Mahābhārata · Adhyāya 3.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.71.1
ततो विदर्भान्संप्राप्तं सायाह्ने सत्यविक्रमम् ।
ऋतुपर्णं जना राज्ञे भीमाय प्रत्यवेदयन् ॥ ३.७१.१ ॥
Então, ao entardecer, o povo informou o rei Bhīma de que Ṛtuparṇa, de verdadeira valentia, chegara a Vidarbha.
3.71.2
स भीमवचनाद्राजा कुण्डिनं प्राविशत्पुरम् ।
नादयन्रथघोषेण सर्वाः स विदिशो दिशः ॥ ३.७१.२ ॥
Por palavra de Bhīma, o rei entrou na cidade de Kuṇḍina, fazendo ressoar com o estrondo do carro todas as direções e direções intermediárias.
3.71.3
ततस्तं रथनिर्घोषं नलाश्वास्तत्र शुश्रुवुः ।
श्रुत्वा तु समहृष्यन्त पुरेव नलसन्निधौ ॥ ३.७१.३ ॥
Ali, os cavalos de Nala ouviram o estrondo daquele carro; ao ouvi-lo, alegraram-se como se estivessem na cidade, junto de Nala.
3.71.4
दमयन्ती तु शुश्राव रथघोषं नलस्य तम् ।
यथा मेघस्य नदतो गम्भीरं जलदागमे ॥ ३.७१.४ ॥
Damayantī ouviu aquele estrondo do carro de Nala, profundo como o trovejar de uma nuvem ao chegar das chuvas.
3.71.5
परं विस्मयमापन्ना श्रुत्वा नादं महास्वनम् ।
नलेन संगृहीतेषु पुरेव नलवाजिषु।
सदृशं रथनिर्घोषं मेने भैमी तथा हयाः ॥ ३.७१.५ ॥
Ao ouvir aquele grande estrondo, Bhaimī encheu-se de admiração; pensou que o ruído do carro era semelhante ao da cidade, entre os cavalos que Nala segurava.
3.71.6
प्रासादस्थाश्च शिखिनः शालास्थाश्चैव वारणाः ।
हयाश्च शुश्रुवुस्तस्य रथघोषं महीपतेः ॥ ३.७१.६ ॥
Os pavões nos terraços do palácio, e os elefantes e cavalos parados nos estábulos, ouviram o estrondo do carro daquele senhor da terra.
3.71.7
तच्छ्रुत्वा रथनिर्घोषं वारणाः शिखिनस्तथा ।
प्रवेदुरुन्मुखा राजन्दृष्ट्वेव जलदोदयम् ॥ ३.७१.७ ॥
Ao ouvir aquele estrondo do carro, os elefantes e os pavões, ó rei, como se vissem surgir uma nuvem de chuva, ergueram os rostos e gritaram.
3.71.8
यथाऽसौ रथनिर्घोषः पूरयन्निव मेदिनीम् ।
ममाह्लादयते चेतो नल एव महीपतिः ॥ ३.७१.८ ॥
Aquele estrondo do carro, como se enchesse a terra, alegra o meu coração: certamente é o rei Nala.
3.71.9
अद्य नन्द्राभवक्रं तं न पश्यामि नलं यदि ।
असंख्येयगुणं वीरं विनङ्क्ष्यामि न संशयः ॥ ३.७१.९ ॥
Se hoje eu não vir aquele herói Nala, de virtudes incontáveis, certamente perecerei, não há dúvida.
3.71.10
यदि वै तस्य वीरस्य हाह्वोर्नाद्याहमन्तरम् ।
प्रविशामि सुखस्पर्शं नभविष्याम्यसंशयम् ॥ ३.७१.१० ॥
Se hoje eu não puder entrar, naquele doce abraço, entre os braços daquele herói, não existirei; não há dúvida.
3.71.11
यदि मां मेघनिर्घोषो नोपगच्छति नैषधः ।
अद्य चामीकरप्रख्यं प्रवेक्ष्यामि हुताशनम् ॥ ३.७१.११ ॥
Se aquele Naiṣadha, cuja voz é como o trovão, não vier a mim, hoje entrarei no fogo, dourado em seu brilho.
3.71.12
यदि मां सिंहविक्रान्तो मत्तवारणविक्रमः ।
नाभिगच्छतिराजेन्द्रो विनङ्क्ष्यामि न संशयः ॥ ३.७१.१२ ॥
Se aquele rei dos reis, que avança como um leão e tem a bravura de um elefante em fúria, não vier a mim, perecerei; não há dúvida.
3.71.13
न स्मराम्यनृतं किंचिन्न स्मराम्यपकारताम् ।
न च पर्युषितं वाक्यं स्वैरेष्वपि महात्मनः ॥ ३.७१.१३ ॥
Não me recordo de nenhuma mentira daquele magnânimo, nem de qualquer agravo, nem de palavra vã dita, mesmo em brincadeira.
3.71.14
प्रभुः क्षमावान्वीरश्च दाता चाप्यधिको नृपैः ।
अहो नीचानुवर्ती च क्लीबवन्मम नैषध ॥ ३.७१.१४ ॥
Era capaz, paciente, valente e generoso, até superior aos outros reis. Ai de mim, Naiṣadha! Agora segue os vis e para mim tornou-se como um eunuco.
3.71.15
गुणांस्तस्य स्मरन्त्या मे तत्पराया दिवानिशम् ।
हृदयं दीर्यत इदं शोकात्प्रियविनाकृतम् ॥ ३.७१.१५ ॥
Lembrando suas virtudes, devotada a ele dia e noite, este meu coração se despedaça de dor por estar separado do amado.
3.71.16
एवं विलपमाना सा नष्टसंज्ञेव भारत ।
आरुरोह महद्वेश्म पुण्यश्लोकदिदृक्षया ॥ ३.७१.१६ ॥
Assim lamentando-se, como se tivesse perdido os sentidos, ó Bhārata, subiu a um grande palácio, desejando ver aquele de renome sagrado.
3.71.17
ततो मध्यमकक्षायां ददर्श रथमास्थितम् ।
ऋतुपर्णं महीपालं सहवार्ष्णेयबाहुकम् ॥ ३.७१.१७ ॥
Então, no pátio do meio, viu o rei Ṛtuparṇa de pé sobre seu carro, junto com o Vārṣṇeya, Bāhuka.
3.71.18
ततोऽवतीर्य वार्ष्णएयो बाहुकश्च रथोत्तमात् ।
हयांस्तानवमुच्याथ स्थापयामासतू रथम् ॥ ३.७१.१८ ॥
Então o Vārṣṇeya, Bāhuka, desceu daquele excelente carro, desatrelou aqueles cavalos e depois fez parar o carro.
3.71.19
सोऽवतीर्य रथोपस्थादृतुपर्णो नराधिपः ।
उपतस्थे महाराजं भीमं भीमपराक्रमम् ॥ ३.७१.१९ ॥
Ṛtuparṇa, senhor dos homens, desceu do assento do carro e apresentou-se diante do grande rei Bhīma, de terrível valor.
3.71.20
तं भीमः प्रतिजग्राह पूजया परया मुदा ।
स तेन पूजितो राज्ञा ऋतुपर्णो नराधिपः ॥ ३.७१.२० ॥
Bhīma o recebeu com suprema honra e alegria; Ṛtuparṇa, senhor dos homens, foi honrado pelo rei Bhīma.
3.71.21
स तत्र कुण्डिने रम्ये वसमानो महीपतिः ।
न च किंचित्तदाऽपश्यत्प्रेक्षमाणो मुहुर्मुहुः।
स तु राज्ञा समागम्य विदर्भपतिना तदा ॥ ३.७१.२१ ॥
Residindo na amena Kuṇḍina, o senhor da terra olhava repetidamente, mas nada via então; e, encontrando o rei senhor de Vidarbha,
3.71.22
किं कार्यं स्वागतं तेऽस्तु राज्ञा पृष्टः स भारत ।
नाभिजज्ञे स नृपतिर्दुहित्रर्थे समागतम् ॥ ३.७१.२२ ॥
Quando o rei perguntou: "Qual é o seu propósito? Seja bem-vindo", ó Bhārata, aquele senhor dos homens não o reconheceu, ele que viera por causa da filha.
3.71.23
ऋतुपर्णोपि राजा स धीमान्सत्यपराक्रमः ।
राजानं राजपुत्रं वा न स्म पश्यति कंचन ॥ ३.७१.२३ ॥
Também Ṛtuparṇa, aquele rei sábio e de valor verdadeiro, não via nenhum rei ou príncipe real.
3.71.24
नैव स्वयंवरकथां न च विप्रसमागमम् ।
न चान्यं कंचिदारम्भं स्वयंवरविधिं प्रति ॥ ३.७१.२४ ॥
Ele não conhecia nem a história do svayaṃvara, nem a reunião de brâmanes, nem qualquer outra iniciativa relativa ao rito do svayaṃvara.
3.71.25
ततो विगणयद्राजा मनसा कोसलाधिपः ।
आगतोस्मीत्युवाचैनं भवन्तमभिवादुकः ॥ ३.७१.२५ ॥
Então o senhor de Kosala, ponderando em sua mente, disse-lhe: "Vim, desejoso de vos saudar."
3.71.26
राजापि च स्मयन्भीमो मनसा समचिन्तयत् ।
अधिकं योजनशतं तस्यागमनकारणम्।
ग्रामान्बहूनतिक्रम्य नाध्यगच्छद्यथातथम् ॥ ३.७१.२६ ॥
O rei Bhīma também sorriu e pensou consigo: "A razão de sua vinda está a mais de cem yojanas." Embora tivesse passado por muitas aldeias, não descobriu a verdadeira razão.
3.71.27
अल्पकार्यं विनिर्दिष्टं तस्यागमनकारणम् ।
पश्चादुदर्के ज्ञास्याप्रि कारणं यद्भविष्यति ॥ ३.७१.२७ ॥
"A razão de sua vinda foi declarada como um assunto pequeno. Mais tarde, no futuro, conhecerei a verdadeira razão, seja ela qual for."
3.71.28
नैतदेवं स नृपतिस्तं सत्कृत्य व्यसर्जयत् ।
विश्राम्यतामित्युवाच क्लान्तोसीति पुनःपुनः ॥ ३.७१.२८ ॥
"Não é assim." Aquele rei honrou-o e despediu-o, dizendo repetidamente: "Descansai, pois estais cansado."
3.71.29
स सत्कृतः प्रहृष्टात्मा प्रीतः प्रीतेन पार्थिवः ।
राजप्रेष्यैरनुगतो दिष्टं वेश्म समाविशत् ॥ ३.७१.२९ ॥
Honrado e de coração alegre, aquele rei, satisfeito, foi conduzido pelos servos do rei à morada que lhe fora destinada.
3.71.30
ऋतुपर्णे गते राजन्वार्ष्णेयसहिते नृपे ।
बाहुको रथमादाय रथशालामुपागमत् ॥ ३.७१.३० ॥
Ó rei, depois que Ṛtuparṇa partiu com o Vārṣṇeya, Bāhuka tomou o carro e dirigiu-se à cocheira.
3.71.31
स मोचयित्वा तानश्वानुपचर्य च शास्त्रतः ।
स्वयं चैतान्समाश्वास्य रथोपस्थ उपाविशत् ॥ ३.७१.३१ ॥
Tendo libertado aqueles cavalos e cuidado deles segundo as regras, e tendo ele mesmo os consolado, sentou-se no assento do carro.
3.71.32
दमयन्त्यपि शोकार्ता दृष्ट्वा भागस्वरिं नृपम् ।
सूतपुत्रं च वार्ष्णेयं बाहुकं च तथाविधम् ॥ ३.७१.३२ ॥
Damayantī, também atormentada pela dor, viu o rei Bhāgasvari, o filho do cocheiro Vārṣṇeya e Bāhuka, tal como era.
3.71.33
चिन्तयामास वैदर्भी कस्यैष रथनिःस्वनः ।
नलस्येव महानासीन्न च पश्यामि नैषधम् ॥ ३.७१.३३ ॥
A princesa de Vidarbha refletiu: 'De quem é este ruído de carro? É grande, como o de Nala, mas não vejo o Naiṣadha.'
3.71.34
वार्ष्णोयेन भवेन्नूनं विद्या सैवोपशिक्षिता ।
तेनाद्य रथनिर्घोषो नलस्येव महानभूत् ॥ ३.७१.३४ ॥
Certamente Vārṣṇeya deve ter aprendido bem essa arte; por isso hoje o estrondo do seu carro tornou-se grande, como o de Nala.
3.71.35
कआहोस्विदृतुपर्णोऽपि यथा राजा नलस्यथा ।
यथाऽयंरथनिर्घोषो नैषधस्येव लक्ष्यते ॥ ३.७१.३५ ॥
Será este o rei Ṛtuparṇa? Ou, assim como o de Nala, este estrondo de carro parece ser o do Naiṣadha.
3.71.36
एवं सा तर्कयित्वा तु दमयन्ती विशांपते ।
दूतीं प्रस्थापयामास नैषधान्वेषणे शुभा ॥ ३.७१.३६ ॥
Assim raciocinando, ó senhor dos homens, a auspiciosa Damayantī enviou uma mensageira à procura do Naiṣadha.