மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.73.1
केशिन्यास्तद्वचः श्रुत्वा दमयन्ती विशांपते ।
शङ्कमाना नलं तं वै केशिनीमिदमब्रवीत् ॥ ३.७३.१ ॥
மக்களின் தலைவரே, கேசினியின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்ட தமயந்தி, அந்த நளன்மீது ஐயம் கொண்டவளாய், கேசினியிடம் இவ்வாறு கூறினாள்.
3.73.2
गच्छ केशिनि भूयस्त्वं परीक्षां कुरु बाहुके ।
अब्रुवाणा समीपस्था चरितान्यस्य लक्षय ॥ ३.७३.२ ॥
கேசினியே, நீ மீண்டும் போய், பாகுகனைச் சோதனை செய். அருகில் நின்று பேசாமல் அவனுடைய செயல்களைக் கவனி.
3.73.3
यदा च किंचित्कुर्यात्स कारणं तत्र भामिनि ।
तत्रसंचेष्टमानस्य संलक्षेथा विचेष्टितम् ॥ ३.७३.३ ॥
ஒளிர்பவளே, அவன் ஏதேனும் காரணத்தால் ஒன்றைச் செய்யும்போது, அவனுடைய செயலின் இயக்கங்களை நீ கவனமாகக் கவனிக்க வேண்டும்.
3.73.4
न चास्य प्रतिबन्धेन देयोऽग्निरपि केशिनि ।
याचते न जलं देयं सकृच्चात्वरमाणया।
एतत्सर्वं समीक्ष्यत्वं चरितं मे निवेदय ॥ ३.७३.४ ॥
கேசினியே, எந்தத் தடையாலும் அவனுக்கு நெருப்பைக்கூட கொடுக்கக்கூடாது. அவன் கேட்டால் நீரும் கொடுக்கக்கூடாது; அவசரத்தில் இருந்தாலும் ஒருமுறைகூட கொடுக்காதே. இவை அனைத்தையும் கவனித்து, அவனுடைய நடத்தையை எனக்குத் தெரிவி.
3.73.5
निमित्तं यत्त्वया दृष्टं बाहुके दैवमानुषम् ।
यच्चान्यदपि पश्येथास्तच्चाख्येयं त्वया मम ॥ ३.७३.५ ॥
பாகுகனே, நீ கண்ட தெய்வீகமான அல்லது மானுடமான அடையாளங்களையும், வேறு எதையேனும் கண்டால் அதையும் என்னிடம் சொல்ல வேண்டும்.
3.73.6
दमयन्त्यैवमुक्ता सा जगामाथ च केशिनी ।
निशाम्याथ हयज्ञस्य लिङ्गानि पुनरागमत् ॥ ३.७३.६ ॥
தமயந்தி இவ்வாறு கூறியதும் கேசினி சென்றாள். பின்னர் ஹயஜ்ஞனுடைய அடையாளங்களைக் கவனித்துவிட்டு அவள் மீண்டும் திரும்பி வந்தாள்.
3.73.7
सा तत्सर्वं यथावृत्तं दमयन्त्यै न्यवेदयत् ।
निमित्तं यत्तया दृष्टं बाहुके दिव्यमानुषम् ॥ ३.७३.७ ॥
அவள் நடந்ததையெல்லாம் அப்படியே தமயந்திக்குத் தெரிவித்தாள். பாகுகனில் அவள் கண்ட தெய்வீகமும் மனிதத்தன்மையுமான அடையாளத்தையும் கூறினாள்.
3.73.8
दृढं शुच्यपदानोसौ न मया मानुषः क्वचित् ।
दृष्टपूर्वः श्रुतो वाऽपि दमयन्ति तथाविधः ॥ ३.७३.८ ॥
தமயந்தியே, தூய செயல்கள் கொண்ட இவன் போன்ற மனிதனை நான் இதற்கு முன் எங்கும் பார்த்ததில்லை, கேட்டதும் இல்லை.
3.73.9
ह्रस्वमासाद्य तु द्वारं नासौ विनमते क्वचित् ।
तं तु दृष्ट्वा यथासङ्गमुत्सर्पति यथासुखम्।
संकटेऽप्यस्य सुमहद्विवरं जायतेऽधिकम् ॥ ३.७३.९ ॥
தாழ்ந்த வாசலை அடைந்தாலும் இவன் ஒருபோதும் குனிவதில்லை. அதைக் கண்டதும் தக்கபடி எளிதாக முன்னேறிச் செல்கிறான்; ஆபத்திலும் அவனுக்கான திறப்பு மேலும் பெரிதாகிறது.
3.73.10
ऋतुपर्णस्य चार्थाय भोजनीयमनेकशः ।
ऋतुपर्णस्य चार्थाय भोजनीयमनेकशः।
प्रेषितं तत्रराज्ञा तु मांसं बहु च पाशवम् ॥ ३.७३.१० ॥
ருதுபர்ணனுக்காக பல வகை உணவுகள் — ஆம், ருதுபர்ணனுக்காக பல வகை உணவுகள் — அங்கே அரசனால் அனுப்பப்பட்டன; மேலும் விலங்குகளின் இறைச்சியும் மிகுதியாக.
3.73.11
तस्य प्रक्षालनार्थाय कुम्भास्तत्रोपकल्पिताः ।
ते तेनावेक्षिताः कुम्भाः पूर्णा एवाभवंस्ततः ॥ ३.७३.११ ॥
அவன் கழுவுவதற்காக அங்கே பானைகள் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தன. அவன் அந்தப் பானைகளைப் பார்த்ததும் அவை நிரம்பிவிட்டன.
3.73.12
ततः प्रक्षालनं कृत्वा समधिश्रित्य बाहुकः ।
तृणमुष्टिं समादाय सवितुस्तं समादधत् ॥ ३.७३.१२ ॥
பின்னர் கழுவுதலை முடித்து, பாகுகன் நெருப்பை மூட்டினான். ஒரு பிடி புல்லை எடுத்து அதைச் சூரியனுக்காக வைத்தான்.
3.73.13
अथ प्रज्वलितस्तत्र सहसा हव्यवाहनः ।
तदद्भुततमं दृष्ट्वा विस्मिताऽमिहागता ॥ ३.७३.१३ ॥
அப்போது அங்கே திடீரென்று வேள்வித் தீ சுடர்விட்டு எரிந்தது. அந்த மிக அற்புதமான நிகழ்வைக் கண்டு வியப்புற்று நான் இங்கு வந்தேன்.
3.73.14
अन्यच्च तस्मिन्सुमहदाश्चर्यं लक्षितं मया ।
यदग्निमपि संस्पृश्य नैवासौ दह्यते शुभे ॥ ३.७३.१४ ॥
அவனிடம் வேறொரு பெரிய அதிசயத்தையும் நான் கவனித்தேன், சுபையே — நெருப்பைத் தொட்டும் அவன் எரிவதில்லை.
3.73.15
छन्देन चोदकं तस्य वहत्यावर्जितं द्रुतम् ।
अतीव चान्यत्सुमहदाश्चर्यं दृष्टवत्यहम् ॥ ३.७३.१५ ॥
அவன் விருப்பப்படி, அவன் பக்கம் இழுக்கப்பட்ட பாத்திரத்தை விரைவாகத் தூக்கிச் செல்கிறான். இன்னும் ஒரு மிகப் பெரிய அதிசயத்தையும் நான் கண்டேன்.
3.73.16
यत्स पुष्पाण्युपादाय हस्ताभ्यां ममृदे शनैः ।
मृद्यमानानि पाणिभ्यां तेन पुष्पाणि नान्यथा।
भूय एव सुगन्धीनि हृपितानि भवन्ति हि ॥ ३.७३.१६ ॥
அவன் இரு கைகளாலும் மலர்களை எடுத்து மெதுவாக நசுக்கினான்; அவன் கைகளால் நசுக்கப்பட்ட அந்த மலர்கள் வேறெப்போதையும் விட மேலும் நறுமணமுள்ளவையாகவும் மகிழ்ச்சியுடையவையாகவும் ஆகின்றன.
3.73.17
एतान्यद्भुतकल्पानि दृष्ट्वाऽहं भृशविस्मिता ।
चेष्टितानि विशालाक्षि बाहुकस्य समीपतः ॥ ३.७३.१७ ॥
விசாலாக்ஷியே, பாகுகனின் அருகில் இந்த அற்புதமான செயல்களைக் கண்டு நான் மிகவும் வியப்புற்றேன்.
3.73.18
दमयन्ती तु तच्छ्रुत्वा पुण्यश्लोकस्य चेष्टितम् ।
अमन्यत नलं प्राप्तं कर्मचेष्टाभिसूचितम् ॥ ३.७३.१८ ॥
ஆனால் தமயந்தி புண்யஸ்லோகனின் (நளனின்) செயல்களைக் கேட்டு, அவை குறித்த செயல்களாலும் நடத்தைகளாலும் சுட்டிக்காட்டப்பட்டபடி நளன் வந்துவிட்டான் என்று நினைத்தாள்.
3.73.19
सा शङ्कमाना भर्तारं नलं बाहुकरूपिणम् ।
केशिनीं श्लक्ष्णया वाचा रुदन्ती पुनरब्रवीत् ॥ ३.७३.१९ ॥
பாகுகனாக மறைந்திருக்கும் தன் கணவன் நளனை சந்தேகித்த அவள், அழுதுகொண்டே கேசினியிடம் மென்மையான குரலில் மீண்டும் பேசினாள்.
3.73.20
पुनर्गच्छ प्रमत्तस्य बाहुकस्योपसंस्कृतम् ।
महानसाच्छ्रितं मांसमानयस्वेह भामिनि ॥ ३.७३.२० ॥
பாமினியே, மீண்டும் போ; அலட்சியமான பாகுகனுக்காக சமையலறையிலிருந்து சமைத்த இறைச்சியை இங்கே கொண்டு வா.
3.73.21
सा दृष्ट्वाबाहुके व्यग्रे तन्मांसमपकृष्य च ।
अत्युष्णमेव त्वरिता तत्क्षणात्प्रियकारिणी।
दमयन्त्यै ततः प्रादात्केशिनी कुरुनन्दन ॥ ३.७३.२१ ॥
பாகுகன் வேலையில் மூழ்கியிருப்பதைக் கண்டு, அவள் அந்த இறைச்சியை மிகச் சூடாக இருக்கும்போதே விரைவாக எடுத்தாள்; பின்னர் பிரியம் செய்யும் கேசினி, குருநந்தனா, அதை தமயந்திக்குக் கொடுத்தாள்.
3.73.22
साऽशिता नलसिद्धस् मांसस्य बहुशः पुरा ।
प्राश्य मत्वा नलं सूतं प्राक्रोशद्भृशदुःखिता ॥ ३.७३.२२ ॥
முன்பு பலமுறை நளன் சமைத்த இறைச்சியை உண்டும் சுவைத்தும் இருந்ததால், இவன் நளன் தான் என்று நினைத்து, மிகுந்த துயருற்றவளாய் அவள் சமையற்காரனை நோக்கிக் கூவினாள்.
3.73.23
वैक्लव्यं परमं गत्वाप्रक्षाल्य च मुखं ततः ।
मिथुनं प्रेषयामास केशिन्या सह भारत् ॥ ३.७३.२३ ॥
மிகுந்த தவிப்பை அடைந்து, முகத்தைக் கழுவி, பாரதா, அவள் கேசினியுடன் தன் குழந்தைகள் இருவரையும் அனுப்பினாள்.
3.73.24
इन्द्रसेनां सह भ्रात्रा समभिज्ञाय बाहुकः ।
अभिद्रुत्य तदा राजा परिष्वज्याङ्कमानयत् ॥ ३.७३.२४ ॥
இந்திரசேனையை அவளுடைய சகோதரனுடன் அடையாளம் கண்டு, பாகுகன் ஓடிவந்தான்; அப்போது அரசன் அவளை அணைத்துத் தன் மடியில் அமர்த்திக்கொண்டான்.
3.73.25
बाहुकस्तु समासाद्य सुतौ सुरसुतोपमौ ।
भृशं दुःखपरीतात्मा सुस्वरं प्ररुरोद ह ॥ ३.७३.२५ ॥
பாஹுகன் தேவகுமாரர்களுக்கு ஒப்பான இரு மகன்களை அணுகி, மிகுந்த துயரால் நிறைந்த மனத்துடன் உரக்க அழுதான்.
3.73.26
नैषधो दर्शयित्वा तु विकारमसकृत्तदा ।
उत्सृज्य सहसा पुत्रौ केशिनीमिदमब्रवीत् ॥ ३.७३.२६ ॥
நைஷதன் நளன் அப்போது பலமுறை தன் உணர்ச்சிக் கலக்கத்தைக் காட்டிவிட்டு, திடீரென மகன்களை விட்டு விலகி கேசினியிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
3.73.27
इदं च मदृशं भद्रे मिथुनं मम पुत्रयोः ।
अतो दृष्ट्वैव सहसा बाष्पमुत्सृष्टवानहम् ॥ ३.७३.२७ ॥
மங்கலமானவளே, என் இரு மகன்களின் இந்த இணை என்னைப் போலவே இருக்கிறது; ஆகையால் இதைக் கண்டதும் நான் திடீரென கண்ணீர் சிந்தினேன்.
3.73.28
बहुशः संपतन्तीं त्वां जनः शङ्केत दोषतः ।
वयंच देशातिथयो गच्छ भद्रे यथासुखम् ॥ ३.७३.२८ ॥
நீ பலமுறை அருகில் வருவதைக் கண்டால் மக்கள் தவறான காரணத்தால் சந்தேகப்படுவார்கள்; நாங்கள் இந்த நாட்டின் விருந்தினர்கள். மங்கலமானவளே, சுகமாகச் செல்.