ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.74.1
सर्वं विकारं दृष्ट्वा तु पुण्यश्लोकस्य धीमतः ।
आगत्य केशिनी क्षिप्रं दमयन्त्यै न्यवेदयत् ॥ ३.७४.१ ॥
ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕನೂ ಬುದ್ಧಿವಂತನೂ ಆದ ನಳನ ಎಲ್ಲ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೇಶಿನಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಿ ದಮಯಂತಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದಳು.
3.74.2
दमयन्ती ततो भूयः प्रेषयामास केशिनीम् ।
मातुः सकाशं दुःखार्ता नलशङ्कासमुत्सुका ॥ ३.७४.२ ॥
ಆಗ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ ದಮಯಂತಿ, ನಳನ ಬಗ್ಗೆ ಶಂಕೆಯಿಂದ ಉತ್ಸುಕಳಾಗಿ ಕೇಶಿನಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ತಾಯಿಯ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದಳು.
3.74.3
परीक्षितो मे बहुशो बाहुको नलशङ्कया ।
रूपे मे संशयस्त्वेकः स्वयमिच्छमि वेदितुम् ॥ ३.७४.३ ॥
ನಳನೆಂಬ ಶಂಕೆಯಿಂದ ನಾನು ಬಾಹುಕನನ್ನು ಹಲವು ಬಾರಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಅವನ ರೂಪದ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಒಂದೇ ಸಂದೇಹವಿದೆ, ಅದನ್ನು ನಾನೇ ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
3.74.4
स वा प्रवेश्यतां मातर्मां वाऽनुज्ञातुमर्हसि ।
विदितं वाऽथवाऽज्ञातं पितुर्मे संविधीयताम् ॥ ३.७४.४ ॥
ಅಮ್ಮಾ, ಅವನನ್ನು ಒಳಗೆ ಕರೆತರಲಿ, ಅಥವಾ ನನಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡು; ಅಥವಾ ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ತಿಳಿದದ್ದೋ ತಿಳಿಯದದ್ದೋ ಆದುದನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಲಿ.
3.74.5
एवमुक्ता तु वैदर्भ्या सा देवी भीममब्रवीत् ।
दुहितुस्तमभिप्रायमन्वजानात्स पार्थिवः ॥ ३.७४.५ ॥
ವೈದರ್ಭಿ (ದಮಯಂತಿ) ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಆ ದೇವಿ ಭೀಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು; ಆ ರಾಜನು ತನ್ನ ಮಗಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿದನು.
3.74.6
सा चै पित्राऽभ्यनुज्ञाता मात्रा च भरतर्षभ ।
तयोर्नियोगात्कौरव्य केशिनीमिदमब्रवीत् ॥ ३.७४.६ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಕೌರವ್ಯನೇ! ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದ ನಂತರ, ಅವರ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಅವಳು ಕೇಶಿನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
3.74.7
गच्छ केशिनि शीघ्रं त्वंबाहुकं पितृशासनात् ।
आनयस्व यथा माता त्वं तथा कुरु मे प्रियम् ॥ ३.७४.७ ॥
ಕೇಶಿನಿ, ತಂದೆಯ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ನೀನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೋಗಿ ಬಾಹುಕನನ್ನು ಕರೆತಾ; ತಾಯಿ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡು.
3.74.8
गत्वा तु केशिनी शिघ्रं बाहुकं वाक्यमब्रवीत् ।
भीमस्य शासनात्सूतागताहं विद्धि बाहुक ॥ ३.७४.८ ॥
ಆಗ ಕೇಶಿನಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಾಹುಕನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿದಳು: ಭೀಮನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಸೂತನೇ ಬಾಹುಕ, ತಿಳಿ.
3.74.9
प्रविश्यतां राजवेश्म इत्युक्तो भरतर्षभ ।
बाहुकस्तु चिरं ध्यात्वा केशिन्या सह भारत।
प्रविवेश महाबाहुर्दमयन्तीनिवेशनम् ॥ ३.७४.९ ॥
'ರಾಜಭವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸು' ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಬಾಹುಕನು ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಯೋಚಿಸಿದನು; ನಂತರ ಕೇಶಿನಿಯೊಂದಿಗೆ ಆ ಮಹಾಬಾಹು ದಮಯಂತಿಯ ನಿವಾಸವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
3.74.10
नलं प्रवेशयामास यत्रतस्याः प्रतिश्रयः ॥ ३.७४.१० ॥
ಅವಳ ವಾಸಸ್ಥಳವಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಅವನು ನಳನನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
3.74.11
तां स्म दृष्ट्वैव सहसा दमयन्तीं नलो नृपः ।
आविष्टः शोकदुःखाभ्यां बभूवाश्रुपरिप्लुतः ॥ ३.७४.११ ॥
ದಮಯಂತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದೊಡನೆಯೇ ರಾಜ ನಳನು ಥಟ್ಟನೆ ಶೋಕ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು.
3.74.12
तं तु दृष्ट्वातथायुक्तं दमयन्ती नलं तदा ।
तीव्रशोकसमाविष्टा बभूव वरवर्णिनी ॥ ३.७४.१२ ॥
ಆಗ ಹಾಗೆ ಕಲಕಿಹೋದ ನಳನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸುಂದರ ವರ್ಣದ ದಮಯಂತಿ ತೀವ್ರ ಶೋಕದಿಂದ ತುಂಬಿದಳು.
3.74.13
ततः काषायवसना जटिला मलपङ्किनी ।
दमयन्ती महाराज बाहुकं वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.७४.१३ ॥
ಆಗ ಕಾಷಾಯ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಜಟೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಮಲಿನಗೊಂಡ ದಮಯಂತಿ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಬಾಹುಕನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
3.74.14
पूर्वं दृष्टस्त्वया कश्चिद्धर्मज्ञो नाम बाहुक ।
सुप्तामुत्सृज्यविपिने गतो यः पुरुषः स्त्रियम् ॥ ३.७४.१४ ॥
ಬಾಹುಕ, ಹಿಂದೆ ನೀನು ಧರ್ಮಜ್ಞನೆಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀಯಾ? ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದವನು?
3.74.15
अनागसं प्रियां भार्यां विजने श्रममोहिताम् ।
अपहाय तु को गच्चेत्पुण्यश्लोकमृतेनलम् ॥ ३.७४.१५ ॥
ನಿರಪರಾಧಿ, ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿಯನ್ನು, ನಿರ್ಜನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆಯಾಸದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತಳಾಗಿದ್ದವಳನ್ನು, ಪುಣ್ಯಕೀರ್ತಿ ನಳನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಯಾರು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ?
3.74.16
किमु तस्य मया बाल्यादपराद्धं महीपतेः ।
यो मामुत्सृज्य विपिने गतवान्निद्रयाऽर्दिताम् ॥ ३.७४.१६ ॥
ಬಾಲ್ಯದ ಕಾರಣ ನಾನು ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಏನು ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದೆ? ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಬಳಲಿದ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದನಲ್ಲ!
3.74.17
साक्षाद्देवानपाहाय वृतो यः स पुरा मया ।
अनुव्रतामभिमतां पुत्रिणीं त्यक्तवान्कथम् ॥ ३.७४.१७ ॥
ನೇರವಾಗಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ನಾನು ಹಿಂದೆ ಆಯ್ದುಕೊಂಡವನು, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಪ್ರಿಯಳಾದ, ಮಕ್ಕಳಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ತ್ಯಜಿಸಿದನು?
3.74.18
अग्नौ पाणिगृहीता च हंसानां वचने स्थिताम् ।
भरिष्यामीति सत्यं तु प्रतिश्रुत्य क्व तद्गतम् ॥ ३.७४.१८ ॥
ಅಗ್ನಿಯ ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದವನು, ಹಂಸಗಳ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವನು, 'ನಿನ್ನನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದವನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು?
3.74.19
दमयन्त्या ब्रुवन्त्यास्तु सर्वमेतदरिदम ।
शोकजं वारिनेत्राभ्यामसुखं प्रास्रवद्बहु ॥ ३.७४.१९ ॥
ಶತ್ರುದಮನನೇ, ದಮಯಂತಿ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಶೋಕದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದುಃಖದಿಂದ ಅವಳ ನೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಬಹಳ ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿಯಿತು.
3.74.20
अतीव कृष्णताराभ्यां रक्तान्ताभ्यां जलंतु तत् ।
परिस्रवन्नलो राजा शोकार्तइदमब्रवीत् ॥ ३.७४.२० ॥
ಅತಿ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗುಡ್ಡೆಗಳುಳ್ಳ, ಕೆಂಪು ಅಂಚುಗಳುಳ್ಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಆ ನೀರು ಹರಿಯುತ್ತಿರಲು, ಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ರಾಜ ನಳ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.74.21
नलोऽहं विपुलश्रोणि त्वामुत्सृज्य यतो गतः ।
आविष्टः कलिना भद्रे तेन मोहवशं गतः ॥ ३.७४.२१ ॥
ವಿಶಾಲ ಕಟಿಯುಳ್ಳವಳೇ, ನಾನು ನಳ; ಓ ಭದ್ರೆ, ಕಲಿಯಿಂದ ಆವೇಶಗೊಂಡು ಮೋಹಕ್ಕೆ ವಶನಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದೆನು.
3.74.22
मम राज्यं प्रनष्टं यन्नाहं तत्कृतवान्स्वयम् ।
कलिना तत्कृतं भीरु यच्च त्वामहमत्यजम् ॥ ३.७४.२२ ॥
ನನ್ನ ರಾಜ್ಯ ನಾಶವಾಯಿತು; ಅದನ್ನು ನಾನೇ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ; ಓ ಭೀರು, ಅದನ್ನು ಕಲಿ ಮಾಡಿದನು; ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೂ ಕಲಿಯದೇ ಮಾಡಿದ್ದು.
3.74.23
यत्त्वया धर्मकृच्छ्रे तु शापेनाभिहतः पुरा ।
वनस्थया दुःखितया शोचन्त्या मांदिवानिशम् ॥ ३.७४.२३ ॥
ಧರ್ಮ ಸಂಕಟದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದೆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತ, ದುಃಖಿತಳಾಗಿ, ಹಗಲಿರುಳು ಶೋಕಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನೀನು ಶಾಪದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆದೆ.
3.74.24
स मच्छरीरे त्वच्छापाद्दह्यमानोऽवसत्कलिः ।
त्वच्छापदग्धः सततं सोऽग्नावग्निरिवाहितः ॥ ३.७४.२४ ॥
ಅವನು ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಶಾಪದಿಂದ ಸುಡುತ್ತ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ನಿನ್ನ ಶಾಪದಿಂದ ಸತತವಾಗಿ ದಗ್ಧನಾಗಿ, ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಅವನು ಇದ್ದನು.
3.74.25
मम च व्यवसायेन तपसा चैव निर्जितः ।
दुःखस्यान्तेन चानेन भवितव्यं हि नौ शुभे ॥ ३.७४.२५ ॥
ನನ್ನ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಶುಭೇ, ಇದರಿಂದ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯ ಬರುವುದು.
3.74.26
विमुच्य मां गतः पापस्ततोऽहमिह चागतः ।
त्वदर्थं विपुलश्रोणि न हि मेऽन्यत्प्रयोजनम् ॥ ३.७४.२६ ॥
ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಆ ಪಾಪಿ ಹೋದನು; ಆಗ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ವಿಪುಲಶ್ರೋಣಿಯೇ, ನಿನಗಾಗಿಯೇ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ನನಗೆ ಬೇರೆ ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲ.
3.74.27
कथं नु नारी भर्तारमनुरक्तमनुव्रतम् ।
उत्सृज्य वरयेदन्यं यथा त्वं भीरु कर्हिचित् ॥ ३.७४.२७ ॥
ಅನುರಕ್ತನೂ ವ್ರತನಿಷ್ಠನೂ ಆದ ಪತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೆಣ್ಣು ಇನ್ನೊಬ್ಬನನ್ನು ಹೇಗೆ ವರಿಸಬಲ್ಲಳು? ಭೀರೂ, ನೀನು ಎಂದಿಗೂ ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಾರದು.
3.74.28
दूताश्चरन्ति पृथिवीं कृत्स्नां नृपतिशासनात् ।
भैमी किल स्म भर्तारं द्वितीयं वरयिष्यति ॥ ३.७४.२८ ॥
ರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ದೂತರು ಇಡೀ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಭೈಮಿ ಎರಡನೆಯ ಪತಿಯನ್ನು ವರಿಸುವಳೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
3.74.29
स्वैरवृत्ता यथाकाममनुरूपमिवात्मनः ।
श्रुत्वैव चैवं त्वरितो भागस्वरिरुपस्थितः ॥ ३.७४.२९ ॥
ಅವಳು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನಡೆಯುವಳು, ತನಗೆ ತಕ್ಕ ಪತಿಯನ್ನು ಆರಿಸುವಳು ಎಂಬಂತೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ನಾನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
3.74.30
दमयन्ती तु तच्छ्रुत्वा नलस्य परिदेवितम् ।
प्राञ्जलिर्वेपमाना च भीता वचनमब्रवीत् ॥ ३.७४.३० ॥
ಆದರೆ ನಳನ ಆ ಪ್ರಲಾಪವನ್ನು ಕೇಳಿದ ದಮಯಂತಿ ಕೈಮುಗಿದು, ನಡುಗುತ್ತಾ, ಭಯಭೀತಳಾಗಿ ಹೀಗೆ ನುಡಿದಳು.
3.74.31
न मामर्हसि कल्याण पापेन परिशङ्कितुम् ।
मया हि देवानुत्सृज्य वृतस्त्वं निषधाधिप ॥ ३.७४.३१ ॥
ಓ ಮಂಗಳೆಯೇ, ಪಾಪದ ಭಾವದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸಂಶಯಿಸಬಾರದು. ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನೇ ವರಿಸಿದ್ದೇನೆ, ನಿಷಧಾಧಿಪತಿಯೇ.
3.74.32
तवाभिगमनार्थं तु सर्वतो ब्राह्मणा गताः ।
वाक्यानि मम गाथाभिर्गायमाना दिशो दश ॥ ३.७४.३२ ॥
ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೋದರು; ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಗಾಥೆಗಳಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಾ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ.
3.74.33
ततस्त्वां ब्राह्मणो विद्वान्पर्णादो नाम पार्थिव ।
अभ्यगच्छत्कोसलायामृतुपर्णनिवेशने ॥ ३.७४.३३ ॥
ನಂತರ, ಓ ರಾಜನೇ, ಪರ್ಣಾದ ಎಂಬ ವಿದ್ವಾಂಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೋಸಲದಲ್ಲಿ ಋತುಪರ್ಣನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
3.74.34
तेन वाक्ये कृतेसम्यक्प्रतिवाक्ये तथा हृते ।
उपायोऽयंमया दृष्टो नैषधानयने तव ॥ ३.७४.३४ ॥
ಅವನು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಹಾಗೆಯೇ ಉತ್ತರ ಪಡೆದಾಗ, ನಿಷಧ ರಾಜನನ್ನು ಕರೆತರಲು ಈ ಉಪಾಯವನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆ.
3.74.35
त्वामृते नहि लोकेऽन्य एकाह्ना पृथिवीपते ।
समर्थो योजनशतं गन्तुमश्वैर्नराधिप ॥ ३.७४.३५ ॥
ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ನೂರು ಯೋಜನ ಹೋಗಲು ಸಮರ್ಥರಲ್ಲ, ಓ ನರಾಧಿಪನೇ.
3.74.36
तथापि मां महीपाल भजेतां चरणौ तव ।
स्पृशेयं तेन सत्येन पादावेतौ महीपते।
यथा नासत्कृतं किंचिन्मनसाऽपि चराम्यहम् ॥ ३.७४.३६ ॥
ಆದರೂ, ಓ ಮಹೀಪಾಲನೇ, ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ನಾನು ಸೇವಿಸಲಿ. ಓ ಮಹೀಪತಿಯೇ, ಆ ಸತ್ಯದ ಮೇಲಾಣೆಯಿಂದ ಈ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತೇನೆ; ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಯಾವ ತಪ್ಪನ್ನೂ ಮಾಡದಿರಲು.
3.74.37
अयं चरति लोकेऽस्मिन्भूतसाक्षी सदागतिः ।
एष मे मुञ्चतु प्राणान्यदि पापं चराम्यहम् ॥ ३.७४.३७ ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಭೂತಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಸದಾ ಸಂಚರಿಸುವವನು — ನಾನು ಪಾಪ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಅವನು ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿ.
3.74.38
यथा चरति तिग्मांशुः परितो भुवनं सदा ।
स मुञ्चतु मम प्राणान्यदि पापं चराम्यहम् ॥ ३.७४.३८ ॥
ತೀಕ್ಷ್ಣಕಿರಣನಾದ ಸೂರ್ಯನು ಸದಾ ಲೋಕವನ್ನು ಸುತ್ತುವಂತೆ — ನಾನು ಪಾಪ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಅವನು ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿ.
3.74.39
चन्द्रमाः सर्वभूतानामन्तश्चरति साक्षिवत् ।
स मुञ्चतु मम प्राणान्यदि पापं चराम्यहम् ॥ ३.७४.३९ ॥
ಚಂದ್ರನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಒಳಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ — ನಾನು ಪಾಪ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಅವನು ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿ.
3.74.40
एते देवास्त्रयः कृत्स्नं त्रैलोक्यं धारयन्ति वै ।
विब्रुवन्तु यथा सत्यमेतद्देवास्त्यजन्तु माम् ॥ ३.७४.४० ॥
ಈ ಮೂವರು ದೇವತೆಗಳು ಸಮಸ್ತ ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾರೆ — ಇದು ಸತ್ಯವಾದರೆ ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಲಿ, ನನ್ನನ್ನು ಅವರು ಬಿಡಲಿ.
3.74.41
एवमुक्ते ततो वायुरन्तरिक्षादभाषत ।
नैषा कृतवती पापं नल सत्यं ब्रवीमि ते ॥ ३.७४.४१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆಕಾಶದಿಂದ ವಾಯು ಮಾತನಾಡಿದನು — ಓ ನಳ, ಅವಳು ಪಾಪ ಮಾಡಿಲ್ಲ; ಸತ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
3.74.42
राजञ्शीलनिधिः स्फीतो दमयन्त्या सुरक्षितः ।
साक्षिणो रक्षिणश्चास्या वयं त्रीन्परिवत्सरान् ॥ ३.७४.४२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ದಮಯಂತಿ ಶೀಲದ ಸಮೃದ್ಧ ನಿಧಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳು; ನಾವು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಗಳೂ ರಕ್ಷಕರೂ ಆಗಿದ್ದೆವು.
3.74.43
उपायो विहितश्चायं त्वदर्थमतुलोऽनया ।
न ह्येकाह्ना शतं गन्ता त्वामृतेऽन्यः पुमानिह ॥ ३.७४.४३ ॥
ಇದು ನಿನಗಾಗಿ ಇವಳು ರೂಪಿಸಿದ ಅದ್ವಿತೀಯ ಉಪಾಯ. ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಇಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನೂ ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ನೂರು ಯೋಜನ ಹೋಗಲಾರ.
3.74.44
उपपन्ना त्वया भैमी त्वं च भैम्या महीपते ।
नात्र शङ्का त्वया कार्या संगच्छ सह भार्यया ॥ ३.७४.४४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಭೈಮಿ ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯಳು; ನೀನು ಭೈಮಿಗೆ ಯೋಗ್ಯನು. ಇಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಂದೇಹ ಬೇಡ; ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರು.
3.74.45
तथा ब्रुवति वायौ तु पुष्पवृष्टिः पपात ह ।
देवदुन्दुभयो नेदुर्ववौ च पवनः शिवः ॥ ३.७४.४५ ॥
ವಾಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಹೂಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು; ದೇವದುಂದುಭಿಗಳು ಮೊಳಗಿದವು; ಮಂಗಳಕರ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು.
3.74.46
तदद्भुतमयं दृष्ट्वा नलो राजाऽथ भारत ।
दमयन्त्यां विशङ्कां तामुपाकर्षदरिंदमः ॥ ३.७४.४६ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಈ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಿದ ಶತ್ರುದಮನನಾದ ರಾಜ ನಳನಿಗೆ ದಮಯಂತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಆ ಸಂದೇಹ ಉಂಟಾಯಿತು.
3.74.47
ततस्तद्वस्त्रमरजः प्रावृणोद्वसुधाधिपः ।
संस्मृत्य नागराजं तं ततो लेभे स्वकं वपुः ॥ ३.७४.४७ ॥
ಆಗ ಆ ಭೂಪತಿ ಆ ಶುದ್ಧ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೊದ್ದು, ಆ ನಾಗರಾಜನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದನು.
3.74.48
स्वरूपिणं तु भर्तारं दृष्ट्वा भीमसुता तदा ।
प्राक्रोशदुच्चैरालिङ्ग्य पुण्यश्लोकमनिन्दिता ॥ ३.७४.४८ ॥
ತನ್ನ ನಿಜ ರೂಪದ ಪತಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಭೀಮನ ಮಗಳು, ನಿಷ್ಕಳಂಕೆ, ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದಳು.
3.74.49
भैमीमपि नलो राजा भ्राजमानो यथा पुरा ।
सस्वजे स्वसुतौ चापि यथावत्प्रत्यनन्दत ॥ ३.७४.४९ ॥
ಭೀಮಪುತ್ರಿ ದಮಯಂತಿಯನ್ನೂ, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜ ನಳನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು; ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಅಪ್ಪಿ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
3.74.50
ततः स्वोरसि विन्यस्य वक्रं तस्य शुभानना ।
परीता तेन दुःखेन निशश्वासायतेक्षणा ॥ ३.७४.५० ॥
ಆಗ ಶುಭಮುಖಿ, ವಿಶಾಲನೇತ್ರೆಯಾದ ಅವಳು ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ತನ್ನ ಎದೆಯ ಮೇಲಿಟ್ಟು, ಆ ದುಃಖದಿಂದ ಆವೃತಳಾಗಿ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಟ್ಟಳು.
3.74.51
तथैव मलदिग्धाङ्गीं परिष्वज्य शुचिस्मिताम् ।
सुचिरं पुरुषव्याघ्रस्तस्थौ शोकपरिप्लुतः ॥ ३.७४.५१ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಮಣ್ಣು ಮೆತ್ತಿದ ದೇಹದ, ಪವಿತ್ರ ನಗೆಯ ಅವಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿ, ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಆ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ ದೀರ್ಘಕಾಲ ನಿಂತನು.
3.74.52
ततः सर्वं यथावृत्तं दमयन्त्या नलस्य च ।
भीमायाकथयत्प्रीत्या वैदर्भ्या जननी नृप ॥ ३.७४.५२ ॥
ಆಗ ಓ ರಾಜನೇ! ವೈದರ್ಭಿ ದಮಯಂತಿಯ ತಾಯಿ, ದಮಯಂತಿ ಮತ್ತು ನಳನಿಗೆ ಆದ ಎಲ್ಲ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನಡೆದಂತೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಭೀಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
3.74.53
ततोऽब्रवीन्महाराजः कृतशौचमहंनलम् ।
दमयन्त्या सहोपेतं कल्ये द्रष्टा सुखोषितम् ॥ ३.७४.५३ ॥
ಆಗ ಮಹಾರಾಜನು ಶುಚಿಯಾದ ನಳನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು; ದಮಯಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ನಳನು ಸುಖದಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದಿದ್ದ; ಬೆಳಗ್ಗೆ ನೋಡುವವನಾಗಿದ್ದ.
3.74.54
ततस्तौ सहितौ रात्रिं कथयन्तौ पुरातनम् ।
वने विचरितं सर्वमूषतुर्मुदितौ नृप ॥ ३.७४.५४ ॥
ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಹಿಂದಿನ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ಓ ರಾಜನೇ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದರು.
3.74.55
गृहे भीमस्य नृपतेः परस्परसुखैषिणौ ।
वसेतां हृष्टसंकल्पौ वैदर्भी च नलश् ह ॥ ३.७४.५५ ॥
ಭೀಮನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಪರಸ್ಪರರ ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ, ಹರ್ಷಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ವೈದರ್ಭಿ ಮತ್ತು ನಳರು ವಾಸಿಸಿದರು.
3.74.56
स चतुर्थे ततो वर्षे संगम्य सह भार्यया ।
सर्वकामैः सुसिद्धार्थो लब्धवान्परमां मुदम् ॥ ३.७४.५६ ॥
ನಂತರ ನಾಲ್ಕನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಸೇರಿ, ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳೂ ಸಿದ್ಧಿಸಿದವನಾಗಿ ಅವನು ಪರಮ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆದನು.
3.74.57
दमयन्त्यपि भर्तारमासाद्याप्यायिता भृशम् ।
अर्धसंजातसस्येव तोयं प्राप्य वसुंधरा ॥ ३.७४.५७ ॥
ದಮಯಂತಿಯೂ ಪತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಅತ್ಯಂತ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡಳು, ಅರ್ಧ ಬೆಳೆದ ಬೆಳೆಯುಳ್ಳ ಭೂಮಿ ನೀರನ್ನು ಪಡೆದಂತೆ.
3.74.58
सैवं समेत्य व्यपनीय तन्द्रां ।
शान्तज्वरा हर्षविवृद्धसत्त्वा।
रराज भैमी समवाप्तकामा ।
शीतांशुना रात्रिरिवोदितेन ॥ ३.७४.५८ ॥
ಹೀಗೆ ಕೂಡಿ, ಆಯಾಸ ಕಳೆದು, ಜ್ವರ ಶಮನವಾಗಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಬೆಳೆದ ಮನಸ್ಸಿನ ಭೈಮಿ ಕಾಮನೆ ಪೂರೈಸಿ, ಉದಯಿಸಿದ ಚಂದ್ರನಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಿದಂತೆ ಬೆಳಗಿದಳು.