مهابهاراتا · أدهيايا 3.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.71.1
ततो विदर्भान्संप्राप्तं सायाह्ने सत्यविक्रमम् ।
ऋतुपर्णं जना राज्ञे भीमाय प्रत्यवेदयन् ॥ ३.७१.१ ॥
ثم في المساء أخبر الناس الملك بهيمة بأن ريتوبارنا، ذا البأس الحق، قد وصل إلى فيداربها.
3.71.2
स भीमवचनाद्राजा कुण्डिनं प्राविशत्पुरम् ।
नादयन्रथघोषेण सर्वाः स विदिशो दिशः ॥ ३.७१.२ ॥
بناءً على قول بهيمة دخل الملك مدينة كونديناً، مُدوِّيًا بهدير عربته في جميع الجهات والجهات الفرعية.
3.71.3
ततस्तं रथनिर्घोषं नलाश्वास्तत्र शुश्रुवुः ।
श्रुत्वा तु समहृष्यन्त पुरेव नलसन्निधौ ॥ ३.७१.३ ॥
هناك سمعت خيول نالا هدير تلك العربة، فلما سمعته ابتهجت كأنها في المدينة بقرب نالا.
3.71.4
दमयन्ती तु शुश्राव रथघोषं नलस्य तम् ।
यथा मेघस्य नदतो गम्भीरं जलदागमे ॥ ३.७१.४ ॥
سمعت دمينتي هدير عربة نالا ذلك، عميقًا كرعد السحاب عند قدوم المطر.
3.71.5
परं विस्मयमापन्ना श्रुत्वा नादं महास्वनम् ।
नलेन संगृहीतेषु पुरेव नलवाजिषु।
सदृशं रथनिर्घोषं मेने भैमी तथा हयाः ॥ ३.७१.५ ॥
ولما سمعت ذلك الصوت العظيم ملأ العجب بهيمي؛ فظنت أن هدير العربة كهدير المدينة، بين خيول نالا الممسوكة.
3.71.6
प्रासादस्थाश्च शिखिनः शालास्थाश्चैव वारणाः ।
हयाश्च शुश्रुवुस्तस्य रथघोषं महीपतेः ॥ ३.७१.६ ॥
سمعت الطواويس على شرفات القصر، والفيلة والخيول الواقفة في الإسطبلات، هدير عربة ذلك سيد الأرض.
3.71.7
तच्छ्रुत्वा रथनिर्घोषं वारणाः शिखिनस्तथा ।
प्रवेदुरुन्मुखा राजन्दृष्ट्वेव जलदोदयम् ॥ ३.७१.७ ॥
وعند سماع دوي العربة، أيها الملك، رفعت الفيلة والطواويس وجوهها وصاحت كأنها ترى السحاب يرتفع.
3.71.8
यथाऽसौ रथनिर्घोषः पूरयन्निव मेदिनीम् ।
ममाह्लादयते चेतो नल एव महीपतिः ॥ ३.७१.८ ॥
ذلك الدوي للعربة، كأنه يملأ الأرض، يبهج قلبي؛ إنه بلا شك الملك نala.
3.71.9
अद्य नन्द्राभवक्रं तं न पश्यामि नलं यदि ।
असंख्येयगुणं वीरं विनङ्क्ष्यामि न संशयः ॥ ३.७१.९ ॥
إن لم أرَ اليوم ذلك البطل نala، ذا الفضائل التي لا تُحصى، فسأهلك، لا شك في ذلك.
3.71.10
यदि वै तस्य वीरस्य हाह्वोर्नाद्याहमन्तरम् ।
प्रविशामि सुखस्पर्शं नभविष्याम्यसंशयम् ॥ ३.७१.१० ॥
إن لم أدخل اليوم بين ذراعي ذلك البطل في لمسة لذيذة، فلن أكون، لا شك في ذلك.
3.71.11
यदि मां मेघनिर्घोषो नोपगच्छति नैषधः ।
अद्य चामीकरप्रख्यं प्रवेक्ष्यामि हुताशनम् ॥ ३.७१.११ ॥
إن لم يأتِ إليّ ذلك النائشادهي ذو الصوت كالرعد، فسأدخل اليوم النار ذات الوهج الذهبي.
3.71.12
यदि मां सिंहविक्रान्तो मत्तवारणविक्रमः ।
नाभिगच्छतिराजेन्द्रो विनङ्क्ष्यामि न संशयः ॥ ३.७१.१२ ॥
إن لم يأتِ إليّ ذلك ملك الملوك، الذي يمشي كالأسد ويملك بسالة الفيل الهائج، فسأهلك، لا شك في ذلك.
3.71.13
न स्मराम्यनृतं किंचिन्न स्मराम्यपकारताम् ।
न च पर्युषितं वाक्यं स्वैरेष्वपि महात्मनः ॥ ३.७१.१३ ॥
لا أذكر من ذلك العظيم النفس كذبة، ولا إساءة، ولا كلمة عابرة قيلت ولو على سبيل الدعابة.
3.71.14
प्रभुः क्षमावान्वीरश्च दाता चाप्यधिको नृपैः ।
अहो नीचानुवर्ती च क्लीबवन्मम नैषध ॥ ३.७१.१४ ॥
كان قديرًا، صبورًا، شجاعًا، كريمًا، بل أفضل من سائر الملوك. آه يا نَيشَدهَ! إنه الآن يتبع الأوغاد، وصار لي كالخصيّ.
3.71.15
गुणांस्तस्य स्मरन्त्या मे तत्पराया दिवानिशम् ।
हृदयं दीर्यत इदं शोकात्प्रियविनाकृतम् ॥ ३.७१.१५ ॥
وأنا أتذكر فضائله، متعلقة به ليلًا ونهارًا، ينشق قلبي هذا حزنًا على فراق الحبيب.
3.71.16
एवं विलपमाना सा नष्टसंज्ञेव भारत ।
आरुरोह महद्वेश्म पुण्यश्लोकदिदृक्षया ॥ ३.७१.१६ ॥
هكذا كانت تنتحب، كأنها فقدت وعيها، يا بهاراتا، فصعدت إلى قصر عظيم راغبة في رؤية ذي الشهرة المقدسة.
3.71.17
ततो मध्यमकक्षायां ददर्श रथमास्थितम् ।
ऋतुपर्णं महीपालं सहवार्ष्णेयबाहुकम् ॥ ३.७१.१७ ॥
ثم رأت في الفناء الأوسط الملك ريتوبارنا واقفًا على عربته، مع الفارشنيّا باهوكا.
3.71.18
ततोऽवतीर्य वार्ष्णएयो बाहुकश्च रथोत्तमात् ।
हयांस्तानवमुच्याथ स्थापयामासतू रथम् ॥ ३.७१.१८ ॥
ثم نزل الفارشنيّا باهوكا من تلك العربة الممتازة، فك تلك الخيول، ثم أوقف العربة.
3.71.19
सोऽवतीर्य रथोपस्थादृतुपर्णो नराधिपः ।
उपतस्थे महाराजं भीमं भीमपराक्रमम् ॥ ३.७१.१९ ॥
نزل ريتوبرنا، سيد الرجال، من مقعد العربة ومثل بين يدي الملك العظيم بهيما ذي البأس المرعب.
3.71.20
तं भीमः प्रतिजग्राह पूजया परया मुदा ।
स तेन पूजितो राज्ञा ऋतुपर्णो नराधिपः ॥ ३.७१.२० ॥
استقبله بهيما بأسمى تكريم وفرح، وكُرّم ريتوبرنا سيد الرجال من الملك بهيما.
3.71.21
स तत्र कुण्डिने रम्ये वसमानो महीपतिः ।
न च किंचित्तदाऽपश्यत्प्रेक्षमाणो मुहुर्मुहुः।
स तु राज्ञा समागम्य विदर्भपतिना तदा ॥ ३.७१.२१ ॥
وبينما كان يقيم في كوندينا البهية، ظل سيد الأرض ينظر مرة بعد أخرى، فلم يرَ شيئًا حينذاك؛ ثم التقى بملك فيدربها،
3.71.22
किं कार्यं स्वागतं तेऽस्तु राज्ञा पृष्टः स भारत ।
नाभिजज्ञे स नृपतिर्दुहित्रर्थे समागतम् ॥ ३.७१.२२ ॥
لما سأله الملك: «ما غايتك؟ أهلاً بك»، يا بهاراتا، لم يعرفه ذلك السيد، وكان قد جاء من أجل الابنة.
3.71.23
ऋतुपर्णोपि राजा स धीमान्सत्यपराक्रमः ।
राजानं राजपुत्रं वा न स्म पश्यति कंचन ॥ ३.७१.२३ ॥
وكان ريتوبرنا الملك أيضًا، الحكيم الصادق البأس، لا يرى ملكًا ولا أميرًا قط.
3.71.24
नैव स्वयंवरकथां न च विप्रसमागमम् ।
न चान्यं कंचिदारम्भं स्वयंवरविधिं प्रति ॥ ३.७१.२४ ॥
لم يكن يعرف حكاية السوايامفارا، ولا اجتماع البراهمة، ولا أي شأن آخر يتعلق بطقس السوايامفارا.
3.71.25
ततो विगणयद्राजा मनसा कोसलाधिपः ।
आगतोस्मीत्युवाचैनं भवन्तमभिवादुकः ॥ ३.७१.२५ ॥
ثم قال له ملك كوسالا، متأملًا في نفسه: «لقد جئتُ، راغبًا في تحيتك.»
3.71.26
राजापि च स्मयन्भीमो मनसा समचिन्तयत् ।
अधिकं योजनशतं तस्यागमनकारणम्।
ग्रामान्बहूनतिक्रम्य नाध्यगच्छद्यथातथम् ॥ ३.७१.२६ ॥
وابتسم الملك بهيما أيضًا وفكّر في نفسه: «إن سبب مجيئه يبعد أكثر من مئة يوجانا.» ومع أنه اجتاز قرى كثيرة، لم يعرف السبب الحقيقي.
3.71.27
अल्पकार्यं विनिर्दिष्टं तस्यागमनकारणम् ।
पश्चादुदर्के ज्ञास्याप्रि कारणं यद्भविष्यति ॥ ३.७१.२७ ॥
«قيل إن سبب مجيئه أمر صغير. وسأعرف لاحقًا، في المستقبل، السبب الحقيقي، أيًّا كان.»
3.71.28
नैतदेवं स नृपतिस्तं सत्कृत्य व्यसर्जयत् ।
विश्राम्यतामित्युवाच क्लान्तोसीति पुनःपुनः ॥ ३.७१.२८ ॥
«ليس الأمر كذلك.» فأكرمه ذلك الملك وصرفه، قائلًا مرارًا: «استرح، فأنت متعب.»
3.71.29
स सत्कृतः प्रहृष्टात्मा प्रीतः प्रीतेन पार्थिवः ।
राजप्रेष्यैरनुगतो दिष्टं वेश्म समाविशत् ॥ ३.७१.२९ ॥
فأكرم ذلك الملك، وقد سُرَّ قلبه، فسار مع خدم الملك إلى المسكن المعيّن له.
3.71.30
ऋतुपर्णे गते राजन्वार्ष्णेयसहिते नृपे ।
बाहुको रथमादाय रथशालामुपागमत् ॥ ३.७१.३० ॥
أيها الملك، لما مضى ريتوپارنا مع الفارشنيّ، أخذ باهوكا العربة وجاء إلى مخزن العربات.
3.71.31
स मोचयित्वा तानश्वानुपचर्य च शास्त्रतः ।
स्वयं चैतान्समाश्वास्य रथोपस्थ उपाविशत् ॥ ३.७१.३१ ॥
فكّ تلك الخيول، وعنى بها وفق الأصول، ثم واساها بنفسه، وجلس على مقعد العربة.
3.71.32
दमयन्त्यपि शोकार्ता दृष्ट्वा भागस्वरिं नृपम् ।
सूतपुत्रं च वार्ष्णेयं बाहुकं च तथाविधम् ॥ ३.७१.३२ ॥
ورأت داماينتي، وقد أنهكها الحزن، الملك بهاغاسفاري، وابن السائق فارشنيا، وبهوكا على تلك الحال.
3.71.33
चिन्तयामास वैदर्भी कस्यैष रथनिःस्वनः ।
नलस्येव महानासीन्न च पश्यामि नैषधम् ॥ ३.७१.३३ ॥
فكّرت أميرة فيدربها: «لمن هذا الدوي من عربة؟ إنه عظيم كعربة نالا، ولكنني لا أرى النيشادهي.»
3.71.34
वार्ष्णोयेन भवेन्नूनं विद्या सैवोपशिक्षिता ।
तेनाद्य रथनिर्घोषो नलस्येव महानभूत् ॥ ३.७१.३४ ॥
لا ريب أن فارشنيا قد تعلّم تلك المهارة جيدًا، فلذلك صار اليوم هدير عربته عظيمًا كهدير نالا.
3.71.35
कआहोस्विदृतुपर्णोऽपि यथा राजा नलस्यथा ।
यथाऽयंरथनिर्घोषो नैषधस्येव लक्ष्यते ॥ ३.७१.३५ ॥
أهذا الملك ريتوبارنا؟ أم إن دوي هذه العربة، كدوي عربة نالا، يبدو لي كدوي عربة النيشادهي.
3.71.36
एवं सा तर्कयित्वा तु दमयन्ती विशांपते ।
दूतीं प्रस्थापयामास नैषधान्वेषणे शुभा ॥ ३.७१.३६ ॥
وهكذا فكّرت، أيها سيد البشر، فأرسلت داماينتي المباركة رسولةً للبحث عن النيشادهي.