مهابهاراتا · أدهيايا 3.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.79.1
धनञ्जयोत्सुकास्ते तु वने तस्मिन्महारथाः ।
न्यवसन्त महाभागा द्रौपद्या सह कृष्णया ॥ ३.७९.१ ॥
وقد سكن أولئك الفرسان العظماء، المتلهفون إلى دهنانجايا، في تلك الغابة مع كريشنا (دراوباديّ)، وهم ذوو حظٍ عظيم.
3.79.2
धनं जयोत्सुकानां तु भ्रातॄणां कृष्णया सह ।
श्रुत्वा वाक्यानि विमना धर्मराजोप्यजायत ॥ ३.७९.२ ॥
وحين سمع كلام الإخوة المتلهفين إلى النصر وكلام كريشنا، اضطرب خاطر ملك الدارما أيضًا.
3.79.3
अथापश्यन्महात्मानं देवर्षिं तत्र नारदम् ।
दीप्यमानं श्रिया ब्राह्म्या दीप्ताग्निसमतेजसम् ॥ ३.७९.३ ॥
فرأوا هناك الحكيم الإلهي العظيم نارادا، متلألئًا ببهاء براهما، وضياؤه كنار مشتعلة.
3.79.4
तमागतमभिप्रेक्ष्य भ्रातृभिः सह धर्मराट् ।
प्रत्युत्थाय यथान्यायं पूजां चक्रे महात्मने ॥ ३.७९.४ ॥
فلما رأى قدومه نهض ملك الدارما مع إخوته، وأكرم ذلك العظيم النفس إكرامًا وفق الأصول.
3.79.5
स तैः परिवृतः श्रीमान्भ्रातृभिः कुरुसत्तमः ।
विबभावतिदीप्तौजा देवैरिव शतक्रतुः ॥ ३.७९.५ ॥
وقد أحاط به إخوته، فأشرق ذلك المجيد خيرُ الكورو بضياء شديد الاتقاد، كما يتألق شَتَكراتو (إندرا) محاطًا بالآلهة.
3.79.6
यथा च वेदान्सावित्री याज्ञसेनी तथा पतीन् ।
न जहौ धर्मतः पार्थान्मेरुमर्कप्रभा यथा ॥ ३.७९.६ ॥
كما لم تترك سافيتري الفيدا، لم تترك ياجنيسيني، وفق الدارما، أزواجها أبناء برثا، كما لا يترك ضوء الشمس جبل ميرو.
3.79.7
अर्ध्यं पाद्यमथानीय त्वभ्यवायदच्युतः ।
नारदस्तु महातेजाः स्वस्त्यस्त्वित्यभ्यभाषत ॥ ३.७९.७ ॥
جاء أتشيوتا بماء الترحيب وماء غسل القدمين، لكن ناراداً، عظيم البهاء، قال: «ليكن لك الخير».
3.79.8
ततो युधिष्ठिरो राजा दृष्ट्वा देवर्षिसत्तमम् ।
यथार्हं पूजयामास विधिवत्कुरुनन्दनः ॥ ३.७९.८ ॥
ثم إن الملك يودهيشتهرا، سرور الكورو، لما رأى أفضل الحكماء الإلهيين، أكرمه كما يليق وعلى الوجه المشروع.
3.79.9
प्रतिगृह्य च तां पूजां नारदो भगवानृषिः ।
आश्वासयद्धर्मसुतं युक्तरूपमिवानघ ॥ ३.७९.९ ॥
فقبل ناراداً المبجّل ذلك التكريم، وطمأن ابن دهرما كأن الأمر جاء على الوجه الحق، أيها الطاهر.
3.79.10
उवाच च महात्मानं धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
ब्रूहि धर्मभृतां श्रेष्ठ केनार्थः किं ददानि ते ॥ ३.७९.१० ॥
وقال للملك يودهيشتهرا العظيم النفس، ملك الدهرما: «تكلم، يا أفضل حملة الدهرما، ما غايتك؟ وماذا أعطيك؟»
3.79.11
अथ धर्मसुतो राजा प्रणम्य भ्रातृभिः सह ।
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा नारदं देवसंमितम् ॥ ३.७९.११ ॥
ثم إن الملك يودهيشتهرا، ابن الدهرما، سجد مع إخوته ورفع كفيه، فقال لناراداً المماثل للآلهة.
3.79.12
न्वयि तुष्टे महाभाग सर्वलोकाभिपूजिते ।
कृतमित्येव मन्येऽहं प्रसादात्तव सुव्रत ॥ ३.७९.१२ ॥
«أيها المبارك العظيم، لقد رضيت وأنت مكرَّم من جميع العوالم. بفضلك أعتقد أن مهمتي قد تمّت، يا صاحب النذور الحسنة.»
3.79.13
यदि त्वहमनुग्राह्यो भ्रातृभिः सहितोऽनघ ।
संदेहं मे सुनिश्रेष्ठ तत्वतश्छेत्तुमर्हसि ॥ ३.७९.१३ ॥
أيها الطاهر من الذنوب، إن كنت أنا وإخوتي جديرين بعنايتك، فيا خير الحكماء، أزِل شكّي بحقٍّ.
3.79.14
प्रदक्षिणां यः कुरुते पृथिवीं तीर्थतत्परः ।
किं फलं तस्य कार्त्स्न्येन तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ ३.७९.१४ ॥
ما الثمرة الكاملة لمن يطوف الأرض بالتدوير متفرغاً للمواضع المقدسة؟ أنت قادر على بيانها.
3.79.15
शृणु राजन्नवहितो यथा भीष्मेण धीमता ।
पुलस्त्यस्य सकाशाद्वै सर्वमेतदुपश्रुतम् ॥ ३.७९.१५ ॥
اسمع أيها الملك بانتباه، كما سمع الحكيم بهيشما كل هذا من بولاستيا.
3.79.16
पुरा भागीरथीतीरे भीष्मो धर्मभृतांवरः ।
पित्र्यं व्रतं समास्थाय न्यवसन्मुनिभिः सह ॥ ३.७९.१६ ॥
في الزمن الغابر، على ضفة البهاغيراثي، اتخذ بهيشما، خير حملة الدارما، النذر الموروث، وسكن مع الحكماء.
3.79.17
शुभे देशे तथा राजन्पुण्ये देवर्षिसेविते ।
गङ्गाद्वारे महाभाग देवगन्धर्वसेविते ॥ ३.७९.१७ ॥
في مكانٍ مبارك ومقدس، أيها الملك، عند باب الغانغا الذي يرتاده كبار الحكماء الإلهيون، أيها الموفق العظيم، الذي ترتاده الآلهة والغاندهاربا.
3.79.18
स पितॄंस्तर्पयामास देवांश्च परमद्युतिः ।
ऋषींश्च तर्पयामास विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ३.७९.१८ ॥
فأرضى الأسلاف، وأرضى الآلهة أيضاً ذلك الساطع الأعظم؛ وبالعمل المقرر وفق الشرع أرضى الحكماء كذلك.
3.79.19
कस्य चित्त्वथ कालस्य जपन्नेव महायशाः ।
ददर्शाद्भुतसंकाशं पुलस्त्यमृषिसत्तमम् ॥ ३.७९.१९ ॥
وبعد مدة، بينما كان يتلو الجابا، رأى الجليل الشهرة بولاستيا، أفضل الحكماء، المتلألئ كالعجيب.
3.79.20
स तं दृष्ट्वोग्रतपसं दीप्यमानमिव श्रिया ।
प्रहर्षमतुलं लेभे विस्मयं परमं ययौ ॥ ३.७९.२० ॥
لما رآه، وهو شديد التقشف متلألئ بالجلال، نال فرحا لا مثيل له وامتلأ دهشة عظيمة.
3.79.21
उपस्थितं महाभागं पूजयामास भारत ।
भीष्मो धर्मभृतां श्रेष्ठो विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ३.७९.२१ ॥
يا بهاراتا، أكرم بهيشما، أفضل حفظة الدهرما، ذلك الجليل المبارك الذي دنا، بشعائر على الوجه المقرر.
3.79.22
शिरसा चाघमादाय शुचिः प्रयतमानसः ।
नाम संकीर्तयामास तस्मिन्ब्रह्मर्षिसत्तमे ॥ ३.७९.२२ ॥
أخذ الأرغيا على رأسه، طاهرا وذا عقل مُضبوط، وأعلن اسمه أمام ذلك الأفضل من البراهمارشيين.
3.79.23
भीष्मोऽहमस्मि भद्रं ते दासोऽस्मि तव सुव्रत ।
तव संदर्शनादेव मुक्तोऽहं सर्वकिल्वपैः ॥ ३.७९.२३ ॥
"أنا بهيشما. ليكن لك الخير. يا من عهوده حسنة، أنا خادمك. بمجرد رؤيتك تحررت من جميع الذنوب."
3.79.24
रएवमुक्त्वा महाराज भीष्मो धर्मभृतांवरः ।
वाग्यतः प्राञ्जलिर्भूत्वातूष्णीमासीद्युधिष्ठिर ॥ ३.७९.२४ ॥
قال هذا، أيها الملك العظيم يُدهشتِرا، فكفّ بهيشما، أفضل حفظة الدهرما، عن الكلام، وضم كفيه، وجلس صامتا.
3.79.25
तं दृष्ट्वा नियमेनाथ स्वाध्यायाम्नायकर्शितम् ।
भीष्मं कुरुकुलश्रेष्ठं मुनिः प्रीतमनाऽभवत् ॥ ३.७९.२५ ॥
فلما رأى بهيشما، أفضل سلالة الكورو، قد أنهكته الرياضة والدرس الذاتي وترتيل الفيدا، سُرَّ الحكيم في نفسه.
3.79.26
ततः स मधुरेणाथ स्वरेण सुमहातपाः ।
उवाच वाक्यं धर्मज्ञः पुलस्त्यः प्रीतमानसः ॥ ३.७९.२६ ॥
فتكلم بهذه الكلمات بولاستيا، ذو التقشف العظيم العارف بالدارما، بصوت عذب وقلب مسرور.