Mahābhārata · Adhyāya 3.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.73.1
केशिन्यास्तद्वचः श्रुत्वा दमयन्ती विशांपते ।
शङ्कमाना नलं तं वै केशिनीमिदमब्रवीत् ॥ ३.७३.१ ॥
O Herr der Völker, nachdem Damayantī Keśinīs Worte gehört hatte, sagte sie, Nala verdächtigend, dies zu Keśinī.
3.73.2
गच्छ केशिनि भूयस्त्वं परीक्षां कुरु बाहुके ।
अब्रुवाणा समीपस्था चरितान्यस्य लक्षय ॥ ३.७३.२ ॥
Geh noch einmal, Keśinī, und stelle Bāhuka auf die Probe. Stehe nahe bei ihm, ohne zu sprechen, und beobachte sein Verhalten.
3.73.3
यदा च किंचित्कुर्यात्स कारणं तत्र भामिनि ।
तत्रसंचेष्टमानस्य संलक्षेथा विचेष्टितम् ॥ ३.७३.३ ॥
O Strahlende, wenn er aus irgendeinem Grund etwas tut, sollst du seine Bewegungen genau beobachten.
3.73.4
न चास्य प्रतिबन्धेन देयोऽग्निरपि केशिनि ।
याचते न जलं देयं सकृच्चात्वरमाणया।
एतत्सर्वं समीक्ष्यत्वं चरितं मे निवेदय ॥ ३.७३.४ ॥
Keśinī, gib ihm auch bei einem Hindernis kein Feuer; bittet er um Wasser, so gib es ihm nicht, auch nicht einmal, während du in Eile bist. Beobachte all dies und berichte mir sein Verhalten.
3.73.5
निमित्तं यत्त्वया दृष्टं बाहुके दैवमानुषम् ।
यच्चान्यदपि पश्येथास्तच्चाख्येयं त्वया मम ॥ ३.७३.५ ॥
O Bāhuka, alle göttlichen oder menschlichen Zeichen, die du gesehen hast, und was du sonst noch siehst, musst du mir erzählen.
3.73.6
दमयन्त्यैवमुक्ता सा जगामाथ च केशिनी ।
निशाम्याथ हयज्ञस्य लिङ्गानि पुनरागमत् ॥ ३.७३.६ ॥
Von Damayantī so angewiesen, ging Keśinī fort; dann, nachdem sie die Zeichen Hayajñas beobachtet hatte, kehrte sie zurück.
3.73.7
सा तत्सर्वं यथावृत्तं दमयन्त्यै न्यवेदयत् ।
निमित्तं यत्तया दृष्टं बाहुके दिव्यमानुषम् ॥ ३.७३.७ ॥
Sie berichtete Damayantī alles genau so, wie es geschehen war, und das göttlich-menschliche Zeichen, das sie in Bāhuka gesehen hatte.
3.73.8
दृढं शुच्यपदानोसौ न मया मानुषः क्वचित् ।
दृष्टपूर्वः श्रुतो वाऽपि दमयन्ति तथाविधः ॥ ३.७३.८ ॥
Damayantī, einen Menschen von solcher Art und so reinen Taten wie er habe ich nie zuvor gesehen oder auch nur gehört.
3.73.9
ह्रस्वमासाद्य तु द्वारं नासौ विनमते क्वचित् ।
तं तु दृष्ट्वा यथासङ्गमुत्सर्पति यथासुखम्।
संकटेऽप्यस्य सुमहद्विवरं जायतेऽधिकम् ॥ ३.७३.९ ॥
Auch wenn er an eine niedrige Tür gelangt, beugt er sich nie. Sie erblickend, schreitet er leicht und wie es sich gehört voran; selbst in Not wird seine Öffnung weit größer.
3.73.10
ऋतुपर्णस्य चार्थाय भोजनीयमनेकशः ।
ऋतुपर्णस्य चार्थाय भोजनीयमनेकशः।
प्रेषितं तत्रराज्ञा तु मांसं बहु च पाशवम् ॥ ३.७३.१० ॥
Vielerlei Speisen für Ṛtuparṇa — ja, vielerlei Speisen für Ṛtuparṇa — hatte der König dorthin gesandt, dazu viel Tierfleisch.
3.73.11
तस्य प्रक्षालनार्थाय कुम्भास्तत्रोपकल्पिताः ।
ते तेनावेक्षिताः कुम्भाः पूर्णा एवाभवंस्ततः ॥ ३.७३.११ ॥
Krüge waren dort für sein Waschen bereitgestellt. Als er diese Krüge ansah, wurden sie tatsächlich voll.
3.73.12
ततः प्रक्षालनं कृत्वा समधिश्रित्य बाहुकः ।
तृणमुष्टिं समादाय सवितुस्तं समादधत् ॥ ३.७३.१२ ॥
Dann, nachdem er sich gewaschen hatte, entzündete Bāhuka das Feuer, nahm eine Handvoll Gras und legte sie für die Sonne hin.
3.73.13
अथ प्रज्वलितस्तत्र सहसा हव्यवाहनः ।
तदद्भुततमं दृष्ट्वा विस्मिताऽमिहागता ॥ ३.७३.१३ ॥
Dann flammte dort plötzlich das Opferfeuer Havyavāhana auf. Als ich dieses wundersamste Geschehen sah, kam ich verwundert hierher.
3.73.14
अन्यच्च तस्मिन्सुमहदाश्चर्यं लक्षितं मया ।
यदग्निमपि संस्पृश्य नैवासौ दह्यते शुभे ॥ ३.७३.१४ ॥
Und an ihm habe ich noch ein anderes großes Wunder beobachtet, o Glückliche: Obwohl er das Feuer berührt, verbrennt er nicht.
3.73.15
छन्देन चोदकं तस्य वहत्यावर्जितं द्रुतम् ।
अतीव चान्यत्सुमहदाश्चर्यं दृष्टवत्यहम् ॥ ३.७३.१५ ॥
Nach seinem Willen hebt und trägt er rasch den Topf, der zu ihm hingezogen wird. Und ich habe noch ein anderes, überaus großes Wunder gesehen.
3.73.16
यत्स पुष्पाण्युपादाय हस्ताभ्यां ममृदे शनैः ।
मृद्यमानानि पाणिभ्यां तेन पुष्पाणि नान्यथा।
भूय एव सुगन्धीनि हृपितानि भवन्ति हि ॥ ३.७३.१६ ॥
Er nahm Blumen in beide Hände und zerdrückte sie sanft; die von seinen Händen zerdrückten Blumen werden noch duftender und erfreuter.
3.73.17
एतान्यद्भुतकल्पानि दृष्ट्वाऽहं भृशविस्मिता ।
चेष्टितानि विशालाक्षि बाहुकस्य समीपतः ॥ ३.७३.१७ ॥
Als ich diese wundersamen Taten in Bāhukas Nähe sah, o Großäugige, war ich tief erstaunt.
3.73.18
दमयन्ती तु तच्छ्रुत्वा पुण्यश्लोकस्य चेष्टितम् ।
अमन्यत नलं प्राप्तं कर्मचेष्टाभिसूचितम् ॥ ३.७३.१८ ॥
Doch Damayantī, als sie von den Taten des Heiligberühmten hörte, glaubte, Nala sei gekommen, angezeigt durch jene Handlungen und Verhaltensweisen.
3.73.19
सा शङ्कमाना भर्तारं नलं बाहुकरूपिणम् ।
केशिनीं श्लक्ष्णया वाचा रुदन्ती पुनरब्रवीत् ॥ ३.७३.१९ ॥
Sie vermutete, dass der als Bāhuka verkleidete ihr Gatte Nala sei, und sprach weinend mit sanfter Stimme erneut zu Keśinī.
3.73.20
पुनर्गच्छ प्रमत्तस्य बाहुकस्योपसंस्कृतम् ।
महानसाच्छ्रितं मांसमानयस्वेह भामिनि ॥ ३.७३.२० ॥
Geh noch einmal, o Dame, und bringe das zubereitete Fleisch aus der Küche hierher für den achtlosen Bāhuka.
3.73.21
सा दृष्ट्वाबाहुके व्यग्रे तन्मांसमपकृष्य च ।
अत्युष्णमेव त्वरिता तत्क्षणात्प्रियकारिणी।
दमयन्त्यै ततः प्रादात्केशिनी कुरुनन्दन ॥ ३.७३.२१ ॥
Als sie Bāhuka beschäftigt sah, nahm sie das Fleisch schnell heraus, obwohl es sehr heiß war; dann gab Keśinī, die Gefällige, es Damayantī, o Freude der Kurus.
3.73.22
साऽशिता नलसिद्धस् मांसस्य बहुशः पुरा ।
प्राश्य मत्वा नलं सूतं प्राक्रोशद्भृशदुःखिता ॥ ३.७३.२२ ॥
Da sie früher oft das von Nala zubereitete Fleisch gegessen und gekostet hatte, und ihn für Nala haltend, schrie sie, tief betrübt, den Koch an.
3.73.23
वैक्लव्यं परमं गत्वाप्रक्षाल्य च मुखं ततः ।
मिथुनं प्रेषयामास केशिन्या सह भारत् ॥ ३.७३.२३ ॥
In höchste Verwirrung geraten, und nachdem sie ihr Gesicht gewaschen hatte, schickte sie ihre beiden Kinder mit Keśinī fort, o Bhārata.
3.73.24
इन्द्रसेनां सह भ्रात्रा समभिज्ञाय बाहुकः ।
अभिद्रुत्य तदा राजा परिष्वज्याङ्कमानयत् ॥ ३.७३.२४ ॥
Als er Indrasenā mit ihrem Bruder erkannte, eilte Bāhuka herbei; da umarmte der König sie und nahm sie auf seinen Schoß.
3.73.25
बाहुकस्तु समासाद्य सुतौ सुरसुतोपमौ ।
भृशं दुःखपरीतात्मा सुस्वरं प्ररुरोद ह ॥ ३.७३.२५ ॥
Bāhuka, der sich seinen beiden Söhnen näherte, die den Göttersöhnen glichen, weinte mit überwältigtem Herzen laut auf.
3.73.26
नैषधो दर्शयित्वा तु विकारमसकृत्तदा ।
उत्सृज्य सहसा पुत्रौ केशिनीमिदमब्रवीत् ॥ ३.७३.२६ ॥
Nala, der König von Niṣadha, ließ nach wiederholtem Zeigen seiner Bewegung plötzlich seine Söhne los und sprach zu Keśinī folgende Worte.
3.73.27
इदं च मदृशं भद्रे मिथुनं मम पुत्रयोः ।
अतो दृष्ट्वैव सहसा बाष्पमुत्सृष्टवानहम् ॥ ३.७३.२७ ॥
O gute Frau, dieses Paar meiner beiden Söhne gleicht mir; darum habe ich beim Anblick plötzlich Tränen vergossen.
3.73.28
बहुशः संपतन्तीं त्वां जनः शङ्केत दोषतः ।
वयंच देशातिथयो गच्छ भद्रे यथासुखम् ॥ ३.७३.२८ ॥
Die Leute würden, wenn sie dich immer wieder herantreten sehen, aus einem Fehl Verdacht schöpfen; und wir sind Gäste in diesem Land. Geh, o gute Frau, glücklich, wie es dir gefällt.