रुकर्शन ॥ ३.७०.१२ ॥

അപ്പോൾ രഥത്തിൽനിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി ബാഹുകൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: ഹേ രാജാവേ, ശത്രുക്കളെ തകർക്കുന്നവനേ, എനിക്ക് അറിയാത്തതുപോലെ നീ പ്രശംസിക്കുന്നു.

3.70.13

प्रत्यक्षमेतत्कर्ताऽस्मि शातयित्वा विभीतकम् ।
अथ ते गणिते राजन्द्विजामाम्यपरोक्षताम् ॥ ३.७०.१३ ॥

ഇത് പ്രത്യക്ഷമാണ്; വിഭീതകവൃക്ഷം വെട്ടി അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ എണ്ണിക്കാണിക്കാം. രാജാവേ, എണ്ണലിൽ നിനക്ക് ആ അപരോക്ഷ വൈദഗ്ധ്യം ലഭിക്കും.

3.70.14

प्रत्यक्षं ते महाराज् गणयिष्ये विभीतकम् ।
अहं हि नाभिजानामि भवेदेव नवेति वा ॥ ३.७०.१४ ॥

മഹാരാജാവേ, നിന്റെ മുന്നിൽ വിഭീതകവൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ ഞാൻ എണ്ണാം. അവ ഒമ്പതാണോ അതോ മറ്റെന്തെങ്കിലുമാണോ എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പില്ല.

3.70.15

संख्यास्यामि फलान्यस्य पशय्तस्ते जनाधिप ।
मुहूर्तमपि वार्ष्णेयो रश्मीन्यच्छतु वाजिनाम् ॥ ३.७०.१५ ॥

ജനാധിപാ, നീ കാണെ ഇതിന്റെ ഫലങ്ങൾ ഞാൻ എണ്ണാം. വാർഷ്ണേയൻ ഒരു നിമിഷം കുതിരകളുടെ കടിഞ്ഞാൺ പിടിക്കട്ടെ.

3.70.16

तमब्रवीन्नृपः सूतं नायं कालो विलम्बितुम् ।
बाहुकस्त्वब्रवीदेनं परं यत्नं समास्थितः ॥ ३.७०.१६ ॥

രാജാവ് ആ സാരഥിയോട് പറഞ്ഞു: "ഇത് താമസിക്കേണ്ട സമയമല്ല." എന്നാൽ ബാഹുകൻ വലിയ ശ്രമത്തോടെ അവനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.

3.70.17

प्रतीक्षस्व मुहूर्तं त्वमथवा त्वरते भवान् ।
एष याति शिवः पन्था याहि वार्ष्णेयसारथिः ॥ ३.७०.१७ ॥

ഒരു നിമിഷം കാത്തിരിക്കൂ, അല്ലെങ്കിൽ നീ തിടുക്കത്തിലാണോ. ഇതാണ് ശുഭമായ വഴി; വാർഷ്ണേയൻ സാരഥിയായി പോകൂ.

3.70.18

अब्रवीदृतुपर्णस्तं सान्त्वयन्कुरुनन्दन ।
त्वभेव यन्ता नान्योस्ति पृथिव्यामपि बाहुक ॥ ३.७०.१८ ॥

അപ്പോൾ ഋതുപർണൻ അവനെ സമാധാനിപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു: "കുരുനന്ദനാ, ബാഹുകാ, ഭൂമിയിലും നിനക്ക് തുല്യനായ സാരഥി വേറെയില്ല."

3.70.19

त्वत्कृतेयातुमिच्छामि विदर्भान्हयकोविद ।
शरणं त्वांप्रपन्नोस्मि न विघ्नं कर्तुमर्हसि ॥ ३.७०.१९ ॥

അശ്വവിദ്യയിൽ വിദഗ്ദ്ധനേ, നിങ്ങളുടെ നിമിത്തം ഞാൻ വിദർഭത്തിലേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു; തടസ്സം വരുത്തരുതേ.

3.70.20

कामं च ते करिष्यामि यन्मां वक्ष्यसि बाहुक ।
विदर्भान्यदि यात्वाऽद्य सूर्यं दर्शयितासि मे। ॥ ३.७०.२० ॥

ബാഹുകാ, നീ എന്നോട് പറയുന്നതെന്തും ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ ചെയ്യാം. ഇന്നുതന്നെ നീ വിദർഭത്തിലെത്തിച്ചാൽ എനിക്ക് സൂര്യനെ കാണിച്ചുതന്നതുപോലെയാകും.

3.70.21

अथाब्रवीद्बाहुकस्तं संख्यायच बिभीतकम् ।
ततो विदर्भान्यास्यामि कुरुष्वैवं वचो मम ॥ ३.७०.२१ ॥

അപ്പോൾ ബാഹുകൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: "ബിഭീതകവൃക്ഷത്തെ എണ്ണുക. പിന്നെ ഞാൻ വിദർഭത്തിലേക്ക് പോകും; എന്റെ വാക്ക് ഇങ്ങനെ അനുസരിക്കുക."

3.70.22

अकाम इव तं राजा गणयस्वेत्युवाच ह ।
एकदेशं च शाखायाः समादिष्टं मयाऽनघ ॥ ३.७०.२२ ॥

ഇഷ്ടമില്ലാത്തവനെപ്പോലെ രാജാവ് അവനോട് "എണ്ണുക" എന്ന് പറഞ്ഞു. നിഷ്കളങ്കനേ, ഞാൻ നിർദ്ദേശിച്ച ശാഖയുടെ ഒരു ഭാഗം എണ്ണുക.

3.70.23

गणयस्वाश्वतत्वज्ञ ततस्त्वंप्रीतिमावह ।
सोऽवतीर्य रथात्तूर्णं शातयामास तं द्रुमम् ॥ ३.७०.२३ ॥

അശ്വതത്ത്വമറിയുന്നവനേ, എണ്ണുക; അപ്പോൾ നീ സന്തോഷം പ്രാപിക്കുക. അവൻ വേഗം രഥത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി ആ വൃക്ഷത്തെ വീഴ്ത്തി.

3.70.24

ततः स विस्मयाविष्टो राजानमिदमब्रवीत् ।
गणयित्वायथोक्तानि तावन्त्येव फलानि तु ॥ ३.७०.२४ ॥

അപ്പോൾ അവൻ വിസ്മയം നിറഞ്ഞവനായി രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "പറഞ്ഞതുപോലെ അത്രയും ഫലങ്ങൾ എണ്ണിനോക്കിയിരിക്കുന്നു."

3.70.25

अत्युद्भुतमिदं राजन्दृष्टवानस्मि ते बलम् ।
श्रोतुमिच्छामि तां विद्यां ययैतज्ज्ञायते नृप ॥ ३.७०.२५ ॥

രാജാവേ, നിന്റെ ഈ അത്യത്ഭുതമായ ശക്തി ഞാൻ കണ്ടു. നൃപാ, ഇതിനാൽ അറിയപ്പെടുന്ന ആ വിദ്യ കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

3.70.26

तमुवाच ततो राजा त्वरितो गमने नृप ।
विद्ध्यक्षहृदयज्ञं मां संख्याने च विशारदम् ॥ ३.७०.२६ ॥

അപ്പോൾ രാജാവ് വേഗത്തിൽ അവനോട് പറഞ്ഞു: നൃപാ, പകിടയുടെ ഹൃദയമറിയുന്നവനും എണ്ണലിൽ വിദഗ്ധനുമായ എന്നെ അറിയുക.

3.70.27

बाहुकस्तमुवाचाथ देहि विद्याद्वयं च मे ।
मत्तोऽपि चाश्वहृदयं गृहाण पुरुपर्पभ ॥ ३.७०.२७ ॥

അപ്പോൾ ബാഹുകൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: എനിക്ക് ആ രണ്ടു വിദ്യകളും തരിക; എന്നിൽനിന്നും കുതിരകളുടെ ഹൃദയം സ്വീകരിക്കുക, പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ.

3.70.28

ऋतुपर्णस्ततो राजा बाहुकं कार्यगौरवात् ।
हयज्ञानस्य लोभाच् तं तथेत्यब्रवीद्वचः ॥ ३.७०.२८ ॥

അപ്പോൾ രാജാവായ ഋതുപർണൻ കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവം കൊണ്ടും കുതിരവിദ്യയോടുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ടും ബാഹുകനോട് "അങ്ങനെയാകട്ടെ" എന്ന് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.

3.70.29

यथोक्तं त्वं गृहाणेदमक्षाणां हृदयं परम् ।
निक्षेपो मेऽश्वहृदयं त्वयि तिष्ठतु बाहुक।
एवमुक्त्वा ददौ विद्यामृतुपर्णो नलाय वै ॥ ३.७०.२९ ॥

പറഞ്ഞതുപോലെ നീ പകിടകളുടെ ഈ പരമഹൃദയം സ്വീകരിക്കുക. എന്റെ കുതിരഹൃദയം നിന്റെ പക്കൽ നിക്ഷേപമായിരിക്കട്ടെ, ബാഹുകാ. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഋതുപർണൻ നളന് ആ വിദ്യ നൽകി.

3.70.30

तस्याक्षहृदयज्ञस्य शरीरान्निःसृतः कलिः ।
कर्कोटकविषं तीक्ष्णं मुखात्सततमुद्वमन्।
कलेस्तस्य तदार्तस्य शापाग्निः स विनिःसृतः ॥ ३.७०.३० ॥

പകിടയുടെ ഹൃദയമറിയുന്ന അവന്റെ ശരീരത്തിൽനിന്ന് കലി പുറത്തുവന്നു; അവൻ വായിൽനിന്ന് കർക്കോടകന്റെ കഠിനവിഷം നിരന്തരം ഛർദ്ദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ആ വേദനിച്ച കലിയിൽനിന്ന് ശാപാഗ്നി പുറത്തുവന്നു.

3.70.31

सातेन कर्शितो राजादीर्घकालमनात्मवान् ॥ ३.७०.३१ ॥

കലിയുടെ പീഡയാൽ ക്ഷീണിച്ച രാജാവ് ദീർഘകാലം ആത്മനിയന്ത്രണമില്ലാതെ കഴിഞ്ഞു.

3.70.32

तं भ्राम्तरूपं निःशोभं संक्लिष्टमकरोत्कलिः ।
ततो विषविमुक्तात्मा स्वंरूपमकरोत्कलिः।
तं शप्तुमैच्छत्कुपितो निषधाधिपतिर्नलः ।
ततो विषविमुक्तात्मा स्वंरूपमकरोत्कलिः।
तं शप्तुमैच्छत्कुपितो निषधाधिपतिर्नलः ॥ ३.७०.३२ ॥

അവൻ ഭ്രാന്തരൂപവും പ്രഭയറ്റവനും പീഡിതനുമായ കലിയെ സൃഷ്ടിച്ചു. പിന്നീട് വിഷമുക്തനായ കലി തന്റെ സ്വരൂപം സ്വീകരിച്ചു. കുപിതനായ നിഷധാധിപതി നളൻ അവനെ ശപിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. പിന്നീട് വിഷമുക്തനായ കലി തന്റെ സ്വരൂപം സ്വീകരിച്ചു. കുപിതനായ നിഷധാധിപതി നളൻ അവനെ ശപിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

3.70.33

तमुवाच कलिर्भीतो वेपमानः कृताञ्जलिः ।
कोपं संयच्छ नृपते कीर्तिं दास्यामि ते पराम् ॥ ३.७०.३३ ॥

ഭയന്ന് വിറച്ച കലി കൈകൂപ്പി അവനോട് പറഞ്ഞു: ഓ രാജാവേ, കോപം അടക്കൂ. നിനക്ക് പരമമായ കീർത്തി ഞാൻ നൽകാം.

3.70.34

इन्द्रसेनस्य जननी कुपिता माऽशपत्पुरा ।
यदा त्वया परित्यक्ता ततोऽहं भृशपीडितः ॥ ३.७०.३४ ॥

ഇന്ദ്രസേനയുടെ മാതാവ് കോപിച്ച് മുമ്പ് എന്നെ ശപിച്ചു: നീ ഇവനാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഞാൻ അതിയായി പീഡിതനാകുമെന്ന്.

3.70.35

अवसं त्वयि राजेन्द्र सुदुःखभपराजित ।
विषेण नागराजस्य दह्यमानो दिवानिशम् ॥ ३.७०.३५ ॥

ഹേ രാജേന്ദ്രാ, ഹേ അപരാജിതാ, നാഗരാജാവിന്റെ വിഷത്താൽ രാവും പകലും ദഹിച്ചുകൊണ്ട് നിന്നിൽ അതിദുഃഖത്തോടെ ഞാൻ വസിച്ചു.

3.70.36

शरणं त्वां प्रपन्नोस्मि शृणु चेदं वचो मम ।
ये च त्वां मनुजा लोके कीर्तयिष्यन्त्यतन्द्रिताः।
मत्प्रत्सूतं भयं तेषां न कदाचिद्भविष्यति ॥ ३.७०.३६ ॥

ഞാൻ നിന്നെ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്റെ ഈ വാക്ക് കേൾക്കൂ. ലോകത്തിൽ അലസതയില്ലാതെ നിന്നെ കീർത്തിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്ക് എന്നിൽനിന്നുള്ള ഭയം ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകില്ല.

3.70.37

न तेषां मानसं किंचिच्छारीरं वाचिकं तथा ।
भविष्यति महाराज कीर्तयिष्यन्ति ये नलम्।
भयार्तं शरणं यातं यदि मां त्वं न शप्स्यसे ॥ ३.७०.३७ ॥

മഹാരാജാവേ, നളനെ കീർത്തിക്കുന്നവർക്ക് മനസ്സിലോ ശരീരത്തിലോ വാക്കിലോ ഒരു ദുഃഖവും ഉണ്ടാകില്ല. ഭയത്താൽ പീഡിതനായി ശരണം തേടി വന്ന എന്നെ നീ ശപിക്കാതിരുന്നാൽ.

3.70.38

एवमुक्तो नलो राजा न्ययच्छत्कोपमात्मनः ।
ततो बीतः कलिः क्षिप्रं प्रविवेश विभीतकम्।
कलिस्त्वन्येन नो दृष्टः कथयन्नैषधेन वै ॥ ३.७०.३८ ॥

ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട നളരാജാവ് തന്റെ കോപം അടക്കി. ഉടൻ കലി ഓടി വിഭീതകവൃക്ഷത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. നൈഷധൻ സംസാരിക്കുമ്പോൾ കലിയെ മറ്റാരും കണ്ടില്ല.

3.70.39

ततो गतत्वरो राजा नैषधः परवीरहा ।
संप्रनष्टे कलौ राजा संख्यायास्य फलान्युत ॥ ३.७०.३९ ॥

അപ്പോൾ വേഗത്തിൽ പോയ ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്ന നൈഷധരാജാവ്, കലി പൂർണ്ണമായി പോയ ശേഷം, അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ എണ്ണി...

3.70.40

मुदा परमया युक्तस्तेजसाऽथ परेण वै ।
रथमारुह्य तेजस्वी प्रययौ जवनैर्हयैः ॥ ३.७०.४० ॥

പരമമായ സന്തോഷവും ഉന്നതമായ തേജസ്സും ഉള്ള ആ തേജസ്വി രാജാവ് രഥത്തിൽ കയറി വേഗമേറിയ കുതിരകളോടെ പുറപ്പെട്ടു.

3.70.41

बिभीतकश्चाप्रशस्तः संवृत्तः कलिसंश्रयात् ।
ततः प्रभृतिराजेन्द्र लोकेऽस्मिन्पाण्डुनन्दन ॥ ३.७०.४१ ॥

കലിയുടെ ആശ്രയത്താൽ വിഭീതകം നിന്ദ്യമായി. രാജേന്ദ്രാ, പാണ്ഡുനന്ദനാ, അന്നുമുതൽ ഈ ലോകത്തിൽ അത് അങ്ങനെയായി.

3.70.42

हयोत्तभानुत्पततो द्विजानिव पुनः पुनः ।
नलः संचोदयामास प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ ३.७०.४२ ॥

കുതിരകളുടെ കടിഞ്ഞാൺ പിടിച്ച്, പക്ഷികളെപ്പോലെ വീണ്ടും വീണ്ടും കുതിച്ചുപായുന്ന അവയെ സന്തുഷ്ട മനസ്സോടെ നളൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു.

3.70.43

विदर्भाभिमुखो राजा प्रययौ स महायशाः ।
नले तु समतिक्रान्ते कलिरप्यगमद्गृहम् ॥ ३.७०.४३ ॥

നളൻ കടന്നുപോയപ്പോൾ മഹായശസ്വിയായ ആ രാജാവ് വിദർഭയിലേക്കു പോയി; കലിയും തന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോയി.

3.70.44

ततो गतज्वरो राजा नलोऽभूत्पृथिवीपतिः ।
विमुक्तः कलिना राजन्रूपमात्रवियोजितः ॥ ३.७०.४४ ॥

അപ്പോൾ ദുഃഖം നീങ്ങിയ രാജാവായ നളൻ ഭൂപതിയായി; രാജാവേ, കലിയിൽ നിന്നു മോചിതനായി, രൂപത്തിൽ മാത്രം വിയോഗം ഏറ്റവനായി.