మహాభారతం · అధ్యాయం 3.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.74.1
सर्वं विकारं दृष्ट्वा तु पुण्यश्लोकस्य धीमतः ।
आगत्य केशिनी क्षिप्रं दमयन्त्यै न्यवेदयत् ॥ ३.७४.१ ॥
పుణ్యశ్లోకుడు, జ్ఞానియైన నలుని ఆకారమార్పులన్నిటినీ చూసి, కేశిని వేగంగా తిరిగివచ్చి దమయంతికి తెలియజేసింది.
3.74.2
दमयन्ती ततो भूयः प्रेषयामास केशिनीम् ।
मातुः सकाशं दुःखार्ता नलशङ्कासमुत्सुका ॥ ३.७४.२ ॥
అప్పుడు దుఃఖార్తురాలైన దమయంతి, నలుని పట్ల శంకతో ఉత్సుకతతో, కేశినిని మళ్లీ తల్లి వద్దకు పంపింది.
3.74.3
परीक्षितो मे बहुशो बाहुको नलशङ्कया ।
रूपे मे संशयस्त्वेकः स्वयमिच्छमि वेदितुम् ॥ ३.७४.३ ॥
నలుడనే శంకతో బాహుకుడిని నేను పలుమార్లు పరీక్షించాను; అతని రూపంపై నాకు ఒక్క సందేహమే ఉంది, దాన్ని నేనే తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను.
3.74.4
स वा प्रवेश्यतां मातर्मां वाऽनुज्ञातुमर्हसि ।
विदितं वाऽथवाऽज्ञातं पितुर्मे संविधीयताम् ॥ ३.७४.४ ॥
అమ్మా, అతడిని లోపలికి తీసుకురానివ్వు, లేదా నన్ను వెళ్లడానికి అనుమతించు; లేదా నా తండ్రి తెలిసిందో తెలియనిదో దానిని ఏర్పాటు చేయి.
3.74.5
एवमुक्ता तु वैदर्भ्या सा देवी भीममब्रवीत् ।
दुहितुस्तमभिप्रायमन्वजानात्स पार्थिवः ॥ ३.७४.५ ॥
వైదర్భి (దమయంతి) ఇలా చెప్పగా, ఆ దేవి భీముడితో మాట్లాడింది; ఆ రాజు తన కుమార్తె అభిప్రాయానికి అంగీకరించాడు.
3.74.6
सा चै पित्राऽभ्यनुज्ञाता मात्रा च भरतर्षभ ।
तयोर्नियोगात्कौरव्य केशिनीमिदमब्रवीत् ॥ ३.७४.६ ॥
భరతశ్రేష్ఠా, కౌరవ్యా! తండ్రి, తల్లి అనుమతించగా, వారి ఆజ్ఞతో ఆమె కేశినితో ఇలా అంది.
3.74.7
गच्छ केशिनि शीघ्रं त्वंबाहुकं पितृशासनात् ।
आनयस्व यथा माता त्वं तथा कुरु मे प्रियम् ॥ ३.७४.७ ॥
కేశినీ, తండ్రి ఆజ్ఞ ప్రకారం నువ్వు వేగంగా వెళ్లి బాహుకుణ్ణి తీసుకురా; తల్లి చెప్పినట్లే నాకు ప్రియమైనది చేయి.
3.74.8
गत्वा तु केशिनी शिघ्रं बाहुकं वाक्यमब्रवीत् ।
भीमस्य शासनात्सूतागताहं विद्धि बाहुक ॥ ३.७४.८ ॥
అప్పుడు కేశినీ వేగంగా బాహుకుని దగ్గరకు వెళ్లి ఇలా అంది: భీముని ఆజ్ఞతో నేను వచ్చాను; సూతుడా బాహుకా, తెలుసుకో.
3.74.9
प्रविश्यतां राजवेश्म इत्युक्तो भरतर्षभ ।
बाहुकस्तु चिरं ध्यात्वा केशिन्या सह भारत।
प्रविवेश महाबाहुर्दमयन्तीनिवेशनम् ॥ ३.७४.९ ॥
'రాజభవనంలో ప్రవేశించు' అని చెప్పబడినప్పుడు, భరతశ్రేష్ఠా, బాహుకుడు చాలాసేపు ఆలోచించాడు; తరువాత కేశినితో కలిసి ఆ మహాబాహువు దమయంతి నివాసంలో ప్రవేశించాడు.
3.74.10
नलं प्रवेशयामास यत्रतस्याः प्रतिश्रयः ॥ ३.७४.१० ॥
ఆమె నివాసం ఉన్న చోటికి అతడు నలుణ్ణి ప్రవేశింపజేశాడు.
3.74.11
तां स्म दृष्ट्वैव सहसा दमयन्तीं नलो नृपः ।
आविष्टः शोकदुःखाभ्यां बभूवाश्रुपरिप्लुतः ॥ ३.७४.११ ॥
దమయంతిని చూసిన వెంటనే రాజు నలుడు అకస్మాత్తుగా శోకదుఃఖాలకు లోనై కన్నీటితో నిండిపోయాడు.
3.74.12
तं तु दृष्ट्वातथायुक्तं दमयन्ती नलं तदा ।
तीव्रशोकसमाविष्टा बभूव वरवर्णिनी ॥ ३.७४.१२ ॥
అప్పుడు అలా కదిలిపోయిన నలుణ్ణి చూసి, సుందర వర్ణముగల దమయంతి తీవ్ర శోకంలో మునిగింది.
3.74.13
ततः काषायवसना जटिला मलपङ्किनी ।
दमयन्ती महाराज बाहुकं वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.७४.१३ ॥
అప్పుడు కాషాయ వస్త్రాలు ధరించి, జడలు కట్టి, మురికితో కూడిన దమయంతి, మహారాజా, బాహుకునితో ఈ మాటలు పలికింది.
3.74.14
पूर्वं दृष्टस्त्वया कश्चिद्धर्मज्ञो नाम बाहुक ।
सुप्तामुत्सृज्यविपिने गतो यः पुरुषः स्त्रियम् ॥ ३.७४.१४ ॥
బాహుకా, ఇంతకుముందు నువ్వు ధర్మజ్ఞుడనే పేరుగల ఒక పురుషుడిని చూశావా? అడవిలో నిద్రిస్తున్న స్త్రీని విడిచిపెట్టి వెళ్ళినవాడు?
3.74.15
अनागसं प्रियां भार्यां विजने श्रममोहिताम् ।
अपहाय तु को गच्चेत्पुण्यश्लोकमृतेनलम् ॥ ३.७४.१५ ॥
నిర్దోషురాలైన, ప్రియమైన భార్యను, నిర్జన అడవిలో అలసటతో మూర్ఛపోయిన ఆమెను, పుణ్యకీర్తి గల నలుడు తప్ప ఎవరు విడిచిపెట్టి వెళ్తారు?
3.74.16
किमु तस्य मया बाल्यादपराद्धं महीपतेः ।
यो मामुत्सृज्य विपिने गतवान्निद्रयाऽर्दिताम् ॥ ३.७४.१६ ॥
చిన్నతనంలో నేను ఆ రాజుకు ఏమి అపరాధం చేశాను? నిద్రతో బాధపడుతున్న నన్ను అడవిలో విడిచి వెళ్ళాడే!
3.74.17
साक्षाद्देवानपाहाय वृतो यः स पुरा मया ।
अनुव्रतामभिमतां पुत्रिणीं त्यक्तवान्कथम् ॥ ३.७४.१७ ॥
ప్రత్యక్షంగా దేవతలను కాదని నేను ఇంతకుముందు ఎన్నుకున్నవాడు, అనురక్తురాలైన, ప్రియురాలైన, పుత్రవతి అయిన నన్ను ఎలా విడిచిపెట్టాడు?
3.74.18
अग्नौ पाणिगृहीता च हंसानां वचने स्थिताम् ।
भरिष्यामीति सत्यं तु प्रतिश्रुत्य क्व तद्गतम् ॥ ३.७४.१८ ॥
అగ్ని ముందు నా చెయ్యి పట్టుకున్నవాడు, హంసల మాటపై నిలిచినవాడు, 'నిన్ను పోషిస్తాను' అని సత్యంగా ప్రతిజ్ఞ చేసినవాడు ఎక్కడికి పోయాడు?
3.74.19
दमयन्त्या ब्रुवन्त्यास्तु सर्वमेतदरिदम ।
शोकजं वारिनेत्राभ्यामसुखं प्रास्रवद्बहु ॥ ३.७४.१९ ॥
ఓ శత్రుదమనా, దమయంతి ఇవన్నీ చెబుతున్నప్పుడు, శోకంవల్ల కలిగిన దుఃఖంతో ఆమె నీటితో నిండిన కళ్ళ నుండి ఎక్కువగా కన్నీరు కారింది.
3.74.20
अतीव कृष्णताराभ्यां रक्तान्ताभ्यां जलंतु तत् ।
परिस्रवन्नलो राजा शोकार्तइदमब्रवीत् ॥ ३.७४.२० ॥
అతి నల్లని కనుపాపలు, ఎర్రని అంచులు గల కళ్ళ నుండి ఆ నీరు కారుతుండగా, శోకంతో బాధపడిన రాజు నలుడు ఇలా అన్నాడు.
3.74.21
नलोऽहं विपुलश्रोणि त्वामुत्सृज्य यतो गतः ।
आविष्टः कलिना भद्रे तेन मोहवशं गतः ॥ ३.७४.२१ ॥
విశాల నితంబాలు గల ఓ స్త్రీ, నేను నలుడను; ఓ భద్రే, కలి ఆవహించి నేను మోహవశుడనై నిన్ను విడిచిపెట్టి వెళ్ళాను.
3.74.22
मम राज्यं प्रनष्टं यन्नाहं तत्कृतवान्स्वयम् ।
कलिना तत्कृतं भीरु यच्च त्वामहमत्यजम् ॥ ३.७४.२२ ॥
నా రాజ్యం నశించింది; దానిని నేను స్వయంగా చేయలేదు; ఓ భీరూ, అది కలి చేసినది; నిన్ను నేను విడిచిపెట్టినదీ కలి చేసినదే.
3.74.23
यत्त्वया धर्मकृच्छ्रे तु शापेनाभिहतः पुरा ।
वनस्थया दुःखितया शोचन्त्या मांदिवानिशम् ॥ ३.७४.२३ ॥
ధర్మం ఇబ్బందుల్లో ఉన్నప్పుడు, పూర్వం అరణ్యంలో నివసిస్తూ, దుఃఖితురాలవై, రేయింబవళ్ళు శోకిస్తూ నువ్వు శాపంతో నన్ను కొట్టావు.
3.74.24
स मच्छरीरे त्वच्छापाद्दह्यमानोऽवसत्कलिः ।
त्वच्छापदग्धः सततं सोऽग्नावग्निरिवाहितः ॥ ३.७४.२४ ॥
అతడు నా శరీరంలో నీ శాపం వల్ల దహించబడుతూ నివసించాడు; నీ శాపంతో నిరంతరం దగ్ధుడై, అగ్నిలో ఉంచిన అగ్నిలా అతడు ఉన్నాడు.
3.74.25
मम च व्यवसायेन तपसा चैव निर्जितः ।
दुःखस्यान्तेन चानेन भवितव्यं हि नौ शुभे ॥ ३.७४.२५ ॥
నా దృఢనిశ్చయంతో, తపస్సుతో అతడు ఓడించబడ్డాడు; శుభే, దీనితో మన ఇద్దరి దుఃఖానికి అంతం కలుగుతుంది.
3.74.26
विमुच्य मां गतः पापस्ततोऽहमिह चागतः ।
त्वदर्थं विपुलश्रोणि न हि मेऽन्यत्प्रयोजनम् ॥ ३.७४.२६ ॥
నన్ను విడిచి ఆ పాపి వెళ్ళిపోయాడు; అప్పుడు నేను ఇక్కడికి వచ్చాను. విపులశ్రోణీ, నీ కోసమే వచ్చాను; నాకు వేరే ప్రయోజనం లేదు.
3.74.27
कथं नु नारी भर्तारमनुरक्तमनुव्रतम् ।
उत्सृज्य वरयेदन्यं यथा त्वं भीरु कर्हिचित् ॥ ३.७४.२७ ॥
అనురక్తుడూ, వ్రతనిష్ఠుడూ అయిన భర్తను విడిచి స్త్రీ మరొకరిని ఎలా వరించగలదు? భీరూ, నీవు ఎప్పుడూ అలా చేయకూడదు.
3.74.28
दूताश्चरन्ति पृथिवीं कृत्स्नां नृपतिशासनात् ।
भैमी किल स्म भर्तारं द्वितीयं वरयिष्यति ॥ ३.७४.२८ ॥
రాజాజ్ఞతో దూతలు సమస్త భూమిపై తిరుగుతున్నారు; భీమపుత్రి రెండవ భర్తను వరిస్తుందని అంటారు.
3.74.29
स्वैरवृत्ता यथाकाममनुरूपमिवात्मनः ।
श्रुत्वैव चैवं त्वरितो भागस्वरिरुपस्थितः ॥ ३.७४.२९ ॥
ఆమె తన ఇష్టప్రకారం స్వేచ్ఛగా ప్రవర్తిస్తుంది, తనకు తగిన భర్తను ఎన్నుకుంటుంది అన్నట్లుగా. ఇది విని నేను త్వరగా ఇక్కడికి వచ్చాను.
3.74.30
दमयन्ती तु तच्छ्रुत्वा नलस्य परिदेवितम् ।
प्राञ्जलिर्वेपमाना च भीता वचनमब्रवीत् ॥ ३.७४.३० ॥
అయితే నలుని ఆ విలాపాన్ని విని దమయంతి చేతులు జోడించి వణుకుతూ భయంతో ఇలా పలికింది.
3.74.31
न मामर्हसि कल्याण पापेन परिशङ्कितुम् ।
मया हि देवानुत्सृज्य वृतस्त्वं निषधाधिप ॥ ३.७४.३१ ॥
ఓ శుభవతీ, పాపభావంతో నన్ను అనుమానించకూడదు. దేవతలను విడిచిపెట్టి నేను నిన్నే వరించాను, నిషధాధిపతీ.
3.74.32
तवाभिगमनार्थं तु सर्वतो ब्राह्मणा गताः ।
वाक्यानि मम गाथाभिर्गायमाना दिशो दश ॥ ३.७४.३२ ॥
నీ వద్దకు వెళ్లేందుకు బ్రాహ్మణులు అన్ని వైపులా వెళ్లారు; నా మాటలను గాథలుగా పాడుతూ పది దిక్కులలో.
3.74.33
ततस्त्वां ब्राह्मणो विद्वान्पर्णादो नाम पार्थिव ।
अभ्यगच्छत्कोसलायामृतुपर्णनिवेशने ॥ ३.७४.३३ ॥
తరువాత, ఓ రాజా, పర్ణాదుడనే విద్వాంసుడైన బ్రాహ్మణుడు కోసలలో ఋతుపర్ణుని నివాసానికి నీ వద్దకు వచ్చాడు.
3.74.34
तेन वाक्ये कृतेसम्यक्प्रतिवाक्ये तथा हृते ।
उपायोऽयंमया दृष्टो नैषधानयने तव ॥ ३.७४.३४ ॥
అతడు మాటలను సముచితంగా పలికి, అలాగే ప్రతివాక్యం పొందినప్పుడు, నిషధ రాజును తీసుకురావడానికి ఈ ఉపాయాన్ని నేను చూశాను.
3.74.35
त्वामृते नहि लोकेऽन्य एकाह्ना पृथिवीपते ।
समर्थो योजनशतं गन्तुमश्वैर्नराधिप ॥ ३.७४.३५ ॥
నిన్ను తప్ప ఈ లోకంలో మరెవ్వరూ ఒక్క రోజులో గుర్రాలతో నూరు యోజనాలు వెళ్లలేరు, ఓ నరాధిపతీ.
3.74.36
तथापि मां महीपाल भजेतां चरणौ तव ।
स्पृशेयं तेन सत्येन पादावेतौ महीपते।
यथा नासत्कृतं किंचिन्मनसाऽपि चराम्यहम् ॥ ३.७४.३६ ॥
అయినప్పటికీ, ఓ మహీపాలా, నా పట్ల నీ పాదాలకు సేవ చేయనివ్వు. ఓ మహీపతీ, ఆ సత్యంతో నీ ఈ పాదాలను స్పృశిస్తాను; మనసుతో కూడా ఏ అపరాధమూ చేయనని.
3.74.37
अयं चरति लोकेऽस्मिन्भूतसाक्षी सदागतिः ।
एष मे मुञ्चतु प्राणान्यदि पापं चराम्यहम् ॥ ३.७४.३७ ॥
ఈ లోకంలో ప్రాణులకు సాక్షిగా ఎల్లప్పుడూ సంచరించేవాడు — నేను పాపం చేసి ఉంటే అతడు నా ప్రాణాలను తీసుకోనీ.
3.74.38
यथा चरति तिग्मांशुः परितो भुवनं सदा ।
स मुञ्चतु मम प्राणान्यदि पापं चराम्यहम् ॥ ३.७४.३८ ॥
తీక్ష్ణ కిరణుడైన సూర్యుడు ఎల్లప్పుడూ లోకాన్ని చుట్టి సంచరించినట్లు — నేను పాపం చేసి ఉంటే అతడు నా ప్రాణాలను తీసుకోనీ.
3.74.39
चन्द्रमाः सर्वभूतानामन्तश्चरति साक्षिवत् ।
स मुञ्चतु मम प्राणान्यदि पापं चराम्यहम् ॥ ३.७४.३९ ॥
చంద్రుడు సర్వప్రాణుల అంతరంగంలో సాక్షిలా సంచరిస్తాడు — నేను పాపం చేసి ఉంటే అతడు నా ప్రాణాలను తీసుకోనీ.
3.74.40
एते देवास्त्रयः कृत्स्नं त्रैलोक्यं धारयन्ति वै ।
विब्रुवन्तु यथा सत्यमेतद्देवास्त्यजन्तु माम् ॥ ३.७४.४० ॥
ఈ ముగ్గురు దేవతలు సమస్త త్రిలోకాన్ని ధరిస్తున్నారు — ఇది సత్యమైతే దేవతలు చెప్పుదురుగాక, నన్ను వారు విడిచిపెట్టుదురుగాక.
3.74.41
एवमुक्ते ततो वायुरन्तरिक्षादभाषत ।
नैषा कृतवती पापं नल सत्यं ब्रवीमि ते ॥ ३.७४.४१ ॥
ఇలా చెప్పగానే ఆకాశం నుండి వాయువు ఇలా పలికాడు — ఓ నలా, ఆమె పాపం చేయలేదు; సత్యం నీకు చెబుతున్నాను.
3.74.42
राजञ्शीलनिधिः स्फीतो दमयन्त्या सुरक्षितः ।
साक्षिणो रक्षिणश्चास्या वयं त्रीन्परिवत्सरान् ॥ ३.७४.४२ ॥
రాజా, దమయంతి శీలసంపదతో నిండినది, బాగా రక్షింపబడినది; మేము మూడు సంవత్సరాలు ఆమెకు సాక్షులుగా, రక్షకులుగా ఉన్నాము.
3.74.43
उपायो विहितश्चायं त्वदर्थमतुलोऽनया ।
न ह्येकाह्ना शतं गन्ता त्वामृतेऽन्यः पुमानिह ॥ ३.७४.४३ ॥
ఇది నీ కోసం ఈమె చేసిన అసమాన ఉపాయం. నీవు తప్ప ఇక్కడ మరెవరూ ఒక్క రోజులో వంద యోజనాలు వెళ్లలేరు.
3.74.44
उपपन्ना त्वया भैमी त्वं च भैम्या महीपते ।
नात्र शङ्का त्वया कार्या संगच्छ सह भार्यया ॥ ३.७४.४४ ॥
ఓ రాజా, భైమి నీకు తగినది; నీవు భైమికి తగినవాడివి. ఇందులో నీకు సందేహం వద్దు; నీ భార్యతో కలువు.
3.74.45
तथा ब्रुवति वायौ तु पुष्पवृष्टिः पपात ह ।
देवदुन्दुभयो नेदुर्ववौ च पवनः शिवः ॥ ३.७४.४५ ॥
వాయువు ఇలా పలుకగానే పూల వాన కురిసింది; దేవదుందుభులు మ్రోగాయి; శుభకరమైన గాలి వీచింది.
3.74.46
तदद्भुतमयं दृष्ट्वा नलो राजाऽथ भारत ।
दमयन्त्यां विशङ्कां तामुपाकर्षदरिंदमः ॥ ३.७४.४६ ॥
ఓ భారతా, ఈ అద్భుతాన్ని చూసి శత్రుదమనుడైన నల రాజు దమయంతి పట్ల ఆ సందేహాన్ని పొందాడు.
3.74.47
ततस्तद्वस्त्रमरजः प्रावृणोद्वसुधाधिपः ।
संस्मृत्य नागराजं तं ततो लेभे स्वकं वपुः ॥ ३.७४.४७ ॥
అప్పుడు ఆ భూపతి ఆ శుభ్రమైన వస్త్రాన్ని కప్పుకొని, ఆ నాగరాజును స్మరించి తన స్వరూపాన్ని తిరిగి పొందాడు.
3.74.48
स्वरूपिणं तु भर्तारं दृष्ट्वा भीमसुता तदा ।
प्राक्रोशदुच्चैरालिङ्ग्य पुण्यश्लोकमनिन्दिता ॥ ३.७४.४८ ॥
తన నిజ స్వరూపంలో ఉన్న భర్తను చూసి, భీముని కుమార్తె, నిష్కళంకురాలు, పుణ్యశ్లోకుణ్ణి కౌగిలించుకొని బిగ్గరగా కేకలు వేసింది.
3.74.49
भैमीमपि नलो राजा भ्राजमानो यथा पुरा ।
सस्वजे स्वसुतौ चापि यथावत्प्रत्यनन्दत ॥ ३.७४.४९ ॥
భీమపుత్రి దమయంతిని కూడా, పూర్వంలాగే ప్రకాశిస్తున్న రాజు నలుడు ఆలింగనం చేసుకున్నాడు; తన ఇద్దరు కుమారులను కూడా కౌగిలించుకుని యథావిధిగా ఆనందించాడు.
3.74.50
ततः स्वोरसि विन्यस्य वक्रं तस्य शुभानना ।
परीता तेन दुःखेन निशश्वासायतेक्षणा ॥ ३.७४.५० ॥
అప్పుడు శుభముఖి, విశాలనేత్ర అయిన ఆమె అతని ముఖాన్ని తన వక్షస్థలంపై ఉంచి, ఆ దుఃఖంతో చుట్టుముట్టబడి నిట్టూర్చింది.
3.74.51
तथैव मलदिग्धाङ्गीं परिष्वज्य शुचिस्मिताम् ।
सुचिरं पुरुषव्याघ्रस्तस्थौ शोकपरिप्लुतः ॥ ३.७४.५१ ॥
అలాగే మట్టితో మలినమైన శరీరం గల, పవిత్రమైన చిరునవ్వు గల ఆమెను కౌగిలించుకుని, శోకంలో మునిగిన ఆ పురుషవ్యాఘ్రుడు చాలాసేపు నిలిచాడు.
3.74.52
ततः सर्वं यथावृत्तं दमयन्त्या नलस्य च ।
भीमायाकथयत्प्रीत्या वैदर्भ्या जननी नृप ॥ ३.७४.५२ ॥
అప్పుడు ఓ రాజా! వైదర్భి దమయంతి తల్లి ప్రేమతో దమయంతికి, నలునికి జరిగిన సమస్త వృత్తాంతాన్ని జరిగినట్లే భీమునికి చెప్పింది.
3.74.53
ततोऽब्रवीन्महाराजः कृतशौचमहंनलम् ।
दमयन्त्या सहोपेतं कल्ये द्रष्टा सुखोषितम् ॥ ३.७४.५३ ॥
అప్పుడు మహారాజు శుచి అయిన నలునితో అన్నాడు; దమయంతితో కలిసి వచ్చిన నలుడు సుఖంగా రాత్రి గడిపాడు; ఉదయం చూసేవాడు అయ్యాడు.
3.74.54
ततस्तौ सहितौ रात्रिं कथयन्तौ पुरातनम् ।
वने विचरितं सर्वमूषतुर्मुदितौ नृप ॥ ३.७४.५४ ॥
అప్పుడు వారిద్దరూ కలిసి రాత్రి అంతా పూర్వ విషయాలను, అడవిలో తిరిగిన సమస్తాన్ని చెప్పుకుంటూ, ఓ రాజా, సంతోషంతో ఉండిపోయారు.
3.74.55
गृहे भीमस्य नृपतेः परस्परसुखैषिणौ ।
वसेतां हृष्टसंकल्पौ वैदर्भी च नलश् ह ॥ ३.७४.५५ ॥
భీముని గృహంలో, ఒకరి సుఖాన్ని ఒకరు కోరుతూ, సంతోషసంకల్పంతో వైదర్భి మరియు నలుడు నివసించారు.
3.74.56
स चतुर्थे ततो वर्षे संगम्य सह भार्यया ।
सर्वकामैः सुसिद्धार्थो लब्धवान्परमां मुदम् ॥ ३.७४.५६ ॥
తరువాత నాలుగవ సంవత్సరంలో భార్యతో కలిసి, అన్ని కోరికలూ నెరవేరి అతడు పరమానందాన్ని పొందాడు.
3.74.57
दमयन्त्यपि भर्तारमासाद्याप्यायिता भृशम् ।
अर्धसंजातसस्येव तोयं प्राप्य वसुंधरा ॥ ३.७४.५७ ॥
దమయంతి కూడా భర్తను పొంది ఎంతో పునరుజ్జీవితురాలైంది, అర్ధంగా పండిన పైరుల భూమి నీటిని పొందినట్లు.
3.74.58
सैवं समेत्य व्यपनीय तन्द्रां ।
शान्तज्वरा हर्षविवृद्धसत्त्वा।
रराज भैमी समवाप्तकामा ।
शीतांशुना रात्रिरिवोदितेन ॥ ३.७४.५८ ॥
ఈ విధంగా కలిసి, బడలిక తొలగి, జ్వరం శాంతించి, సంతోషంతో పెరిగిన మనసుతో, కోరిక తీరిన భైమి ఉదయించిన చంద్రునితో రాత్రి ప్రకాశించినట్లు ప్రకాశించింది.