Mahābhārata · Adhyāya 3.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.73.1
केशिन्यास्तद्वचः श्रुत्वा दमयन्ती विशांपते ।
शङ्कमाना नलं तं वै केशिनीमिदमब्रवीत् ॥ ३.७३.१ ॥
Ó senhor dos povos, tendo ouvido as palavras de Keśinī, Damayantī, suspeitando de Nala, disse isto a Keśinī.
3.73.2
गच्छ केशिनि भूयस्त्वं परीक्षां कुरु बाहुके ।
अब्रुवाणा समीपस्था चरितान्यस्य लक्षय ॥ ३.७३.२ ॥
Vá de novo, Keśinī, e ponha Bāhuka à prova. Fique perto dele sem falar e observe a sua conduta.
3.73.3
यदा च किंचित्कुर्यात्स कारणं तत्र भामिनि ।
तत्रसंचेष्टमानस्य संलक्षेथा विचेष्टितम् ॥ ३.७३.३ ॥
Ó radiante, quando ele fizer algo por alguma razão, observe atentamente os seus movimentos.
3.73.4
न चास्य प्रतिबन्धेन देयोऽग्निरपि केशिनि ।
याचते न जलं देयं सकृच्चात्वरमाणया।
एतत्सर्वं समीक्ष्यत्वं चरितं मे निवेदय ॥ ३.७३.४ ॥
Keśinī, não lhe dês fogo, nem por qualquer impedimento; se ele pedir água, não lha dês, nem uma vez, mesmo estando com pressa. Observando tudo isto, relata-me a sua conduta.
3.73.5
निमित्तं यत्त्वया दृष्टं बाहुके दैवमानुषम् ।
यच्चान्यदपि पश्येथास्तच्चाख्येयं त्वया मम ॥ ३.७३.५ ॥
Ó Bāhuka, os sinais divinos ou humanos que tiveste visto, e quaisquer outros que vejas, deves contá-los a mim.
3.73.6
दमयन्त्यैवमुक्ता सा जगामाथ च केशिनी ।
निशाम्याथ हयज्ञस्य लिङ्गानि पुनरागमत् ॥ ३.७३.६ ॥
Assim instruída por Damayantī, Keśinī partiu; depois, tendo observado os sinais de Hayajña, voltou.
3.73.7
सा तत्सर्वं यथावृत्तं दमयन्त्यै न्यवेदयत् ।
निमित्तं यत्तया दृष्टं बाहुके दिव्यमानुषम् ॥ ३.७३.७ ॥
Ela relatou a Damayantī tudo exatamente como havia acontecido, e o sinal divino e humano que vira em Bāhuka.
3.73.8
दृढं शुच्यपदानोसौ न मया मानुषः क्वचित् ।
दृष्टपूर्वः श्रुतो वाऽपि दमयन्ति तथाविधः ॥ ३.७३.८ ॥
Damayantī, nunca antes vi nem ouvi falar de um homem de tal natureza, de atos tão puros quanto ele.
3.73.9
ह्रस्वमासाद्य तु द्वारं नासौ विनमते क्वचित् ।
तं तु दृष्ट्वा यथासङ्गमुत्सर्पति यथासुखम्।
संकटेऽप्यस्य सुमहद्विवरं जायतेऽधिकम् ॥ ३.७३.९ ॥
Mesmo ao chegar a uma porta baixa, ele nunca se curva. Ao vê-la, avança com facilidade e como convém; mesmo em apuros, sua abertura se torna muito maior.
3.73.10
ऋतुपर्णस्य चार्थाय भोजनीयमनेकशः ।
ऋतुपर्णस्य चार्थाय भोजनीयमनेकशः।
प्रेषितं तत्रराज्ञा तु मांसं बहु च पाशवम् ॥ ३.७३.१० ॥
Muitos tipos de comida para Ṛtuparṇa — sim, muitos tipos de comida para Ṛtuparṇa — haviam sido enviados ali pelo rei, e também muita carne de animais.
3.73.11
तस्य प्रक्षालनार्थाय कुम्भास्तत्रोपकल्पिताः ।
ते तेनावेक्षिताः कुम्भाः पूर्णा एवाभवंस्ततः ॥ ३.७३.११ ॥
Vasos haviam sido preparados ali para a sua lavagem. Quando ele olhou para aqueles vasos, eles de fato se encheram.
3.73.12
ततः प्रक्षालनं कृत्वा समधिश्रित्य बाहुकः ।
तृणमुष्टिं समादाय सवितुस्तं समादधत् ॥ ३.७३.१२ ॥
Então, tendo feito a lavagem, Bāhuka acendeu o fogo, pegou um punhado de capim e o colocou para o sol.
3.73.13
अथ प्रज्वलितस्तत्र सहसा हव्यवाहनः ।
तदद्भुततमं दृष्ट्वा विस्मिताऽमिहागता ॥ ३.७३.१३ ॥
Então o fogo sacrificial Havyavāhana subitamente se inflamou ali. Ao ver aquele prodígio assombroso, vim para cá, atônita.
3.73.14
अन्यच्च तस्मिन्सुमहदाश्चर्यं लक्षितं मया ।
यदग्निमपि संस्पृश्य नैवासौ दह्यते शुभे ॥ ३.७३.१४ ॥
E nele observei outro grande prodígio, ó venturosa: embora toque o fogo, ele não se queima.
3.73.15
छन्देन चोदकं तस्य वहत्यावर्जितं द्रुतम् ।
अतीव चान्यत्सुमहदाश्चर्यं दृष्टवत्यहम् ॥ ३.७३.१५ ॥
À sua vontade, ele ergue e leva rapidamente a panela que é atraída para ele. E vi ainda outro prodígio extremamente grande.
3.73.16
यत्स पुष्पाण्युपादाय हस्ताभ्यां ममृदे शनैः ।
मृद्यमानानि पाणिभ्यां तेन पुष्पाणि नान्यथा।
भूय एव सुगन्धीनि हृपितानि भवन्ति हि ॥ ३.७३.१६ ॥
Pegou flores com ambas as mãos e as esmagou suavemente; as flores esmagadas por suas mãos tornam-se ainda mais perfumadas e alegres.
3.73.17
एतान्यद्भुतकल्पानि दृष्ट्वाऽहं भृशविस्मिता ।
चेष्टितानि विशालाक्षि बाहुकस्य समीपतः ॥ ३.७३.१७ ॥
Ao ver essas ações maravilhosas junto de Bāhuka, ó de olhos grandes, fiquei profundamente atônita.
3.73.18
दमयन्ती तु तच्छ्रुत्वा पुण्यश्लोकस्य चेष्टितम् ।
अमन्यत नलं प्राप्तं कर्मचेष्टाभिसूचितम् ॥ ३.७३.१८ ॥
Mas Damayantī, ao ouvir os feitos daquele de santo renome, pensou que Nala havia chegado, indicado por aquelas ações e comportamentos.
3.73.19
सा शङ्कमाना भर्तारं नलं बाहुकरूपिणम् ।
केशिनीं श्लक्ष्णया वाचा रुदन्ती पुनरब्रवीत् ॥ ३.७३.१९ ॥
Suspeitando que o disfarçado de Bāhuka fosse seu marido Nala, ela, chorando, voltou a falar a Keśinī com voz suave.
3.73.20
पुनर्गच्छ प्रमत्तस्य बाहुकस्योपसंस्कृतम् ।
महानसाच्छ्रितं मांसमानयस्वेह भामिनि ॥ ३.७३.२० ॥
Vai de novo, ó senhora, e traz aqui a carne preparada da cozinha para o descuidado Bāhuka.
3.73.21
सा दृष्ट्वाबाहुके व्यग्रे तन्मांसमपकृष्य च ।
अत्युष्णमेव त्वरिता तत्क्षणात्प्रियकारिणी।
दमयन्त्यै ततः प्रादात्केशिनी कुरुनन्दन ॥ ३.७३.२१ ॥
Vendo Bāhuka ocupado, ela tirou rapidamente aquela carne, embora estivesse muito quente; então Keśinī, a que faz o que agrada, deu-a a Damayantī, ó alegria dos Kurus.
3.73.22
साऽशिता नलसिद्धस् मांसस्य बहुशः पुरा ।
प्राश्य मत्वा नलं सूतं प्राक्रोशद्भृशदुःखिता ॥ ३.७३.२२ ॥
Tendo comido e provado muitas vezes antes a carne preparada por Nala, e pensando ser ele Nala, ela, muito aflita, gritou para o cozinheiro.
3.73.23
वैक्लव्यं परमं गत्वाप्रक्षाल्य च मुखं ततः ।
मिथुनं प्रेषयामास केशिन्या सह भारत् ॥ ३.७३.२३ ॥
Chegando a uma aflição suprema, e tendo lavado o rosto, enviou os dois filhos com Keśinī, ó Bhārata.
3.73.24
इन्द्रसेनां सह भ्रात्रा समभिज्ञाय बाहुकः ।
अभिद्रुत्य तदा राजा परिष्वज्याङ्कमानयत् ॥ ३.७३.२४ ॥
Reconhecendo Indrasenā junto com o irmão, Bāhuka correu para eles; então o rei a abraçou e a colocou em seu colo.
3.73.25
बाहुकस्तु समासाद्य सुतौ सुरसुतोपमौ ।
भृशं दुःखपरीतात्मा सुस्वरं प्ररुरोद ह ॥ ३.७३.२५ ॥
Bāhuka, aproximando-se de seus dois filhos, semelhantes aos filhos dos deuses, com o coração tomado de dor, chorou em alta voz.
3.73.26
नैषधो दर्शयित्वा तु विकारमसकृत्तदा ।
उत्सृज्य सहसा पुत्रौ केशिनीमिदमब्रवीत् ॥ ३.७३.२६ ॥
Nala, rei de Niṣadha, tendo mostrado repetidamente sua emoção, soltou de repente os filhos e disse isto a Keśinī.
3.73.27
इदं च मदृशं भद्रे मिथुनं मम पुत्रयोः ।
अतो दृष्ट्वैव सहसा बाष्पमुत्सृष्टवानहम् ॥ ३.७३.२७ ॥
Ó boa mulher, este par dos meus dois filhos é igual a mim; por isso, ao vê-los, derramei de repente lágrimas.
3.73.28
बहुशः संपतन्तीं त्वां जनः शङ्केत दोषतः ।
वयंच देशातिथयो गच्छ भद्रे यथासुखम् ॥ ३.७३.२८ ॥
As pessoas, vendo-te aproximar-te repetidamente, suspeitariam de alguma falta; e nós somos hóspedes nesta terra. Vai, ó boa mulher, como desejares, em paz.