Mahābhārata · Adhyāya 3.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.74.1
सर्वं विकारं दृष्ट्वा तु पुण्यश्लोकस्य धीमतः ।
आगत्य केशिनी क्षिप्रं दमयन्त्यै न्यवेदयत् ॥ ३.७४.१ ॥
Tendo visto todas as transformações do de santo renome, o sábio Nala, Keśinī voltou depressa e informou Damayantī.
3.74.2
दमयन्ती ततो भूयः प्रेषयामास केशिनीम् ।
मातुः सकाशं दुःखार्ता नलशङ्कासमुत्सुका ॥ ३.७४.२ ॥
Então Damayantī, afligida pela dor e ansiosa com a suspeita sobre Nala, enviou Keśinī de novo à presença de sua mãe.
3.74.3
परीक्षितो मे बहुशो बाहुको नलशङ्कया ।
रूपे मे संशयस्त्वेकः स्वयमिच्छमि वेदितुम् ॥ ३.७४.३ ॥
Desconfiando que ele seja Nala, pus Bāhuka à prova muitas vezes; sobre a sua aparência tenho uma única dúvida, que eu mesma quero conhecer.
3.74.4
स वा प्रवेश्यतां मातर्मां वाऽनुज्ञातुमर्हसि ।
विदितं वाऽथवाऽज्ञातं पितुर्मे संविधीयताम् ॥ ३.७४.४ ॥
Mãe, que ele seja trazido à minha presença, ou permita-me ir; ou que se disponha o que meu pai saiba ou não saiba.
3.74.5
एवमुक्ता तु वैदर्भ्या सा देवी भीममब्रवीत् ।
दुहितुस्तमभिप्रायमन्वजानात्स पार्थिवः ॥ ३.७४.५ ॥
Quando Vaidarbhī (Damayantī) falou assim, a rainha dirigiu-se a Bhīma; e o rei consentiu na intenção de sua filha.
3.74.6
सा चै पित्राऽभ्यनुज्ञाता मात्रा च भरतर्षभ ।
तयोर्नियोगात्कौरव्य केशिनीमिदमब्रवीत् ॥ ३.७४.६ ॥
Ó touro dos Bharatas, ó descendente dos Kurus: tendo sido plenamente permitida pelo pai e pela mãe, por ordem deles, disse isto a Keśinī.
3.74.7
गच्छ केशिनि शीघ्रं त्वंबाहुकं पितृशासनात् ।
आनयस्व यथा माता त्वं तथा कुरु मे प्रियम् ॥ ३.७४.७ ॥
Vai rapidamente, Keśinī, por ordem de teu pai; traz Bāhuka. Faz o que me é agradável, como disse tua mãe.
3.74.8
गत्वा तु केशिनी शिघ्रं बाहुकं वाक्यमब्रवीत् ।
भीमस्य शासनात्सूतागताहं विद्धि बाहुक ॥ ३.७४.८ ॥
Então Keśinī foi rapidamente a Bāhuka e disse: Vim por ordem de Bhīma; saiba disso, condutor Bāhuka.
3.74.9
प्रविश्यतां राजवेश्म इत्युक्तो भरतर्षभ ।
बाहुकस्तु चिरं ध्यात्वा केशिन्या सह भारत।
प्रविवेश महाबाहुर्दमयन्तीनिवेशनम् ॥ ३.७४.९ ॥
Dito 'Entra no palácio real', Bāhuka, touro dos Bhāratas, refletiu longamente; então, com Keśinī, o de braços poderosos entrou na morada de Damayantī.
3.74.10
नलं प्रवेशयामास यत्रतस्याः प्रतिश्रयः ॥ ३.७४.१० ॥
Fez Nala entrar onde ficava a morada dela.
3.74.11
तां स्म दृष्ट्वैव सहसा दमयन्तीं नलो नृपः ।
आविष्टः शोकदुःखाभ्यां बभूवाश्रुपरिप्लुतः ॥ ३.७४.११ ॥
Ao ver Damayantī, o rei Nala foi de imediato tomado pela dor e pelo sofrimento, e ficou inundado de lágrimas.
3.74.12
तं तु दृष्ट्वातथायुक्तं दमयन्ती नलं तदा ।
तीव्रशोकसमाविष्टा बभूव वरवर्णिनी ॥ ३.७४.१२ ॥
Vendo Nala assim comovido, Damayantī, a de bela tez, foi tomada por intensa dor.
3.74.13
ततः काषायवसना जटिला मलपङ्किनी ।
दमयन्ती महाराज बाहुकं वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.७४.१३ ॥
Então Damayantī, vestida com roupas ocre, com cabelos emaranhados e manchada de sujeira, ó grande rei, disse estas palavras a Bāhuka.
3.74.14
पूर्वं दृष्टस्त्वया कश्चिद्धर्मज्ञो नाम बाहुक ।
सुप्तामुत्सृज्यविपिने गतो यः पुरुषः स्त्रियम् ॥ ३.७४.१४ ॥
Bāhuka, você já viu um homem chamado Dharmajña, que abandonou sua esposa adormecida na floresta e partiu?
3.74.15
अनागसं प्रियां भार्यां विजने श्रममोहिताम् ।
अपहाय तु को गच्चेत्पुण्यश्लोकमृतेनलम् ॥ ३.७४.१५ ॥
Quem, senão Nala, de fama santa, abandonaria uma esposa sem culpa e amada, perturbada pelo cansaço num lugar deserto?
3.74.16
किमु तस्य मया बाल्यादपराद्धं महीपतेः ।
यो मामुत्सृज्य विपिने गतवान्निद्रयाऽर्दिताम् ॥ ३.७४.१६ ॥
Que mal, por imaturidade, eu causei àquele rei, para que me abandonasse na floresta, atormentada pelo sono?
3.74.17
साक्षाद्देवानपाहाय वृतो यः स पुरा मया ।
अनुव्रतामभिमतां पुत्रिणीं त्यक्तवान्कथम् ॥ ३.७४.१७ ॥
Aquele que escolhi antes, rejeitando os próprios deuses, como pôde me abandonar, eu, devotada, amada e mãe de filhos?
3.74.18
अग्नौ पाणिगृहीता च हंसानां वचने स्थिताम् ।
भरिष्यामीति सत्यं तु प्रतिश्रुत्य क्व तद्गतम् ॥ ३.७४.१८ ॥
Aquele que tomou minha mão diante do fogo, que se manteve fiel às palavras dos cisnes, que prometeu com verdade: 'Eu te sustentarei' — para onde foi isso?
3.74.19
दमयन्त्या ब्रुवन्त्यास्तु सर्वमेतदरिदम ।
शोकजं वारिनेत्राभ्यामसुखं प्रास्रवद्बहु ॥ ३.७४.१९ ॥
Ó subjugador de inimigos, enquanto Damayantī dizia tudo isso, lágrimas dolorosas nascidas da aflição jorraram em abundância de seus olhos cheios de água.
3.74.20
अतीव कृष्णताराभ्यां रक्तान्ताभ्यां जलंतु तत् ।
परिस्रवन्नलो राजा शोकार्तइदमब्रवीत् ॥ ३.७४.२० ॥
Enquanto aquelas águas escorriam de suas pupilas muito escuras e dos cantos avermelhados, o rei Nala, atormentado pela aflição, disse isto.
3.74.21
नलोऽहं विपुलश्रोणि त्वामुत्सृज्य यतो गतः ।
आविष्टः कलिना भद्रे तेन मोहवशं गतः ॥ ३.७४.२१ ॥
Eu sou Nala, ó mulher de quadris largos; deixei-te e parti, pois, ó bondosa, possuído por Kali, caí sob o domínio da ilusão.
3.74.22
मम राज्यं प्रनष्टं यन्नाहं तत्कृतवान्स्वयम् ।
कलिना तत्कृतं भीरु यच्च त्वामहमत्यजम् ॥ ३.७४.२२ ॥
O reino meu que se perdeu, não fui eu quem o fez; foi Kali quem o fez, ó temerosa; e que eu te abandonei também foi obra de Kali.
3.74.23
यत्त्वया धर्मकृच्छ्रे तु शापेनाभिहतः पुरा ।
वनस्थया दुःखितया शोचन्त्या मांदिवानिशम् ॥ ३.७४.२३ ॥
Que tu, em um tempo de angústia do dharma, outrora morando na floresta, aflita e lamentando-te dia e noite, me atingiste com uma maldição.
3.74.24
स मच्छरीरे त्वच्छापाद्दह्यमानोऽवसत्कलिः ।
त्वच्छापदग्धः सततं सोऽग्नावग्निरिवाहितः ॥ ३.७४.२४ ॥
Aquele Kali habitou o meu corpo, ardendo pela tua maldição; constantemente queimado pela tua maldição, permaneceu como fogo posto no fogo.
3.74.25
मम च व्यवसायेन तपसा चैव निर्जितः ।
दुःखस्यान्तेन चानेन भवितव्यं हि नौ शुभे ॥ ३.७४.२५ ॥
Vencido pela minha resolução e pela austeridade; e por isso, ó auspiciosa, haverá fim para a nossa dor.
3.74.26
विमुच्य मां गतः पापस्ततोऽहमिह चागतः ।
त्वदर्थं विपुलश्रोणि न हि मेऽन्यत्प्रयोजनम् ॥ ३.७४.२६ ॥
Aquele perverso me deixou; então vim aqui. Por tua causa vim, ó de quadris largos; não tenho outro propósito.
3.74.27
कथं नु नारी भर्तारमनुरक्तमनुव्रतम् ।
उत्सृज्य वरयेदन्यं यथा त्वं भीरु कर्हिचित् ॥ ३.७४.२७ ॥
Como poderia uma mulher abandonar um marido devotado e fiel aos seus votos para escolher outro, como tu poderias fazer algum dia, ó tímida?
3.74.28
दूताश्चरन्ति पृथिवीं कृत्स्नां नृपतिशासनात् ।
भैमी किल स्म भर्तारं द्वितीयं वरयिष्यति ॥ ३.७४.२८ ॥
Por ordem do rei, mensageiros percorrem toda a terra; diz-se que Bhaimī escolherá um segundo esposo.
3.74.29
स्वैरवृत्ता यथाकाममनुरूपमिवात्मनः ।
श्रुत्वैव चैवं त्वरितो भागस्वरिरुपस्थितः ॥ ३.७४.२९ ॥
Ela agirá livremente, como quiser, como se escolhesse um marido adequado a si; ao ouvir isso, vim aqui às pressas.
3.74.30
दमयन्ती तु तच्छ्रुत्वा नलस्य परिदेवितम् ।
प्राञ्जलिर्वेपमाना च भीता वचनमब्रवीत् ॥ ३.७४.३० ॥
Mas Damayantī, ouvindo o lamento de Nala, juntou as mãos, trêmula e assustada, e disse estas palavras.
3.74.31
न मामर्हसि कल्याण पापेन परिशङ्कितुम् ।
मया हि देवानुत्सृज्य वृतस्त्वं निषधाधिप ॥ ३.७४.३१ ॥
Não deves suspeitar de mim com maldade, ó bem-aventurada. Tendo abandonado os deuses, escolhi-te a ti, senhor dos Niṣadhas.
3.74.32
तवाभिगमनार्थं तु सर्वतो ब्राह्मणा गताः ।
वाक्यानि मम गाथाभिर्गायमाना दिशो दश ॥ ३.७४.३२ ॥
Para ir até ti, os brâmanes partiram por todos os lados, cantando as minhas palavras em versos pelas dez direções.
3.74.33
ततस्त्वां ब्राह्मणो विद्वान्पर्णादो नाम पार्थिव ।
अभ्यगच्छत्कोसलायामृतुपर्णनिवेशने ॥ ३.७४.३३ ॥
Então, ó rei, um brâmane erudito chamado Parṇāda veio a ti em Kosala, na residência de Ṛtuparṇa.
3.74.34
तेन वाक्ये कृतेसम्यक्प्रतिवाक्ये तथा हृते ।
उपायोऽयंमया दृष्टो नैषधानयने तव ॥ ३.७४.३४ ॥
Quando ele proferiu as suas palavras devidamente e recebeu resposta igual, vi este meio para trazer de volta o rei dos Niṣadhas.
3.74.35
त्वामृते नहि लोकेऽन्य एकाह्ना पृथिवीपते ।
समर्थो योजनशतं गन्तुमश्वैर्नराधिप ॥ ३.७४.३५ ॥
À parte de ti, ninguém mais neste mundo, senhor da terra, é capaz de percorrer cem yojanas num só dia com cavalos, ó senhor dos homens.
3.74.36
तथापि मां महीपाल भजेतां चरणौ तव ।
स्पृशेयं तेन सत्येन पादावेतौ महीपते।
यथा नासत्कृतं किंचिन्मनसाऽपि चराम्यहम् ॥ ३.७४.३६ ॥
Ainda assim, ó protetor da terra, permite-me servir os teus pés. Senhor da terra, por essa verdade toco estes teus pés, para que nem em pensamento cometa qualquer falta.
3.74.37
अयं चरति लोकेऽस्मिन्भूतसाक्षी सदागतिः ।
एष मे मुञ्चतु प्राणान्यदि पापं चराम्यहम् ॥ ३.७४.३७ ॥
Aquele que percorre este mundo como testemunha dos seres, sempre em movimento: se eu cometi o mal, que ele me tire a vida.
3.74.38
यथा चरति तिग्मांशुः परितो भुवनं सदा ।
स मुञ्चतु मम प्राणान्यदि पापं चराम्यहम् ॥ ३.७४.३८ ॥
Assim como o sol de raios agudos percorre sempre o mundo inteiro: se eu cometi o mal, que ele me tire a vida.
3.74.39
चन्द्रमाः सर्वभूतानामन्तश्चरति साक्षिवत् ।
स मुञ्चतु मम प्राणान्यदि पापं चराम्यहम् ॥ ३.७४.३९ ॥
A lua move-se dentro de todos os seres como testemunha: se eu cometi o mal, que ele me tire a vida.
3.74.40
एते देवास्त्रयः कृत्स्नं त्रैलोक्यं धारयन्ति वै ।
विब्रुवन्तु यथा सत्यमेतद्देवास्त्यजन्तु माम् ॥ ३.७४.४० ॥
Estes três deuses de fato sustentam os três mundos inteiros: se isto é verdade, que os deuses o declarem e me abandonem.
3.74.41
एवमुक्ते ततो वायुरन्तरिक्षादभाषत ।
नैषा कृतवती पापं नल सत्यं ब्रवीमि ते ॥ ३.७४.४१ ॥
Dito isso, Vāyu falou do céu: Ó Nala, ela não cometeu mal algum; digo-te a verdade.
3.74.42
राजञ्शीलनिधिः स्फीतो दमयन्त्या सुरक्षितः ।
साक्षिणो रक्षिणश्चास्या वयं त्रीन्परिवत्सरान् ॥ ३.७४.४२ ॥
Ó rei, Damayantī é um rico tesouro de virtude, bem protegida; por três anos fomos suas testemunhas e guardiães.
3.74.43
उपायो विहितश्चायं त्वदर्थमतुलोऽनया ।
न ह्येकाह्ना शतं गन्ता त्वामृतेऽन्यः पुमानिह ॥ ३.७४.४३ ॥
Este meio incomparável foi concebido por ela por tua causa; nenhum outro homem aqui, exceto tu, poderia percorrer cem yojanas num único dia.
3.74.44
उपपन्ना त्वया भैमी त्वं च भैम्या महीपते ।
नात्र शङ्का त्वया कार्या संगच्छ सह भार्यया ॥ ३.७४.४४ ॥
Ó senhor da terra, Bhaimī é digna de ti, e tu és digno de Bhaimī. Não tenhas dúvida aqui; vai ao encontro da tua esposa e reúne-te com ela.
3.74.45
तथा ब्रुवति वायौ तु पुष्पवृष्टिः पपात ह ।
देवदुन्दुभयो नेदुर्ववौ च पवनः शिवः ॥ ३.७४.४५ ॥
Enquanto o vento assim falava, caiu uma chuva de flores, soaram os tambores celestes e começou a soprar uma brisa suave e auspiciosa.
3.74.46
तदद्भुतमयं दृष्ट्वा नलो राजाऽथ भारत ।
दमयन्त्यां विशङ्कां तामुपाकर्षदरिंदमः ॥ ३.७४.४६ ॥
Ó Bhārata, ao ver este prodígio, o rei Nala, domador de inimigos, concebeu suspeitas em relação a Damayantī.
3.74.47
ततस्तद्वस्त्रमरजः प्रावृणोद्वसुधाधिपः ।
संस्मृत्य नागराजं तं ततो लेभे स्वकं वपुः ॥ ३.७४.४७ ॥
Então o senhor da terra envolveu-se naquele pano limpo, recordou o rei das serpentes e recuperou a sua própria forma.
3.74.48
स्वरूपिणं तु भर्तारं दृष्ट्वा भीमसुता तदा ।
प्राक्रोशदुच्चैरालिङ्ग्य पुण्यश्लोकमनिन्दिता ॥ ३.७४.४८ ॥
Ao ver o seu esposo na sua forma verdadeira, a filha de Bhīma, a irrepreensível, abraçou aquele de renome sagrado e clamou em voz alta.
3.74.49
भैमीमपि नलो राजा भ्राजमानो यथा पुरा ।
सस्वजे स्वसुतौ चापि यथावत्प्रत्यनन्दत ॥ ३.७४.४९ ॥
O rei Nala, resplandecente como antes, abraçou também Bhaimī (Damayantī) e alegrou-se devidamente, abraçando também os seus dois filhos.
3.74.50
ततः स्वोरसि विन्यस्य वक्रं तस्य शुभानना ।
परीता तेन दुःखेन निशश्वासायतेक्षणा ॥ ३.७४.५० ॥
Então, a de rosto belo e olhos grandes pousou o rosto dele sobre o seu peito e, tomada por aquela dor, suspirou longamente.
3.74.51
तथैव मलदिग्धाङ्गीं परिष्वज्य शुचिस्मिताम् ।
सुचिरं पुरुषव्याघ्रस्तस्थौ शोकपरिप्लुतः ॥ ३.७४.५१ ॥
Igualmente, abraçando aquela cujo corpo estava sujo de imundície e cujo sorriso era puro, o tigre entre os homens, tomado de tristeza, ficou ali por muito tempo.
3.74.52
ततः सर्वं यथावृत्तं दमयन्त्या नलस्य च ।
भीमायाकथयत्प्रीत्या वैदर्भ्या जननी नृप ॥ ३.७४.५२ ॥
Então, ó rei, a mãe de Vaidarbhī (Damayantī) contou com afeto a Bhīma tudo o que sucedera a Damayantī e a Nala, tal como acontecera.
3.74.53
ततोऽब्रवीन्महाराजः कृतशौचमहंनलम् ।
दमयन्त्या सहोपेतं कल्ये द्रष्टा सुखोषितम् ॥ ३.७४.५३ ॥
Então o grande rei falou a Nala, que se purificara e viera com Damayantī, tendo passado a noite com conforto, e assim aquele que o via pela manhã.
3.74.54
ततस्तौ सहितौ रात्रिं कथयन्तौ पुरातनम् ।
वने विचरितं सर्वमूषतुर्मुदितौ नृप ॥ ३.७४.५४ ॥
Então os dois, juntos, passaram a noite contando os tempos antigos e tudo o que haviam percorrido na floresta, e ali permaneceram, felizes, ó rei.
3.74.55
गृहे भीमस्य नृपतेः परस्परसुखैषिणौ ।
वसेतां हृष्टसंकल्पौ वैदर्भी च नलश् ह ॥ ३.७४.५५ ॥
Na casa do rei Bhīma, desejando a felicidade um do outro e com ânimo alegre, Vaidarbhī e Nala viviam juntos.
3.74.56
स चतुर्थे ततो वर्षे संगम्य सह भार्यया ।
सर्वकामैः सुसिद्धार्थो लब्धवान्परमां मुदम् ॥ ३.७४.५६ ॥
Então, no quarto ano, reunido com sua esposa, realizado em todos os desejos, alcançou a suprema alegria.
3.74.57
दमयन्त्यपि भर्तारमासाद्याप्यायिता भृशम् ।
अर्धसंजातसस्येव तोयं प्राप्य वसुंधरा ॥ ३.७४.५७ ॥
Também Damayantī, ao alcançar o esposo, foi grandemente revigorada, como a terra com plantações meio crescidas ao receber água.
3.74.58
सैवं समेत्य व्यपनीय तन्द्रां ।
शान्तज्वरा हर्षविवृद्धसत्त्वा।
रराज भैमी समवाप्तकामा ।
शीतांशुना रात्रिरिवोदितेन ॥ ३.७४.५८ ॥
Assim reunida, dissipado o cansaço e apaziguada a febre, com o ânimo crescido pela alegria, Bhaimī, cumprido o seu desejo, resplandecia como a noite com a lua nascente.